Inside Out (2015)

“All right! We did not die today, I call that an unqualified success.”

Dit blijft een weergaloze en knap gemaakte film. Het hele gegeven is al intrigerend, en gelukkig hebben de makers er een origineel en fantasierijk geheel van kunnen maken. We maken kennis met Plezier, Angst, Woede, Afkeer en Verdriet. Dit zijn de emoties die het leven van Riley sturen en dit gaat vrij goed. Maar als Riley met haar ouders gaat verhuizen naar San Francisco, gaat het al snel mis.

Het is erg knap hoe de basisemoties, het lange termijn geheugen en de kerngedachten worden gevisualiseerd, en hoe wij als kijkers worden meegesleept in het leven van Riley. Tussen de 5 basisemoties is er constante interactie en er valt (zeker in het begin) veel te lachen. Naar het einde toe komt er ook ruimte voor de emotionele momenten en ook hier maakt de film indruk. Het middenstuk had wat korter gekund, maar aan de andere kant laten de makers zich hier juist van hun meest creatieve kant zien. Dat je zoveel originele en herkenbare dingen tegenkomt uit je eigen leven is een enorm compliment aan iedereen die bij deze film betrokken is geweest.

Een animatie van Pixar die probeert om emoties en depressie in kindertaal te verwoorden. We kruipen in hoofd van een jong meisje, wat doet denken aan de animatiereeks 'Er was eens... Het Leven' uit de jaren '80 waar animatieversies van menselijke onderdelen het leven van de mens vertolkten en we zo een inzicht kregen in het menselijk lichaam. Het idee van Pixar is zeker niet slecht. Gemikt op een jong publiek, dus clichés zijn wat onvermijdelijk. Maar dat stoort op zich niet.

Er is genoeg vaart in de film en het verhaal met de nodige drama werkt eigenlijk wel. Alleen gaat het niet diep genoeg en blijft het allemaal wat bij een ongelukkige Riley na een verhuis waar alles wat tegenslaat. Misschien wil de film ook niet meer zijn dan dat. Inside Out valt nog best goed mee, al is het nergens memorabel. Voor Pixar is het concept nog vrij origineel en springt dit er wat boven uit.

Wat een leuke film... Een uitstekend concept dat wordt uitgewerkt met geestige figuurtjes die op slimme wijze toch ook aandoenlijk worden, zodat ik ondanks alles op het einde toch ontroerd word door getekende personages, en tegelijkertijd weet de film zinnige dingen te zeggen over de chaos die emoties soms kunnen zijn. Phyllis Smith als Sadness is hilarisch: "You'll get lost in there." Joy: "C'mon! Think positive!" Sadness: "Okay... I'm positive that you'll get lost in there."

Heel fijne, hoogst originele Pixar-film, die voor mij misschien niet meteen tot de hoogste sferen van hun output behoort, maar wel gewoon weer onvervalst vermaak biedt met een mooie boodschap. Het is allemaal prachtig geanimeerd, met kleurrijke werelden vol ongebreidelde fantasie en leuke personages/figuren. Maar het is echt vooral het concept dat hier een pluim verdient. Zo origineel uitgewerkt allemaal, met een paar hele leuke scènes, zoals wanneer je ook bij de ouders de emotie-figuren ziet. Uiteraard is het allemaal gericht op kinderen enerzijds, maar ik heb wel het gevoel dat je hier als volwassene best wel wat kan uithalen. Er zitten hier toch lagen in die denk ik wel over het hoofd vliegen van de kleinsten onder ons. Maar goed, dat is altijd het mooie aan Pixar geweest. Voor jong en oud. Het enige 'probleem' vind ik dat Riley niet zo'n pakkend hoofdpersonage is. Haar inwendige wereld is fantastisch, maar ik leefde persoonlijk niet ontzettend hard mee met haar lotgevallen in de 'echte' wereld. De vergelijking met Toy Story gaat een beetje op; daar geef je ook niet zozeer om Andy. Met het enige verschil dat Riley wel een stukje centraler staat, en dus iets pakkender had mogen zijn. Maar goed, ik besef me wonderwel dat ik dan natuurlijk ook praat vanuit het perspectief van een volwassen man, wiens stem hier misschien niet zo luid in hoeft te zijn.

3.5*. Ik kijk zeker uit naar het vervolg.

Ik had al zoveel recensies gelezen over hoe goed deze film was dat ik zelf ook enthousiast werd om deze film te gaan kijken. Hoewel ik Inside Out uiteindelijk geen hoogstandje vind, is de film wel vermakelijk en denk ik dat kinderen op deze manier veel leren over emoties. Het concept vind ik erg sterk uitgewerkt en stiekem ben ik nu ook wel nieuwsgierig naar die poppetjes in mijn hoofd.