Relatos Salvajes (2014)

Prima film, al vind ik het niveau tussen de scenes wel wat groter dan verwacht. De twee automobilisten en de bruiloft op het eind steken er een flink stuk bovenuit en zijn beide echt steengoed. De korte proloog komt daarna en drie andere verhalen zaten toch echt een paar niveautjes lager, dat verhaal van de cafetaria had ik waarschijnlijk op de montagevloer achtergelaten, dat mist nogal een punt en is ook lang niet zo zwartkomisch. Mede doordat een van de betere verhalen aan het einde zit overheerst het goede gevoel.

Het is lang geleden dat ik zo gelachen heb, voor de TV nog wel. Heerlijk, al deze korte verhalen over wraak die het beest in de mens naar boven halen. Creatief en met liefde gemaakt. Damian Szafron is een regisseur die ik de komende jaren in de gaten ga houden.

Uitstekende film wat vooral ging om "wraak"

Heerlijke film met 6 korte verhalen die allemaal los staan maar allemaal wel zeer vermakelijk zijn.

Voor ieder wat wils met deze verhalen. Persoonlijk vond ik het verhaal van de man die gebouwen opblaast voor zijn beroep erg leuk, maar ik ben dan ook een 'fuck the system' mens.

Beest dat je er bent!

Wat een fantastische film! Zes juweeltjes in een film, stuk voor stuk hilarisch! Heerlijk gelachen!

Zoveel dingen waar je je in het dagelijks leven druk over maakt!

Lekker wegkijkende verzameling (licht) absurdistische shorts die enkel thematisch samenhangen. Ze gaan namelijk allemaal over woede en wraak. De aftiteling met de dieren is geweldig en elk dier symboliseert een belangrijk personage. Ook grappig dat elk filmpje net iets langer duurt dan de vorige. Dan volgt nu een poging om ze individueel te raten.

Short 1: Pasternak: 4

Short 2: De ratten: 3

Short 3: De sterkste: 4,5

Short 4: kleine bom: 3,75

Short 5: Het aanzoek: 4 (auto ongeluk)

Short 6: Tot de dood ons scheidt: 4,25

Optellen, delen, wortel schieten. Mooie optiteling erbij kom ik op.... 4

Het eerste filmpje (vliegtuig) was al meteen raak, lang niet meer zo gelachen. Het vervolg viel bepaald niet tegen. Dat met "de auto" was werkelijk absurd/hilarisch, terwijl ik de "bruiloft" wat vond tegenvallen. Maar voor elk wat wils dus, prima film.

Heerlijke film

Wat heb ik hier heerlijk van genoten en vooral: wat heb ik hard gelachen!
Een verfrissende serie met opvallende, al even verfrissende karakters en scènes die echt punch hebben.
Het vliegtuig was een soort grapje, een kleine opwarmer voor wat nog moest komen.
Zes verhalen die allemaal perfect strak zaten… alleen bij de bruiloft op het einde had ik even het gevoel dat ze net even te ver uit de bocht gingen, net iets te langdradig, maar nog altijd meer dan grappig en ook nog al tijd uitzonderlijk goed.
Die kokkin die zich afvraagt of rattenvergif als de datum verstreken is, nu net giftiger of minder giftig is… hilarisch. Die vrouw is zooo grappig.
Wanneer die kerel even doodleuk op die audi voorruit gaat kakken… man, man, man. Ik reageerde hetzelfde als de man IN de auto, vol afkeer, maar tegelijkertijd wel sterven van het lachen. Hahaha…
Grappigste scène EN de meest onthutsende was nog die rijkerd die doodleuk over de prijs begon te onderhandelen… hoe iedereen daar nog even snel zijn slagje wou slaan.
Meer (sterke) ideeën in één film dan in de doorsnee speelfilm én sterk uitgewerkt. Hier word ik nu echt vrolijk van. Top-entertainment.

Ik ben zeker geen fan van geweld, maar zo kan het wel, is het zelfs ronduit genieten.

Fijn dat dit wat meer aandacht krijgt nu hij passeerde op televisie. Zweeft rond de top 250, heeft er ooit al kort ingestaan. Komt 0,01 punt tekort om er opnieuw in op te duiken.

Ik heb hier een wat 'Flaubertiaanse' (die als auteur helemaal uit het verhaal afwezig wou blijven) mening over: inhoud moet primeren over vorm. Als het té aanwezig is, is het vaak storend. Hier was de inhoud gelukkig geweldig. En allemaal heel efficiënt en met heel veel schwung in beeld gebracht. Toppertje.

in tegenstelling tot Du Levande, van Roy Andersson, kon ik hier wel van genieten.

Ik heb die film niet gezien. Wat is het verband? Kortverhalen? Absurdisme?… maar de vraag stellen is ze wellicht beantwoorden.

Ik zie het verband ook niet zo eigenlijk. Voor zover Wild Tales überhaupt 'absurdistisch' is, is het wel een stuk anders in stijl, toon en humor dan Du Levande.

Wild Tales deed me wat denken aan Falling Down, maar dan nóg cynischer, nóg krankzinniger en met nóg schimmigere personages. De kracht van deze film zit ‘m echter niet in de over-the-top situaties, maar in de herkenbaarheid (jawel!) van ieder verhaal. Damián Szifron slaagt erin om je telkens te doen meeleven met de opgevoerde outcasts en dat is toch een knappe prestatie.

Heb me prima vermaakt… Al hoef ik deze film niet nog eens te zien. Na één keer is het speciale er wel af vermoed ik. 3,5*

over mensen, in situaties. En mocht het hetzelfde geweest zijn, had ik er dan van genoten?

Out of control

Persoonlijk ben ik een groot fan van films die bestaan uit meerdere shorts, al wisselt de kwaliteit in dit soort titels vaak gigantisch omdat het als regisseur(s) een behoorlijke uitdaging is om een constant hoog niveau vast te blijven houden. Dit is ook niet anders bij deze Spaanstalige variant die bij mij ook wisselende resultaten heeft geboekt. Met name de laatste 3 verhalen vond ik erg sterk, maar het kan zomaar zijn dat jouw eigen voorkeur weer heel ergens anders ligt. Mijn beoordelingen voor de shorts zien er als volgt uit;

Pasternak
Een leuke opwarmer, maar de gebeurtenis voelde voor mij te bekend/uitgekauwd aan. Het laatste shot, die duidelijk maakt dat dit eerste filmpje slechts de aftrap was, vond ik dan wel weer heel tof gedaan. 2,0*

The Rats
Dit vind ik veruit de minste van het stel, omdat ik hem niet zo goed snap in relatie tot het overkoepelende thema. Het verhaal lijkt geen slotconclusie te hebben en voelt behoorlijk stuurloos aan. 1,5*

The Strongest
Het gaat in een stijgende lijn omhoog. Deze short is in feite een persiflage op de agressieve bestuurder, en kan voor velen letterlijk een duistere fantasie zijn die tot leven komt van wat je de bestuurder die jou uit het niets afsnijdt, allemaal wel niet aan zou willen doen. Ik snap hier de gedachte dus wel prima achter, maar toch voelde de eerste wraakactie wel heel buitenproportioneel aan. Deze had meer gerechtvaardigd gevoeld op het moment dat de een bijv. door de ander geramd was, doorgereden was, en daarna panne kreeg. 2,5*

Little Bomb
Fantastische short. De pijnlijke frustratie van de doorsnee burger die zich beduvelt voelt door het systeem, zal voor velen van ons tot op zekere hoogte wel herkenbaar zijn. Al gaat het maar om een bekeuring waar we het niet mee eens zijn, zoals in deze short. Hoe dit een sneeuwbaleffect aan ellende veroorzaakt waardoor de man knapt en zich uiteindelijk revancheert op een briljante manier maakt dit een short met een zeer bevredigende pay-off. Enkel het slot na de explosie vond ik er iets te dik bovenop liggen. Ook werd er hier op een bepaald moment ook wel erg lelijke CG gebruikt, en dat deed voor mij toch een beetje af aan de totaal impact. 3,5*

The Proposal
De beste van allemaal, wanneer een hit and run van kwaad tot erger gaat en een slot heeft die ik zelf in ieder geval absoluut niet aan zag komen. Geweldige dialogen en een mooi voorbeeld hoever men soms wil gaan voor geld, zonder te beseffen welke gevolgen dit met zich mee kan brengen..5,0*

Until Death Do Us Apart
Ook dit is een geweldige short die fantastisch opbouwt en steeds ongemakkelijker wordt. Dit is echt een nachtmerriescenario voor bruiloften. Enkel het einde maakte de totale impact van de short enigszins teniet. De make-up seks te midden van alle gasten was simpelweg veel te veel over de top. Wanneer men de short simpelweg net hiervoor had laten stoppen, was dit i.p.v. een 4, ook een 5 geweest. 4,0*

Wild Tales is beslist een van de betere verzamelingen aan korte verhalen die ik gezien heb maar er is eveneens nog voldoende ruimte voor verbetering. Dit laat ik dan ook terugkomen in mijn eindbeoordeling.

3,5*

Spaanse films kunnen bij reken op speciale aandacht. Het viel me al regelmatig op dat daar echte pareltjes te vinden zijn. Dit is weer een mooi voorbeeld. De eerste twee stukken zijn nog wat bescheiden, maar bij het derde stuk krijgen we al een daverend spetterende mini-versie van Duel (1971). Ook wat daarna volgde heeft me regelmatig laten schateren van het lachen. Het één na laatste stuk met het auto-ongeluk was mijn favoriet, omdat het einde ronduit geniaal is. De bruiloft ten slotte, leverde ook weer voortreffelijk vermaak op. Zo lopen absurde situaties regelmatig uit op gewelddadige acties en heeft ieder stuk wel een kenmerkend fantastisch idee als uitgangspunt. Ja, dan is het fijn film kijken!

Deze stond al een tijdje op mijn verlanglijst. Onlangs werd ie vertoond op Canvas, dus greep ik eindelijk mijn kans. En of ik eindeloos hard genoten heb van deze verzameling zwartkomische wraakverhalen. Die 120 minuten waren zo om.

En hoewel ze inderdaad niet allemaal bijster origineel zijn (het rattenvergifstuk deed me wat denken aan die ene Fawlty Towers-episode met het vergiftigde stuk vlees, de ruziënde chauffeurs aan Spielbergs Duel), zijn ze wel stuk voor stuk fantastisch goed gebracht.

Het venijn zit in de staart, want de twee laatste verhalen vond ik de beste. The Proposal had wat mij betreft zelfs een film op zich kunnen zijn. De mogelijkheden om dit scenario verder uit te werken, zijn legio. Ik vond het abrupte einde van het stuk dan ook lichtjes teleurstellend.

Until Death Do Us Apart is het meest komische verhaal. Een prachtige variant op het al vaak gebrachte thema van een steeds verder degenererend feest. De ontknoping was perfect.

Er zitten inderdaad wel hele grappige en leuk gevonden verhaaltjes bij in deze film. Ook al lopen ze niet allemaal even goed af. Ik kan me ook voorstellen dat er voor bijna iedereen wel wat tussen zit in deze film. Al vind ik het nou ook weer niet zo'n super hoog staande film. Hij is gewoon leuk. Dat hij dan ook in de top 250 staat (nummer 247 voor zolang het duurt) verbaast me dan ook behoorlijk.

begint intrigerend (wat een freeze frame !) maar helaas nekt de formule 'een aantal kortfilms na elkaar' vrij snel 'the big picture'. Ongelijk dus qua verhalen maar regisseur Szifron kan wel vertellen. De opbouw zit in alle verhaaltjes zeer goed maar de afronding is bij sommigen ontgoochelend (zoals het 2 de verhaaltje over de vergiftiging, het derde met het auto duel, vijfde met het auto ongeval bij een rijke klasse). Het beste houdt hij voor het laatst dus is hij ook een gewiekst marketing man. Visueel OK, ietwat braafjes in stijl maar best aardig. Toch had ik het gevoel dat Szifron meer tijd had moeten nemen om zijn verhaaltjes uit te werken want het uitgangspunt bij elk verhaaltje was best veelbelovend. Zoals mijn vader destijds placht te zeggen toen hij zijn portefeuille terug vond : er zat meer in.

Normaal ben ik niet zo van korte verhalen in films maar deze voert het bijna tot in perfectie uit, eigenlijk weet ieder verhaal je heel snel te pakken en door het absurdistische laagje wat er in zit weet je ook nooit welke kant het op gaat. Het snelweg verhaal en de bruiloft waren toch wel de uitschieters voor mij!

Film waar ik eigenlijk nog nooit van gehoord had, maar vanwege de goede kritieken hier een kans gaf. En wat een indruk heeft deze film gemaakt, ik heb me praktisch hees gelachen.

Zoals de synopsis meld zien we zes verschillende verhalen die alledaags lijken maar halverwege bol staan van absurde gebeurtenissen en rare wendingen. Vooral het eerste verhaal baart opzien met een onmogelijke toevalligheid die in een zwartgallige wraakoefening uitmond. De toon is gezet, een toon overigens die daarna niet meer verandert en blijft boeien. Na ieder verhaal voel ik toch weer de prikkel wat het volgende zal zijn en de kijkduur vliegt dan ook werkelijk om.

Centraal staat in alle gevallen de onredelijkheid van de mens die een situatie spuugzat is en daarna alle fatsoensnormen en relativering kwijt is. Het beste komt dit dierlijke en boosaardige in de mens naar boven in de ruzie tussen de twee chauffeurs. Minste vind het gebeuren in het wegrestaurant, het naarste is de dood door aanrijding qua afloop om met de pompeuze trouwerij de langste aanloop te hebben en qua afloop te breken met de voorgaande verhalen. In dit geval vind men elkaar juist na alle ruzie, verdriet, onmacht en woede.

Wild Tales is bijzonder orgineel, op het absurde humoristisch, heeft mooie camerawerk, goed acteerwerk, blijft boeien en heeft op mij erg veel indruk gemaakt. Één van de betere en interessantere dingen die ik dit jaar gezien heb. Werkelijk heerlijk!

Bij tijd en wijle een komische film met de nodige wraakzuchtige types en het begint gelijk al goed!

De film vliegt voorbij en de twee uurtjes zijn voorbij voor je het in de gaten hebt.

Zes verhalen, de een beter dan de ander!

De film is ergens een eerbetoon aan regisseur Pedro Almodovar, de meester van "absurdistische woede" en "chaos" en regisseur Damián Szifron pleit bij deze voor zichzelf als iemand ook deze fakkel kan dragen. Als je geniet van scherpe sociale kritiek op wat ons gek maakt in de moderne samenleving, dan is dit iets voor jou.

Een fraaie 8!

Lekker frisse film, die op meerdere vlakken heel geïnspireerd overkomt. Ik vind die omnibus-stijl echter nooit helemaal bevredigend, het lijkt in principe leuk maar je gaat steeds opnieuw door de fases van inleving en spanningsboog. Misschien dat ik mede daarom de langere verhalen uit de tweede helft ook minder vond. Niettemin wordt het doel meer dan bereikt en de film heeft alles in zich om een toekomstige cultfavoriet te worden denk ik.

Een zestal in speelduur toenemende verhalen waarin nietsvermoedende mensen in een ‘wilde’ situatie belanden. Het laatste shot in het eerste verhaal is onvergetelijk (een meer extreme variant op de cameo van Simon van Collem in Flodder) en het derde verhaal, waarschijnlijk geïnspireerd door Spielbergs Duel, heeft een mooie ironische slottwist. Dit zijn de beste segmenten, maar ook de andere verhalen zijn op zijn minst onderhoudend.

Yes, wat een mooie heerlijke en dramatische film.

Van elk complot echt genoten… vooral de bruiloft op het laatst.

Echt een aanrader,.

4.0 ****