The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014)

Het laatste deel alweer van The Hobbit en ik ben er maar gematigd positief erover. Het ziet er nog altijd mooi uit, dat zeker. Maar dat deze film ook weer zo lang opgerekt voelt, is echt een minpunt. De vaart zat er in het begin namelijk nog wel lekker in. Ook viel de eindbattle lichtelijk tegen, maar dat zal vast te maken hebben dat dit soort epische gevechten al vaker zo hebt gezien. Vernieuwend is de hele Hobbit-trilogie dan ook nergens geweest besef ik me nu. Wel aardig vermaak zo her en der, maar niet bepaald memorabel.

Topper weer deze 3de en laatste hobbit. Spijtig dat er weer een einde aan kwam. Film is voorbij voor je het weet. Zit zoiezo meest aktie en spectacel in het 3de deel weer een oorlog waar ik al van deel 1 op aan het wachten was. Vind deze zoiezo de beste van de 3 maar haalt het natuurlijk nog steeds nergens bij de lotr films die nog veel meestelijker waren. Vond deze de beste, dan het eerste deel en dan het 2de deel. Kijk al uit na de extendet edition

So this is the Halfling who ate my food and stole keys from my guard

Het is weer december en sinds 2012 betekent dat maar één ding: het is weer tijd voor een jaarlijkse Tolkien trip in de cinema! Ik hou nog altijd goede herinneringen aan de cinemabezoeken aan de Lord of the Rings trilogie en hoewel ik The Hobbit cyclus iets minder hoog inschat, mag die er ook nog altijd wel zijn. Een beetje later dan gewoonlijk (meestal zie ik de film een paar dagen na de premiere om de eerste drukte te ontlopen) zat ik dit weekend toch weer klaar voor ondergedompeld te worden in de wereld van Hobbits, Elfen en Dwergen.

Het zal waarschijnlijk de laatste keer zijn (tenzij er nog een mirakel gebeurt en Christopher Tolkien toch nog de rechten van een verhaal van Tolkien vrijgeeft) en het is een waardige afsluiter te noemen. Jammer genoeg is het probleem waar ik een aantal jaren geleden voor vreesde, namelijk dat het opsplitsen in een trilogie geen goed idee was, werkelijkheid geworden. Jackson wou eerst gewoon 2 films maken en dat had beter geweest, want nu is de climax met Smaug echt wel verschrikkelijk slecht. Hij gaat verdomme in de eerste 10 minuten dood.. Wat volgt is de strijd tussen de verschillende legers en de aansluiting met de Lord of the Rings films. Na de initiële teleurstelling met Smaug blijkt gelukkig wel dat Jackson het materiaal nog steeds goed in zijn vingers heeft. Ik ben het niet eens met sommige veranderingen (de dood van Fili is wel pover uitgevoerd, in het boek is dat veel heroïscher), maar dit deel vormt een uitstekende brug tussen de speelsheid van de vorige delen (herinner je de introductie van de dwergen in het eerste deel) en de grootsheid van Lord of the Rings. Op den duur gaan we de reeks van 6 films als één geheel zien denk ik. Al ga je je wel afvragen waar Tauriel is gebleven, maar dat terzijde.

Het valt in dit deel wel op dat de focus maar op een paar dwergen is komen te liggen. De screen presence van Thorin, Fili en Kili is een stuk groter dan van hun soortgenoten en gelukkig weten Richard Armitage, Dean O'Gorman en Aidan Turner die verantwoordelijkheid te dragen. Zeker Armitage blijft een uitstekende Thorin. Net zoals Martin Freeman een uitstekende Bilbo blijft trouwens en zo kan ik eigenlijk wel een tijdje doorgaan, want qua cast is hier weinig op aan te merken. Veel bekende koppen die terugkeren (Ian Holm! Christopher Lee!) en enkel Stephen Fry blijf ik wat vreemd vinden in dit epos. Ik blijf er teveel zijn andere rollen inzien en dat is zonde. Ook Alfrid (Ryan Gage) is wat een misser met veeleer flauwe en misplaatste humor. Visueel ook nog altijd degelijk, al is de overdonderende ervaring ten tijde van de eerste trilogie in geen enkel deel teruggekomen, en ook de soundtrack blijft van een consequent niveau.

Het zit er dus weer eens op en ergens vind ik dat jammer. Vreemd eigenlijk, want in eerste instantie keek ik niet enorm uit naar de Hobbit franchise. Het was toen die dag in december in 2012 toen ik in de cinema zat en meteen weer die heerlijke tonen van de soundtrack hoorde dat het gevoel van thuiskomen me bekroop. Een gevoel dat me elke keer weer bekroop in de cinema.

4*

Dit was helaas een tegenvaller. Na het goede tweede deel had ik toch enigszins hoge verwachtingen (nooit goed om zo een film in te gaan).

Het verhaal is ronduit mager. De draak wordt gedood, Thorin is door het goud vervloekt en van alle kanten dreigen er partijen op de Mountain af te komen. Hier mis ik helaas het 'quest' gedeelte wat in iedere Hobbit/LOTR film toch terug komt.

Een scene die niet vergeten mag worden is de confrontatie tussen Galadriel en Nazgul & Sauron. Dit was een spectaculaire scene, die door special effects werd gedragen. Helaas oogt het allemaal te voorspelbaar, we weten nu wel dat wanneer gandalf of een ander hoofdpersoon in het nauw zit, iemand hem komt redden.

Deze film bestaat voor het grootste gedeelte uit eindgevechten, doordat 'de goede' zwaar in het ondertal zijn werd het voor mij allemaal te onwaarschijnlijk.

Verder is er niks aan te merken op het visuele aspect, de film oogt weer schitterend. Ik heb de HFR versie gezien en ik kan niet wachten tot dat alle Fantasy/Science-Fiction films hiervan gebruik gaan maken.

Voor mij niet meer dan een 5 (2,5 ster)

De verwachtingen lagen al niet hoog na de erg matige eerste twee delen, maar desondanks is deze film een flinke teleurstelling. Eigenlijk is er niets positiefs over te melden. Het enige redelijke uit deze film is het karakter Thorin, aardig gespeeld ook, verder is het waardeloos. In deel twee werd zowaar nog een redelijk interessante verhaallijn geïntroduceerd met de Necromancer maar dat wordt hier afgeraffeld om maar weer zo snel mogelijk naar de ellenlange veldslagen te gaan die totaal niet spannend zijn.
Probleem daarbij is ook dat de karakters totaal leeg zijn; je weet er na 8 uur nog niets van ze. Wat er dan met ze gebeurd zal me worst zijn.

Verhaaltechnisch valt er ook e.e.a. op aan te merken. het hangt erg van toevalligheden aan mekaar, het einde is lachwekkend wanneer Thorin met zijn leger (13 dwergen) het verschil moet gaan maken. Vreemd dat Jackson met deze volstrekt onnodige trilogie steeds weer de verkeerde keuzes maakt. Ik weet niet of dit nou afbreuk doet aan LOTR of het juist beter maakt, in beide gevallen een trieste constatering.

The Hobbit: The Battle of the Five Armies

Vandaag heb ik toch het derde deel gezien van The Hobbit in de bioscoop.. Wat ik als eerst wil zeggen is dat hij me beetje tegengevallen is. Hij is zeker niet slecht, daar ver weg van zelfs, ook de derde Hobbit is leuk om te zien. Alleen vond ik vele momenten erg afgeraffeld en of niet leuk uitgepakt. De GFX / SF is toch van de beste kwaliteit dat ik vind in 2014. Je hebt veel goeie SF, en The Hobbit mag zeker niet missen tussen deze films. Kwa actie is het niet mis in de film, erg veel actie zelfs, zelfs zoveel dat ik nog niet tegen kwam in de vorige delen. Deel 1 vond ik meer inkomen in het verhaal, daar kreeg je alles uitgelegd hoe en wat, deel 2 was omtrend Smaug, de gevaarlijke draak van The Hobbit, wat is het en waarom allemaal. Deel 3 waren alle gevechten in 1, en dat is het hem juist. Dat is leuk, daar kijk ik elke film naar uit, die grote gevechten met grote legers. Vet is dat! Maar ik vond die eind kills zo snel, Smaug was bijvoorbeeld in 5 minuten al dood, terwijl er in de vorige films van alles werd gedaan en hij ging niet dood.. Nee 1 plekje en bam, dood... Tja, had toch iets uitgebreid verwacht, zoals je bij de hobbit kan verwachten. Die troll die in zijn hart werd gestoken, leuk gevecht, daar weer niet van. Maar ook zo snel, doe een spectaculair gevecht, weet ik veel, maar het was pats boem over.. Ja ik kan het natuurlijk ook mis hebben en een ander nu weer op zijn teentjes te hebben getrapt, maar zo sta ik erin.. Alles in LOTR en The Hobbit is zo uitgebreid. Maar vond dit dan weer jammer, ja kan het niet precies goed uitleggen, maar het greep me gewoon niet goed....

Ian McKellen en Martin Freeman en uiteraard de rest van alle soldaten/dorp inwoners/dwergen etc. etc. deden het net zoals in de voorgaande delen super leuk en uiteraard ook super goed! Vooral Martin Freeman vond ik erg geschikt voor zijn rol! Onze kleine hobbit.Ook Richard Armitage deed het erg leuk! Ik vond hem ook een leuke rol hebben, en paste ook bij hem prima! Zo vond ik dat eigenlijk wel dat, bij iedereen zijn rol perfect is voorgelegd.

Het verhaal in dit deel van de Hobbit was uiteraard weer gaaf! Vooral de oorlog is vet, met de orks (Toch?) , dwergen en elfen.. Erg vet zag dit eruit! Vooral die grote trollen uit de berg, met die katapult achter op hun rug.. En zo kan ik nog wel even verder er mee! Als ze marcheren krijg ik altijd echt zo'n WOW gevoel in mij ! Nu uiteraard weer! Geweldig vind ik dat! In het algemeen is het concept van The Hobbit ook leuk en best wel interessant! Ik vind ook dat deze toch net wel mee kan met het eerste deel kwa cijfer. Namelijk een 4.0*. Zo slecht is hij natuurlijk ook niet. Alleen zoals ik al eerder zei, de eindes van de gevechten vond ik beetje jammer. Voor de rest heb ik toch wel echt genoten en genoeg gelachen om de droge grappen ! En ja ook de gevechten kon ik waarderen! Ook wel de eind gevechten! Maar zoals , voor de derde keer, ik vond het einde/einde niet echt leuk... Maar goed, lang genoeg daar over gezeurd! En mijn top 10 2014 word bijgewerkt! Want daar hoort hij toch echt wel tussen!

4.0*

Net als bij de andere delen is het een vermakelijk tijdverdrijf. De gevechten zijn eigenlijk best ok, wel nog steeds te veel 'narrow escapes' (hoeveel zouden er eigenlijk in alle delen bij elkaar zitten, een stuk of 20?). Gezien de trend naar extreem lange films, was het ook fijn dat deze film net weer een stukje korter was, ik had tenminste verwacht dat het nog een half uur verder zou gaan. Ik ben wel blij, dat ik met de volgende kerst nu wat anders kan gaan doen.

Gisteravond het afsluitende deel gezien. Jammer dat het alweer voorbij is, de fantasierijke wereld die Jackson heeft geschapen kon me elke keer weer bekoren en vermaken.
Dit derde deel is een waardig afsluiter van een trilogie die goed vermaakte, maar niet overdreven sterk was. De vergelijking die altijd gemaakt wordt met LOTR, is er een die glansrijk wordt gewonnen door LOTR. Heel erg is dat niet, want een betere trilogie in de filmwereld is er niet naar mijn mening.

Wat me speet was dat Smaug zo snel aan z'n einde kwam. Toch één van de betere slechteriken in de trilogie. De wijze waarop was overigens té voorspelbaar.
Snel richt Jackson zich dan op Erebor, waar een strijd losbarst tussen vijf legers. Haast niet te verfilmen en Jackson heeft er ook moeite mee om het overzicht niet kwijt te raken. Hij spitst zich dan op een gegeven moment ook op de wat kleinschalige gevechten.

Alles ziet er weer gelikt uit. Kostuums, make-up en locaties zijn allemaal van topniveau. Het camerawerk is ook perfect. Verhaaltechnisch kent de film wel z'n mankementen maar ik vergeef het Jackson graag.
Martin Freeman laat ook in dit deel maar weer eens zien hoe goed hij z'n personage Bilbo weet neer te zetten. Hij creëert een soort rust tussen de chaos. M'n afkeer ten opzichte van Armitage is niet minder geworden. Ook al is hij een van de weinigen die karakteruitdieping kent, z'n acteerwerk bevalt me echt niet.

Als ik ooit moet kiezen om deze trilogie weer op te zetten of de LOTR-trilogie dan weet ik het wel. Toch was de missie van Jackson erg dapper, na z'n ongeëvenaarde trilogie een andere trilogie verfilmen waarvan de verwachtingen even hoog of zelfs nog hoger waren.
Ook dit deel vier sterren.

Voor velen lijkt deze derde Hobbit een tegenvaller te zijn. Voor mij is het echter een meevaller. Al zegt dat vooral wat over mijn lage verwachtingen, want ik geef dit maar drie sterren en kan aardig wat slechte punten opnoemen.

Op basis van The Desolation of Smaug, die wat mij betreft als enige van de trilogie de toon precies goed kreeg, had ik wat meer naar deze moeten uitkijken, maar aangezien ik wist van het boek dat er nog maar weinig stond te gebeuren was is sceptisch. In veel opzichten komen veel van mijn angsten uit, maar gelukkig bleek het desondanks nog wel vermakelijk te zijn. Zolang Jackson niet te veel doordraaft met zijn spel met zwaartekracht (Legolas op de brug, ja) blijft hij een goed oog hebben voor avontuurlijke actiescènes. De veldslag zelf is niet bijzonder pakkend, maar de individuele confrontaties werken meestal prima en de opening met Smaug is zelfs bijzonder sfeervol. Daar komt nog eens bij dat Martin Freeman en Ian McKellen zeer amusant blijven in hun rollen.

Echter, opsommen wat mis gaat in deze film is bijna een verspilling van tijd. Niettemin heeft veel te maken met hoe het verhaal is opgebouwd en de vreemde tempoverschillen waarmee het verteld wordt. Het valt vooraf moeilijk te zeggen hoe veel tijd Jackson besteed aan een bepaalde gebeurtenissen. Sommige elementen krijgen bizar veel aandacht, zoals komische bijrol Alfrid die steeds dezelfde grap mag herhalen (en ook steeds weer van Bard belangrijke opdrachten krijgt, ondanks dat hij steeds onbetrouwbaar blijkt) of de scène na de slag waar Bilbo langs Gandalf zit die zijn pijp probeert aan te steken. Andere momenten krijgen gewoon helemaal geen seconde aandacht, zoals de vraag wie nu de koning in de berg wordt of wie de Arkenstone aan het einde heeft. Aangezien de hele film draait om het innemen van de strategische positie van de berg zijn dit niet bepaald onbelangrijke verhaalelementen. Ik weet hoe het zit door de boeken, maar waarom Jackson juist daarom snijdt is mij een raadsel. Hij kreeg natuurlijk veel kritiek door de vele eindes van Lord of the Rings, maar dit is weer het andere uiterste. De manier waarop Beorn niets meer krijgt dan een cameo en er reuzenwormen geïntroduceerd worden die meteen weer worden vergeten is niets meer dan slordig.

Bizar blijft ook dat deze film begint met Smaugs aanval op Lake Town. Ik vroeg me al af waarom Jackson dit niet in deel 2 deed, maar nu deel 3 er mee start blijkt het definitief een domme keuze, want de spanning die er met Smaug werd opgebouwd in deel 2 is wel weg na een jaar wachten. Azog is nu natuurlijk de grote schurk, maar die overtuigde me al niet sinds An Unexpected Journey, al is het moment dat zijn lichaam onder het ijs doorglijdt de moeite waard, zelfs al is de uitslag voorspelbaar. Het dieptepunt, niet alleen van deze trilogie, maar wellicht van Jacksons gehele carrière, is de confrontatie met Saruman, Galadriel, Elrond tegen Sauron en de Nazgul. Het slaat nergens op vanuit een mythologisch standpunt (sinds wanneer zijn de ringgeesten zo fysiek), maar is vooral ontzettend lelijk gefilmd, met effecten die niet overtuigen. Duistere Galadriel heeft hier ook niets te zoeken.

En toch, ergens midden in de film zit een onverwacht mooie scène verstopt. Het is die waarin Bilbo aan Thorin laat zien dat hij een eikel uit Beorns tuin bij zich heeft en uitlegt waarom hij die bewaard. Het is misschien een zeer simpele scène, met een even simpele boodschap, maar het vangt wel precies kort waar deze reeks werkelijk om draait. Daarbij, zover ik me kan herinneren komt dit niet uit het boek, maar het voelt wel aan als iets wat Tolkien had kunnen schrijven en het benadert wellicht de Aard van het boek meer dan ieder ander willekeurige scène uit de trilogie. Martin Freeman verdient er ook niets dan lof voor.

Was de hele trilogie maar zo. Begrijp me niet verkeerd, ik mag die Hobbitfilms wel, zelfs al zitten er nogal duidelijk kwalitatieve verschillen tussen de delen. Het is gewoon, zoals velen al voor mij zeiden en nog velen zullen zeggen, wat onnodig om dit een trilogie te maken. Je voelt dat Jackson gezwicht is onder het gewicht van deze onderneming.
3*

Teleurstellend.

Dat is toch het woord dat de film het beste omschrijft. Er zijn dezelfde problemen in deze film als er in de eerste 2 Hobbit films waren. Probleem zijnde: een boek van 300 pagina's uitrekken over 3 films.

Ik besef het wel hoor. De Hobbit hoort niet de second coming of Lord Of The Rings te zijn. Ook het boek was veel kinderlijker dan de LotR boeken. Misschien had ik dit bij de eerste film nog niet beseft. Maar met deze wijsheid ging ik wel deze film bekijken, ik wist dat ik niet te veel met LotR moest vergelijken. Maar toch word dat moeilijk. Omdat de Hobbit probeert LotR te zijn, maar dat gewoon niet kan doen. Er zijn dingen die in LotR wel lukken, die Peter Jackson in De Hobbit ook probeert te doen, maar de omvang van het verhaal of personages gewoon niet toelaten.

En het begint goed. Smaug was het beste wat de 2de Hobbit te bieden had, en zo ook hier is hij fenomenaal. Geweldige prestatie van Benedict Cumberbatch. Je voelt spanning als Smaug praat, het is echt intens. Jammer dan dat Smaug nog in de intro vermoord word. Terwijl de hele 2de film en vooral het einde naar dit moment toe leidde, maar dan gooien ze dat zo weg.

Dan gaat het voor mij persoonlijk alleen maar slechter. Het verhaal wordt veel te veel uitgerekt. Er wordt iets verteld in 30 minuten wat ook in 5 minuten gezegd had kunnen worden. Het is waar wat ik te horen heb gekregen: LotR deed dit ook. Tot op zekere hoogte deed LotR dit ook. Maar één ding deed LotR gewoon vele malen beter, er werd een verhaal van grote epiek verteld. Ook door de omgeving, ook door de stiltes die vielen, ook door de bevordering van een karakter van een personage, niet per se door dialoog, maar ook door non-verbale middelen. De Hobbit kan dit niet.

Neem nu de omgevingen bijvoorbeeld. De Sets. Er zijn genoeg Wide-shots in de film, maar nooit een shot dat "episch" voelt. Nooit komt er magie over. Deze plaatsen betekenen niks voor mij. Al moet ik de film wel meegeven dat de gevechten, zoals we gewend zijn van Jackson, geweldig in beeld worden gebracht. Met geweldige camera-technieken. Close-ups op het juiste moment, wide-shots op het juiste moment en ga zo maar door. Het grootste probleem is dat er geen betekenis achter zit, en dat de personages die in de gevechten zitten niet belangrijk voelen.

Ook worden er dan momenten gebruikt om terug naar het (compleet geïmproviseerde) verhaal (wat niet in het boek was) van Gandalf en vrienden. Iets wat gebruikt wordt om terug te refereren naar de LotR. Iets wat gewoon niet werkt. Het voelt gewoon of deze scene's eraan geplakt zijn voor twee redenen. Ten eerste om de speelduur van de film te verlengen. Ten tweede om een nostalgie gevoel naar LotR op te spelen. Maar dat nostalgie gevoel komt er niet. Dat word trouwens veel geprobeerd in de film. Peter Jackson probeert je te laten, tja, huilen, verlangen, terug hunkeren naar LotR. En het doet pijn om te zeggen als een IM-MEN-SE LotR fan. Maar nooit was dat gevoel er.

Zo vind ik ook voor 3 films van plus minus 2,5-3 uur de personages slecht ontwikkeld waren. (Op enkele personages na). 9/13 dwergen zijn totaal niet belangrijk en hebben geen enkele ontwikkeling tijdens alle drie de films niet. En het ergste is, dan wordt in de laatste film ook nog meerdere personages geïntroduceerd. En het is raar dat ze sommige dingen gewoon niet uitleggen, zeker met die speelduur. Waarom wordt Gandalf opeens Mithrandil genoemd? Ik weet dat wel als grote LotR fan, maar zou het algemeen publiek daardoor niet verward geraken? En waar kwam die pijl opeens vandaan op het begin? Wat is de betekenis van die pijl? Misschien is het probleem wel dat ik de achtergrond er juist wel van ken, en er daarom te veel bij nadenk.

Sowieso is de uitwerking van het verhaal minder dan ik had gehoopt. Het was niet slecht. Maar het had zoveel beter kunnen zijn. Zo zijn de motieven van sommige personages vrij vaag. Waarom zijn de Orks daar? Waarom denken de elven dat ze recht hebben van een deel van de schat? Er komt gewoon alle legers bij een. Zodat er een immens gevecht kan plaats vinden. Het gevecht wat eerst een aanleiding nodig heeft van personages die het aankondigen. Iemand zou de aantal keren moeten tellen dat er "war" word gezegd in de film. Pas op. Er komt oorlog. Na 50 keer weten we het wel.

Ik moet het de film nageven. De 2de helft was een stuk beter. Waarom? Omdat er veel meer gefocust werd op specifieke personages. Met name Thorin en Bilbo. De gevechten werden nadat ze de berg verlieten ook een stuk intenser. Ze focuste zich veel meer op gevechten tussen één of twee personages. Het voelde alsof er betekenis achter zat. En toen er een personage dood ging, was dit ook wel even emotioneel. Voor een moment toch.

Ik ben cynisch aan het doen, en de film viel me dan ook tegen. En toch vind ik het jammer dat het alweer gedaan is, deze reis. Ik denk dat dit het beste omschreven wordt door iets wat ik in een video van RedLetterMedia heb gehoord. "The Hobbit is not a bad movie. Peter Jackson didn't forget how to make good movies, like George Lucas did. It's fine film making. The action is good, but it's too long."

Ben het overigens op vele vlakken eens met hun (wat je waarschijnlijk ook uit mijn recensie/bericht kan afleiden).

Het is een punt in de geschiedenis van middle-earth. En eerlijk is eerlijk, voor kinderen of hele jonge tieners, waarvoor het bedoeld is, zijn dit misschien wel magische films. Ik weet dat vrienden van mij het leuke films vonden. Zij hadden er geen problemen mee. Misschien ligt het probleem wel bij mij. Ik heb veel ervaring met films, en ben een immense grote geek. Dus ik heb een heel ander standpunt dan andere personen van mijn leeftijd.

En weet je wat, dat is ok. Niet alles moet perfect zijn voor deze relatief gezien kleine groep wat "Ultra LotR geeks" genoemd word.

The Hobbit: The Battle of the Five Armies

Wat vliegt de tijd. Zo kijk je nog uit naar de eerste film van een nieuwe trilogie die zich in Middle-Earth afspeelt en zo is de finale hiervan alweer achter de rug. An Unexpected Journey vond ik vooral een erg leuke film. Het was een soort van weerzien met veelal bekende personages, maar ook vooral met de prachtige fantasiewereld. Direct hierna heb ik het boek(je) van Tolkien zelf gelezen. Ik zette er mijn vraagtekens bij hoe daar nog twee films uit geperst gingen worden. The Desolation of Smaug voelde dan ook naar mijn beleving al iets gerekter aan. De abrupte cliffhanger viel ook niet bij mij in de smaak.

En na het zien van The Battle of the Five Armies blijf ik het ook nog steeds een vreemde zet vinden om de film nou juist daar te laten eindigen. Uiteindelijk denk ik dan ook dat men beter wat selectiever had kunnen zijn en dit boek in twee films had kunnen vertellen in plaats van drie. Nu is er namelijk heel veel materiaal ter beschikking, maar loopt het verhaal niet helemaal lekker. Smaug, die The Lonely Mountain had ingenomen, was namelijk al vanaf het begin van An Unexpected Journey hoofdonderwerp. Dit zet zich voort in The Desolation of Smaug, maar het voelde heel vreemd aan dat het personage al dood is voordat de titel in beeld komt en de film pas lijkt te willen gaan beginnen. Hiermee is het moment waar de eerste twee films naar opbouwden, binnen een kwartiertje afgerond.

Vervolgens kabbelt het verhaal traag voort. Wat ik veel te lang vond duren was Thorin die zich als arrogante koning blijft gedragen. Wat een heerlijk moment was dat waar de dwergen de poort uit komen om aan de strijd deel te nemen. Het gevecht wordt vanaf dan ook direct een stuk interessanter. Sowieso vind ik het jammer dat de dwergen toch niet de kans krijgen om echt goed uit de verf te komen. En ik weet niet of dat aan de films zelf ligt, of dat het gewoon een onmogelijke opgave was. Na drie films weet ik immers eigenlijk maar een stuk of vier namen te noemen. Het aantal dwergen vergeet ik ook steeds. Van een aantal dwergen vroeg ik me af, tijdens deze film, wat voor een rol zij vervuld hadden in de eerste twee films, bijvoorbeeld die dwerg die Thorin opzoekt en hem vertelt dat hij zichzelf niet meer is. Ik had het idee dat ik 'm pas voor het eerst zag. Het punt is eigenlijk dat het nogal een groep is met weinig individuele verschillen. Meestal reageren ze allen op dezelfde wijze op iets. Alleen de leider, de broertjes (of was het nou tweeling?) en de 'oudere' dwerg springen eruit, omdat ze enigszins eigen trekjes vertonen. De rest is één geheel. En hiermee krijg ik dus nooit een band.

Tja.. En dan volgt de slag. Er vallen een hoop klappen, maar ik denk dat het niet zo veel doet met een groot deel van de kijkers, inclusief mezelf. Het voelde ook wel een beetje geforceerd. Ik weet wel dat de slag in het boek voorkomt, maar er wordt ook duidelijk geprobeerd een gevecht neer te zetten van het kaliber LOTR. Wel toegegeven; visueel maakt Jackson er weer een lust voor het oog van. Enkele goede camerashots vielen me ook op. Over het algemeen genomen zag alles er goed uit. Ik zeg expres 'over het algemeen', want er waren ook een aantal keren dat het leek alsof je het greenscreen kon zien. Uiteraard niet letterlijk, maar dat het echt niet normaal goed opvalt dat de acteurs voor een scherm staan te spelen. Dit viel me vooral op bij de vechtscènes met Legolas. Overigens speelde Jackson ook een aantal keren met de geloofwaardigheid van de kijker. Het is een fantasyfilm, maar op het moment dat de zwaartekracht geen rol meer lijkt te spelen, word ik gewoon uit de film gehaald. Weer kom ik dan terug bij Legolas. Bij het gevecht met die ork lijken zowel de ork als Legolas meermaals over de afgrond te 'vliegen'. Over het stenen trapje in de lucht zullen we maar helemaal zwijgen..

De eindstrijd tussen Thorin en Azog is een essentieel onderdeel van de film en wordt netjes in beeld gebracht. Wat ik dan echter weer vreemd vind is hoe de film daarna verder gaat en hoe de serie wordt afgerond. Dat moment waar Gandalf met die pijp zit te klooien naast Bilbo duurde ongemakkelijk lang, terwijl het afscheid van Bilbo met de dwergen weer wat meer aandacht had kunnen krijgen. Op zich was de duur van dit afscheid wel oké, maar het voelde toch een beetje karig aan. Hij heeft immers ontzettend veel tijd met die lui doorgebracht, maar schijnt er in eerste instantie geen erg in te hebben alleen maar Balin gedag te kunnen zeggen. Ook had ik graag wat meer gezien van de terugreis. Deze besloeg ook enkele pagina's in het boek. The Shire is dan wel weer de juiste plek om te eindigen natuurlijk.

Waar ik wel echt behoorlijk enthousiast over ben is Martin Freeman. Hij heeft de rol van het titelpersonage op bijzonder sterke wijze weten te vertolken. Ik denk dat ik wel durf te stellen dat ik hem nog wat sterker vind dan Elijah Wood als Frodo destijds. Hij is gewoon Bilbo zoals je hem voorstelt tijdens het lezen van het boek. Bilbo is als personage interessanter dan alle dwergen bij elkaar. Ook Ian McKellen heeft puik werk afgeleverd als Gandalf. Richard Armitage is een twijfelgeval. Ik zal niet zeggen dat hij onaardig was, maar hij haalt niet het niveau van een Viggo Mortensen. Om de een of andere reden koppelde ik Thorin constant aan Aragorn. Benedict Cumberbatch, Evangeline Lilly en Luke Evans verdienen ook nog wel een compliment. Alle drie waren immers goed op dreef. Er waren ook lui bij die ik gewoon minder vond. Ik ben niet erg bekend met Stephen Fry, maar ik ben blij dat zijn rol in deze film niet meer aan bod kwam dan in deel 2. Ryan Gage als Alfrid spande echter de kroon. Een behoorlijk irritant en daardoor ongepast personage. Ook hij hield de boel bij vlagen behoorlijk op.

Uiteraard is het leuk dat de reeks aansluit op Lord of the Rings, maar het niveau wordt nergens gehaald. Het moment bij Dol Guldur vond ik het leukste deel van de film, maar daaruit blijkt wel hoe zeer de film leunt op LOTR. Al helemaal omdat Cate Blanchett, Hugo Weaving en Christopher Lee enkel voor deze korte scène moeten komen opdraven. Uiteindelijk laat de laatste Hobbit film me met gemengde gevoelens achter. Enerzijds is het een te langdradige film, die op sommige momenten weer juist te snel gaat. Anderzijds is het gemakkelijk popcornvermaak. Je ontkomt niet aan enkele geweldige beelden. Bovendien vind ik het evengoed jammer dat The Hobbit alweer ten einde is. Die grote, fantastische, door Tolkien gecreëerde wereld wil je immers blijven ervaren en verder ontdekken. Ik ben dan ook blij dat Peter Jackson ons opnieuw op het nodige nieuwe beeldmateriaal getrakteerd heeft. Alleen was het door de omvang van het boek meer dan logisch geweest als hij de boel een flink stuk ingekort had. Dan was deze afsluiter waarschijnlijk net wat beter in de smaak gevallen dan nu het geval is.

3*

In mijn ogen toch de minste van de drie Hobbit films. Nog steeds redelijk vermakelijk en natuurlijk was de actie mooi om te zien. Toch ben ik geen fan van de HFR beelden, vind het juist minder mooi. Wellicht dat ik de Extendend versie beter zal vinden, want uiteindelijk werd het toch wat afgeraffeld. Terwijl het begin weer wat te langdradig was naar mijn mening. Had ook wel gehoopt dat het wat spannender zou zijn. Maar ja al bij al is het natuurlijk jammer dat de films nooit het niveau van LOTR hebben kunnen evenaren, maar dat is ook een oneerlijke maatstaaf.

3*

Ik heb me geen moment verveeld bij dit derde en laatste deel en dat is uiteindelijk het belangrijkste. Deel 1 vond ik erg matig, deel 2 stukken beter en deze eigenlijk op, of net onder, het niveau van deel 2. Natuurlijk zijn er ook genoeg mindere zaken die ik kan aanhalen... Nou goed een paar dan:

Wat mij het meest stoort bij deze (en ook de andere 2) is de balans die tijdens gevechten compleet zoek is, waardoor het gewoon nooit spannend, dreigend of echt boeiend wordt. Natuurlijk is het fantasy, maar een iets meer realistische weergave binnen dat genre zou een hoop goed doen. Enorme Orcs die het moeten afleggen tegen een steentje van een hobbit, een klein groepje dwergen dat ten strijde trekt tegen enorme legers, elven met superpowers enzovoort. Wat verder opviel is het afgeraffelde einde en wat ook een straf voor me blijft in deze trilogy, is de krampachtige toevoeging van humor. Alfrid met tieten, hahaha... kom op zeg, dat kon echt niet. O ja, vergeet ik nog die scene met Saruman, die ik tenenkrommend slecht vond, technisch vooral. Zag er niet uit.

Maar verder dus vermakelijk, bij vlagen mooi (al blijft het een, soms kitscherige, CGI-kermis) en ook het acteerwerk kan er mee door.

3*

Derde en wat mij betreft beste Hobbit-film, waarin alle plotlijnen op bevredigende wijze samenkomen. Ook verreweg het kortste deel van de trilogie. Het tempo wordt vakkundig gehandhaafd door de hele film en er is heel veel aktie en spektakel, dat er in 3D erg fraai uitziet. Zoals onlangs bekend is gemaakt zal de extended version uiteindelijk ongeveer een half uur langer gaan duren. Hopelijk worden een aantal plotdetails dan wat duidelijker, zoals de aanwezigheid van Beorn, die hier letterlijk en figuurlijk uit de lucht komt vallen.

Gister eindelijk gezien, de 5 sterren die hij krijgt is meer een algemene fan-girl waardering die het krijgt, maar had ook best kritische puntjes..
Zoals zovelen ben ik tegen het veranderen van verhalen in boek verfilmingen, en tauriel krijg je, als je eerst hobbit kijkt en dan lotr, niet te zien in lotr. Ze hoort er gewoon niet in, helemaal niet als ze ook niet terug komt. Daarbij hadden ze nooit characters mogen scrappen. Verder werd er 2maal erg lang op d'r poriën ingezoomd en stond ze té awkward lang in beeld. Ik snap dat dat het dramatische effect zou moeten vergroten ofzo, maar dat deed het gewoon niet.
Toen de draak dood ging kreeg je echt het gevoel dat dat het einde van de film was.. en dan: oh ja maar we gaan ook nog vechten.
De CGI was geweldig, ondanks dat legolas best wel fake trapsgewijs de vallende steentjes op liep, wat me terug bracht naar dat ongelofelijk slecht stukje in lotr met de grot trol. Het springen van de elfen achter de dwergen vandaan dat ze ten strijde trekken (op het laatste moment toch mee doen) was ook beduidend fake, ik snap dat fantasy figuren ver moeten kunnen springen, maar hier kon je bijna het touwtje zien waar ze aan vast zaten.. de beweging had dus iets natuurlijker mogen zijn, en dat had ook gekund met de middelen die ze hebben. Toen Dain ineens z'n mond open trok was ik blij verrast: Billy Connolly ftw. Verder vond ik dit wel het leukste en mooiste deel. Maar dat komt gewoon omdat alles op z'n plaats valt.

Minste film van de reeks. Stoorde me vooral aan het vele gebruik van CGI en daardoor kwam heel veel nep over voor mij. De gevechten leken nep en was net of ze elkaar niet raakten en die witte orc vond ik in het eerste deel al niet overtuigend.
Daarnaast stoorde ik mee ook aan
Bilbo die door steentjes te gooien Orcs uitschakeld waar een tijdje ervoor nog van wordt gezegd dat orcs enige doel de strijd of oorlog is of iets in die trend.

Jammer, want het tweede deel met Smaug vond ik wel heel goed.

Aha eindelijk eens een wat duistere Hobbit!...

Een niet te ingewikkeld verhaal en legers die het tegen elkaar op nemen.

Het was mooi en weer knap gemaakt, maar de koek is nu wel op hoor.

geen nieuwe delen graag, maar gewoon iets compleet nieuw, peter Jackson hoor je me?

4 sterren

Een tijdje terug gekeken in de bios. Wellicht zegt het al wel iets dat ik er nu pas een mening over schrijf. De film heeft me namelijk niet weggeblazen, waar ik toch stiekem wel op had gehoopt, zelfs na het lezen van vele recensies die niet zo positief waren.

Laat ik wel positief beginnen: de eerste helft van de film vond ik erg sterk.

De ontknoping met Smaug was visueel geweldig, maar inderdaad, wat iedereen al zegt: te snel afgelopen. Is hier nu 2 films lang naar toe gewerkt? Want ook in het boek is Smaug toch HET verhaal waar het om draait, waar de hele queeste naar The Lonely Mountain op gebaseerd is. Oké, wat we te zien krijgen is dan wel weer erg goed, maar toch liet het me met een naar gevoel achter: dit was het alweer.

De scene omtrent de bevrijding van Gandalf was ook erg sterk, aangezien we eindelijk personages in actie zagen komen die we tot nu toe als erg passief hebben gezien in alle Middle Earth films. Galadriel was daarbij wel de uitschieter, wat zag zij er angstaanjagend uit.

Ook het element van de hebzuchtige Thorin werd goed verfilmd, indrukwekkend vormgegeven hoe de ziekte hem tot waanzin dreef.

Maar hierna gaat de film bergafwaarts. Zodra het leger van elfen voor de deur van de berg verschijnt is het afgelopen met de spanning. Een lange scene van veel dialoog, waarna ineens de gezamenlijke vijand op de proppen komt, gevolgd door, wat lijkt, eindeloze vechtscenes. In het begin stoorde ik me er niet zo aan. Want iedere Middle Earth film bevat immers dit element. Maar hoe langer het duurde, hoe meer ik zo'n 'jaja-nu-weet-ik-het-wel'-gevoel kreeg. Waar in The Lord of the Rings oorlogen nog werden afgewisseld met rustige scenes door bijv. beelden te laten zien van wat er elders met andere personages gebeurt, was het hier non-stop vechten.
Helemaal zodra Legolas' vechtscenes aan bod kwamen kreeg ik er wel genoeg van. Oké, hij is een elf die zich vederlicht kan verplaatsen. Maar het werd naar mijn mening echt TE overdreven uitgebuit in deze film.
Het feit dat die Azog maar niet dood ging was ook echt te overdreven en voorspelbaar. Bij de scene waarin hij onder het ijs drijft, voelde ik al een Fatal Attraction deja vu aankomen, waarin de doodgewaande slechterik ineens weer uit het water opspringt. En jawel, hoor.

Wel fijn om eindelijk eens wat dramatiek in de film te verwerken doordat een aantal dwergen sterven, dat voelde bijna als een opluchting tussen al dat gevoelloze en hersenloze ork-slachten. De ork-koppen vlogen me werkelijk om de oren met de 3D-beelden. Te overdreven. Nergens werd ooit de epiek en dramatiek bereikt van The Lord of the Rings. Wanneer daar een hoofdpersonage stierf, was het ook daadwerkelijk dramatisch. Hier waren teveel personages die niet goed genoeg aan bod kwamen, waardoor het niet als zeer ernstig aanvoelde, ook al ging het om de good guys.

Een ander jammer punt was dat uiteraard weer de Arenden op de proppen komen op het moment dat alles mis dreigt te gaan. Dat riedeltje kennen we nu wel. Om eerlijk te zijn vind ik die hele Arenden echt het slechtste onderdeel van de hele Middle Earth reeks. Wanneer alle hoop verloren is, komen zij alles weer oplossen. Jammer dat het altijd moet worden opgelost door een externe factor, en dat er nooit iets verzonnen is om het de personages zelf eens te laten oplossen.

Wat betreft Alfrid: in tegenstelling tot velen heb ik hem niet als een factor ervaren die het niveau van de film naar beneden haalde. Ja, het is een irritant personage. Maar zo storend vond ik dat niet, om eerlijk te zijn. Het was juist wel fijn om af en toe eens wat te kunnen lachen tussen al die te overdreven spectaculaire vechtscenes. Ook al ging het soms maar om een flauw glimlachje.

Zoals zovelen wil ik ook benadrukken dat ik het jammer vind dat er zoveel vragen onbeantwoord blijven. Hoe verloopt het nu met de dwergen? Wie van hen bezit nu de berg? Wie bezit nu de Arkensteen? Het is te lang geleden dat ik het boek heb gelezen, dus dat weet ik zo niet meer. Hopelijk wordt dit in de extended edition duidelijk, anders vind ik het persoonlijk ronduit schandalig dat dit niet naar voren komt in de films.

Een negatief betoog tot nu toe. Waarom dan toch een 3,5? Omdat de films over Middle Earth gewoon wel goed blijven. Vooral visueel zijn het meesterwerken. Zo ook deze. Van tevoren was ik bang dat het zodanig veel CGI zou bevatten dat het meer op een videogame zou lijken, maar dit gevoel is gelukkig nooit bij me naar boven gekomen.
Ook verhaaltechnisch blijven het goede films. De lijntjes naar The Lord of the Rings worden netjes gelegd en gaf me een tevreden gevoel.

Dus ja... Dit is duidelijk de minste in de hele Middle Earth reeks, maar toch wel weer ruim een voldoende. Het blijven gewoon heerlijke films. Ik kan niet wachten tot alle extended editions van The Hobbit reeks ook in zo'n mooie box komen, net als die van The Lord of the Rings die ik al ik in huis heb. Dan wacht me weer een mooie marathon!

Sluitstuk van The Hobbit-trilogie. Met een speelduur van iets minder dan 2,5 uur is deze film de kortste uit de trilogie. Dat komt de film enigszins ten goede. De lange dialogen zijn grotendeels achterwege gelaten en de film pakt aan het einde groots uit met een enorme veldslag. Alle verhaallijnen worden in deze film uitgewerkt, waardoor je als kijker weer het gevoel hebt naar een film te kijken. Het ziet er allemaal spectaculair uit en is door regisseur Jackson vakkundig in beeld gebracht.

The Hobbit haalt het als trilogie bijlange na niet bij The Lord Of The Rings, maar uiteindelijk is het toch een redelijk vermakelijke trilogie geworden, die nog altijd beter is dan de gemiddelde fantasy-film. Martin Freeman was een goede Bilbo Baggins en Ian McKellen blijft leuk als Gandalf. Lee Pace steelt de show als de weinig charismatische elfenkoning. Ook op de rest van de cast heb ik weinig aan te merken. Al met al een goed einde van een trilogie die in eerste instantie moeite had om uit de startblokken te komen.

Een redelijke opvolger van zijn voorgangers en ook aardig spannend. Nu heeft men een dun boekje tot 3 grote episodes gemaakt en dat vind ik knap! Toch niet meer dan 3 sterren omdat veel in mijn ogen hetzelfde is, de terugkerende acties en het helden gedrag van onze hoofdrolspelers. Als ik zo door het leven ging was ik al lang wijlen geweest.
En aan het einde zaten wij met een vraag: "Hoe kon het dat toen de dwergen uit het kasteel kwamen (de koning en nog ongeveer 9 anderen) de bergtrollen voorover vielen zonder dat er iets zichtbaars gebeurde met hen?" Wij keken op 42 inch tv en hebben misschien iets gemist?

Toch een leuke film in een bijna 2 1/2 uur durend spektakel!

Wederom prachtige film (net als 1&2) , grafisch zeer goed en mooie verhaallijn/brug naar LOTR.

Verveeld geen moment , deze gehele reeks (Hobbit 1-3 + LOTR 1-3) is zoiezo zeer zeker de moeite!

De eerste film was een teleurstelling, de tweede haatte ik vol overgave. Ik heb na de tweede film nog een nachtmerrie gehad waar ik in een lege en afgesloten bioscoopzaal zat, waar ik gedwongen was deze tot 'The Boredom Of Five Hours' omgedoopte film af te kijken, waarna een stem me vertelde dat Peter Jackson er nog een Hobbitfilm aan zou plakken. Badend in het zweet wakker geworden terwijl ik mezelf afvroeg of ik deze derde film nu echt nog wel wilde zien?

Goed was het nog steeds niet, maar ik heb me voor het eerst weer eens vermaakt met een Tolkien-geinspireerde film sinds Return Of The King. Allereerst is die domme humor uit de voorgaande films weg en lijkt er eindelijk wat duisternis in het verhaal terug gekeerd te zijn. Thorin staat op het punt te flippen, Smaug zaait dood en verderf, aan Attack On Titan denkende trollen jagen mensen op en alles en iedereen is onder constante bedreiging zonder dat een ritje in tonnen ze kan redden. Daar tegenover staat helaas nog steeds een pijnlijk oninteressante en slecht uitgewerkte relatie tussen elf en dwerg, een behoorlijk tekort aan Martin Freeman en de geforceerde Sauron komt er aan! plotlijnen.

Gandalf is de meest zinloze wizard die ik in een D&D party zou willen hebben. Geen fireballs, zelfs geen magic missiles, maar vooral een hoop cryptisch gelul komt er uit, terwijl hij verder buiten gevangen genomen worden niet heel veel interessants doet. Ik weet nog redelijk zeker dat hij (en Radagast) halve godheden zijn, waarom laat Jackson hem dan vooral zo ongelooflijk hulpeloos overkomen? De elven daarentegen zijn weer superkrijgers, zoals de scene waarin ze Gandalf redden van de Orks/Sauron ook toont. Leuk om Elrond, Galadriel en Saruman er weer even geforceerd in te krijgen, maar verder is het vooral... geforceerd.

Billy Connoly die alleen te herkennen is aan zijn briljante stem en levering van de tekst redt het begin van de veldslag nog even, om vervolgens in het niets te verdwijnen, net zoals de hele veldslag. Waarom zoveel focus op duels en zo weinig op de echte slag? Tegen het moment dat de adelaars komen, zien we alleen nog een clichématig duel tussen Thorin en een inwisselbare CGI-ork (ik zie Crixus liever in Spartacus) voorbij komen, terwijl de veldslag kennelijk ineens er niet meer toe doet. Waarom daarnaast Beorn een cameo geven als hij niet eens doet waar hij voor geschreven is? Uiteindelijk was het zijn character die in de veldslag de Ork-leider hoorde te doden.

De mensen zijn daarnaast uitzonderlijk oninteressant. Bard leek me een aardig persoon, maar wie en waar hij voor vocht konden me allemaal niets interesseren. Niet dat de elven me iets konden interesseren. Of de Orks. De dwergen eigenlijk nog het meeste, daar ben je toch als kijker het langste mee bezig. Van wie zagen we echter uitzonderlijk weinig? De dwergen. Na Billy Connoly's komst was er vrij weinig van hun potentiele gaafheid over. Ik bedoel hier overigens het leger, niet de gezichtsloze groep die we al de hele tijd gevolgd hebben.

Deze reeks is wat mij betreft behoorlijk gefaald. Jackson heeft fantasyfilms met LOTR gered en met de Hobbitreeks vakkundig de nek omgedraaid. Gelukkig waren er nu wat stuntmannen ipv CGI gevechten te zien, maar het komt allemaal nog steeds erg laat. Personages die we niet hoorden te zien (Tauriel, het spijt me, is nog steeds compleet onzinnig, net zoals Legolas) krijgen meer screentijd dan de dwergen die toch belangrijker hoorde te zijn. Bilbo heeft een bijrol in zijn eigen reeks. Smaug, die nota bene voor enkele aardige minuten zorgt in het begin van de film, is er al uitzonderlijk snel uit. Twee films en het weglaten van een hoop zinloos gedoe, hadden de reeks in ieder geval nog 'aardig' kunnen laten zijn, nu is het vooral een flinke faal in mijn ogen. Alsnog fijn dat het laatste deel nog normaal uit te zitten was, leek ook niet eens echt lang te duren.

Eigenlijk net als de andere twee films. Een film die op zichzelf zo in de bioscoop prima te doen is. Toch heeft het allemaal vrij weinig om het lijf. Zeker als je merkt dat de keuze om er 3 delen van te maken weinig succesvol is gebleken (zoals verwacht). De film is eigenlijk na een kwartier al aan de afrondende fase toe, waardoor het hele derde leen als een lang aanhangsel van de rest voelt. De veldslag is vervolgens veel te langdradig, en de daadwerkelijke afronding een beetje futloos.

Verder nogal vreemd dat ze op het einde over Aragorn begonnen. Hoe jong moet die hier dan zijn geweest?

2.5*

het derde deel uit de Hobbit reeks is voor mij veruit het beste deel en de film kan op zichzelf bekeken worden aangezien er dit keer een slot voorzien is. In dit deel zit ook de meeste spanning en hierdoor komt de film op quasi hetzelfde niveau als de LOTR trilogie. Schitterende beelden en special effects, de gevechtsscenes zijn echt onvergetelijk, dit is een visueel festijn. Deel 3 is echt de moeite waard. 5 sterren

Yay!

Eindelijk is het weer gedaan en is het nu écht uit Jackson's systeem. Als hij nu nog ergens een schrijfsel van Tolkien vindt dat hij wil uitbenen tot 9 uur film kan hij wat mij betreft ontploffen. Want ondanks dat ik niet twijfel aan Jackson's kwaliteiten als regisseur is hij in dit soort werk gewoon belachelijk slecht.

Voor de film begon vroeg Linn nog aan mij of Smaug dood ging aan het einde van film 2 ... ik had er eigenlijk geen antwoord op. Blijkbaar niet want dit derde deel begint halverwege een normale eindscene. Nul voeling meer met wat er in deel 2 allemaal gebeurd was, dus het eerste half uur is vooral veel lawaai, veel kitscherige effecten en een dwaze dood van een serieus monster.

Daarna moet er met man en macht aan het verhaal getrokken worden om nog 2 uur film te voorzien. Vooral het draaien en keren van Oakenshield (Eikenschild ...) komt totaal niet uit de verf, het voelt dan ook aan alsof die hele oorlog makkelijk vermeden had kunnen worden. Maar ja, dan heb je geen film meer over natuurlijk.

Veel actie is dit laatste deel, iets waar Jackson niet goed mee overweg kan. Nu ben ik al geen fan van dit soort grootse oorlogen, maar hij maakt er toch echt een potje van. In het begin lijken de good guys te winnen .. dan krijg je een shot van de leider van de bad guys en zijn zij ineens goed bezig ... dan komen er uiteindelijk 12 dwergjes meevechten en keert de hele verhouding weer. De cheese en kitsch in deze scenes is zo verbazingwekkend hoog je er eigenlijk om zou moeten huilen ... voor zover je dan wakker kan blijven tijdens dit soort onzin.

Creature design blijft ook écht een doorn in het oog. De monstertjes zien er dom en lelijk uit, vooral de bad guy in deze film (naam is me alweer ontschoten) is echt een droef figuur. Maar ook de achtergronden (en vooral de luchtig) zien er kitscherig en fake uit.

Een paar scenes steken er uit qua hilariteit: de redding van McKellen in die duistere toren, de scene met het eikeltje, het gevecht op die toren/brug met Bloom, het afscheid van Baggins (die cut naar McKellen leek wel 5 jaar eerder gefilmd en er snel ingemonteerd), ... en ga zo maar door eigenlijk.

Het is dat er telkens een jaar tussenzit en ik veelal vergeten ben hoe slecht het allemaal wel niet is. Dit laatste deel duikt weer naar ongekende dieptes. Een mengelmoes van lelijk design, dik aangezet acteerwerk, melige en cheesy plotwendingen en hilarisch drama.

Laat het nu maar los Jackson, alsjeblief.

0.5*

The hobbit. Een op zich klein boekje dat is omgezet naar een 3-delige film. Een miniserie lijkt het wel. Dat noodzaakt natuurlijk de introductie van verhaallijnen die in het boek niet voorkomen. Dat is precies mijn grootste kritiekpunt: het wijkt teveel af.

De 3 films kijken overigens lekker weg. Mooie beelden, decors, goed geacteerd. Al met al voor mij toch wel voldoende.

3*

Matig einde aan de veelbelovende trilogie The Hobbit.

De spanning is er na een half uur uit. Je voelt op je klompen aan hoe dit gaat aflopen.

Met wat hierboven gezegd wordt, ben ik het volledig mee eens. De eindstrijd is veel te langdradig.

En het echte einde biedt geen voldoening na zo'n lange zit.

Het lijkt zelfs afgeraffeld door Jackson, hij is vast toe aan zijn pensioen..

Was ik al niet erg gelukkig met de eerste twee "Hobitten", deze laatste was echt tenenkrommend. Niet eens vanwege de visuele effecten maar als kenner van het boek was ik het echt helemaal kwijt. Ik had het gevoel naar een online game te kijken en zag beelden voorbij komen die heel hard uit de duim waren gezogen en niets met Tolkiens meesterwerk te maken hadden.De zogenaamde "grappige" momenten deden mij naar het voorhoofd grijpen en eigenlijk was ik blij dat het over was. Een geweldig kinderboek en prequel van het meesterlijke Lord of the Rings verkracht in drie onnodig lange films. Je reinste geldklopperij vond ik het.

Ik ben niet zo'n freak als het gaat om dergelijke trilogieën maar ik moet zeggen dat er met de juiste gemoedstoestand toch heel wat te amuseren valt. Als je het voortbordurende succes van Peter Jackson wegdenkt en de clichés buiten beschouwing laat, hou je een waar spektakel over waar maar weinig mythische blockbusters tegenop kunnen boxen. Schitterende actie, een intrigerende soundtrack en met volle overtuiging geacteerd. Het tweede deel (An Unexpected Journey) had ik vanwege de angstaanjagende speelduur overgeslagen. Nu realiseer ik me weer dat zulke groteske avonturen wel wat extra inleiding en toelichting verdienen dus wellicht besluit ik ooit om dat sequel te pindakazen of de dvd in bezit te nemen.

Ondanks dat ik de hobbit geweldig vind qua special Effects ben ik wel blij dat dit het laatste deel was want ik moet eerlijk zeggen dat het mij begon te vervelen. Veel vechten en weinig inspiratie.