Xie (1980)

Krijgt een release van 88 Films (88 Asia)

Nee, dit is niet de verfilming van het horrorboek van Thomas Olde Heuvelt. Die wordt nu nog gemaakt. Dit is namelijk een film van Chih-Hung Kuei , een regisseur die veel aparte horrors gemaakt heeft voor de Shaw-Brothers.
Het is een aparte ,maar sfeervolle film die zich niet makkelijk laat duiden en als een razend tempo door het verhaal loopt. Maar zeker één die niet veel verkeerd doet naar mijn mening;heb me verre van verveeld in ieder geval en de film vloog voorbij.
Het is op het eerste gezicht een vrij traditionele Aziatische spookfilm zoals Yotsuya Kaidan (1956) (in een andere setting). Terwijl de verdere uitwerking (en zeker op momenten) van de film een wereld van verschil is. Het wilt namelijk heel veel.
Een gegeven is ook dat er flink wat op beeld gebeurd ,maar dat dit zoals in The Others (2001)niet echt is om angst aan te jagen ,maar meer als sfeersetting en als toevoeging op het verhaal. De geesten hoeven niet altijd eng uit te zien als de opbouw maar goed is. Dan wordt het vanzelf wel spannend. Deze spoken verschijnen ook achter glas of verdwijnen in het niks na een praatje gemaakt te hebben als je iemand anders erbij haalt.
Toch zijn er ook vreemde momenten, die zeer vermakelijk zijn, die ineens opborrelen. Dan gaat de film echt los in ideeën. Zo zie je hier en daar een pratend hoofd á la Mystics in Bali (1981) , afgetrokken oren, lopende afgehakte armen en close-ups van beschilderd vrouwelijk schoon(?-om het zo en net te zeggen; Kaidan (1964) ).
Het verhaal begint ongeveer als volgt. Een adellijk of rijk echtpaar woont ongelukkig samen. De man drinkt te veel en is letterlijk een bullebak die al het personeel wegjaagt terwijl de vrouw ernstig ziek is en terwijl hij daar nul empathie voor heeft. Zo wordt de ene hulp na de andere het huis uitgestampt totdat er een nieuw dienstmeid op de stoep staat. Deze wordt ook aangepakt door de echtgenoot en op gegeven moment loopt alles uit de hand. Het noodlot zoals je die ziet aankomen sloeg toe en de man wordt vermoord. En deze gaat natuurlijk spoken als een iets slijmerige waterzombie . Een waterzombie? Ja, dat lees je goed. Hoe het verder loopt moet je zelf maar zien.

De film zelf begint met een traditioneel lied op het begin en een intro waarbij het huis waarin zich alles afspeelt geïntroduceerd wordt. Dit wordt fijn in POV(met bewegende camera enzovoort;iets wat soms terugkomt) gedaan. Af en toe zijn er ook leuke camera shots (zoals een in die richt op de reflectie in een olielamp) en is de film kleurrijk. Erg mooi om dit in Blu-Ray te zien. Ik heb de 88films-versie hier liggen.
Kortom een erg leuke aankoop die soms meer en iets anders aanbiedt dan ik gewend ben. Een perfecte film die past in deze 'horror zonder grenzen'.
4*

'Horror zonder grenzen' (op het einde van mijn bericht hierboven) bedoel ik. Het is een forumspel: Horror (en thriller) zonder grenzen

Weinig aan toe te voegen! Met name de prachtige sets stelen hier de show. Kleurrijke, mistige settings omringen de gigantische mansion dat het toneel vormt voor een verhaal vol hekserij en zoete wraak. Het geheel is überhaupt enorm verzorgd en tjokvol met sfeervolle, vermakelijke scares. Met bovendien een gewaagd, sensueel einde. Expliciet naakt en een harige flamoes... dat is toch niet heel gebruikelijk in de films van Shaw? Of heb ik nog te weinig gezien? 88 Films levert in ieder geval wat ze beloven: a strange mystery of manslaghter and macabre happenings.

Kijk, dat is een fijne verrassing. Xie is grotendeels een fijn en sfeervol spook- en wraakverhaal, met meerdere twists waar ik om spoilertechnische redenen verder mijn mond over ga houden. Het is echter geen hele trage spookfilm, maar een waarin behoorlijk veel gebeurt en er een vlot tempo in zit. Met, naast de twists, een sensueel en bijkans erotisch einde, en ook allerlei vreemde en aparte scenes die je wel vaker in Oost-Aziatische horrors voorbij ziet komen (denk Hausu of Mystics on Bali) zoals een naakte geest die ondergeschreven is en uitgebreid danst en geslagen wordt terwijl ze uitgedreven wordt, of loslopende handen. Maar wat de film ook grote bonuspunten bezorgt is de sfeer. Een fraaie, grote oosterse villa rond waar bijna de hele film plaatsvindt, mooie beelden daarvan en een film die (behalve de matige special effects) er visueel goed uitziet.