Bone Tomahawk (2015)

"I know the world's supposed to be round, but I'm not so sure about this part."

Deze titel had ik al lange tijd op het oog, vooral vanwege de opmerkelijke combinatie tussen een western en horror.

De film begint ogenschijnlijk als een standaard western waar vier mannen op pad gaan om enkele ontvoerde inwoners uit hun stad te redden. De heren worden stuk voor stuk gedegen neergezet, met voorop Kurt Russell als memorabele sheriff en Richard Jenkins als hulpsheriff die op de meest rare momenten met een anekdote komt.

Er wordt veel tijd vrijgemaakt voor de reis naar de kannibalistische indianen. Door deze rustige opbouw leer je als kijker de personages beter kennen, waardoor je in de hangende narigheid met ze gaat meeleven. Dit wordt erg sfeervol gedaan, zeker als je nagaat dat 'Bone Tomahawk' is geschoten in 21 dagen op een budget van 1,8 miljoen dollar.

Tegen het slot komt de horror om de hoek kijken en dat liegt er zeker niet om; prima gore en lekker onheilspellend. Een kleine smet is alleen wel dat de geloofwaardigheid af en toe flink op de proef wordt gesteld, middels de omstandigheden betreffende wat karakters. Als je hier niet veel oplet, ga je een goede tijd tegemoet.

Al met al een interessante western die een zeer eigenaardig verloop kent. Een aanrader voor zowel western- als horrorliefhebbers.

Dikke 3,0 sterren.

Bone Tomahawk is mij eigenlijk spontaan op de tv gekomen. Ik wou eigenlijk de film ‘ Nekromantik (1987) ‘ kijken alleen kreeg ik wat meer zin in een new-wave film waarvan ik zelf ook weet dat ik eventjes kan genieten van de nieuwere films. Ik houd van de jaren ’80 horror films maar ik had vorig jaar al gemerkt tijdens een andere horror challenge dat ik na een tijdje deze films spuug zat was: ik keek ze te vaak achter elkaar. Om dit, dit jaar weer te voorkomen (want ik heb veel jaren ’80 horrors in mijn lijstje klaar staan) heb ik besloten om even de film ‘Bone Tomahawk’ op te zetten, die ik gisteren heb gestreamd via de diensten van ‘Film 1’ waar ik ook te weinig naar kijk vind ik persoonlijk. Mijn moeder had hem al eens eerder gezien en vond deze te gek en heftig, nu kijkt ze niet vaak horrors dus ik was enigszins benieuwd. Achteraf vond ik het niet zo lovend zoals de woorden van o.a. mijn moeder waren en was de film meer en deels wat slaperig en vooral niet spannend. Op het eind kwam er eens wat meer leven in de film en begon de film ook wat harder te worden al heeft dat deze film niet gered.

Om heel eerlijk te zijn mogen ze in mijn ogen de genres veranderen naar Western/Horror, ik zelf ben een niet al te grote van fan van de western films al kijk er af en toe wel graag naar. Ik mis zeker nog wat Western klassiekers in mijn lijsten en die wil ik binnenkort ook wel even kijken, ook deze film viel me een beetje tegen en hoewel de setting goed was, het begin was gewoon saai. Je word wat opgepept door S. Craig Zahler als je in het begin van de film de eerste ontmoeting krijgt met de kannibalen en opmerkt hoe bloederig de film gaat worden maar na de fantastische introductie zakt de film kei, maar ook keihard in elkaar en zijn sommige dialogen moeilijk te volgen of, moeilijk te begrijpen omdat de film soms wat rommelig door raast. Daarbij is je concentratie behouden bij ‘Bone Tomahawk’ ook een opgave omdat, dat ook niet altijd lukt. Het verhaal is simpel en daar snoept de films soms ook niet al te veel goeds van.

Kurt Russel speelde een aardige rol. Patrick Wilson vind ik ook een heerlijke rol spelen met soms geinige scénes alleen ben ik zijn gezicht wel meer gewend bij de geesten films (o.a. Insidious) en ik vind hem daar ook beter passen dan in zo’n western film waarbij weinig paranormale dingen gebeuren. Voor de rest kent de film een redelijk cast maar het word verder niet echt speciaal meer.

Zoals ik al zei, het verhaal was wat slapjes. We volgen in het begin meerdere mensen: Kurt als Sherrif Hunt, de local sherrif van het kleine plaatsje ‘Bright Hope’ die de wilde westen van Amerika. En we volgen Patrick Wilson samen met Lili Simmons als de duo O’Dwyer. Wanneer er een moord word gepleegd en de Deputy Sherrif Nick samen met Samantha O’Dwyer worden ontvoerd gaan Sherrif Hunt, Arthur O’Dwyer, Brooder en Chicory met z’n vieren op pad om de ontvoerde mensen te zoeken en de daders te pakken (vermoorden). Hun reis gaat alleen niet helemaal goed omdat Arthur gespalkt is, hij is van het dak gevallen en heeft daar bij zijn scheenbeen(?) gebroken (dacht ik).

Hij strompelt er maar wat achteraan. Wanneer ze gaan slapen spannen ze een draad uit dat geluid maakt, en daar komt Brooder mooi in actie wanneer er een hond op het draad loopt en gelijk neergeschoten werd, prachtige scéne. Ze komen uiteindelijk met drie man aan bij de plek waar de kannibalen leven en moeten een moedig gevecht houden om te blijven leven waar brooder helaas dood gaat. Sherrif Hunt word samen met Chicory ontvoerd en ook gevangen genomen waar ze twee vermisten tegen komen. Gelukkig hadden ze een pad achtergelaten voor Arthur die hun even later kon helpen ontsnappen en ze met drie man weer weg gingen want de Sherrif kwam helaas ook om het leven.

De kannibalen in ‘Bone Tomahawk’ waren toch wel de personen waarvan de film leefde en spannend werd. Te gekke wezens en vooral de leader van de stam waren gaaf. Om zo Deputy Nick te ontleden, wat gaaf! Ook op het eind dat je die twee vrouwen zag liggen gaf toch af dat er in die stam toch één ding gold, vrouwen waren om nieuwe strijders te creëren en de mannen waren goed voor het vechten. Ze hebben de vrouwen kreupel gemaakt. De benen en de armen waren er af en ze hadden twee houtjes in de ogen omdat ze ook niks mochten zien. Dit waren toch wel de scénes die deze film in stand hielden op de valreep. Al om al, redelijke film die wel te lang duurt, het eind was te gek en de kannibalen zagen er vet uit.

3.0*

Uitstekende western met redelijk wat heerlijke bodyhorror/kills. Soundtrack is ook fijn en hoort er goed bij. Kurt Russell speelt weer erg sterk en zeker ook Patrick Wilson overtreft zichzelf hierin. Zijn vrouw uit de film ken ik als Rebecca uit Banshee. Ook hier leek ze toch even uit de kleren te gaan maar de cameraman nam niet te veel expliciete delen in beeld. Misschien wel een minpuntje zeker als je daarna heel wat bloederige taferelen krijgt voorgekauwd. De andere acteurs kende ik niet maar doen het ook goed.

De kannibalen of holbewoners zoals ze genoemd worden zien er cool en authentiek uit. De kleding van de acteurs zien er ook allemaal van die tijd uit. Ik kijk ook niet zoveel westerns maar dit was weer een hele goede. Misschien een beetje een slowburner op sommige momenten, maar de sfeer en de interessante dialogen maakten dat ik de aandacht bijna op geen enkel moment verloor. Dikke aanrader en duidelijk een klassieker in wording.

Beetje tegenvaller, na alle aanbevelingen in het forum van brawl in cell 99 aan begonnen.. zat geen vaart in en duurde mij iets te lang.. de anticlimax maakte ook niet veel goed.. voor de sfeer en het opzich aardige verhaal wat me wel aansprak net een 3'tje .. Kurt Russell kan me ook altijd wel bekoren..

Had hier ietsie meer van verwacht van S. Craig Zahler na zijn bruute nakomer

Nadat Brawl in Cell Block 99 in mijn onderbewuste toch wel een tijd achter na joeg ( lees : onder de indruk ) wilde ik toch wel meer weten van deze S. Craig Zahler.

Deze man gaat het in realistische Gore nog behoorlijke naam maken als hij zo door gaat.

Dit was eigenlijk best saai, met dialogen niet om naar huis te schrijven .

Maar dat is regelmatig zo in westerns, en paste hier ook wel,maar maken het ook een lange zit.

Er zijn weer scene's die erg heftig zijn in zijn brute gore grofheid .Maar maakte toch minder indruk.

de doelbewuste scene's niet , die zijn weer ongelofelijk shocking, je moet er even op wachten,

Maar in tegenstelling tot zijn tweede film van Zahler heeft het minder om het lijf.

Maar ik heb zeker het idee ,dat deze S. Craig Zahler

beste werk nog voor hem ligt .

net aan voldoende .

3*

Hele film draait volgens mij om de bizarre scene rond 1u35min. Film is verder totaal niet boeiend en wat mij betreft een mislukte poging om een Western versie te maken van de Hostel serie.

Tijdens de hele film Tarantino-achtige dialogen die in de verste verte niet de buurt kwamen van de echte Tarantino lulpraatjes. Totaal niet boeiend.

De gruwel viel ook wel mee, tenminste het was niet heftig genoeg in beeld gebracht.

De hulpsherif leek wel zwakbegaafd met z'n duf gezwam....alles ziet er amateuristisch uit, ik miste filmmuziek.

Ik kan nog wel even doorgaan..... maar dan krijgt de film veel meer aandacht dan verdiend.

Bagger.

De film viel me tegen. Op basis van de beschrijving, filmposter en eigenlijk ook een beetje door de hoofdrol van Kurt Russell hoopte ik dat het lekker foute gory pulp zou zijn, in de geest van films als Planet Terror, maar daar was geen sprake van.

Eigenlijk is de film gewoon net niet boeiend genoeg. Het volledige begin- en middenstuk is tamelijk oninteressant. De personages zijn, op Kurt Russell na, voornamelijk irritant. De verstandelijk beperkte hulpsherrif met het goede hart had er van mij wel uitgemogen; zijn dommige monologen moesten voor een komische noot zorgen, maar waren nergens grappig. De stijve arrogante revolverheld is ook vooral vervelend voor de kijker. Er gebeurt ook werkelijk niets om de lange speelduur van de film te rechtvaardigen. Met verplaatst zich van A naar B en dat is dat.

Desondanks is de film nog wel memorabel voor me, vanwege twee redenen. Ten eerste is Kurt Russell hier echt heel goed op zijn plaats. Van zijn personage kon ik genieten. Ten tweede is hier echt sprake van een onheilspellende en lang mysterieuze vijand, wat goed is voor de spanningsopbouw. Meer monster dan mens.

De laatste minuten zijn dan ineens iets meer horror-achtig, hoewel ik de genre-aanduiding horror echt misplaatst vind. Hoewel ik me daar prima mee vermaakte vond ik het totaal niet bij de rest van de film passen. De gore was best wel fout en pulp, waar de opbouw van bijna twee uur gewoon vrij serieus was. Ik kon dat niet met elkaar rijmen; het lijkt wel alsof de regisseur niet kon kiezen wat voor soort film te maken.

Gemiste kans. Geef mij maar een deel 2 met dezelfde vijand, maar dan gemaakt door een regisseur die vol voor een foute coole film gaat.

2,5*

Een half punt extra voor de goede muziek bij de aftiteling.

Het begin is aardig... einde leuk... en alles wat er tussen in zit slaapverwekkend!

Ok.

Een horror/western, zo worden ze niet vaker meer gemaakt. En Zahler weet daar dan ook behoorlijk zijn stempel op te zetten, alleen is het vooral het einde waar hij dat ook daadwerkelijk doet. Het begin is wat trager en meer een drama.

Verhaal begint ook wat saai, en dan is 132 minuten toch wel lang. Aan het acteerwerk ligt het niet, al vind ik de kop van Wilson hier niet bepaald in passen. Horror is het pas naar het einde als die kannibalen in beeld komen, de schreeuwen daarvan zijn trouwens wel leuk gedaan.

Pas echt naar het einde is het goor te noemen, en krijgen we een paar moeilijke scenes voorgeschoteld. Die trekken de film nog net over de streep. Voor de rest liggen westerns me absoluut niet, en dit is daar ook een bewijs van.

Er zullen trouwens best films zijn met enkele hardere scènes die ook ik heb gezien, dus misschien is het wat hypocriet maar ik vond het slot gedeelte van deze film toch wel erg sadistisch en een puur onaangenaam morbide sfeer bevatten. Echt walgelijk onaangenaam.

Andermaal gezien en er blijft een hoop aan op te merken, maar ook genoeg pluspunten.

Her beeld van de wet en zijn hulpje die vooral te oud zijn voor deze problematiek en voor de nodige koddige momenten zorgen, vooral Jenkins, staat als een paal boven water en wordt met de nodige humor gebracht. Dat de missie eveneens tegen het onmogelijke aan schuurt ook. Toch zijn de mannen innemend, grappig en interessant genoeg om je over het saaie tussenstuk heen te tillen. Het eindstuk met het nodige geweld, slachting en spanning is gewoon uitmuntend. Goed, dat een kreupele de zaak moet redden is natuurlijk verre van geloofwaardig, maar vooruit...

Puur op stijl en vermaak een erg prettig zit mits je tegen wat gruwelijkheden kunt.

Wat een verrassing was dat slotgedeelte toen ik deze film voor het eerst bekeek, zeg! Ik verwachtte mij aan een simpele western en voor het grootste deel is Bone Tomahawk inderdaad een sterke western met mooie karakterontwikkeling en sterke acteerprestaties, vooral van de heren Russell en Jenkins. Maar de wansmakelijke martelscène verraste me volkomen. De kannibalen/indianen, bijna meer beest dan mens, zijn erg goed neergezet. De spanning wordt doorheen de hele film mooi opgebouwd en aangehouden, de reis van het stadje naar de woonplaats van de indianen, waar de afrekening plaatsvindt, verloopt rustig maar blijft interessant. Wat vernuftig van Patrick Wilsons personage om het keelapparaatje van de indianen te gebruiken om ze uit hun grot te lokken! Ik dacht eigenlijk de hele tijd dat niemand deze helse onderneming zou overleven, maar sheriff Russells drie schoten klinken als een ware bevrijding en opluchting in de oren van de overlevenden op hun pad terug naar het stadje. Een indrukwekkende debuutfilm, geschoten in 21 dagen op een budget van "slechts" $ 1.8 miljoen. Deze film laat toch wel een wrang smaakje na, en dat is wellicht de bedoeling van regisseur S. Craig Zahler.

Het slot van Bone Tomahawk is ijzersterk, in het hol van de kannibalen. De sfeer is daar best wel freaky en er zitten een paar expliciete horrormomenten bij die behoorlijk wat gore bevatten, zeker voor een film die lange tijd door ging als een western. Dat deel van de film levert de film sowieso een voldoende op. Alles daarvoor vond ik vrij traag en bepaald niet boeiend. Westerns hoeven niet in de hoogste versnelling af te spelen, maar je kan ook overdrijven natuurlijk. Verder zit er een prima cast in, met Kurt Russell voorop. Die man heeft gewoon een mooi filmhoofd, zo lekker stoer. De film had misschien beter in anderhalf uur gepast, maar het is wel goed zo.

3*

2 uur durende, ellendig lange western die makkelijk in 1 uur had gekund

De eerste 90 minuten gebeurt er namelijk helemaal niks, zero.

En van horror was er ook geen sprake vond ik. Die paar gruwelijke scenes horen toch een beetje bij het kannibalisme?

Pas de laatste 30 minuten kwam er wat actie te pas, waardoor het ein-de-lijk beweging kreeg en niet meer saai was. Maar goed, een paar goeie kills en de laatste halfuur redden een saaie film van 2 uur natuurlijk niet.

Ook dit debuut van Zahler vond ik best de moeite waard. Je zou misschien kunnen stellen dat de aanloop wel érg lang duurt voor wat in feite toch een redelijk straightforward horrorfilmpje is, anderzijds is dat ook wel wat Zahler's films steeds uniek maakt; het zijn een soort sluipmoordenaars. Vond het hier wel nét iets minder goed werken dan in zijn latere werk, al komt dat wellicht ook vanwege een lichte Western aversie.

Qua gore mag het zeker weer tellen en ook de finale maakt het waar. Lekker freaky af en toe, die scene met de zwangere vrouwen als absoluut hoogtepunt. Verder ook een regisseur die steeds goed gebruik maakt van zijn acteurs. Een Russell heb ik normaal gesproken niks mee, maar hier vond ik hem wel op z'n plek. Sterk debuut al bij al.

3,5*

Beetje eigenaardige film waarbij de verwachtingen hoog gespannen stonden, maar er eigenlijk heel veel niét gebeurt. Vond het in die zin ook wat onevenwichtig waarbij alles in het laatste half uur werd geperst. Onevenwichtig ook omdat ik de film nogal slordig vond, vreemd in zijn plots.

Die kannibalen zijn dan wel leuk gevonden, maar het blijft toch weinig uitgebouwd hoe ze gedroegen of wie ze werkelijk waren. Geen spirituele rituelen ook ofzo ondanks de ritecirkel die gemaakt was. Vreemd ook dat 4 mannen waarvan een half kreupele en half gepensioneerde het kon halen van deze wilden, om nog maar te zwijgen dat ze hen van mijlenver zagen aankomen. Ook de geweerschoten naar het einde toe moeten toch een alarmfase inluiden, maar opeens ging het wel heel snel bergaf voor de wilden. En dan heb ik het nog niet over dat geluidsbeentje.

Op het einde toe wat smurrie, fijn ok, maar dat redt de film toch onvoldoende. Maar vermakelijk is het allemaal wel ondanks de weinig interessante personages.

Ik heb het niet zo op westerns, maar met Bone Tomahawk levert S. Craig Zahler een hele interessante mix van genres. Maar vooropgesteld heeft hij een sterke cast. Kurt Russell is altijd goed, met uitstekende rollen van Patrick Wilson en Matthew Fox. Maar de ster van de show is Richard Jenkins, die een prachtige, hilarische en aangrijpende rol speelt. Hij blijft een held, die man! Het feit dat we hier een reeks interessante personages hebben, maakt hun reis ook boeiend en spannend, ook als er niet heel veel lijkt te gebeuren. Er hangt steevast een dreiging en ondertussen is er in de rustige momenten genoeg ruimte voor luchtigheid. Vond de film verbazingwekkend geestig, af en toe. Gaandeweg draait die sfeer 180 graden om, met een ijzingwekkende scène die je niet snel zal vergeten als gevolg. Altijd knap als een film je kan laten lachen, kan laten sidderen en op het puntje van je stoel houdt, zelfs in de kalme momenten.

4 sterren.

Na een wat trage start komt deze western op gang en werkt het toe naar een extreem gewelddadige, indrukwekkende finale. Wanneer een aantal mensen uit een klein dorpje wordt ontvoerd door zogenaamde Troglodytes, trekt Sheriff Hunt [Kurt Russell] met zijn hulpsheriff Chicory [Richard Jenkins] en twee mannen [Patrick Wilson, Matthew Fox] ten strijde tegen deze meedogenloze kannibalen. De tweede helft heeft alle ingrediënten van een westernklassieker: boeiende personages, suspense, bloederige confrontaties en verrassende wendingen. Denk Rio Bravo met een scheutje Cannibal Holocaust.

Curieuze western horror: voor de pauze zit je naar western te kijken, daarna naar een horrorfilm. Beetje jaren 70, beetje Tarentino. Maar ondanks dat onevenwichtige heeft Bone Tomahawk toch iets eigens waardoor ik bleef kijken.