Garage Olimpo (1999)

Er zijn kritiekvolle Argetijnse producties als

Lili's Apron die het Argetijns economisch probleem belichten. Garage Olimpo handelt over hetgeen waar iedereen van weet maar waarschijnlijk geen voorstelling bij kan maken. En de film is in ieder geval met dat gegeven bij voorbaat al interressant. Toch is het een niet meer dan aardige film die een beeld geeft van smerige kelders waar mensen worden gemarteld, tot de dood volgt zelfs. De toch vrij constante overschakeling van binnendeurs naar grote overzicht beelden Buenos Aires begonnen mij op de een of andere manier te irriteren. Alsof Bechis met een of twee keer zijn punt hiermee al niet duidelijk had kunnen maken. 3 sterren

Schokkende film over de martelpraktijken tijdens het militaire bewind van Argentinië.

Dat het martelen zelf amper in beeld gebracht wordt, maakt de film alleen maar beter omdat anders het fysieke geweld allicht te veel de overhand gaat krijgen. En bovendien is het zo al gruwelijk genoeg. Optimistisch als ik altijd ben, vond ik het einde zwaar kloten, maar helaas, de rauwe werkelijkheid is zwaar kloten.

Antonella Costa zet een zeer overtuigende hoofdrol neer. Ook de onverschilligheid van de folteraars wordt goed benadrukt.

Deze film over de junta gaat je niet in de kouwe kleren zitten, omdat met name het slot nog lang blijft nadreunen.

Toch vind ik La Historia Oficial (Luis Puenzo, 1985) nog steeds de beste film over die zwarte bladzijde uit de geschiedenis van Argentinie.

Subtiele en sferische film over de martelpraktijken en verdwijningen ten tijde van de Vuile Oorlog in Argentinië. De film is een indrukwekkende aanklacht tegen de legitieme terreur van de militaire junta.

De meeste scenes spelen zich af in smerige donkere kelders. En, hoewel de film zeker plastische scenes bevat, is het meerendeel van deze scenes suggestief. Door de nadruk te leggen op suggestie komen afschuw, verschrikking en onmacht goed tot uiting. Waarschijnlijk beter dan de keuze voor enkel (of meer) shockerende beelden gedaan zou hebben. Die keuze zou naar goedkoop effectbejag hebben geroken. De ongemakkelijke intensiteit die de scenes nu uitstralen, zou zeker niet benaderd zijn.

Erg sterk.

Harde sombere cellomuziek ondersteunt de krachtige beelden en voegt verwezenheid toe. De beelden winnen daardoor nog meer aan kracht.

Het fijngevoelige sobere spel van de acteurs is passend.

Imponerend.

Saaie film zonder enige verhaallijn dat ook niet gecompenseerd wordt met een diepgaande karakterstudie

Sterke film. Vooral goed in de voorstelling van de terloopsheid van veel martelingen. Degenen die het moeten doen worden geacht in te klokken. Of ze verdorie naar kantoor gaan. De film heeft veel van dat soort terloopse detaillering. Zelfs in de voorstelling van de relatie tussen Felix en Maria kiest de film nooit voor de makkelijke weg. Het feit dat scenario vrij minimaal is houdt het zuiver, meer was veelal sentimentele nonsens geworden. Sterke psychologisering van macht. Overigens ook sterk om te laten zien dat Maria in het zeer serieuze verzet zit waar ook geweld bij komt kijken.