The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014)

Een film op het hoogste niveau in zijn genre!!

Net als de eerste twee delen heel erg vermakelijk en genieten van de beelden.

Hier en daar wel iets te veel overdaad aan animaties ...naar mijn idee meer als in de eerste twee delen.

Ik vind ook wel dat deze reeks het beste in minimaal FullHd gekeken moet worden anders komt het niet allemaal tot zijn recht denk ik.

De bekende personages zitten er natuurlijk weer allemaal in en het acteerwerk is ook van een hoog niveau.

Het was weer genieten.......enige minpunt,te veel animatie!

De cirkel is rond. Deze grensverleggende reeks zal voor altijd zijn sporen nalaten op de filmwereld tot in de volgende generaties. Ik vond deze laatste Hobbit film één van de minste; daar waar je in de LOTR films meeleefde met Sam en Frodo en Gollum ook een heel eigen plaats kreeg, zijn er hier niet echt personages waar je je kon aan binden. Bilbo heeft niet zoveel om handen in dit deel en is meer een toeschouwer van alles wat er gebeurt dan een held. Thorin Eikenschild was dan misschien nog het meest tot de verbeelding sprekend. De FX is opnieuw adembenemend. Of het nu de verwoesting van Meerstad is door de draak, de oorlog aan de voet van de Eenzame Berg of het duel met Azog, het ziet er piekfijn uit en er valt niks te klagen. De laatste scène sluit ook naadloos aan bij het begin van de LOTR trilogie. En pfff, er wordt nogal wat gezeurd dat de draak na tien minuten dood is maar snap totaal niet welke andere rol die anders nog gehad zou moeten hebben in deze film.

Unexpected Journey : 3,5*
Desolation of Smaug : 4*
Battle of the Five Armies : 3;5*

Laatste en minste deel. De film is eentonig en komt afgeraffeld over. Geen diepgang en niet echt een compact verhaal. Ook de grote massascenes, waarin deel 2 en 3 van LOTR in uitblonk, vielen enigzins tegen. Verder zoals we gewend zijn fraaie beelden en prima effects. Neutraal gezien een redelijk film. Vergelijk je hem met de eerdere Tolkien films, een tegenvaller. 3.0

Eén grote veldslag vol met oninteressante personages en gebeurtenissen. Dit laatste 'Hobbit'-deel valt tegen. De 1e twee waren al niet bijzonder, maar dit grootse CGI festijn is de minste van de 3 wat mij betreft. Bij vlagen best vermakelijk, maar het deed me bijzonder weinig; oké weer een hoofdpersonage dood. Boeiend. Het verhaal(tje) kabbelt wat voort, zonder dat er een hoogtepunt wordt bereikt. Jackson is een grootmeester, nu mag-ie weer wat anders doen met z'n creativiteit. De Hobbit-reeks staat mijns inziens niet zo goed op z'n CV. Deze man kan beter weer eens een low-budget horror / komedie o.i.d. maken.

Wat een gedrocht, dit derde deel van de Hobbit-trilogie (waarbij de eerste 2 delen niet het niveau van LOTR halen, maar wel leuke films waren)

The Battle of the Five Armies begint midden in een scène waar het tweede deel eindigde, wat ik nogal ongelukkig getimed vind. Hierna (inclusief die scène) komt de film nergens meer tot rust en probeert het naar mijn gevoel tevergeefs om bij ieder tafereel een climax te bekomen die nog spectaculairder is dan het vorige.. met een heleboel bombast en misplaatste momenten als gevolg die er samen met hoop oninteressante personages en verhaallijnen er een lange en vooral vervelende zit van maken.

De film is soms wat verwarrend en je kan duidelijk zien dat de makers moeite hebben om te film lang te houden. Over het algemeen vind ik het geen slechte film, de acteerprestaties van sommige acteurs zijn ook heel goed! (Hiermee benadruk ik 'sommige') Ik vind het wel raar dat je een oorlog kan winnen doordat je versterking krijgt van een paar dwergen.

Ik weet niet waarom, maar vond deze laatste film echt tegenvallen. Het einde lijkt niet het einde te zijn waarop ik gehoopt had. Uiteraard blijven de acteurs goed spelen, de special effecten zijn prachtig (vooral Smaug). Maar het verhaal komt niet lekker tot zijn eind. Wellicht moeten we dan naar de schrijver kijken en niet persé naar de regisseur.

Al met al, altijd goed voor een saaie zondagmiddag.

Ook hier is de verbeelding van Tolkien ontzettend krachtig in beeld gebracht. Alles tot in detail breng een brede voedingsbron van entertainment. Geen enkele seconde van deze lange speelduur krijg je het gevoel dat er iets inzakt of ontbreekt. Waar het verhaal simpel is, schuilt de kracht in de techniek, kostuums en locaties die werkelijk waar zéér sterk en schitterend zijn.

Het avontuur van deel 2 m.b.t. Smaug krijgt een snelle wending en ik vreesde het ergste, maar deze film heeft met de slag van vijf legers meer dan genoeg te bieden.

Eindelijk eens aan het laatste deel toegekomen.

Waar ik in het begin van deze serie al wat bang voor was komt ook uit - het boek van Tolkien is te dun en te kort om drie epic-length films mee vol te krijgen. Dus heeft Jackson nogal wat opvullend nieuw materiaal in het verhaal gevlochten, en blijft het bij een losjes 'based on' eerder dan een verfilming van het boek. Wat me ook opvalt is dat op nogal wat punten de LotR-artwork is vervangen door een mooiere en gedetailleerdere invulling - de zwaarden van de Orcs bijvoorbeeld, in LotR nog simpele stukken plat staal met een scherpe rand eraan, nu zijn dat zowaar echte Klingon-wapens geworden. Klopt ook niet zo goed met Tolkien, overigens.

Stap je daar overheen (en dat lukte me op zich best goed) dan is het wel een erg leuke film met een hoop spektakel en groots uitgewerkte cinematografie. Hier en daar wel wat erg overdreven, de scenes bij het gevecht met Azog en z'n makkers gingen me hier en daar wel echt te ver. Ook een gevolg van het oprekken naar drie films denk ik, en de wens om elk deel weer mooier-en-beter te willen maken.

Moeilijk om daar vervolgens een score aan te hangen. Maar een beetje in het midden dan.

Zonder twijfel de minste van de Hobbit films. Waar de eerste twee Hobbit films een degelijke achtergrond hebben, mist The Hobbit: The Battle of The Five Armies dat. Het niveau ligt gewoonweg lager en het voelt regelmatig standaard aan. Uiteraard is er informatie gehaald uit Tolkien's "De aanhangsels" maar de invloed van Tolkien's genialiteit is niet echt merkbaar. Het had eigenlijk bij twee Hobbit films moeten blijven want de laatste voegt niets toe aan het geheel. Zo voelt het toch als een klein smet aan op het geniale universum van LOTR.

Waar ik mij enigszins aan gestoord heb is de geforceerde humor in de film. Er is simpelweg teveel humor in de film en dat past niet bij The Hobbit. De andere twee Hobbit films hadden ook hier en daar teveel humor, maar deze derde film spant de kroon. LOTR heeft goed getimede en subtiele humor, en dat is een aanvulling op het meesterwerk. In deze film heeft het meer een gemiddelde fantasy/actiefilm gehalte. Zo had het personage Alfrid beter uit de film gelaten kunnen worden. Tevens hoort halfbakken romantiek ook niet thuis in een Hobbit film en voelt het wel erg cliché aan.

Het niveau van de CGI is in ieder geval dik in orde. De gevechten zien er goed uit en dankzij de vergevorderde techniek worden er heel wat manschappen op het scherm getoverd. De hele film ziet er goed verzorgd uit. De kostuums zijn mooi en de decors zijn zeer gedetailleerd. Er komen een aardig aantal locaties langs en dat zorgt voor variëteit.

Ik had niet verwacht dat deze film mij zou tegenvallen. Toegegeven, de verwachtingen lagen wel erg hoog. The Hobbit: The Battle of The Five Armies is een film die de meeste tijd opvult met gevecht na gevecht. Er lijkt geen eind aan te komen. Het is goed te zien dat een gebrek aan dialoog wordt opgevuld door actiescènes. De impact die een gevecht zou moeten hebben gaat verloren door de overdaad er van. Deze film zal het vast heel goed doen bij mensen die houden van bombastische CGI spektakels, maar mij bekoort het minder. De Hobbit serie gaat uit als een nachtkaars. Jammer.

3*

Uitstekend avontuur/fantasie film...

Spannend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Uitstekend camerawerk...

Uitstekend mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prachtig 3D beeld...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

met Dolby Digital 7.1!

Het is een moeite waard...

Heerlijk genoten...

Veel spektakel en/of special effects, maar weinig overtuigend t.o.v. eerdere delen. Laat staan de LOTR-trilogie... 3.5*

The Hobbit: The Battle of the Five Armies

De afsluiter van de Hobbit Trilogie. Peter Jackson heeft het dunne boekje The Hobbit weten op te blazen tot drie lange films en met dit derde deel komt er een einde aan de kleurrijke en fantasierijke wereld die Jackson geschapen heeft. Een wereld die ondertussen zes films en twee trilogieën omvat.

The Battle of the Five Armies begint waar The Desolation of Smaug is opgehouden. Smaug zet zijn aanval op Lake Town in het is overweldigend en schitterend in beeld gebracht. De spanning is voelbaar en het had van mij best wat langer mogen duren. De dood van Smaug komt erg vroeg in de film en daarna heeft Jackson zichtbaar moeite om de film interessant te houden. Oakenshield wordt ziek van al het goud om hem heen en heeft moeite om niet helemaal gek te worden. Dat is wel een probleem wanneer er elven, mensen en uiteindelijk orcs voor de poort staan die allemaal een graantje willen meepikken van het goud, of de berg willen veroveren. Zodra de veldslag begint weet de film tot het einde te boeien. De elven, mensen en dwergen slaan hun handen ineen tegen de orcs en elk karakter heeft zijn moment. De veldslag zelf weet wat minder te boeien dan bijvoorbeeld de slag om Helms Deep en Minas Tirith. Dat heeft te maken met wat er op het spel staat. Heel Middle Earth of een Berg? Het heeft ook te maken met de betrokkenheid die wij als kijker hebben met de karakters. Die was met Aragorn, Gandalf, Frodo, Sam etc. gewoon groter. Een groter probleem is echter dat Peter Jackson meer gebruik heeft gemaakt van CGI. Meer is niet altijd beter en The Battle of the Five Armies is hier een schoolvoorbeeld van. De veldslagen in Lord of the Rings zagen er op een natuurlijke manier dreigend en spannend uit. Er werd van echte mensen gebruik gemaakt, die heel lang in de schmink hadden gezeten. Hier ziet het er op sommige momenten gewoon onecht uit en vooral de toeren die Legolas uithaalt zijn lachwekkend.

Het einde voelt wat afgeraffeld. The Return of the King had voor ieder personage een uitgebreid einde en het laatste gedeelte was erg lang. Het lijkt wel of Jackson niet weer die fout wilde maken en snel naar het einde wil. Hierdoor komt niet elk karakter aan bod en dat is jammer. De brug die Jackson met bepaalde verhaallijnen wil bouwen naar Fellowship is wel goed gedaan. Het vormt op deze manier één mooi geheel.

Al met al een redelijk goede afsluiter van de Hobbit Trilogie. Misschien wel de minste van de zes films rond het magische Middle Earth. Maar een mindere Peter Jackson film is nog steeds een hele, hele goede film.

Goeie film waarin andere gevaren op de loer liggen nadat de draak gedood is. Verhaaltechnisch heeft dit derde deel het minst te bieden vergeleken met de vorige twee delen. Maar het avontuur blijft onderhoudend en de actie-scenes (en ook de rest van de film) zien er opnieuw zeer goed uit.

Eindelijk, ik ben er vanaf, na 15 jaar en 1000 minuten naar deze pompeuze bullshit te hebben moeten kijken heb ik alle 6 delen van die verschrikkelijke Tolkien-verfilmingen er toch nog doorheen gekregen. Het was een zware tour-de-force, een beproeving, een aanslag op de zintuigen, maar het is gelukt. En dan werd het per film ook nog slechter en slechter, met Battle of the Five Armies dus als absolute dieptepunt, hoeveel dommigheid kan een mens verdragen?

Die over-de-top muziek, de eindeloze reeks aan opofferingen, het continue heen-en-weer lopen, de ultiem suffe dialogen, de nimmer eindigende hand-to-hand battles, het uitleggerige flutverhaaltje dat zichzelf oh zo serieus neemt, de Deus ex machina's die niet meer op 7 handen zijn te tellen, de ontelbare karakters die toch al niet uit elkaar te houden zijn, de niet te harden speelduur van deze filmische drab. En bovenal toch ook de ontstellend lelijke CGI, wat een opgeblazen kitscherige leegheid, wat een doffe, doffe ellende.

Kort geleden de box gekocht met extended versions van alle Hobbit films, als fan van de LOTR films verplichte kost. Alhoewel dit allemaal mooie films zijn hebben de LOTR films voor mij nog net dat tikkeltje meer. Wat betreft de Hobbit films staan ‘An unexpected Journey’ en ‘The Desolation of Smaug’ zowat op dezelfde hoogte. De derde film ‘The battle of the five armies’ die de climax moet vormen vind ik iets minder boeien maar da’s natuurlijk persoonlijke smaak. Al bij al toch weer uitstekend werk van Peter Jackson.

Diep in zijn hart wil Peter Jackson geen filmmaker zijn maar een Hobbit. Zo'n gedurfde uitspraak kan je niet maken zonder bewijs dus hier komt het ! Hij ziet eruit als een Hobbit, hij is een levensgenieter zoals een Hobbit en hij maakt films over Hobbits. Ik daag iedereen uit om dat te weerleggen, Peter Jackson incluis.

'Zucht' einde van een trilogie. Niet zo goed als LotR maar dat is niet zo verwonderlijk. Probeer wat de perfectie benadert maar te overtreffen of te evenaren. De lat was zo hoog gelegd dat alles wat daarna kwam wel een lichte teleurstelling moest zijn. Kritiek punten zijn de gevecht scènes van Legolas, de driehoeks verhouding en een overkill aan CGI. Als je gaat relativeren verdwijnen de storende elementen en wordt je meegezogen in het verhaal.

Gelovig ben ik allerminst maar mocht god bestaan dan moet hij eruitzien als Gandalf. Een wijze, oude man die je bijstaat met goed advies en raad. Mocht je daar te depressief voor zijn dan werkt een vuurwerk explosie vast en zeker wel. Karrenvol heeft hij ervan. Ja, Gandalf is cool, Gandalf for president !

Ben benieuwd wat het volgend project van Peter Jackson is. Zijn interpretatie van Midden-Aarde zal ik zeker missen maar niet getreurd we hebben de dvd's nog. Daarnaast zijn er nog de boeken van Tolkien, de auteur van een magische wereld. God, wat ben ik dankbaar dat zulke mensen bestaan of hebben bestaan...

Ook dan maar eens het derde deel bekeken, maar ben niet zo onder de indruk. Er waren een beetje te veel gevechten die me maar matig konden boeien.

De cast deed het wel goed en het zag er weer prima uit.

Misschien dat 'k me nog wel eens aan de extended versies zal wagen, die zijn meestal wel beter.

Gemiddeld.

Ik ben een fan van Midden-Aarde zoals The Lord of the Rings laat zien. De verfilming van The Hobbit is een stuk minder gebleken, en ook hier weer is dat duidelijk. Vooral het team dat de drie films geschreven heeft, heeft het gewoon niet goed gedaan. Veel fan fictie, bepalende elementen uit het boek zijn weggelaten, waardoor het een soepje wordt. Wat overblijft zijn losstaande scènes die entertainend zijn, afgewisseld met slechte cinema.

Net zoals in de vorige 2 films zijn ook hier de sterkhouders bekend: Martin Freeman en voor mij ook Richard Armitage en Lee Pace, voor mij de grootste verrassing. In zijn geval ook zonde dat Thranduil een onafgewerkt personage is.

Visueel veel meer plastic dan ooit. Daar is Peter Jackson enorm de mist in gegaan. Natuurlijk, Smaug is geweldig geanimeerd en zo zijn er nog wezens. Maar er zit ook gewoon veel lelijkheid in, zowel qua design als uitwerking (CGI Orks in een 'tastbaar' Dal, bijvoorbeeld). Enkele massascènes zijn als spektakel toch weer goed gelukt. Alleen ook zonde van Legolas’ zijn verplichte trukendoos, een mooi voorbeeld van hoe Jackson denkt iets te moeten doordrammen terwijl het gewoon veel te veel is. Zonde, want in de extended editie zitten scènes (die onbegrijpelijk de theaterversie niet gehaald hebben) die wél juist aanvoelen, bijvoorbeeld Thorin’ s begrafenis.

Kleine 3

Ik vond dit derde deel een stuk minder dan het tweede deel. De inspiratie lijkt op. Misschien ook omdat er veel in wordt gevochten terwijl ik dat juist het saaiste deel van deze films vind. Het helpt daarbij ook niet hoe ongeloofwaardig de Orks in beeld worden gebracht: gigantische spierbundels die zijn gefokt om te vechten en ook niets anders doen dan vechten en zich oefenen voor de strijd maar die vervolgens elk gevecht verliezen. Zelfs een ongeoefend kind met een speelgoedzwaardje lijkt een gevecht met 100 Orks moeiteloos te kunnen winnen. Mogelijk is een rationele verklaring dat Orks als het kwaad tamelijk hersenloos zijn (volgens Socrates en Plato is kwaad de afwezigheid van licht, van substantie, van intelligentie dus in wezen 'niets' en in ieder geval iets heel doms): valt jullie ook op hoe zeer Orks lijken te zijn gemodelleerd naar zombies (waardoor al deze LOTR- en Hobbitfilms een soort zombiefilms zijn)? Maar dan zouden de Orks - gelijk zombies - ook niet moeten kunnen spreken of anderszins enige intelligentie moeten manifesteren. In ieder geval lijken Orks vooral gefokt om zich weerloos te laten afslachten door onze helden die zelfs als ze voor het eerst een zwaard in handen krijgen - geheel anders dan de Orks die niets lijken te kunnen leren - meteen formidabel kunnen vechten. Het maakt de films er niet boeiender op.

Mja, hier gaat het toch wat naar beneden en wordt het niveau van de twee eerdere delen niet gehaald. Ondanks de leuke gevechtscènes en dat zijn er toch wel wat, nogal eentonig en stereotiep. Erg veel verhaal komt er niet meer aan te pas. Het begint uiteraard schitterend en in mijn ogen het beste van de film: de aanval van Smaug op Meerstad.

Ik sluit me aan bij het betoog van De filosoof (5/06/2017) dat de voorspelbaarheid en ongeloofwaardigheid tijdens de gevechtscènes hand in hand gaan met elkaar. Orks, tot de tanden bewapend en fysiek uitgerust waarop menig bodybuilder jaloers van wordt, worden tijdens de gevechten neergesabeld als makke(lijke) lammetjes. Hersenloosheid is niet de enige verklaring van deze traditie. Het neigt eerder naar slordigheid en geklungel van de regisseur. Of hoe verklaar je anders het feit dat een hobbit, uitgeputte boeren en kinderen (voor het eerst) de wapenen opnemen en zegevieren tegenover dit (letterlijke) strijdleger?

De gevechten in de gevechten (Bolg/Kili-Tauriel-Legolas en Azog/Thorin) zijn best spannend en leuk om volgen. Alleen jammer dat wanneer Legolas ten tonele verschijnt er steeds een overkill aan geloofwaardigheid aan te pas moet komen. LOTR heeft dat ook een beetje in zich (bij die gevelde olifant). Alfrid daarentegen is het prototype van een geniepige opportunistische onderkruiper die het eigenbelang steeds voorop stelt. Fijn om hem in de LOTR-reeks nog verder te kunnen zien. Ook interessant binnen deze Hobbittriologie is de mooie en soms subtiele inwerking van The ring en de volgende triologie. Waar andere delen mooi beginnen met een flashback eindigt deze triologie met een mooie intrede naar The fellowship of the ring ten huize Bilbo.

Trilogie gezien, heeft niet de kracht van de LOTR maar zag er door de verveterde technieken nog gelikter uit..

Geen klassiker dus maar op en top popcorn vermaak !! En leuk om die oude helden weer terug te zien keren..

Gemiddeld een 8-

Leuke afsluiter.

Daar eindigt de tweede cash-in van Jackson weer. Waarschijnlijk rollen de centen bij hem wel binnen met zijn experiment in het fantasy genre. Hij zet hier opnieuw weer voortreffelijke veldslagen neer, maar tot mijn grote verbazing ziet de CGI er niet altijd even overtuigend uit.

Tweede deeltje blijft hier voor mij het best. De cast doet het nog steeds leuk maar verloor wat sympathie bij vlagen. De effecten zien er voor een groot deel nog steeds goed uit en is dit toch wel een waardige afsluiter op de reeks geworden.

LOTR is het niet, maar een slechte reeks wil ik dit beslist niet noemen. Opnieuw lange speelduren maar het blijft vermakelijk.

Als ik aan de derde Hobbit film denk, schiet slechts één beeld me meestal in het hoofd; een stukje achter de schermen, waarin Peter Jackson met het handen in het haar zit. Hij staart wat voor zich uit en weet het allemaal ook niet meer. Vergelijk dat beeld met de talloze momenten dat Jackson in het bonusmateriaal als een enthousiast kind op de set van Lord of the Rings staat. Daar is vrij weinig van over. En dat kun je ook heel goed aan het eindresultaat zien.

In de gehele film lijkt het erop dat Jackson maar wat doet, maar eigenlijk geen idee heeft. Als kijker heb je dat ook niet. De film werkt schijnbaar ineens toe naar een groot gevecht met vijf legers (dat weet ik enkel vanwege de titel, de film zelf doet machtig moeilijk over wie/wat en waarom). Op een gegeven moment knalt er een CGI leger uit alle gaten en beginnen de computer gegenereerde poppetjes wat met elkaar te vechten. Natuurlijk is er geen spanning, aangezien we al weten dat geen hoofdpersonage in gevaar is en een Hobbit met een steen talloze orks kan verslaan, maar ditmaal is het nog eens compleet onduidelijk wat er aan de hand is en waarom. Het meest frustrerende is dat dit lelijke CGI gevecht eeuwig duurt, maar ineens krijgt Jackson haast en het einde wordt afgeraffeld. Denk dat die assistent van de burgemeester die zich als vrouw verkleed toch teveel tijd opslokte. Schijnbaar moet elke prequeltrilogie een Jar Jar Binks hebben.

Na de eerste Hobbit was ik teleurgesteld, na de tweede uiterst gefrustreerd. Bij deze voel ik eigenlijk niets meer. Het zal allemaal wel.

1,5 sterren.

Het sluitstuk van de trilogie kan natuurlijk niet ontbreken, vanwege de minste waarderingen van de drie wel met tegenzin aan begonnen, maar een hele zware straf om deze te zien werd het niet.

The Battle Of The Five Armies gaat denderend van start met Smaug die wat frustraties heeft. Wat daar meteen in de negatieve opvalt is de verschrikkelijke overdaad aan rood die bijna naar het hysterische neigt. Iets dat later bij de eindgevechten weer voorvalt. Mooie kleuren filters betreffende de gevechten en personages maar dan op de achtergrond een brand met die foeilelijke kleur rood. Net als de showdown tussen Galadriel en Sauron. Waar Blanchett visueel prachtig gebracht wordt krijgt Sauron ook die vreselijke overhysterische rode kleur mee. Het is overkomelijk, maar mooi is anders.

Buiten de vluchtende bevolking en doordraaiende Thorin is duidelijk dat deel drie maar één ding op de agenda heeft, afsluiting doormiddel van een veldslag met alle betrokkenen. Gelukkig laat deze niet lang op zich wachten en na wat gekissebis tussen de partijen die samen moeten werken, zie ik voor het eerst in één van de drie delen de visuele potentie die je verwacht. Het slagveld en de vele gevechten worden prima en vooral mooi gebracht net als de kleinere persoonlijke gevechten, en voor het tijdens de trilogie betrap ik mezelf op een bepaalde betrokkenheid bij verschillende karakters. De vallende sneeuw is een erg mooi detail.

Minpunten zijn en blijven het gebrek aan sterke en boeiende karakters gedurende deze trilogie, het fenomeen dat de slag zomaar afgelopen is na het 'vallen' van Azog en het feit dat de drie films samen staan of vallen, en niet echt los van elkaar gezien kunnen worden. Een heel verschil met LOTR waar je de drie films en met name The Two Towers vanwege het overtuigende sub verhaal praktisch als standalone kunt zien. Iets dat van The Hobbit niet gezegd kan worden.

Nee aan mij is de trilogie niet besteed maar ik snap dat een liefhebber hier helemaal zijn hart bij op kan halen en dat ongetwijfeld ook zal doen. Daarnaast wordt voor mij bevestigd hoe geweldig The Lord Of The Rings is.

Het slotstuk van de trilogy en het einde van een tijdperk voor Peter Jackson en co. Wederom slagen ze erin om de film af te sluiten met een groot actiespektakel. De film rond netjes de verhaallijnen af en zet een deur open naar Fellowship of the Ring. En ookal was de productie niet zo soepel als gehoopt hebben ze toch hun best gedaan om er voor te zorgen dat 't zo dicht mogelijk bij het boek te blijven en tegelijkertijd ook dat het aansluit op de LOTR trilogy.

De verhaallijnen van de personages worden netjes afgewerkt ondanks de bombaste actie. Bilbo is niet meer dezelfde hobbit die we ontmoette in de eerste film en de rest van cast krijgt een waardig afscheid. En alhoewel het liefdes verhaal van Tauriel en Kili niet had gehoeven word gelukkig niet over de top gedaan en blijf dat wat meer op de achtergrond. De actie sleurt direct de film in waarin Smaug Meerstad verwoest. Is toch ook wel een hoogtepunt van de film en ook een goede opening om de kijker gelijk in de spanning te zetten. Van de 3 films is dit de meest actievolle en de film slaagt daarin zeker in. De film bouwt zich rustig op naar het grote slagveld en als 't eenmaal begint komt de mayhem groot aan.

De actie word wel goed in beeld gebracht dat alles goed te volgen is. Iets wat in de vorige films een beetje wisselend was. Energieke actiescènes worden hier weergeven die niet eerder in een LOTR film te zien was. Orginele ideeën worden gebruikt en ookal word 't soms wel iets over de top en te cartoon achtig proberen ze wel je te vermaken. De over gebruik aan Cgi is wel duidelijk en heeft zo z'n momenten dat 't ze steekjes laat vallen. Maarja wat verwacht je als een groot slagveld wilt maken met meerdere legers. Maar de momenten dat de Cgi werkt dan is 't bijna niet te merken.

Voor de liefhebbers van LOTR is dit zeker de moeite waard maar je moet 't niet daarmee vergelijken. Dit is een kleinschaliger verhaal maar wel omringt ik de wereld van Tolkien. En ookal heeft de film en de andere delen wel net iets teveel toegevoegde materiaal maak het dat wel groter dan hoe het boek is. Zelf heb ik de extended versie gezien en dit is ook de versie die ik je aanraad. De film loopt veel gladder en voelt niet langdradig. Waarin de bioscoop versie voornamelijk erg gehaastig en sprongerig voelde is dat hier niet het geval en je merkt amper dat dit een verlengde versie is. Dit had dam ook de bioscoop versie mogen zijn. Maar vanwege tijdgebrek kwamen ze er niet aan toe.

Voor degene die een verfilming wilt die wat dichter bij 't boek staat is de Maple Films versie de beste fan edit om aan te raden. Daarin worden alle 3 films samen gevoegd in 1 film van 4 uur met een intermission ertussen. Zeker de moete waard en 1 van de professionele fan edit.

Voor wie actieben spetterende beelden wilt is dit een fantastische film, voor wie een stevige verhaallijn wilt a la LOTR,... niet echt.

Ieder zijn mening over de vechtscènes, maar ik vond ze alvast prachtig, spannend en je aandacht werd er bij gehouden. Ik heb enkel de extended edition gezien, en ik denk dat er wel wat scenes bij zaten die het vechten nog wat extra vlees gaven, wat een leuke afwisseling is van wat extra liedjes die gezongen worden.
En uiteraard ziet de omgeving er weer uit alsof je iedere moment Attenborough op de voice over mag verwachten.
Tot hier dan alles wat goed ging in de film.

Wat ging er niet goed?
Nu, het verhaal is niet bepaald interessant te noemen. Maar wat wil je als je een klein boekje over 3 films met de totale speelduur van een gemiddelde serie uitsmeert?
Over series gesproken: ik kreeg ook een déjà vu van het laatste seizoen van GOT. Ik had namelijk geen flauw idee over hoe groot welk leger nu eigenlijk is. De ene keer schiet er bijna niemand meer over, de volgende shot staat er meer man dan je ooit gezien hebt.
Verder wordt er ondanks de lange speelduur nogal lichtjes over belangrijke feiten heen gegaan. Meermaals kreeg ik van mijn mede kijkers de vragen "waarom doen die dit? Van waar komen die? Heeft dat eigenlijk allemaal belang?".
Alles wordt in de film uitgelegd, maar telkens in amper een zin; dus had ik niet overlaatst zelf nog de LOTR boeken gelezen, ik had het ook niet geweten.
Kapot jammer voor een film van deze speelduur.

Nu ja, na de 2de film was ik kapot gefrustreerd dat ik 3u gekeken had naar werkelijk niks (David Attenborough heeft spannenders docu's gemaakt).
Deze heeft op z'n minst echt een battle of 5 armies, nu ja: 4 armies want dat laatste orc leger heeft nooit gevochten of is het 5de leger dat van de Eagles? Dus hier heb ik op z'n minst gekregen waar ik voor kwam.

Na de dood van Smaug [Benedict Cumberbatch] heeft de Dwarfkoning Thorin Oakenshield [Richard Armitage] Erebor herovert. Maar het nieuws van Smaugs dood is het signaal voor verschillende andere volken om een deze bron van rijkdom zelf in bezit te nemen. De verdediging van Erebor en de legendarische Heart of the Mountain komt in gevaar wanneer Thorin, net als zijn vader, geobsedeerd raakt door rijkdom en oog verliest voor de waarde van de vrienden en bondgenoten die hem hielpen zijn oude thuisbasis te heroveren. Armitage levert uitstekend werk af als de koning die onder invloed van de Heart of the Mountain hebzucht verkiest boven loyaliteit. Technisch is en blijft deze serie verbluffend, maar desondanks hangt er over het slotgevecht een sterk gevoel van déjà vu.

Ik zal nooit fan zijn van de Tolkien-films. Het zegt al genoeg dat ik de Hobbitfilms beter vond dan de Ring-films. In het 2e deel werd het nog wat avontuurlijker, maar in het finalegedeelte neemt fantasy terug alles over en krijgen we een (voor mij althans) veel te lange en weinig boeiende film met figuren die eerder kinderen aan zal trekken. Het is ook wel het genre dat me minder ligt, ik kan me voorstellen dat anderen hier wel van kunnen genieten.

Om eerlijk te zijn vond ik het beter dan in mijn herinnering van de eerste zit in de bioscoop. Hij behaalt net niet het niveau van de andere 2 films, maar dit zijn goede films. De LOTR zal het nooit kunnen kloppen, dat kan voor mij waarschijnlijk geen enkele film. Ze staan gewoon niet in mijn top 10 omdat je er anders 3 plaatsen voor opoffert en het gaat me meer dat mensen minder bekende films ontdekken. Iedereen kent LOTR. Terug naar De Hobbit. Het boek heb ik nooit geprobeerd. Geen idee hoe dat komt maar ook In De Ban van de Ring heb ik nooit uitgelezen (2x geprobeerd). Toch lees ik meestal (als ik lees) fantasy. Sommige mensen vinden Tauriel weinig toevoegen, maar ik vind die chemie met Kili zeer goed. Het maakt de film voor mij ongetwijfeld beter. Ik hou van dramatisering zolang het maar gepast is en niet overdone. Thorin vond ik zeker minder sterk dan voorheen. Na een tijdje begint het een beetje vervelend te worden, zijn goudgestoorde ziekte. Nu is het dan wachten op de reeks van Amazon waar ik nu wel minder van verwacht met hun woke-gedoe dat ze willen promoten.

Een tegenvallende afsluiting.

Het grootste manco van deze film: geen rustmomenten. Het is één aaneenschakeling van vechten zonder sterk verhaal en zonder de nodige rust. Ik geloof niet dat ik eerder een film heb gezien waar in zo'n korte tijd zo veel hoofden worden afgehakt, maar het doet je helemaal niets. Je wordt een soort van murw geslagen. Uiteindelijk worden keurig alle verhaallijntjes afgerond met hier en daar nog een verassing ('oh, die zag ik niet aankomen'). Maar echt er van genieten kon ik niet. Als je dit deel ziet als een 2,5 uur durende lange eindstrijd van een film van meer dan 8 uur kun je het accepteren. Als losstaande film niet. Daarom ben ik toch nog milt met 2,5 ster. Als losstaande film zou ik er zeker nog een halfje afhalen. Maar goed, de Hobbit: je kijkt de hele serie of je kijkt ze niet. Nog een tip: als je deel 1 echt niet leuk vond (wel even door het kinderachtige begin heenkomen) dan kun je deel 2 (en 3) beter laten voor wat het is en je verlies nemen. Anders ben ik bang dat je nog eens 5,5 uur van je leven gaat verspillen. Vond je deel 1 wel leuk, dan ga je je zeker met deel 2 vermaken en tja, je zult je moeten voorbereiden op vechten, heel veel vechten in deel 3.

Als totaal concept kan ik de Hobbit wel 3,5 - 4 sterren geven: een prachtig avontuur in een fantasy wereld, goed geacteerd, voldoende spanning en avontuur, wat raadsels, wat romantiek, de nodige universele thema's worden uitgewerkt. Het voldoet aan alle eisen voor een goede trilogie van het fantasy-genre. Tip: wacht niet te lang tussen de films: beter vrijdag/zaterdag/zondag van een De Hobbit weekend genieten. Veel plezier!

In deze 3e film van deze trilogie vliegen ze er letterlijk en figuurlijk direct in, met Smaug de draak.

Ik had nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen over dit soort films maar misschien zit er in deze misschien iets teveel actie en iets te weinig verhaal in.

Het is alleszins zonde om deze film (zoals ik gedaan heb) op een klein laptopschermpje te bekijken gezien de indrukwekkende decors en de spectaculaire gevechten.

In dit laatste deel sterven er ook een aantal hoofdfiguren wat het ergens wel spannender maakt.

Ik ben toch blij dat ik ze nu alle 3 na elkaar gezien heb en ook ergens dat ik er vanaf ben.

Leuke films voor kinderen en voor volwassenen die het verstand op nul kunnen zetten...