Trumbo (2015)

Tegenvaller - het idee is wel goed maar zoals zo vaak bij biopics krijg je weer een wat algemeen beeld van iemands leven, iemands strijd, en denk je achteraf: ik had net zo goed de samenvatting kunnen lezen. Het is allemaal wat futloos, ondanks de prima rol van Cranston die een zekere melancholie en tristesse achter zijn snor bewaart maar ook altijd geloofwaardig is. Maar eigenlijk verdient hij een veel beter script want met dit allegaartje van momenten kan hij nooit helemaal in zijn personage glijden en iets indrukwekkend achterlaten. Verder ziet het er allemaal wel prima uit, is het terecht dat dit verhaal verteld wordt en is het ook vrij leerzaam, maar dat maakt het nog geen boeiende beklijvende film. 2,0*.

wat een heerlijke rol van Bryan Cranston, zelden zo in een film gezeten als in deze, werkelijk voorbij gevlogen. En natuurlijk geeft het te denken, prima toch.. Trumbo is een pareltje tussen de vele snel vervliegende en computergestuurde producties...

Leuk om eens gezien te hebben. Toch een aantal dingen bijgeleerd, had nog nooit van Dalton Trumbo gehoord of van de Hollywood Ten.

Cranston is net als in Breaking Bad weer subliem. Er is vrij goed gelet op details in de film. Cranston laten verouderen, alleen zijn vrouw blijft er precies de hele tijd even jeugdig en knap uitzien. We spreken hier toch over 20 jaar tijd of iets dergelijks.

Onderhoudende film die laat zien dat Cranston een veelzijdig acteur is, want geen moment dacht ik aan Walter White. Ook leuk Louis CK eens in een film voorbij te zien komen (zijn personage Arlen Hird blijkt overigens niet te bestaan maar gebaseerd te zijn op 5 screenwriters behorend tot de Hollywood 10). Verder een degelijke biopic die een mooi tijdsbeeld laat zien.

Aangezien de Academy dol is op films over Hollywood is het verbazingwekkend dat Trumbo maar in één categorie is genomineerd, voor beste acteur. Zou me niet verbazen als Cranston DiCaprio's "zekere" Oscar voor zijn neus wegkaapt.

Mooie film met een geweldige rol van Bryan Cranston, als 'blacklisted' scriptschrijver in het Hollywood van na de tweede wereldoorlog. Het tijdsbeeld is levendig getroffen en er zijn heel veel interessante details, zowel visueel als qua plot. Ondanks het grimmige onderwerp wordt de film gelukkig nergens te zwaar op de hand, mede geholpen door een prima supporting cast, waaronder een hilarische John Goodman. Sommige personages zijn op het karikaturale af (zoals Hedda Hopper, gespeeld door Helen Mirren), maar hoofdzakelijk is dit een treffende en zeer onderhoudende film over een inktzwarte bladzijde in de amerikaanse geschiedenis.

Biopic over Dalton Trumbo, scenarioschrijver te Hollywood, wiens naam ten tijde van de jacht op aanhangers van het Communisme in de jaren '50 en '60 op de zwarte lijst prijkte.

Een zwarte periode in de Amerikaanse (politieke) geschiedenis. De nietsontziende en mensonterende jacht zorgde er voor dat veel mensen niet meer aan (betaald) werk konden komen en derhalve diep in de ellende raakten.

De periode wordt in geschiedkundige zin niet diepgaand behandeld. De film scheert er als het ware langs en stipt hier en daar wat aan. Het tijdperk fungeert meer als sfeervolle achtergrond voor het verhaal.

De focus ligt op het personage Trumbo. De film is een verzameling anekdotes uit zijn leven gedurende die periode. Op zich best interessant.

Tegelijkertijd niet heel diepgravend. We schampen langs het diepe leed en de stress die het gezin heeft getroffen. Het blijft allemaal fragmentarisch en daardoor oppervlakkig. Het leed en de emotie kruipen niet onder de huid. We ondergaan het min of meer schouderophalend.

Het is desondanks prettig kijkvoer. De toon is niet al te zwaar. De tijd vliegt voorbij. Tekstueel is het trouwens genieten. De man staat garant voor gevatte tekst. Heerlijk.

De scenes die een worstelend schrijvende Trumbo laten zien zijn prachtig en worden passend ondersteund door zwoegende bigband klanken.

De sfeer, de muziek en de cinematografie deden me denken aan Tucker: The Man and His Dream. Ook zo'n anekdotisch in elkaar gezet, maar eveneens aangenaam werkje. Wel ietsjes beter op alle fronten, trouwens.

Aangename rol van Cranston. Tevens een paar aardige sidekicks. Dean O'Gorman als Kirk Douglas is indrukwekkend. Niet vanwege zijn acteertalent maar om zijn gelijkenis.

Sommige biopics gaan als volgt: Toen gebeurde dit, en toen dit, toen dat en uiteindelijk ging die dood/leefde die nog lang en gelukkig. Je hebt ook biopics die een korte periode uit iemands leven belichten om het publiek te tonen wie deze persoon was. Trumbo is een film die een beetje van beiden is. De film focust op de intressantste periode uit Trumbo’s leven die ook zeker laat zien hoe de man in elkaar zat, maar is ook een opsomming van gebeurtenissen. Het grootste pluspunt is het acteerwerk, en dan met name dit van Bryan Cranston die een grote range laat zien met deze rol.

'Trumbo' Recensie - Filmtakers

Prima film over een inktzwarte periode in de geschiedenis van de Amerikaanse filmindustrie, zij het dat naar mijn idee de dubieuze rol die sterren als Ronald Reagan, John Wayne, Robert Taylor e.a. in het geheel gespeeld hebben, best wat meer uitgediept had mogen worden.

Uitstekend geacteerd, in het bijzonder door Bryan Cranston in de titelrol, door Louis C.K. en door Helen Mirren als de roddelfeeks Hedda Hopper.

Op zich een prima gemaakte biopic met veel bekende gezichten. Het is vooral onderhoudend door de rol van Bryan Cranston, met hier en daar wat drama en humor. Ook wel leuk om Louis C.K. een keer te zien acteren in een (redelijk) serieuze rol.

Het was een rare toestand in Hollywood destijds, met die blacklist en het comité met hun haat tegen alles wat communistisch was. Dat sommige hoogstaande figuren zo gedreven waren in het opsporen en berechten van 'commies' dat logica en verstand op een tweede plek kwamen te staan. De film weet deze gekke tijd prima weer te geven (hetzij wat fragmentarisch) en biedt een interessant kijkje in deze rumoerige periode.

Trumbo

Dat het machtigste land ter wereld ook zo haar tekortkomingen heeft wil ze niet graag toegeven. Een relatief kritisch werk van uit de V.S. over een stukje Amerikaanse geschiedenis is dan welkome alternatieve kost op de vrij eenzijdige, lovende producties die normaliter de bioscoopzaal bereiken (denk aan films a la American Sniper). Ik hoopte dat Trumbo zou excelleren in sensationele objectiviteit, zonder daarbij tot documentaire te vervallen. Eens kijken hoe Roach dat gedaan heeft.

Na afloop kan ik stellen dat hem dat min of meer gelukt is. Met Trumbo weet Roach een aardige productie neer te zetten. Het verhaal van Dalton Trumbo is mede door zijn uniciteit interessant. Roach balanceert daarbij tussen het presenteren van een personage dat lijdt aan Amerikaans links-patriottisme en een onuitstaanbaar karakter, helemaal naarmate de film vordert. Hierdoor krijgt Trumbo een complex karakter, waarvan je niet weet of je van hem moet houden of je aan hem moet ergeren. Beiden is namelijk het geval. Helaas bereikt Trumbo nooit echt grote hoogtes. Het verhaal kabbelt op eenzelfde snelheid voort en is aardig voorspelbaar. Ook weet Roach er niet in te slagen te laten zien wat de Red Scare nu écht met mensen deed. Trumbo laat vooral de successen van de gelijknamige hoofdpersoon zien, terwijl voor menigeen die periode alles behalve een succes was. Een kleine noot op een verder goede productie.

De kracht van Trumbo's karakter wordt hem sterk meegegeven door Bryan Cranston, die een prima rol neerzet. De eerder genoemde complexiteit van Trumbo's karakter wordt prima ingevuld door Cranston. Daarbij heeft hij een goede chemie met zijn tegenspelers.

Ook Helen Mirren zou ik graag willen noemen. Met haar rol als Hedda Hopper laat ze haar veelzijdigheid als actrice zien. Ze weet rollen te vertolken waarin je haar louter kan minnen, maar hier laat ze zien dat ze ook prima een minder plezant karakter kan spelen. Goed gedaan.

De sfeer komt er met vlagen in. Van een Red Scare is op de meeste momenten niet echt sprake. De scènes waarin echter de confrontatie tussen Trumbo, zijn aanhangers en de Mccarthyisten gezocht wordt, zijn verreweg de leukste. Met name John Wayne en Hedda Hopper zijn karakters die de vaart en het spektakel in de film ten goede komen. Trumbo alleen, in zijn bad is echter een stuk sfeerlozer en haalt het tempo er behoorlijk uit.

Trumbo had mijns inziens meer mogen focussen op de Red Scare an sich met Dalton Trumbo als product daarvan, dan een specifieke biopic te zijn over Trumbo als persoon. Desalniettemin is de film niet saai of vervelend en zeker niet slecht. De film komt echter ook niet boven de middenmoot uit.

3*

Goede, en alleszins verhullende biografie, over de communistenjacht in de US en het menselijk leed dat die met zich meebracht.

Film blijft inzake duur net in de proportie want een periode van meer dan 10 jaar overlappen vergt toch aandacht op dit vlak.

Het inlassen van archiefbeelden, waarbij bekende sterren nog eens in beeld komen, helpt m.i. het verhaal levendig te houden.

De story over Dalton Trumbo was mij trouwens eigenlijk zo goed als onbekend, wat mijn interesse voor de film zeker verhoogde en dat daarbij een Bryan Cranston perfect overkwam in de rol van scriptschrijver was best meegenomen.

Een goed drama/biopic film. Goed verhaal. Goed acteerwerk.

Mooi HD kwaliteit breedbeeld. Ouderwets mooi opname.

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital).

Bekende actrices Helen Mirren en Diane Lane.

Goed camerabeweging.

Na drie melige Austin Powers, twee matige Meet the Parents en een afgrijselijke remake van Dinner for Schmucks laat regisseur Jay Roach een iets andere kant zien met meer dramatische en politieke drama's, hoewel altijd met een toegankelijk en luchtig toontje hier en daar. Trumbo is daar een goed voorbeeld van. De film is een alleraardigste en zeer degelijke biografie, die nergens verrassend uit de hoek komt, maar een prima en interessant verhaal verteld. Het script is - zoals vaker bij biografische films - soms iets aan de fragmentarische kant, het script hopt regelmatig van gebeurtenis naar gebeurtenis. Grootste pluspunt van Trumbo is de ijzersterke cast. Cranston speelt een voortreffelijke hoofdrol en wordt bijgestaan door een Diane Lane, John Goodman, Stephen Root, Alan Tudyk en een verrassende Louis C.K. Enkel Helen Mirren was niet al te sterk, maar dat kan ook door haar wat karig geschreven rol komen.

3,5 sterren.

Goeie film over een succesvol scenarioschrijver die op de zwarte lijst komt te staan vanwege zijn banden met het communisme. Zeker niet de eerste film over deze zwarte bladzijde in de geschiedenis van Hollywood. Toch blijft de film zeker wel onderhoudend, en de tweede helft waarin Donald Trumbo blijft werken onder verschillende aliassen is het beste gedeelte. De cast stelt allerminst teleur. Met gemak 3.5 sterren.

Het was wel een beetje een film waar je in moet komen, maar de film groeide wel en werd beter naarmate hij vorderde.

Het verhaal was me niet bekend, dus was het wel eens interessant om gezien te hebben. Ook de cast deed het prima en verder zag de film er goed uit.

Prima film over één van de donkerste periodes uit de Amerikaanse geschiedenis,alhoewel ze nu ook weer aardig op weg zijn,de zwarte lijst in de jaren vijftig.Scenarioschrijver Dalton Trumbo was één van de eerste die op de lijst kwam en dit is,in een kleine twee uur,zijn ruim tien jarige strijd ertegen.

En hoewel er ongetwijfeld feiten en gebeurtenissen zijn blijven liggen is regisseur Jay Roach (vooral bekend van de Austin Powers movies en de eerste twee Meet the Parents films) er toch in geslaagd om met een sterke film voor de dag te komen.

In de eerste plaats daarvoor verantwoordelijk is Bryan Cranston die een uitstekende titelrol neerzet.Alleen zijn prestatie zorgt er al voor dat Trumbo een stuk meer is dan het simpelweg opsommen van de feiten.

Hij wordt daarin gesteund door onder andere Louis C.K. ,John Goodman,Hellen Mirren en Diane Lane die allemaal meer dan overtuigen in hun rollen.En datzelfde geldt voor de acteurs die de rits van bekende Hollywood sterren speelden,al was Dean O'Gorman als Kirk Douglas eigenlijk de enigste die ook een flinke fysieke gelijkenis vertoonde.

Verder kende de film ondanks het zware onderwerp ook best luchtige momenten en ook opvallend was dat hij met het verstrijken van de tijd me steeds meer ging boeien.

Trumbo is dan zeker een aanrader te noemen en minimaal goed voor vier sterren.

Tot slot wil ik nog mijn bewondering uitspreken voor Otto Preminger en Kirk Douglas voor het feit dat ze hun nek uitstaken en ondanks bedreigingen jegens hun kant deze ten onrechte beschuldigde schrijvers,acteurs en regisseurs (en dan in eerste instantie natuurlijk Trumbo zelf) gingen steunen.

Het verhaal van Trumbo was me niet goed gekend. Deze biografische film heeft me echt geboeid. Trumbo werd, als lid van de Communistische Partij, vervolgd in een heksenjacht geleid door voorvechters van de Amerikaanse "values" zoals John Wayne en de invloedrijke columniste Hopper. Het stigma was zo zwaar dat de medeburgers hem als een paria beschouwden, de filmindustrie niet meer met hem wilde samenwerken en hij op het dieptepunt zelfs elf maand in de gevangenis moest zitten. Het is wat vreemd om acteurs te zien die Kirk Douglas, Otto Preminger en John Wayne vertolken; wist niet dat Wayne zo'n lompe zak was. En zoals frolunda ook zegt wekte de steun van Douglas en Preminger ook bij mij bewondering op. De hele hetze had pijnlijke gevolgen op Trumbo's familiaal leven en zijn banden met zijn "commie" vrienden. Welja zoals men ziet willen de US altijd de verdedigers zijn van edele normen en waarden maar deinsden er niet voor terug om die zelf met vuile voeten te bezoedelen als het hen goed uitkwam. En op dat vlak is het vandaag nog altijd dezelfde koek. Goed belichte film dus, eentje met inhoud waar ik daadwerkelijk wijzer ben van geworden. Het helpt ook dat bepaalde rollen echt schitterend waren: Cranston, Goodman, Louis CK...

Een film die me al tijden geleden aangeraden is door mijn voormalige baas uit mijn periode dat ik in de VS leefde. Het blijkt inderdaad een zeer interessante film te zijn met een sterke rol van Cranston, wiens karakter op geen enkele wijze lijkt op enig ander karakter dat door hem vertolkt is. Het toont zijn veelzijdigheid aan.

De film schetst een portret van de impact van de heksenjacht op communisten op Hollywood. Centraal staat dus Dalton Trumbo, die de scriptschrijver bleek te zijn achter vele beroemde films, die ik allemaal nooit gezien heb, maar waarvan ik de naam wel degelijk ken. Eén van die films, Roman Holiday speelt ook een hoofdrol in een andere film die ik enige tijd terug gezien heb, Enrico Piaggio - Vespa, over de Vespa scooter. Leuk, dit soort dwarsverbanden tussen films!

De film zelf is een degelijk biopic, beelden zijn degelijk, maar vooral de soundtrack is sterk. Veel bekende acteurs, zoals Cranston, Mirren en Goodman, waarbij de rol van de laatste typisch is: een gewelddadige bruut, die tegelijkertijd erg grappig is. Sowieso regelmatig sterke oneliners. Ik ben benieuwd of het werk van Trumbo zelf ook zo spitsvondig is.

Ondanks het droge uitgangspunt (want dat is politiek vaak) zeker de moeite waard! 3,5*.

Scenarioschrijver Dalton Trumbo [Bryan Cranston] was één van de vele slachtoffers van de heksenjacht op vermeende communisten die de VS (en met name Hollywood) in de tweede helft van de jaren 40 in zijn greep had. John McNamara’s scenario (gebaseerd op het boek “Dalton Trumbo” van Bruce Cook) toont niet alleen Trumbo’s ervaringen, maar ook die van andere vooraanstaande Hollywoodgrootheden die op hun eigen manier onderdeel uitmaakten van de heksenjacht. John Wayne [David James Elliott] en de invloedrijke columniste Hedda Hopper [Helen Mirren] stoken het vuur verder op. Trumbo verwerkt het beeld dat hij van zichzelf heeft als eenzame strijder in het scenario voor Spartacus waarmee Kirk Douglas uiteindelijk een definitief einde maakte aan de boycot van vermeende communisten. Hoewel enige kennis van Hollywood en de VS in deze periode helpt, houdt McNamara de boel overzichtelijk en Cranston weet uitstekend Trumbo’s sterke en zwakke punten neer te zetten. Het leverde hem terecht een Oscarnominatie op.