The Time Machine (1960)

Film mag dan wel al heel oud zijn, maar toch blijft het een prima film. Vooral het eerste gedeelte van de film vond ik meer dan prima. In het 2e gedeelte als hij in de toekomst komt vind ik het wat minder worden.

Van de speciale effecten moet je uiteraard niets verwachten want de film is bijna een halve eeuw oud.

Het boek van Wells heb ik nooit gelezen.

Wellicht spijtig want deze verfilming vind ik maar een avontuurlijke hocus-pocus, op de bedenking na dat geweld en liefde van alle tijden is.

Films die gebaseerd zijn op het werk van Wells kunnen meestal erg leuk uitvallen. Zo ook The Time Machine, die niets minder dan een avontuurlijke sciencefiction-film is. Wel jammer van de gedateerde sfx, maar dat zullen we maar door de vingers zien.

Voor die tijd vind ik het een prima sf film.

Verhaal vind ik juist leuk.

Acteren is ook goed gedaan.

3,5 ster

Veel beter dan de remake jaren later. Die vergat immers de essentie van het tijdreizen en schonk alleen aandacht aan het avontuur met de Morlocks. Terwijl hier ook over de gevolgen van tijdreizen wordt nagedacht. In elk geval een goed onderhouden avonturenfilm zoals die niet meer gemaakt worden. Hier zit nog sfeer in en is niet alles koud afgeborsteld met computerbeelden gemaakt. Dit is nog cinema.

Een erg leuk en boeiend verhaal, maar beeldend stelt deze film teleur.

Ja, er zitten geinige special effects in en de Morlocks zijn cool, maar kwa camera- en acteerwerk is het vrij saai.

De film word helaas ook nergens echt spannend, maar is deels te wijten aan de tijdsgeest, ondanks dat er nog genoeg films uit deze periode en die daarvoor er nog wel inslagen om spanning over te brengen naar de kijker. Dat noemen we even voor het gemak uitzonderingen.

Voor het verhaal (en de Morlocks) kan ik deze aan iedereen die al een beetje geïnteresseerd is de film aanraden.

Tijden veranderen.

Al ziet het toekomstbeeld van Wells er allesbehalve rooskleurig uit, het levert wel een mooi verhaal op. De uitwerking is degelijk en Taylor zet een uitstekende rol neer.

Uiteraard gedateerd, maar beter behouden gebleven dan vele andere klassiekers. Het eindgevecht is inmiddels lachwekkend, maar over het algemeen genomen is dit nog steeds prettig kijkvoer.

Goed.

Wat een hoge scores soms voor middelmatige films zie ik hier.
Ik heb er ook best van genoten net op TCM hoor, maar de tand des tijds heeft deze wat mij betreft niet doorstaan. Ik mag de film er niet op afkraken, maar het ziet er soms niet uit. Het concept is en blijft wel geweldig. Ik vond het erg jammer dat hij niet iets langer in de tijd van de 1e en 2e wereldoorlog vertoefde. Die hele toekomstige wereld met de Morlocks en Elois vond ik namelijk vreselijk slaapverwekkend. Dat de elois in de verre toekomst stukken minder ontwikkelt zijn vind ik ook vreemd. De mens is uitgestorven en er is kennelijk een bovengronds en ondergronds ras blijven bestaan die zwaar gedevalueerd is ipv geëvolueerd. Er had veel meer in kunnen zitten, mits hij meer interessante tijden in zijn toekomst had aangedaan. Ook had hij een vrouw in zijn tijd moeten hebben die hij dan bijvoorbeeld 30 jaar later zou zien. Hij niet verouderd en zij wel. Maar goed, hij heeft zijn eloi uiteindelijk te pakken. Eind goed al goed zullen we maar zeggen.

Jep, zoals verwacht was dit een bijzonder geslaagde geworden. Had ik ook wel verwacht eigenlijk. Sowieso vind ik tijdreizen best een interessant onderwerp in film, plus nog het feit dat dit een groote klassieker is. Allemaal redenen waarom dit niet fout kon gaan. En dat ging het ook niet want dit was een zeer goed filmpje. Het eerste half uur in een fijne introductie wat een erg prettig klassiek Brits sfeertje heeft. Het tweede gedeelte was dan ook een stuk avontuurlijker, al vond ik het toch wel ietsje minder dan het eerste gedeelte. De special effects waren voor die tijd bijzonder mooi gedaan, en de oscar vond ik dan ook zeker verdiend daarvoor. Ondanks dat dit heerlijk vermaak was zaten er toch wel wat onlogische dingen in de film. Zo vond ik het toch wel wat apart dat de Eloi's zo enorm bang waren en totaal alles deden wat die Morlocks zeiden. Echt heel snugger waren die Morlocks niet, vooral de vechtscene in de grot is daar een mooi voorbeeld van, vind ik.

Maar goed, verder heb ik me absoluut uitstekend vermaakt. De tijdreisscenes zagen er trouwens ook gaaf uit. Maar dit was dus sowieso een zeer goeie film waarin de tijd vliegt. Mooi einde ook, alleen het tweede gedeelte vond ik niet altijd even sterk, al was het nog steeds vermakelijk. Voor de rest was hier niet zoveel op aantemerken. Dikke 3,5*

Geweldig om deze film gezien te hebben. En het verhaal was die van de strip*. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik de strip toendertijd mooier en inspirirender vond. Maar ik was toen ook begin 12.

Eerlijk is eerlijk, de effecten zijn achterhaald en dat heeft juist een charme. Een charme die ik bijzonder waardeer. Heerlijk om de jaren 60styl te zien.

Orgineel verhaal, mooi weergegeven. Weinig paradoxen.

*Voor de liefhebber in de link hieronder staat de strip.
http://www.tkinter.smig.net/ClassicsIllustrated/TimeMachine/index.htm

Overigens zijn de Morlocks niet kannibalistisch, want de Eloi's behoren niet tot hetzelfde ras.

Prachtige film.

De remake heeft niets van de originaliteit van deze film.

Misschien nu gedateerd, maar dat maakt mij niets uit.

De documentaire bij de dvd is ook interessant.

Ik heb de film al vaak gezien, maar het blijft een genot om hem opnieuw te bekijken.

Fles wijn erbij en ik ben helemaal gelukkig.

Joop...

He's got all the time in the world

Normaal gezien was het gisteravond het plan om de documentaire Time Machine: The Journey Back (1993) te zien die als extra op de DVD van deze film te vinden is. Toen ik de DVD in de DVD speler stak, kreeg ik echter opeens zin om eerst de gewone film nog eens te zien. Het leek me tegelijkertijd ook de perfecte inleiding op de documentaire want het was alweer jaren geleden dat ik film nog eens had gezien en zo'n documentaire is altijd leuker als je je de film nog goed voor de geest kunt halen.

The Time Machine is een film die bij mij een hele hoop nostalgie heeft. Niet dat ik de film in de bioscoop heb gezien, het zou nog zo'n 30 jaar duren eer ik geboren werd, maar omdat ik als klein mannetje ooit eens erg vroeg ben opgestaan omdat ze op 2BE (toen nog Kanaal 2) een Oscar dag gaven. De naam zegt het zelf maar dat was dus vanaf 6 uur 's morgens een hoop klassiekers en ik heb toen die dag 3 films meegepikt. De eerste was de Wizard of Oz, de tweede was Dr. Dolittle (waar ik jaren lang de titel van ben kwijt geraakt, wat ook onrechtstreeks de aanleiding was om me op MovieMeter aan te melden) en de derde film was dus deze Time Machine. De film heeft toen een serieuze indruk achter gelaten en ik heb dan ook altijd de opgenomen VHS kopie gekoesterd. Althans tot ik eindelijk de DVD te pakken kreeg. Om een lang verhaal kort te maken: ik krijg altijd een heerlijk gevoel als ik aan de film terug denk. Een gevoel dat gisteravond nog altijd niet verdwenen blijkt te zijn en daar ben ik enorm blij om want George Pal levert hier een sci-fi pareltje af. Niet moeilijk natuurlijk als je het bronmateriaal van HG Wells ter beschikking hebt (en ik ben dan ook nog eens een sci-fi buff) maar dan nog is dit een erg sterke film. Visueel valt dit natuurlijk nergens meer te vergelijken met wat we nu kunnen qua CGI maar dit heeft echter zo'n charme die je gewoonweg niet kunt verbeteren met effects, de remake is daar jammerlijk genoeg een bewijs van.

The Time Machine gebruikt een interessant concept eigenlijk vanwege het stilstaan van de machine in de tijd. Je ziet de tijd rondom je veranderen maar je beweegt zelf niet en dat is een opzet die ik nog niet zo vaak ben tegen gekomen in dit soort films. Er wordt geen poging gedaan om het tijdreizen te verklaren (we moeten het doen met een uitleg over de 4 dimensies) maar dat is ook helemaal niet nodig omdat de film in de eerste plaats je laat nadenken over de gevolgen van tijdreizen, met een vleugje avontuur natuurlijk. Op dat gebied blijft The Time Machine dan ook staan als een huis en is de confrontatie met de Morlocks nog altijd even heerlijk als vroeger. Er vielen me deze keer ook een hele hoop details op (de plaquette 'Manufactered by H.G. Wells' op de tijdmachine zelf, de datum wanneer George in de nieuwe wereld terecht komt is dezelfde datum als de ontdekking van Amerika, ...) waardoor het allemaal nog net iets leuker wordt. Rod Taylor doet dit dan ook erg sterk trouwens. Ik kan me op het eerste zicht geen andere titels voor de geest halen maar dit nodigt in ieder geval uit om eens wat meer van te bekijken. Taylor wordt bijgestaan door Yvette Mimieux die vooral nog erg onervaren overkomt. Toen de opnames begonnen was ze nog geen 18 (haar verjaardag viel tijdens de productie) en ze lijkt pas helemaal op het einde wat in haar rol te komen.

Mooi om te zien dat de film nog altijd niets van zijn charme heeft verloren. Rod Taylor is erg sterk als de tijdreiziger maar het is vooral het design (zeker van de machine zelf) die dit zijn terechte status geeft. Ik twijfel er niet aan dat deze film toch zeker de kiemen heeft gelegd voor mijn latere fascinatie met tijdreizen.

4.5*

Mijn verwachtingen van deze 'Time Machine' lagen toch redelijk hoog. Echter viel het allemaal wat tegen aan het einde van de rit. Vond de film ietwat teleurstellend. Het begin is goed, sfeervol en vol verwachting wat er gaat komen met dat karretje van 'm. Qua tijdsprongen belanden we een paar keer in een leuk moment, maar vanaf het punt dat Wells in de verre toekomst bij de Eloi's en de Morlocks aankomt dondert de film als een kaarthuis in elkaar. Het hele gebeuren voelt zinloos, is zo plat als wat en gaat nergens over. Met als fundament erg gedateerde effecten die nu toch redelijk op je lachspieren werken. Nou wil ik niet te negatief zijn, de film heeft me verder regelmatig prima vermaakt, maar al met al had ik meer verwacht.

Deze film uit 1960 is gebaseerd op het boek The Time Machine van Herbert George Wells. De tijdreiziger, die in het boek nog geen naam bezat, heet nu George (zijn achternaam wordt niet genoemd) in de film. En kan niet anders dan een verwijzing zijn naar de schrijver zelf.

Nu is het verhaal gebaseerd op de wetenschappelijke inzichten uit Wells' eigen tijd. En is daarnaast een product van de jaren '60 waarin de angst voor een nucleaire oorlog naar voren komt. Begrijpelijk dat een aantal inzichten inmiddels sterk zijn achterhaald. Positief was dat de scenaristen de meeste cynische commentaar van Wells op de Britse klassenmaatschappij weg lieten. Al blijft de metafoor van de strijd tussen de Morlocks en de lieve Eloi wel twijfelachtig. Alleen al op grond van hun uiterlijk is het de kijker direct overduidelijk naar welke groep de sympathie behoort uit te gaan.

Voor de regie van deze productie tekende de talentvolle regisseur/effectenpionier George Pal, die toentertijd al zeven nominaties voor een Oscar voor zijn verschillende puppetoon-films op zijn naam had staan. Hij begreep als geen ander dat het succes van The Time Machine grotendeels afhankelijk zou zijn van de speciale effecten. Het feit dat Pal daar slechts een mager budget voor kreeg is duidelijk niet ten kosten gegaan van deze animatietechnieken. De effecten, die destijds goed waren voor een Oscar, doen in deze tijd van geavanceerde computertechnieken echter tamelijk ouderwets aan. Maar ach, feitelijk draagt dat alleen maar bij aan charme van deze klassieker. Deze verfilming heeft dan ook een hoog amusementsgehalte.

In essentie is het verhaal vrij eenvoudig maar door charme van de oude effecten en kostuums en het aardige spel van Rod Taylor (speelt George, de held) en Alan Young ( speelt een dubbelrol van zowel Georges vriend David Filby als diens zoon James Filby) heeft de film toch voldoende vermaak te bieden. Yvette Mimieux (het Eloi-meisje Weena) viel dan wel weer tegen, het domme blondje cliché wordt op wel erg extreme wijze doorgevoerd. Taylor en Young leveren dan wel het betere acteerwerk maar tevens is deze vriendschap ook de verstoring van het logisch verband tussen oorzaak en gevolg van tijdreizen. Echter is de film ondanks de vele tekortkomingen in het verhaal, wel een aardige sfeervolle Science Fiction-film uit de oude doos.

Een aardige film, als je ervan uit gaat dat de film inmiddels al bijna 60 jaar oud is.

We hebben echt hiervan genoten, het verhaal is leuk bedacht en er wordt prima geacteerd. Helaas had men geen computers voor een mooier decor te bouwen en dat is dan ook een minpuntje voor de hedendaagse kijker.

Een 7.

Voor mij blijft dit de absolute topper onder mijn favoriete films. Dit heeft alles te maken met de sfeer die er neergezet wordt, met name rondom de periode dat hij de tijdmachine bouwt en ermee vertrekt; eind 19e, begin 20e eeuw. Ik heb niet bijgehouden hoe vaak ik deze film heb gezien, maar dat zal vele tientallen malen zijn. En iedere keer dat ik hem opnieuw kijk is het weer genieten en zie ik nieuwe details. Geweldig verhaal, een bijbehorende perfect samengestelde cast en pakkende muziek. Ondanks de magere special effects (we hebben het hier wel over1960) kan ik het me nog goed herinneren hoe ik als kind geboeid ik zat te kijken toen ik deze film begin jaren '70 voor het eerst op TV zag (en hoelang hij toen is blijven nawerken). De film is niet alleen een aanrader, de documentaires hierover ook.

Ik ben dol op dit klassieke scifi-genre.

Het concept is reuze interessant. Die tijdmachine ziet er geweldig uit.

Het verhaal met die boven en onderwereld is wel geinig, maar ik vond het uiteindelijk het minst interessante van de film. Het is wel lekker mysterieus, maar niet spannend en te snel ook weer voorbij.

Haalt bij lange na niet het niveau van bijvoorbeeld Forbidden Planet, maar zeker leuk om eens te zien.

Zondagavond klassiekeravond bracht deze The Time machine en daarmee een kringloopvondst dat je toch een bepaald gevoel krijgt wanneer je een dergelijke film vind want alledaags is het niet, hij is vrij zeldzaam en krijgt ook nog redelijke beoordelingen. Dus kom maar op...

Ik wist überhaupt niet eens dat er een orgineel was maar heb de 2002 versie met Guy Pearce nooit gezien en weet dus ook niet hoe die zich verhoudt tegenover deze film uit 1960 alweer. Kan je dat zien? Jazeker, laten we zeggen dat het nogal gedateerd is en het acteerwerk ook wel eens wat houterig oogt. Toch is het gevoel er zondermeer dat men met veel zorg aan de film heeft gewerkt, het beste er van gemaakt heeft binnen de mogelijkheden en het aanzicht van de Morlocks, en wat er gebeurt met de Eloi's, best wel een schok geweest zal zijn voor de mensen in de bios. Ik kan me menig gil van een dame die de handen voor de ogen slaat meer dan voorstellen.

En George en zijn apparaat beleeft het wel waar het aanvankelijk met kleine stapjes gaat maar het voortschrijdend van de tijd met de bomen in bloei en de bloemen die dor worden echt wel mooi gemaakt is waarop George grotere stappen durft te maken. Toch is het beeld niet bepaald rooskleurig met de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog, de Blitz van de Tweede en vervolgens een nog duisterder gevolg. Aardig dan wel weer de Utopische omgeving met alle blonde dames hoewel er later een behoorlijk duister randje verschijnt. De vraag is dan ook op een gegeven moment of we wel in de tijd vooruit of terug moeten kunnen met de wetenschap dingen te zien of dingen te veranderen want we kunnen wellicht beter niet weten wat ons te wachten staat.

Buiten dat is The Time Machine een meer dan prima film met een prima Rod Taylor en trekt Yvette Mimiuex op meer dan prettige wijze de aandacht, is het allemaal meer dan prima gemaakt en vermaakt het geheel goed.