Miasto 44 (2014)

De film was inderdaad zeer vakkundig gemaakt en zowel de uitvoering als het visuele gedeelte (oogde ook allemaal zeer realistische en je waande je in 1944 in Warschau) zijn fraai. Ook zit er voldoende actie (soms best spectaculair zoals de scene waar door een enorme ontploffing het opeens bloed en lichaamsdelen regent) in en zijn bepaalde scenes best heftig en aangrijpend zoals het moment dat de moeder en het jongere broertje voor de ogen van Stefan worden neergeschoten van zeer dichtbij door een Duitse SS'er. Dat was eigenlijk ook het moment (na circa 45 minuten) dat de film pas echt interessant begon te worden en wist te boeien, want het gedeelte ervoor vond ik maar langdradig en ook vrij saai. Het einde mocht er overigens wezen en was ook best heftig.

Het is eigenlijk wel jammer dat men niet meer uit deze film gehaald heeft, want het verhaal omtrent Stefan is niet hoogstaand en hij werd ook niet bepaald overtuigend vertolkt door de stille en ietwat saaie hoofdrolspeler Józef Pawłowski. Wat dat betreft deed de andere hoofdrolspeelster Zofia Wichłacz (in de rol van Biedronka) het stukken beter en ze zag er ook best aardig uit (ze is zelfs bloot te bewonderen in één scene en datzelfde geldt voor Anna Próchniak die er ook best wezen mocht). Ook is de film regelmatig wat saai en langdradig en zeker zoals gezegd in het eerste gedeelte van het verhaal. Ook vind ik het wel jammer dat de Duitsers er wat bekaaid vanaf komen, want alles is eigenlijk gefilmd vanuit het oogpunt van Stefan, Biedronka en het Poolse verzetslegers. De Duitsers zelf zijn ook maar zelden in beeld te zien en als ze in beeld komen, dan worden ze allemaal neergezet als gewelddadig en bruut.

Ondanks dat krijgt de film van mij toch een ruime voldoende en dat is vooral te danken aan de fraaie uitvoering en het visuele gedeelte ervan.

Film viel toch wel tegen. Het was een film zonder een echt verhaal. Op sommige momenten had ik het gevoel naar een gefilmd toneelstuk te kijken. De special effects waren van uitstekend tot rond uit slecht. De film is op momenten saai en langdradig. Op het einde ging het tempo wat omhoog. Ik hoef hem niet nog een keer te zien.

Vrij rommelige film. Wel bewust voor gekozen, maar mist daardoor de spanning en komt erg onsamenhangend over. Het begin is wat stroef, maar na een half uur begint de film redelijk te lopen, maar springt van de hak op de tak. De film bevat een aantal fraai geschoten scenes met mooie special effects. De gruwelen van de oorlog worden wel goed weergegeven door de regisseur. Het acteren is van niet al te best niveau. Verder een wat merkwaardige soundtrack. 2.5

Zeer mooie film over de Opstand van Warschau in 1944. De special effect zijn zeer prachtig! Zoals bv. de shockwave waarna het bloed en lichaamsdelen regende Het geweld van vooral de verliezende Duitsers is heftig in beeld gebracht. Executeren van gewonden en van vooral de moord van zijn broertje (en moeder). Alleen ik kreeg me toch een hekel aan die hoofdrolspeler Józef Pawłowski. ! Volgens mij zei hij vrij weinig en als er wat door hem werd gezegd dan was het: "Ik wil mijn VLS (pistool)". Nee, die win zeker geen oscar! Zofia Wichłacz en Anna Próchniak overtuigde wel. De andere spelers waren helaas niet prominent genoeg aanwezig om op te vallen. De twee rare liefdesscene`s klopte niet bij de film en dragen ook niets bij. Dit haalt de gehele film naar beneden. Het was iets te rommelig maar doordat het visueel erg sterk was drieenhalve ster!

Een rauw en indringend verhaal dat zich in de laatste oorlogsdagen in het Warschau van 1944 afspeelt. De film beschrijft hoe een jonge man aansluiting vindt en meevecht bij een groep opstandelingen.

Het verhaal dat volgt is vooral zeer realistisch, bloederig, gewelddadig en confronterend.

De in puin geschoten stad en de aangeslagen (en murw gebeukte) inwoners worden goed weergegeven. Dat de beelden die daarbij gebruikt worden juist niet altijd grauw en stoffig, maar eerder zonnig en kleurrijk zijn, is tamelijk opvallend. Mensen die worden beschoten en gebouwen die worden opgeblazen in een lichtrijke (bijna vrolijke) setting is wat vreemd. Even wennen, maar de scenes hebben misschien wel een grotere impact op de kijker dan meer tradtiegetrouwe scenes zouden hebben gehad.

Helaas zijn er zoveel beschietingen en schermutselingen die volgens dit stramien gefilmd zijn, dat de impact na verloop van tijd ook weer afneemt. Dat is dan weer jammer.

De muziek is eigentijds, maar na een korte gewenningsperiode niet heel storend en soms zelfs best te pruimen.

Een paar surrealistische (liefdes)scenes zijn moeilijk te plaatsen en hadden mijn inziens beter geschrapt kunnen worden. Ze werkten verstorend en haalden me uit mijn concentratie.

De acteerprestaties van de (jonge) acteurs zijn erg wisselend. De ingrijpende emoties die na heftige gebeurtenissen moeten worden uitgebeeld, komen niet altijd goed over. Dat gebrek aan acteertalent doet afbreuk aan een verder behoorlijke film.

In dit kader wel veel respect voor Zofia Wichlacz. Zij acteert werkelijk grandioos.

Redelijke film over een groep jonge mensen die vol moed aan een opstand beginnen tijdens de oorlog in Warschau. Mooi in beeld gebracht allemaal en er gebeurd ook genoeg waardoor de film onderhoudend blijft (ook is het verhaal zelf wat mager). Ook qua toon soms wat onevenwichtig (zoals de eerste kus scene en de muziek-keuze hier en daar). Prachtig eindshot.

Een groots opgezette oorlogsfilm over de Opstand van Warschau in 1944. Er wordt wat tijd genomen voor een inleiding en je leert dan ook de hoofdpersoon enigszins kennen. Het duurt dan ook wel even voordat de film echt loskomt. Maar wanneer het dan los gaat, dan gaat het ook goed los. Hard, rauw en emotioneel. Zo zijn er genoeg scenes die met kop en schouders erbovenuit steken: zoals de liquidatie van de moeder en het broertje van Stefan, de ontploffing waarna het bloed en stukken huid uit de lucht vallen en bijvoorbeeld ook dat een gewonde Pool op zijn ziekenbed een handgranaat laat ontploffen om samen met zijn geliefde een Duitser uit te schakelen . De actiescènes zijn erg goed, en de vele explosies en bombardementen zijn dat ook. Ook de impact van een kogel of een ontploffing waarbij mensen weggeslingerd worden, zijn erg sterk in beeld gebracht.
De film heeft mij behoorlijk verrast en de volle speelduur (ondanks dat de film best traag werd opgebouwd) heb ik mij prima vermaakt. Enige minpunten waren de slowmotions tijdens enkele scenes, en een soundtrack die niet altijd even goed was.

Uitstekende Poolse film met gelukkig de eigen taal sprekende soldaten. Daarmee bedoel ik de Duitsers en de Polen in de film. Er zitten zoals al aangehaald werd, enige gruwelijke scènes in die eigenlijk niet voor kinderogen bedoeld zijn maar wel de werkelijkheid van een oorlog weergeven. Na een zware explosie met genoeg vuur (voor de hitte) waarbij mensen uit elkaar gereten worden, kan je inderdaad een 'regenbui' van menselijke delen verwachten. En helaas benaderd deze film ook de hel van Warschau tegen het einde van de 2e wereldoorlog. Wie tegenwoordig in deze stad komt, zal het opvallen dat er vrijwel geen echt oude gebouwen staan. Men heeft wel getracht aan de hand van foto's en schilderijen de stad weer te renoveren in de oude stijl (Stare Miasto) en dat is door vrijwilligers vanaf de grond opgebouwd en lijkt voor een buitenstaander eeuwenoud. In werkelijkheid dus ongeveer 70 jaar nu.

De film is een aanrader voor mensen die willen zien wat haat tegenover anderen kan opleveren als deze in opstand komen. Op 1 augustus 1944 begon de heroïsche opstand tegen de nazi's.

Indrukwekkende oorlogsfilm met treffende poster die gaat over de opstand van de burgers van Warschau tegen de nazi bezetting. De film behandelt vooral het menselijk drama en draaft daar soms behoorlijk in door. Er wordt herhaaldelijk stijlbreuk gepleegd wat aan het begin een legendarische kus-scene oplevert maar gaandeweg ook voor verwarring zorgt.

Wat de film rommelig maakt is dat het niet altijd even duidelijk is welk verhaal er nu verteld wordt. Het romantische deel is dik in orde en heeft naar het einde toe nog een fijne twist maar het is soms niet aanwezig genoeg om, door de chaos heen, overeind te blijven.

Grootste gemiste kans is echter dat het grote plaatje totaal ontbreekt. Juist in zo'n epos waar kosten noch moeite zijn gespaard, wil ik als toeschouwer een helder beeld krijgen van hoe de vork nu precies in de steel zat. In plaats daarvan kiest de film voor het drama en de gruwel en verliest daardoor realisme en inhoud. Gelukkig is daar Wikipedia

Stalin weigerde met zijn troepen de Weichsel over te steken en liet de burgers van de stad zich letterlijk doodvechten. De nazi's begonnen met de executie van meer dan 50 000 burgers als afschrikking maar de opstand ging door. Vanuit de lucht werd stadsdeel voor stadsdeel gebombardeerd en de nazi's zetten hun grofste beulen in die plunderdend en verkrachtend rondtrokken. Uiteindelijk werd de complete stad huis voor huis opgeblazen en in brand gestoken. De Duitsers hadden het plan om er een 'meer' te maken.

Stalin had uiteindelijk weinig moeite om de puinhopen op de nazi's te veroveren. Overlevende verzetsstrijders werden zonder pardon geëxecuteerd of naar de goelag gestuurd.

Chaotische, fragmentarische verzetsfilm zonder een duidelijke rode draad en met een paar merkwaardige missers, zoals de haast surrealistische liefdesscènes. Die passen —net als de soundtrack trouwens— voor geen meter bij de vaak schokkende beelden. Het acteerwerk, voor zover daar sprake van is, laat nogal wat te wensen over.
De zinloze verwoesting van Warschau wordt daarentegen wel goed in beeld gebracht. Vandaar dat ik enigszins ambivalente gevoelens overhoud aan deze film.

Het begin van de film vond ik een onkundig vertoon met onechte personages en wat theatrale scènes.
Nadien wordt het natuurlijk inhoudelijker en de film legt overtuigend de nadruk op het verschrikkelijke van dit historisch gebeuren, waarbij de moed, de inzet, wanhoop en de volharding van de opstandelingen dik in de verf wordt gezet. 'k Vraag me wel af of het werkelijk zo hard moest worden vertoond : het neerschieten van het jongetje, de uit de lucht neerdalende, bloedige menselijke brokstukken...
Stoorde me ook wat aan de diverse relatielijnen die precies het historische wat achteruit stelden, al moest dit natuurlijk het emotionele aanwakkeren.
Gemengde gevoelens.

Het lukte mij bij het zien van deze film niet om mij helemaal in te leven in de overmoedige maar toch enigszins naïeve opstandelingen. Wat bezielde hun? Dat zij de geharde en meedogenloze S.S. bezettingslegers die o.a. bestonden uit collaborateurs en vrijgelaten zware criminelen wel even konden verslaan? Dat de Russen aan de overkant van de rivier hun wel even te hulp zouden schieten? De opstandelingen hadden uiteraard beter moeten weten. Stalin wilde van Polen na de oorlog een Russische vazalstaat maken zonder westerse invloeden. De opstandelingen wilden een vrij Polen zonder Russische invloeden. Hiermee is ook verklaard waarom Stalin zich afzijdig hield in de Poolse opstand. De opstand hoe heroïsch ook was daarom tot mislukken gedoemd en achteraf volslagen zinloos.

Het is vanuit dit historisch oogpunt dat ik de film zonder meer interessant vind. Vanuit cinematografisch oogpunt had deze film de nodige tekortkomingen. De soundtrack en sommige surrealistische scènes sloegen nergens op. Van het hoofdpersonage Stefan - absolute miscast - werd ik op een gegeven moment behoorlijk moe en zo kan ik ook nog wel dingen noemen die o.a. uitblonken in niet bepaald geloofwaardigheid. Kan uiteraard niet gezegd worden van de massaexecutie op weerloze burgers. Dit is in werkelijkheid ook gebeurd. Het zijn die scènes hoe wreed ook die mij er toe brengen deze film nog enigszins positief te beoordelen. Maar... het had allemaal veel beter gekund.

3.0*

Een film die speelt met stijlen wat af en toe tenenkrommend uitpakt. Zowel qua techniek, camerawerk als muziek wordt de plank soms vreselijk misgeslagen waardoor het ten koste gaat van de inhoud. En dat is zonde, want de hoofpersonages spelen sterk en overtuigend en de film kent een aantal krachtige en indringende scenes. *3.0

Miasto 44

Sterke oorlogsfilm. Miasto 44 laat zien hoe het Poolse verzet tegen de nazi’s vorm kreeg, en regisseur Jan Komasa toont op expliciete wijze de waanzin en gruwelijkheden van de oorlog. Sommige scenes zijn misselijkmakend, maar ook de beelden van het gebombardeerde Warschau maken indruk.

De film heeft wel een wat vreemde combinatie van gruwelijke oorlogsscènes en sommige liefdesscènes die zo uit een videoclip lijken te komen. Artistiek gedaan, maar het contrast met de gruwelijkheden van de oorlog is groot. Misschien was het juist de bedoeling van Komasa om dat te laten zien, maar het komt dan niet helemaal goed over. Maar als oorlogsfilm waar het cynisme en de tragiek vanaf druipt is Miasto 44 een indrukwekkende filmbelevenis.

Oorlogsfilm die zich het eerst uur in een te bombastisch en jeugdfilm-achtig perspectief lijkt te verliezen, maar zich gaande weg herstelt en op een aantal stijlmissers na een hele aardig indruk na laat.

Om meteen met de punten van kritiek te beginnen valt de best wel relaxed sfeer in bezet gebied op. Dan vallen me op hoe goed doorvoed de Polen eruit zien, vrij nieuw ogende kleren en het vele verkeer op de weg. Dat terwijl de Duitsers in die fase van de oorlog bezet gebied meer dan uitknepen om aan eigen vraag te voldoen. Normaal zou alles op de bon zijn dus moeilijk te krijgen. Dan een best wel foutje wat mij betreft hoe schoon Alicja en Stefan zijn na hun vlees en bloed douche terwijl er nergens water is. Dan de stijl, vooral de muziek baart opzien. De moderne soundtrack doet het best leuk, toch de twee momenten van dance achtige muziek slaan minder aan. Dan de twee 'romantisch/verliefdheid' scenes die vrij misplaatst over komen en met meer nuance beter gebracht waren. Dan het wat jeugdig, jongensachtig aandoende perspectief. Tot minuut 45 wanneer het allemaal iets grimmiger wordt, heb ik door jeugdige koppies, het avontuurlijk sfeertje dat de groep uitstraalt en de misplaatste romantische scene toch het idee dat ik naar Divergent/Twilight in 1944 zit te kijken.

Gelukkig zit er vanaf minuut 45 een aardige kentering in de film en slaat zo rond 1uur 30 helemaal om naar een grimmige en nare vertoning. Iets dat we in die zin nog niet vaak gezien hebben en al helemaal niet over Warshau. Een uiterst droef beeld van een gruwelijke verdelgingsoorlog tussen de verzetslieden en naar ik meen de Hermann Goering SS-Divisie komt naar voren met Oskar Dirlewanger achtig praktijken. De gedragen maskers die we overigens zien was een kenmerk van de Dirlewanger-brigade. De zweem van die tienerfilm met de jeugdige koppies is er dan wel van af. Fnuikend zijn de Russische troepen aan de overkant van de rivier, iets waar verder weinig woorden aan vuil gemaakt wordt. Men was binnen bereik, maar kreeg opdracht van Stalin te wachten omdat Stalin niet zat te wachten op een dergelijk nest met onruststokers. Liever had hij dat de oproer door de Duitsers werd neergeslagen voordat hij de stad veroverde, waarvan akte.

Miasto '44 valt op als een bombastische krachttoer die naast een goede indruk in zijn ijver ook wel eens de plank misslaat, vooral qua muziek en verschillende stijlen. Toch vallen bepaalde gevechtscenes wel op qua spektakel en bijvoorbeeld best wel aparte camerastandpunten en mochten de twee dames, waar Stefan het nogal druk mee heeft, best genoemd worden. Op wat andere details na blijft deze film dan toch best wel staan als vermakelijk en boeiend product. Absoluut niet super, maar voor een keer met een aardige beeld van de opstand is deze film best wel te doen.

De ene onlogische scene volgt de ander op , soms met moderne muziek en slow motion scenes wat totaal niet bij een historische film als deze past .

verder lijkt de film zich bitter weinig van de echte historie aan te trekken , de opstand begon vanuit het getto maar van het getto is hier niks te zien , de locaties zijn raar gekozen en er is ook verhaal technisch vaak geen touw aan vast te knopen .

Sommige scenes lijken te zijn geschoten , puur om te shockeren en slaan werkelijk nergens op .

Ga uprising kijken als je een goede film over de opstand in warshau wilt zien want dit is stompzinnig .

Halfje eraf na herziening. Regisseur Jan Komasa heeft duidelijk talent en dirigeert zeker naarmate de tweede helft vordert enkele indrukwekkende scenes naar het witte doek, maar heeft moeite om het eerste halfuur vorm te geven. De personages zijn erg melig en de relatieontwikkeling doet vooral theatraal aan, je zult als kijker daarnaast open moeten staan voor wat bijzondere visuele keuzes. Komasa lijkt zich in het begin niet helemaal raad te weten met de opmaak van de film, waardoor Miasto 44 bij vlagen een haast soap-achtige sfeer meebrengt. Eenmaal de registers opengaan is dat gelukkig snel vergeten en wordt de intensiteit sterk verhoogd. Sommige stukken zijn erg memorabel en Komasa laat zien dat hij als regisseur prima een groter budget aankan, hopelijk zien we hem dus snel weer terug achter de camera.