Bone Tomahawk (2015)

Prima vermaak.

Film is soms een beetje langdradig maar echt saai word het niet.Van horror komt er pas in het laatste half uur sprake,maar wel lekker

Tis weer eens wat anders en dat kan mij wel bekoren,Kurt Russel speelt top en ook de rest van de cast is prima.

Verwacht geen splatter cowboy feest want dan kom je bedrogen uit........al met al heb ik er best van genoten.

Leuke wegkijker.

Deze film heeft niks om te boeien. Ik verwachte de hele tijd iets van een twist wat zou verklaren waarom films zoals deze nog gemaakt worden, maar het is gewoon een ordinaire slechte film. Misschien dat je als redneck hier nog van kunt genieten.

Redelijk goede en originele western. De film verloopt wat traag maar blijft boeien. De opbouw is goed. Zahler zet de sfeer prima neer en laat de film rustig aan uitbroeden tot een geweldadig einde. Echt een horror film is het niet. Meer een combi van western, road trip en wat gore. Deze wat ongebruikelijk combi pakt echter wel goed uit. Tevens goede rollen van Russell en Wilson. Aanrader. 3.5/4.0

Film waarin een onverstoorbaar viertal een queeste onderneemt om een aantal gekidnapte dorpsbewoners uit handen van kanibalistische indianen te redden. Klinkt goedkoop, maar is best leuk uitgewerkt in deze film die meer een western is dan een horror.

De genreaanduiding 'horror' is schromelijk overdreven. In de film ligt de nadruk niet per se op de kanibalen. Ok, ze zijn aanwezig, ze doen gruwelijke dingen en ze brengen spanning in de film. Maar belangrijker is dat de kanibalen de aanleiding zijn voor de zoektocht naar de verblijfplaats van de gevangenen. En die zoektocht die het grootste deel van de film in beslag neemt, is de spil van de film.

Het relaxte en langdurende reisgedeelte bevalt goed. Heerlijke nonchalance en berusting in gedrag en dialoog van de vier personages. Het werkt allemaal verrukkelijk droogkomisch. Met name Jenkins in zijn rol als hulpsherrif, spuit heerlijke nonsens. Het is bijna jammer dat de film verder moet naar de slotscenes.

Aan het eind nog wat gruwel en bloed. Het zal wel. Na de aangename trip is dat verder allemaal niet meer heel enerverend of boeiend.

Het acteerwerk is zonder uitzondering goed te noemen. De Californische landschappen dragen bij aan de typische sfeer van de western.

Fijne film.

Normaal hou ik niet zo van westerns maar toch een kans gegeven ook vanwege het feit dat er ook horror stond hihi. Maar goed eigenlijk aangenaam verrast. De horror was alleen de eerste 80/90min ver te zoeken maar dat maakte niks uit het einde maakte alles wel lekker in orde. Zat ook echt een zieke scene in op het laats in de grot hehe wat ik niet had verwacht.

Geen film voor iedereen, zo blijkt. Ik zag één van de verrassendste films van het jaar. Fijne sfeer, sterke cast en een angstwekkend laatste half uur.

4*

Ik vond dit een behoorlijke meevaller, na de toch wel wat ingetogen commentaren hier en op de rest van het internet. Bone Tomahawk is een rustige film, die in de aanloop naar het spectaculaire einde een mooie en tegelijkertijd grimmige westernsfeer heeft. De film kent een aantal erg sterke dialogen en het is daarmee een heel aardig regiedebuut van de scriptschrijver.

Het begint al met de casting: Richard Jenkins is perfect voor de rol van de ouwe backup-deputy, Kurt Russell is een meer dan prima sheriff, Patrick Wilson is overtuigend genoeg als de geteisterde rancher en mocht er ooit een remake komen van Have Gun - Will Travel dan is Matthew Fox daarvoor de man. Van special effects e.d. heb ik verder totaal geen verstand maar in mijn ogen was ook met de aankleding weinig mis: de groep kannibalen was erg goed in beeld gebracht en ook de streken die ze uithaalden deden me meer dan eens een vies gezicht trekken.

Bij vlagen gebeurde er opvallend weinig en moest de film het slechts van een aantal mooi geschoten beelden en enkele aardige oneliners hebben, maar gelukkig wil een sterk en spannend einde vaak wel het een en ander goed maken. Deze bijzondere en serieuze poging om het horrorgenre met de western te combineren is daarom zeer zeker geslaagd te noemen.

Voor mij toch wel het grootste probleem van deze film: het tempo is uiterst langzaam. De castleden acteren nog best aardig, maar helaas bieden de dialogen over het algemeen te weinig inhoud om het interessant te houden. Daarnaast heb ik met betrekking tot westerns altijd meer de voorkeur gehad aan woestijn/steppe landschappen. De locatiekeuze zou voor mij dus niet de eerste keuze zijn geweest, maar goed dat is gewoon een kwestie van verschillen in smaak.
Verder stoorde ik me er wat aan dat die kreupele overal met zo relatief weinig moeite doorheen lijkt te komen, maar goed ook dat is wat meer mijn probleem.
In het kort kan ik eigenlijk gewoon concluderen dat de stijl van de film niet helemaal mijn smaak is.

Deze hybride tussen western en horror pakte verrassend goed uit en is daarmee zeer origineel van aard. De regisseur neemt uitgebreid de tijd voor karakterontwikkeling en opbouw van het verhaal. Hierbij wordt hij geholpen door een sterk spelende cast. De opbouw(eerste 1.5 uur) had op zich wat korter gemogen, waardoor de spanningsfactor nog sterker voelbaar zou zijn geweest. De behoorlijk bloederige en viscerale scenes zijn niet echt voor de tere zieltjes.

Geslaagde genreoverstijgende western die spannend begint en vervolgens traag naar een spectaculaire climax toewerkt. Juist die trage opbouw is sterk; de cast is namelijk goed en de karakters zijn interessant. wat een heerlijke laatste scene voor Russel, die toch al zo goed speelt De spanning wordt zodoende opgebouwd naar een heerlijk einde. De dialogen waren soms wat krom, maar verder niets dan lof voor deze aangename verrassing.

Langdradig en idioot. Dit had met zeker 40 min minder een betere film geweest, . Deze western kent een goed uitgangspunt en had potentie, maar de uitwerking is ronduit incompetent. Het een en ander slaat ook nergens op : wanneer je iemand uit elkaar haalt zoals die hulpsheriff, dan verwacht je wel dat er een paar liter bloed uit zijn lijf kletst, maar nee geen druppeltje bloed. . En ook wanneer Wilson zomaar dat ding uit de keel haalt van één van die wilden en onmiddellijk weet hoe hij dit moet gebruiken is om achterover van te vallen. Hoe zouden die wilden dat spul trouwens in hun strot geïnstalleerd kunnen hebben?? Zo zijn er nog van die idiote dingen, zoals Wilson die met gespalkt been mijlen gaat wandelen of vrouwtjelief die precies niet teveel heeft afgezien tijdens haar gevangenschap . En dan aanschouw je een film die ten onder gaat aan een hoop idiotieën. De vijf minuutjes stevige gruwel die je te zien krijgt kunnen daar helaas niks meer aan verhelpen.

Uitstekende western, naar verluidt opgenomen in drie weken, met een klein budget. Dat zou je niet zeggen wanneer je de film ziet: alles ziet er piekfijn uit, met een eersteklas cast en fraaie locaties. Het script steekt ook prima in elkaar. Grootste pluspunt zijn de vier prachtig uitgewerkte hoofdrollen en de heerlijk droogkomische dialogen. Naar het einde toe neemt de film een bijna horror-achtige wending, iets dat gelukkig goed uitpakt en uiteindelijk alleen maar bijdraagt aan het unieke sfeertje dat de film te bieden heeft. Van regisseur S. Craig Zahler gaan we waarschijnlijk wel meer horen in de naaste toekomst, denk ik zo. Hij levert hier in ieder geval een indrukwekkend visitekaartje af.

Best een rare film. Het begint allemaal erg langzaam; we leren uitvoerig de personages kennen en daarna volgt een hele zoektocht waarbij er allerlei oninteressante gesprekken en gebeurtenissen zijn die geen enkele significantie hebben, met op het eind een nogal tamme ontknoping met de groep kannibalistische wilden.

Van horror was dan ook weinig sprake. Het was een hooguit een beetje expliciet, maar ook weer geen 'Cannibal Holocaust'.

De setting is mooi geschoten en alles oogt redelijk authentiek en 'frontier' aan. Granted, het is geen Once Upon a Time in the West, maar het kan er mee door. Kurt Russell deed het prima, Patrick Wilson vind ik altijd al een beetje meh, en de oude deputy sheriff (Richard Jenkins) deed het ook leuk. De vrouw was alleen tergend slecht en ook haar gevangenschap vond ik slecht uitgebeeld. Moet ik nu echt geloven dat ze dagenlang in dat celletje heeft gezeten maar er nog helemaal schoon uitziet, zonder vermagering of sporen van bloed/pisvlekken?

Al met al een nogal teleurstellende film. Hoge production value, maar inhoudelijk schort er nogal wat aan.

Heerlijke film en erg knap dat ze dit hebben kunnen neerzetten gezien het budget. Ook fijn dat

Vooral de cast is lekker op dreef hier. Russell (met een fantastische snor) is geweldig op dreef hier en geniet zichtbaar van zijn rol. Ook leuk dat een keer een fijne rol aan Matthew "Jack Shephard" Fox is aangeboden. Hij doet het met verve en zou meer film rollen moeten krijgen. Wilson speelt een heel andere rol die we van hem gewend zijn. Maar de gene die er met kop en schouders bovenuit steekt is toch wel Richard Jenkins. Herkende hem eerst totaal niet. Geweldige transformatie.

Verhaaltje over kannibalistische indianen is best leuk. En de opbouw naar het huzarenstukje in de film is fijn. Heerlijk hoe traag het zich allemaal ontpopt. Fijn dat er tijd wordt genomen om de personages goed neer te zetten en een beetje binding met ze te krijgen. Waar het in het eerste half uur op een komedie dreigt te lopen verandert eens de zoektocht begint de toon naar eens stuk serieuzer naar een full blown horror slot. Creepy hoe dat is neergezet. Maar dat geld ook zeker voor de rest van de tocht. De frontier wordt een keer goed neergezet waarin slapen zelfs niet veilig is.

Heerlijke slow burner western. Een cult classic in the making. Had het helemaal niet door, maar tijdens de aftiteling viel me pas op dat de film helemaal geen muziek bevat en heb het niet eens gemist tijdens het kijken.

Vergeet niet dat deze stam niet eens precies weten hoe vuurwapens werken. Dan kan ik mij voorstellen dat je het gevaar niet inziet van iets wat een knal geeft. Dat zie je bij sommige dieren ook. Heb wel eens filmpjes gezien op Youtube waarbij er werd geschoten op eekhoorns. Sommige schoten miste hun doel en om de eekhoorn heen zie je de kogels inslaan. De eekhoorn kijkt verbaast maar rent niet weg omdat het niet weet wat het is.

Ik vond het juist een hele fijne film vanwege de trage opbouw. Daardoor was er genoeg ruimte voor de verschillende karakters om zich te ontwikkelen. Van mij mogen er meer van dit soort western/horror kruisbestuivingen komen!

Het heeft die 'grindhouse feel' van een heleboel pulpfilms van een jaar of tien geleden: groezelige, foute cinema die tegen de wansmaak aan zit. In tegenstelling tot veel andere recente pastiches op B-cinema ligt de verwijzing er echter niet heel dik bovenop. Wel heeft het een sfeervol loom tempo, dik aangezette typetjes en een uiteindelijk idioot uitgangspunt als onze helden op hun plaats van bestemming komen. 'Bone Tomahawk' neemt zichzelf serieus genoeg om het overtuigend te brengen, maar het zit barstensvol over the top oneliners, extreem ranzige gore en wrange plotwendingen. Enige minpunt is dat de trage opbouw weinig toevoegt aan de uiteindelijke climax, dus het had wellicht beter een fractie scherper uitgewerkt kunnen worden.

De film heeft een trage opbouw, wellicht iets te lang, maar echt vervelend werkt dit niet. Bij de plaats van hun bestemming komt er wat leven in de brouwerij met redelijke gore scènes. Een western met wat horrortoevoegingen is wel een leuk gegeven. 6/10

Zoals wel vaker in het genre neemt Zahler uitgebreid de tijd om de karakters te introduceren, het plot te laten ontvouwen en langzaam de spanning op te bouwen, zoals een kikker in een pan kokend water. Tot het moment dat het los gaat (en als het los gaat, gaat het gruwelijk, bloederig en snoeihard los) is Bone Tomahawk een langzame, klassieke western, bijeengehouden door vier complexe mannen met hoeden en revolvers, op hun paarden de horizon en hun lot tegemoet rijdend.

De esthetische schoonheid die Zahler neerzet is indrukwekkend en veelbelovend voor toekomstig werk van de 43-jarige Amerikaan. Met name de scènes gefilmd bij met natuurlijk avondlicht waarin de mannen door de Mojavewoestijn rijden zijn een lust voor het oog. Tel daarbij op dat de climax op geen enkele manier tegenvalt en je hebt een zeer fijne film die alle potentie heeft om een ware cultfavoriet te worden.

Lees verder: Cinema Interruptus

Goeie film over een sheriff en een paar mannen die op zoek gaan naar een paar ontvoerde dorpelingen. Dit geslaagde regiedebuut is zeker geen standaard western. Ondanks dat het met gemak wat korter had gekund, wordt het nergens langdradig. De behoorlijk brute finale geeft de film net wat extra mee. De cast met Kurt Russel voorop stelt niet teleur.

Een eigen versie van The Hills have Eyes. De combinatie van western met horror gaat al beter dan western met SF zoals in Cowboys vs Aliens. De film is op de eerste plaats mooi gemaakt en veelbelovend. Geen overbodige karakters, er wordt tijd genomen om iedereen uit te werken en spanning op te bouwen. Maar langs de andere kant duurt het dan wel lang en is het toch wachten op dat ietsje meer. Geen standaard horror, geen standaard western, geen standaard film. Dat is toch ook al niet slecht als regiedebuut. Geen topfilm, maar wel een regisseur om in 't oog te houden.

Lekker aparte film. Combinatie van western en horror zie je natuurlijk zelden, maar het is ook de opvallende stijl en sfeer die deze film onderscheidend maakt. Haak niet te vroeg af, want de eerste pakweg 30 minuten is er, behoudens de opening sequence(met Haig en Arquette), werkelijk niets aan. Men neemt te uitvoerig de tijd om de personages te introduceren. Maar na de plotwending barst de film goed los, en werd het eelt op mijn vermoeide filmziel eindelijk weer eens een beetje verwijderd. Zien moet je voelen, zei Rutger ooit eens, en daar was hier sprake van!

Bij zo'n film is de cast bijna van ondergeschikt belang, vandaar dat het niet opvalt dat in de bijrolletjes een aantal bekende, bijna vergeten, gezichten voorbijkomen. In de hoofdrollen levert de onherkenbare Jenkins onbetwist de beste prestatie, zijn Russell en Wilson dik in orde, en is het zelfs niet storend dat Fox een beperkte acteur is.

Niet slecht. Er mag de meeste tijd dan wel helemaal niets gebeuren, maar ja, wat is niets. Ik vond de spanningsopbouw meer dan goed. Duurde niets te lang. Je had ook alle tijd om de personages te leren kennen. Westerns waarbij het alleen maar gaat om zoveel mogelijk pief, paf, poef heb ik al meer dan genoeg gezien. Dat geldt ook voor horror films met een overdaad aan gore. Maar dat alles gelukkig niet in deze best genietbare film. Nou ja, genietbaar?!. Het horrorgedeelte loog er trouwens niet om. Sommige scènes waren niet mis, maar de beelden die kenmerkend zijn voor een western hadden duidelijk de overhand. Daarom vind ik dat deze film beter past in het genre western dan in het genre horror. Ik denk daarom ook dat de westernliefhebbers over het algemeen deze film beter zullen waarderen dan de horrorliefhebbers.

3.5*

Niet geheel ongeslaagde genre-bender/ pastiche - voor zover horror niet intrinsiek al een onderdeel van het western-genre is ...

Ik had verwacht dit aardiger te vinden, maar uiteindelijk lijdt deze film toch enigszins aan een gebrek aan spanning - het doet denken aan (een minder ostentatieve variant van) de Tarantino-benadering van geweld: lange, slepende opbouw en een haast anti-climactisch snelle ontknoping. Cinematografie, acteerwerk en dialogen zijn echter van voldoende niveau om dit gemis te compenseren.

Inderdaad, moest ik ook aan denken

Erg genoten van Bone Tomahawk en heb spijt dat ik hem niet op IFFR heb gezien, wat wel de bedoeling was. Maar goed. De rust, de Western-setting en de redelijk gewelddadige climax waar je zo lang (maar zeker niet vervelend) naar toe leeft; mooi uitgevoerd allemaal. En zelfs bij die climax en dreiging van bizarre figuren, blijven de personages onorthodox rustig , vooral die oudere man. Gaaf filmpje met een eigen smoel.

Films die me zo snel te binnen schieten met een soortgelijke combinatie van 'horror' en western-achtige locaties, zijn Ravenous en Dead Birds. Veel meer zullen er denk ik niet zijn.

Ik ben geen fan van horror en/-of gore and slash films maar wel van westerns.

Na vele reviews gelezen te hebben (en het feit dat Kurt Russel en Richard Jenkins meespelen) heb ik toch maar besloten deze film een kans te geven en ik heb er absoluut geen spijt van.

Het gore beperkt zich vooral tot de climax van de film en de aanloop daar naartoe is een meer dan degelijke western.

Het was interessant om te zien hoe de 4 mannen met elkaar omgingen en allen zo verschillend waren.

Het slash-gedeelte van de film was niet over the top en had zijn functie en dat maakt van deze film een perfecte combinatie van de 2 genres.

Een aanrader voor zowel horror als westernliefhebbers.

Best een aparte Western / Horror (ook in die volgorde) film, die als een trage western begint, maar op het einde overgaat in iets wat meer op horror lijkt.

Het verhaal speelt zich af in het normaal rustige plaatsje "Bright Hope", dat opeens opgeschrikt wordt door de brute dood op een zwarte inwoner en de ontvoering van een tweetal dorpelingen, te weten doctor Samantha O'Dwyer (gespeeld door Lili Simmons) en hulpsheriff Nick (gespeeld door Evan Jonigkeit). Er blijken namelijk kannibalistische grotbewoners (Troglodieten, die een soort van indianen zijn) aan het werk te zijn en sheriff Franklin Hunt (gespeeld door Kurt Russell) en een drietal metgezellen, waaronder de aan het been gewonde Arthur O'Dwyer (gespeeld door Patrick Wilson) die de man is van doctor Samantha O'Dwyer, gaan op pad om orde op zaken te stellen en natuurlijk het terugvinden van Samantha O'Dwyer en hulpsheriff Nick.

Hoewel het sfeervolle en mooi in beeld gebrachte verhaal erg traag opgang komt (leuke opening van het verhaal overigens) en er veel tijd (min of meer in de eerste 85 minuten) genomen wordt om de mannelijke hoofdrolspelers hun interessante levensverhalen te laten vertellen, haalt de vaart eruit, wist deze film mij wel te boeien en te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt 120 minuten). Echt genieten wordt het eigenlijk pas na circa 85 minuten, waarna de film omslaat van gezapige Western naar harde en bloederige Horror. Vooral de scene waarbij de ontvoerde en gevangen genomen hulpsheriff Nick wordt afgeslacht door de troglodieten was grof en werd lekker gedetailleerd in beeld gebracht, want in die scene wordt hij gescalpeerd, krijgt hij daarna zijn scalp in zijn mond geduwd en ook nog een stok, waarna hij bloot onderste boven wordt gehouden en er dan tussen zijn benen wordt gehakt, waardoor hij gedeeltelijk doormidden scheurt Overigens krijgt sheriff Franklin Hunt er ook flink van langs (krijgt o.a. een hete fles in zijn opengetrokken buik geduwd) en dat werd ook lekker in beeld gebracht.

De horror in het laatste gedeelte van het verhaal was best genieten geblazen, maar ook van de cast in deze film valt te genieten en zij krijgen gedurende de eerste 85 minuten van het verhaal ook voldoende aandacht met hun levensverhalen. Vooral het levensverhaal van de welwillende ingehuurde revolverheld Mr. Brooder (gespeeld door Matthew Fox) was interessant en vooral waarom hij een hekel heeft aan indianen (die hebben vroeger namelijk zijn moeder en zusjes vermoord en daarom heeft hij als wraak inmiddels al 116 indianen gedood en hij maakt daarbij geen verschil tussen mannen, vrouwen en kinderen). Ook heeft Mr. Brooder veel respect voor zijn paard en als hij deze noodgedwongen moet doodschieten na een overval (waarbij het paard gewond is geraakt), zegt hij tegen het paard "bedankt voor je trouwe diensten".

De cast speelt overigens goed en het was vooral genieten van Kurt Russell (die ik graag zie spelen in films) als sheriff Franklin Hunt (die een vrouw heeft), Richard Jenkins (in de rol van oude hulpsheriff Chicory, waarvan zijn vrouw is overleden) die ook voor wat humor in het verhaal zorgt en Matthew Fox als Mr. Brooder die door de troglodieten wordt gedood. De rol van Patrick Wilson als Arthur O'Dwyer vond ik eerlijk gezegd wat te clichématig en zeker omdat hij op het einde ook nog eens min of meer de held is (dood daarbij de nodige troglodieten en bevrijdt daarmee zijn vrouw), wel samen met de sheriff (die dodelijk gewond achterblijft en daarbij de laatste drie troglodieten dood), terwijl hij inmiddels zwaar gewond is aan zijn been (is tijdens het op pad gaan en het verlies van de paarden, door diefstal, verslechterd) en nauwelijks meer overeind kan staan. Lili Simmons vond ik overigens een mooie verschijning en ze is in het begin van het verhaal ook nog eventjes topless (weliswaar van achteren) te bewonderen, als ze in bed ligt te vrijen met haar man.

Zoals eerder gezegd zorgt Richard Jenkins ook voor wat humor in het verhaal (overigens niet hij alleen) en ik moest vooral glimlachen om hem m.b.t. de discussie (die hij voerde met de sheriff) over het lezen van een boek in bad, wat hem maar niet lukt, omdat dan o.a. bladzijden in het boek nat worden of zelfs het boek in bad valt. De sheriff adviseert hem daarom om een muziekstandaard te gebruiken Ook zijn discussie op het einde, waarbij hij samen met de sheriff gevangen is genomen door de troglodieten in een grot en waar zich ook de ontvoerde Samantha en Nick zich bevinden, over een vlooiencircus waarbij wel of niet echte vlooien zijn gebruikt, was wel geinig. Ook moest ik wel lachen om de burgemeester (die door de bewoners niet serieus genomen wordt) van het plaatsje "Bright Hope", die op een gegeven moment zegt "Weet iemand hoe je troglodieten spelt ? Voor het telegram"

Al met al een aparte Western / Horror film, die ondanks de trage opbouw zeker weet te boeien en te vermaken (vooral dankzij de cast en de laatste 30 minuten van het verhaal, welke lekker grof zijn) en de film kijkt zich ook lekker weg.

P.S. het was ook leuk om Sid Haig (als crimineel Buddy) weer eens terug te zien in een film, hoewel zijn rol tijdens de opening van het verhaal maar kort was.

Een goede avontuur/drama/horror/western film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Richard Jenkins, Kurt Russell en Patrick Wilson...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Soms horror in...

Prima camerabeweging...

Ik weet niet goed hoe ik deze film moet bekijken, is het een western met horror gedeeltes of is het een horror welke zich toevallig in het wilde westen afspeelt. Ik ben als western liefhebber niet zo’n voorstander van de combinatie western horror, de enige combinatie die ik wel zie zitten is die met humor, humor was trouwens ver te zoeken in deze film. Het gekke is dat de film wel mijn aandacht wist vast te houden, misschien kwam dat juist door de horror elementen. Ik vond de film trouwens wel aardig lang, wat mij betreft hadden ze die tocht door de woestenij wel wat korter in beeld kunnen brengen, op een gegeven moment was het wel duidelijk dat een van de groep niet mee kon komen.
Na de film bleef ik wel met een aantal vragen zitten, zo wist niemand van de bevolking van het stadje van het bestaan van deze, laat ik ze maar oermensen noemen, behalve de indianen en die wilden er verder niets van weten. Als deze stam zo heimelijk was door de eeuwen, hoe kon het dan dat de sporen zo makkelijk waren te volgen, terwijl aan het einde de invloed van blanken wel degelijk is te zien bij de oerstam omdat ze de werking van een wapen kennen, ook een lever action werd na enige moeite doorgrond. Goed kniesoor die daar op let, wat overblijft is dan een standaard verhaal over het redden van een blanke vrouw uit handen van een oerstam, welke nu de vervangers zijn van de indianen, gelardeerd met horrorelementen die gekopieerd zijn uit Texas Chainsaw, U turn, Hills have Eyes en noem nog maar een paar van dergelijke producties.
De acteerprestaties zijn degelijk, met Jenkins die er in mijn ogen boven uit steekt in zijn rol. Wat ik storend vond was het grotendeels ontbreken van muziek, gewoonlijk een belangrijk onderdeel van een western al kon de song Four doomed ride out aan het einde mij wel bekoren. Gelukkig worden we wel op prachtige ruige landschappen getrakteerd, dat maakt het hele trage tempo weer een beetje goed. Voor nu waardeer ik de film op drie sterren, maar wie weet wat een volgende kijkbeurt los maakt.

Goed.

Flinke meevaller, deze Bone Tomahawk, te meer ook omdat ik de horror wel erg vind meevallen. In mijn ogen is dit gewoon een volbloed western, zij het dat de 'vijanden' dit keer kannibalen zijn.
Nu goed, qua spanningsboog wordt het allemaal prima opgebouwd. De traagheid helpt hier aan mee, en bepaalde dingen worden slim aangepakt zodat de spanning in luttele seconden stijgt (denk maar aan de scène waarin de back-up deputy het kruisteken van de dode Mexicanen ziet).
Helaas boet de film wat aan kwaliteit in eenmaal ze het kamp van de kannibalen bereikt hebben. Ik ben blij dat het geen massieve shoot-out is geworden, maar eerder een zenuwachtig tafereel waarbij het laden van een pistool best zo snel mogelijk gebeurt, alleen had ik meer verwacht dan wat holbewoners die met boomstammen tralies maken en uiteindelijk weinig tegenstand blijken te zijn voor een kreupele revolverheld. Dat Samantha O'Dwyer ook weinig tekenen van afmatting vertoont, staat me ook wat tegen.

Nu goed, de cast met heel wat bekende gezichten doet het zeer aardig. Kurt Russell is geknipt voor zijn rol (en heeft met die snor ook echt een westernkop) maar ook Richard Jenkins is zeer goed op dreef. Matthew Fox en Patrick Wilson vind ik dan weer iets minder.

S. Craig Zahler maakt met een krap budget een film waarbij het niet te zien is dat het budget krap is: visueel is dit een volwaardige western, qua opbouw weet hij bovendien perfect wat hij doet. Zijn spanningsboog klopt, mede door de vrij realistische (keuzes en gedragingen van zijn) personages. De speelduur van een dikke 2 uur lijkt aan de lange kant, maar in mijn beleving heeft de film die nodig gehad.

3,5

Laatste halfuur voelt aan als een anticlimax (géén moment goede actie, zeer matig drama, wel veel gore), maar over het geheel genomen heb ik toch redelijk genoten van deze Bone Tomahawk. Prettige opbouw, dito sfeertje en fijne droge humor (met name in het begin). Zahler misbruikt de hoge cultfactor wel om stereotypen in stand te houden en waar nodig ook nog eens flink aan te dikken.