Holland: Natuur in de Delta (2015)

"Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan."

Blijkbaar de opvolger van 'De Nieuwe Wildernis', een documentaire die veel indruk op mij heeft gemaakt.

Ditmaal zijn de Oostvaardersplassen vervangen voor het deltalandschap. Een zeer ambitieus project dat niet helemaal goed uitpakt. In principe worden er twee lijnen uitgezet; de geschiedenis van het natuurgebied en de wijze waarop dieren er nu leven. Het verloopt allemaal vrij gemoedelijk zonder echt intrigerend te willen worden, omdat er een bepaalde focus/diepgang mist.

Als kijker volg je verscheidene dieren die in de hoofdrol worden geplaatst, van de bever tot aan de zeearend. Hun levenscyclus wordt redelijk uitgebreid in beeld gebracht en zorgt voor een aantal verrassende momenten. Vooral het gebeuren rondom het pimpernelblauwtje is interessant te noemen. Een opmerking hierbij is dat het geheel van tijd tot tijd wel in herhaling valt.

Het is alleen jammer dat men zo geforceerd een verhaal hierom moet vertellen. Wat dat betreft helpen de voice-overs van Carice van Houten en Bram van der Vlugt niet mee, omdat ze overdreven hun - poëtisch bedoelde - teksten oplepelen. De prachtige beelden spreken namelijk voor zichzelf. Gelukkig zitten er een paar leuke vondsten in verwerkt die de docu fris houden.

Al met al een aardig vervolg, maar het is te merken dat er nauwelijks sprake is van enige samenhang. Desondanks ben ik wel benieuwd naar het afsluitende deel genaamd 'Waddenland: Living on the Edge'.

Kleine 3,0 sterren.

Lang niet zo goed helaas als voorganger De Nieuwe Wildernis, maar al met al toch wel weer de moeite waard. Het probleem is dat de verrassing er ditmaal natuurlijk een beetje vanaf is en dat het getoonde gebied en de daarin levende dieren minder boeiend en dramatisch zijn dan de vorige keer. Daarnast slaat de gezamenlijke voice over van Bram Van Der Vlugt en Carice Van Houten de plank behoorlijk mis. Vooral Carice klinkt zeurderig en belerend. Daar hadden ze toch wel een beter iemand voor kunnen vinden, zou je zeggen.

Even niet opgelet, en toen zat ik per ongeluk weer in een productie van het team dat de nieuwe wildernis en de wilde stad al in elkaar geprutst heeft. Overduidelijk volgens hetzelfde recept - neem een paar leuke beelden, edit die zonder enige rode draad of logica aan elkaar met een hoop troep er tussendoor, en laat dan een of andere Bekende Nederlander daar een volslagen onzinnig verhaal over uitkramen. En in dit geval zelfs twee. Carice bakt er helemaal al niks van, Bram van der Vlugt vond ik daarmee vergeleken een verademing (maar dat is nog steeds niet bedoeld als compliment).

Dan zou ik me nog kunnen laten vertederen door een paar leuke plaatjes van een stel hazen - ik vind dat namelijk erg leuke beesten. Heerlijk om ze te zien rennen. Maar ook daar maken ze weer zo'n stom en slecht verhaal van, bah.