Brooklyn (2015)

Mooie trailer.

Erg fijne film, gaat me wat ver om het een komedie te noemen. Maar het is geen zware drama, nee. Al was ik zeker geraakt door bepaalde stukken. Komt ook door het zeer sterke spel van de cast. Kan er niet omheen, maar ben een groot bewonderaar van Ronan. Hele sterke (en erg mooie) actrice. Het is een beetje jammer dat de trailer zoveel weggeeft, maar alsnog is de film zeker de moeite waard. Visueel is de film ook erg mooi, enkel wat moment op het schip vond ik niet zo mooi eruit zien. Ook het subtiele gebruik van de muziek is heel sterk. En hoewel het echt geen komedie is zitten er inderdaad wel wat grappige momenten in. Vooral de momenten aan de eettafel zijn erg leuk. Verder ben ik verliefd op de sfeer en setting van deze film, zowel in Ierland als in Brooklyn. Zie dat hij pas in maart in Nederland uitkomt, dus dat duurt nog wel even.

4*

Een charmante film over een jonge vrouw, die in de hoop op meer toekomst begin jaren '50 van Ierland naar Amerika verhuist en vervolgens gevoelsmatig heen en weer geslingerd wordt tussen haar nieuwe en haar oude omgeving. Zoals wwelover voor mij al opmerkt, zijn vooral de scènes aan tafel onder leiding van Julie Walters heel erg leuk.

Maar verder een film zonder veel hoogte- of dieptepunten. Een film ook waarin een lach en een traan elkaar gedoseerd afwisselen. Een eenvoudige, invoelende film over de alledaagse wel en wee van een gewone jonge vrouw, die worstelt met haar gevoelens. Dat “gewone” maakt deze film zo sterk. Dat is mede de verdienste van een innemende Saoirse Ronan, die met een schier vlekkeloze vertolking opnieuw weet te overtuigen. Ontroerend en bijzonder mooi.

Tijdens een bliksembezoek aan Londen even tussendoor meegepikt in een nagenoeg lege bioscoop op Leicester Square.

Vanaf 17 maart 2016 in de bioscoop (20th Century Fox, via Warner Bros. Pictures International)

NL trailer geplaatst

Mooie realistisch beeld van de Ierse Ellis die haar thuis verlaat om te emigreren naar de VS. Het verlangen om terug te keren naar Ierland en vervolgens het opbouwen van een leven in het nieuwe beloofde land is zeer mooi in beeld gebracht en voorzien van een erg mooie score van Michael Brooks. Saoirse Ronan lost haar belofte in met ingetogen en reëel spel en zal veel jurken mogen uitzoeken om de verschillende award shows te gaan bezoeken. Of het goed genoeg is om prijzen te winnen valt te bezien maar het is zeker genoeg om te stellen dat we nog veel meer van haar gaan zien.

Voor Brooklyn een stem tussen de 3,5* en 4* maar laten we beginnen met 3,5*

De omschrijving Komedie / Drama klopt niet. Dit is geen komedie.

Een fijne film die de juiste toon weet te pakken. Romantisch ook, maar absoluut niet zoet.

Vooral het tijdsbeeld werd goed neergezet (voor zover ik dat kan beoordelen). Soms een beetje sentimenteel.

Het sentiment ligt vanaf het begin als een dikke deken over de film, maar in tegenstelling tot de meeste films komt Brooklyn hier helemaal mee weg. Het voelt vooral oprecht en warm, vooral omdat de personages die leuk moeten zijn (er is echt een beetje een tweedeling van personages die sympathiek zijn en juist niet) dat ook echt zijn. Walters heeft zo'n hartverwarmend en grappig rolletje. En hoofdpersoon Eilis spant de kroon. Saiorse Ronan maakt haar zo leuk. Aan het begin is ze teruggetrokken, sociaal onhandig, onschuldig en puur, maar ik denk dat Eilis door de film wel elk soort emotie ondergaat, en Ronan is elke keer weer overtuigend.

Wel wat jammer op zich is dat we haar personage wat al te snel zien groeien. Wat dat betreft had het verhaal best een miniserie verdiend. Tony is ook zo'n leuke romance voor haar. Emery Cohen doet het erg leuk en vormt een aandoenlijk stel met Ronan. Het komt zo weinig voor dat ik in een film of serie twee geliefden zie en ze allebei zo leuk vind dat ik oprecht wil dat ze bij elkaar komen. Zodra Eilis' zus overlijdt en ze terugreist naar Ierland gaat het gebrek aan subtiliteit van de film, het duidelijk gefabriceerde script, wel even een beetje ergeren, maar uiteindelijk pikt de film de draad weer goed op en eindigt zo sympathiek en hartverwarmend als hij begon. Erg tijdloze en degelijk gemaakte film ook. Hopelijk zit er een Oscar voor Ronan in. Ik zou het haar zo gunnen. Ze tilt de film naar een ander niveau. 3.5*.

prachtige film 3,5 ster

Saoirse Ronan bewijst dat ze één van de toptalenten in Hollywood is. Zij is de voornaamste reden om deze film, met een weinig origineel verhaal, te kijken. Zeker, het oog voor periode-detail qua sets, kleding en make-up, is uitstekend en het is allemaal prachtig in beeld gebracht, maar Ronan zorgt ervoor dat de aandacht toch steeds op haar gericht is. Iemand om in de gaten te houden, want ik ben benieuwd hoe ze zich staande houdt in een wat meer uitdagend drama.

Erg mooie rol van Ronan als het bleekneusje dat noodgedwongen de oceaan oversteekt om een onbekende toekomst tegemoet te gaan. Het is een sfeervolle film met veel aandacht voor de (aan)kleding en zo nu en dan prachtige plaatjes aan het strand van zowel Ierland als New York. Alles lijkt authentiek over te komen (met name die moeder van Ronan zeg, lieve help waar vind je zo iemand; truttig tot op het bot en met de charme van een blok beton)

De film maakt invoelbaar hoe eenzaam en onzeker zo’n plattelandsmeisje zich moet hebben gevoeld in een grote stad in een ander werelddeel en hoe dankbaar wanneer er zich uiteindelijk dan enige af- en verleiding aandient in de persoon van Tony. Ook hij is uitstekend gecast, niet de cliché mooie jongen maar wel een opgewekt figuur die het vanwege zijn haast kinderlijke charme plausibel maakt dat Eilis uiteindelijk voor hem haar vaderland definitief de rug toe wil keren.

Het verhaal op zich heeft niet zo heel veel om het lijf en het verloop is op een “het zal toch niet!?” twijfelmoment na redelijk voorspelbaar, maar de romance heeft iets aandoenlijks en het totaalplaatje heeft op een bepaalde manier zo’n prettige warme gloed over zich –zoals de eerste warme lentedag zonder jas naar buiten, dat gevoel- dat ik deze film toch bijzonder de moeite waard vind!

Wat een tegenvaller! Er wordt prima gespeeld en de aankleding is dik in orde maar het verhaal is ronduit gezegd saaaaaaaaai. Er gebeurt gewoon niets wat ik interessant kan noemen. Een vrouw vertrekt naar Brooklyn, wordt verliefd en als ze iemand anders ontmoet gaat ze twijfelen. Gewoon een alledaags leven dus, meer is het eigenlijk niet. Een soort verhaal dat we al veel te vaak gezien hebben en verre van origineel. Bovendien is het allemaal erg truttig, het hoort misschien wel bij die tijd maar ik kan niet zo goed tegen dat truttige gedoe. Ik vond er echt niet veel aan en heb me dan ook behoorlijk verveeld.

Die beschrijving hierboven laat wel weinig aan de verbeelding over zeg. Beetje jammer

Prachtige film hoor, mooie plaatjes en sterk uitgevoerde rollen,

Een speelduur die mij wel aanstaat, al had ik bij deze film erg het idee dat het tekort was.

Sommige scenes eindigden te abrupt en ik miste daardoor wat diepgang en oog voor detail.

Met name het gedeelte dat Ellis terug keert naar Brooklyn, wordt eigenlijk binnen 25 minuten in beeld gebracht. Dit komt soms wat slordig over waardoor deze prima film in mijn ogen net geen topper is.

3,5*

Visueel hier en daar een beetje kitscherig en te weinig authentiek, maar de plot van dit luchtige romantische drama is verrassend meeslepend en de personages zijn sympathiek. Saoirse Ronan was als puber al een uitstekende actrice maar begint nu als jonge vrouw echt tot haar recht te komen. Ze zet hier een prachtige rol neer. Tot in de puntjes verzorgd verder allemaal.

“Try and remember that sometimes it's nice to meet people who don't know your auntie.”

Inspirerende film! Brooklyn is een tijdloos verhaal over het najagen van je dromen, het maken van moeilijke keuzes, het loslaten van de omgeving waarin je bent opgegroeid en de strubbelingen van het opbouwen van een nieuw leven in een nieuw land. De jonge Eilis doet dit allemaal als ze in de jaren 50 emigreert van Ierland naar New York net zoals zoveel Ieren dat deden in die jaren om de economische recessie te ontvluchten. Eilis moet een nieuw leven opbouwen in New York en na wat tegenslagen en heimwee lukt dat goed.

Brooklyn is in essentie een romantisch drama (met komische elementen) over een meisje dat moet kiezen tussen twee jongens. Maar Brooklyn is nog meer een verhaal over een meisje dat volwassen wordt en in een nieuwe wereld moet zien te overleven. De keuze die er op het laatst door Eilis gemaakt dient te worden is daarom niet perse een keuze tussen twee jongens maar meer tussen haar nieuwe leven in New York en haar oude leven in een kleine stad in Ierland. Vlieg je uit en ontdek je de wereld of blijf je in een kleine stad waar iedere dag op de andere lijkt. Universele vragen die van Brooklyn een schitterend coming of age verhaal maakt. Saoirse Ronan is weergaloos en ik niet wachten om te zien wat zij in de toekomst allemaal gaat doen want wat een talent en wat een gezicht. Die ogen boren bijna door je ziel heen en laten zelfs een geoefend filmhart smelten. Ook Emory Cohen is erg goed als Tony. Het is een best wel cruciale rol maar de chemie met Ronan is prachtig en voelt levensecht aan. Julie Walters zorgt als gastvrouw waar Eilis in New York bij inwoont voor het komische element en de tafelscènes zijn absolute hoogtepunten. De cinematografie en kostuums zorgen ervoor dat je jezelf echt even in het New York van de jaren 50 waant. Als ik een minpunt moet noemen dan is het dat de terugkeer naar Ierland iets te gekunsteld overkomt en haar band met de wat saaie Jim niet helemaal uit de verf komt. Maar Brooklyn is een schitterende film geworden met een excellerende Ronan en een mooi intiem romantisch verhaal.

Conventioneel, politiek correct, klassiek ... zijn termen die bij me opkomen bij deze film. Het is zeker een goede film, een romantische, redelijk maar niet overdreven zoetsappige en vederlichte film, op maat van de Oscars gemaakt en weinig vernieuwend. Het goede aan de film is de mooie Ronan. Je ziet alleen maar haar op het scherm. Ze heeft iets betoverends (behalve haar prachtige ogen) en zuigt je blik als een magneet naar haar toe. Het stoute meisje uit Atonement is inmiddels een prachtige vrouw geworden.

De eerste helft, tot en met haar huwelijk met Tony vond ik nog goed, maar de terugkeer naar Ierland boette de film veel aan kracht in met de bijna verplichte kandidaat die aan het thuisfront op haar zat te wachten. Ook mooi in beeld gebracht; visueel erg ontspannend.

Ik volg Saoirse Ronan al jaren; mooi om te zien hoe ze hier haar potentie meer dan waarmaakt in de eerste film die volledig op haar schouders rust.

Sowieso een prachtfilm. Het mag dan hier en daar wat zoet zijn, maar Brooklyn is wel zo'n film die direct je volle aandacht opeist en niet meer loslaat. Mooie karakters, mooie warme beelden, fijne humor, oprechte emoties (in alle richtingen); echt een film om achterover te leunen en heerlijk van te genieten.

9/10 en m'n voorlopige nummer 1 (van de 12) van 2016.

Prachtige film. En dan ook mede door Saiorse Ronan, één van de actrices die ik erg goed vind al is dit pas haar eerste echte hoofdrol in zulk een drama. Maar ze slaagt absoluut. Volstrekt geloofwaardig van schuchter Iers meisje naar zelfbewuste Amerikaanse en met het hele spectrum aan emoties erbij. Zowel technisch goed alsook dat ze me raakt. Haar relatie met Cohen is ook een oprecht. Ook door Cohen trouwens, in eerste instantie misschien een wat gladde jongen maar uiteindelijk een hele lieve knul waarbij je die twee echt wat gunt. De film vermijdt gelukkig ook de valkuil dat het even minder gaat in de relatie.

Het tijdsbeeld is ook heerlijk, met natuurlijk de prima aankleding - sowieso blijven de tijden mooi dat men over het algemeen netjes gekleed ging, ook in de vrije tijd over straat; soms zou ik dat nu ook eens graag zien - maar het hele sfeertje is fijn. Die tijd wordt echt tot leven geroepen en dit is echt een film van de immigranten en dan eens niet het zware leven zoals we al wel kennen. Absoluut verfrissend.

Wel is het zo dat het moment dat ze naar Ierland terugkeert de film een inkakmoment kent. De film herpakt zich later wel, en het is verder niet oninteressant daar en kent zelfs een dubbele nostalgie zo, maar ik had allicht liever gezien dat de hele film zich zou blijven afspelen in Brooklyn. Ook is de chemie met Gleeson een stuk minder. Wel maakt het extra mooi als Ronan terugkeert en nu echt kiest voor haar nieuwe vaderland. 4,0*.

Het echte leven van de immigranten zal heus zwaarder geweest zijn dan wat we hier te zien krijgen hoor.

Het staat allicht wat ongelukkig en te kort. Ik bedoel dat de film wel echt aanvoelt als het leven van immigranten, maar dan eens diegene die het niet heel zwaar hebben. En dat is verfrissend.

Heel fijn. Vooral de romance tussen Eilis en Tony is het letterlijke en figuurlijke hart van de film, en vond ik zo lief. Emory Cohen heeft misschien een wat kleinere rol, maar spatte wel van het scherm als jonge verliefde knul. Vond ik heel leuk om te zien. Ook hoe Eilis vervolgens opbloeit van een bang verlegen meisje in iemand die langzaam gelukkig wordt was erg mooi.

Vanaf dat ze weer terug is in Ierland vond ik de film iets minder sterk. Ik vond het net iets teveel aanvoelen als 'een verplicht nummer' in het script. Wat mij betreft niet echt overtuigend genoeg om het een belangrijk keuzemoment in haar leven te laten zijn, daarvoor is het net te kort en te weinig geloofwaardig dat ze daar zou kunnen willen blijven.
Moet toegeven dat ik wel even bang was dat de film die kant op zou gaan, maar gelukkig eindigt het netjes happy, en niet met een verbitterde Eilis die toch maar in Ierland blijft, Tony langzaam vergeet (maar wel zijn kind nog baart van die ene keer seks, zag het zo voor me).

Erg goede rol ook van Saoirse Ronan, vond haar iets weghebben van een jonge Carice van Houten. Verbaast me op zich niet als ze de Oscar wint.

Fijne film die heel ontspannen wegkijkt en prachtig sfeervol is geschoten. Zou eigenlijk een 4,5* willen geven, maar daar denk ik nog even over na.

“Would you like to dance?

Are you here with that guy? The one who was teaching you to dance?

No.

So would you dance with me?

I'm not sure he taught me anything.

Doesn't matter. The secret is to look as though you know what you're doing.

Ah. I wish someone had told me that years ago.”

Nee, ik ben niet echt te vinden voor romantische films waar het vrouwelijke publiek van smelten en al grienend in een zakdoek meeleven met het hoofdpersonage. En nee, ik ben geen ongevoelige brok testosteron die enkel alleen naar actierijke, macho films kijkt. Maar ja, meestal mijd ik dit genre films. En toch wou ik dolgraag deze film zien. Niet omdat ik me vergist heb bij het aankopen van papieren zakdoekjes en daardoor met een overschot zit. En ook niet omdat ik in een emotioneel dalletje zit en dus de noodzaak zag om met een trillende onderlip en vochtige ogen naar het scherm te kijken. De enige reden waarom ik dolgraag deze film wou kijken is vanwege Saoirse Ronan. In mijn ogen een revelatie in Hollywood. Een jonge, frisse en zeker niet onaantrekkelijke verschijning die een nieuwe, frisse wind doet waaien. En naast deze fysieke eigenschappen heb ik ook nog eens een diepe bewondering voor haar eigenzinnige keuzes die ze maakt que filmrollen die haar aangeboden worden.

Ronan is het pulserende hart van deze film. Ze eist de volledige aandacht op gedurende de hele film als het jonge Ierse meisje Eilis Lacey, die de kans krijgt om een nieuw leven op te bouwen in de V.S. Helemaal in haar eentje reist ze af naar dit verre land, onwetend wat haar te wachten staat. Haar moeder en zus laat ze achter en voor ze het weet wordt ze verscheurd door heimwee. Zelfs haar job als verkoopster bij Bartocci en een cursus boekhouding kunnen niet verhelpen dat deze emotie haar in de greep houdt. Totdat ze op een dansavond de schuchtere jonge Italiaan Tony (Emory Cohen) ontmoet en ze langzaam transformeert van het introverte, oppervlakkige Ierse plattelandsmeisje naar een typische Amerikaans stadsmeisje die fleurige kleedjes draagt en make-up ontdekt. Haar houding en zelfvertrouwen wijzigt drastisch. Vergelijk maar eens het verlegen, verloren meisje dat zich bij de douane aanmeldt met de vastberaden, jonge vrouw die samen met Tony een vallei overschouwt waar hij zijn toekomstplannen openbaart. Een zelfstandige, besluitvaardige vrouw die met strakke blik en de handen in haar zij, naar de horizon tuurt.

Maar het is niet alleen Saoirse Ronan die in deze film schittert. Ook de haar omringende nevenpersonages zijn meesterlijk uitgekozen en passen perfect in het totale concept. Jane Brennan als de moeder van Eilis, een zwijgzame, in haar lot schikkende vrouw die emotieloos en zakelijk overkomt. Fiona Glascott als de zus Rose. Brid Brennan die de rol van hautaine roddeltante Miss Kelly speelt en verrassend genoeg een belangrijk aandeel heeft in de uiteindelijke beslissing van Eilis. Julie Walters als de principiële eigenares van het pension die telkens weer twee lichthoofdige bewoonsters de les moet spellen. Domhnall “About time” Gleeson als de Ierse dorpeling die een poging doet om Eilis te overtuigen om in Ierland te blijven. En vanzelfsprekend Emory Cohen en zijn Italiaanse familie. Een zelfzekere jongeman die langzaam maar zeker het hart weet te veroveren van de jonge Ierse.

Het is niet het vanzelfsprekende dat me ontroerde. Waarschijnlijk zullen er wel wat traantjes bij het vrouwelijke publiek vloeien tijdens de eindscene. Maar ikzelf werd vooral ontroerd op het moment dat een dakloze tijdens een etentje, georganiseerd door de priester (Jim Broadbent) die er ook voor gezorgd heeft dat Eilis ergens terecht kon in Brooklyn, een Keltisch lied aanhief. Zo puur, zo gemeend en zo doordrenkt door heimwee naar hun vaderland. Pakkend en intens tegelijkertijd.

Maar vooral het acteerwerk van Ronan is schitterend. Ze is expliciet aanwezig in deze film. Haar grote staalblauwe ogen, haar bescheidenheid en haar frêle persoonlijkheid die diepe emoties toont gewoonweg door haar sereniteit. Een performance om u tegen te zeggen. De hartverscheurende keuze die ze moet maken tussen het saaie, druilerige Ierland en het spannende, levendige Amerika wordt perfect door haar uitgebeeld. Voor mij staat de Oscar winnares van “Beste actrice” al vast. Ronan mag van mij gerust dit gouden beeldje in ontvangst nemen.

4*

Mooi drama met goed acteerwerk dat het thema heimwee en emigratie op een boeiende manier weet te verpakken.
Het gevoel van heimwee is uitstekend overgebracht door de jonge hoofdrolspeelster en ook de beelden van zowel Ierland als Brooklyn in de jaren '50 zijn een lust voor het oog.

De Italiaanse love interest Tony vond ik echter weinig boeiend en hoewel hij wel een sympathieke gozer was, vond ik hem ook een beetje een suf. Het is daarom wel een goede zaak dat de film nog even Tony's ambitieuze plannen qua onroerend goed liet zien voordat Eilis terug naar Ierland ging, want dat gaf Tony net even iets meer diepgang en credit dan een oppervlakkige 'vakantieliefde'.
Ik kon me echter ook inleven in Eilis' dilemma om misschien toch in Ierland te blijven, nu ze de eveneens sympathieke Jim had leren kennen. Jim was immers ook een prima match voor Eilis, maar de ons-kent-ons sfeer en de roddel en achterklap in het Ierse dorpje maakt dat New York (en dus Tony) uiteindelijk toch de betere keuze zou zijn.

Verder niet zoveel op aan te merken. Inhoudelijk interessant en nergens klef, sentimenteel of vervelend.

Hartverwarmende en intelligente gevoelsbioscoop. Het melancholieke verhaal over een Ierse emigrante in Amerika, had diepgang en werd in mooie beelden verteld. De cast speelde uitstekend en van de heldin, gespeeld door Saoirse Ronan, ging je als kijker houden. Het geheel leek buitengewoon zorgvuldig verfilmd te zijn en kwam bovendien fris over; de stemmige muziek sloot naadloos aan. Kortom: harmonieus en absoluut bezienswaardig.

Nietszeggend

Ik was gewaarschuwd dat dit een chickflick ging wezen. Had me daar misschien ook iets teveel op ingesteld. Want eigenlijk was dat het niet eens. Wat het wel is weet ik niet zo goed. Wat opvallend is aan deze film is vooral dat alles nogal oninteressant is. Leuke meid gaat naar New York wordt verliefd trouwt en gaat even terug naar Ierland en flirt daar wat en gaat weer terug naar haar man. Letterlijk the end. Ik had echt veel meer drama of spanning verwacht in Ierland. Maar die was er echt totaal niet.

Suffe solide gemaakte film.

2 sterren.

Ondanks dat dit echt meer een vrouwenfilm is heb ik mij toch wel vermaakt met dit romantisch drama.

"Brooklyn" is een sympathieke film en sfeervol gebracht.

Er hangt een lekker nostalgisch sfeertje gedurende gehele film.

Verder meer roman als drama. Toch niet te overdreven zoetzappig dankzij de nuchtere rol en karakter die hoofdrol speelster Saoirse Ronan neerzet als iets wat introverte Ellis.

3.5*

Goed verwoord, sluit ik mij volledig bij aan.

Ondanks het wat slappe plot is dit romantisch drama door de fijne sfeervolle jaren 50 setting een lust voor het oog: Mooi decor, aankleding en kleurgebruik en een prima Saoirse Ronan maakt het helemaal af.

Waarom vind je dit een vrouwenfilm? Ik begrijp dat stempel sowieso nooit echt (de romantiek komt immers van beide kanten), maar Brooklyn is zeker geen Notebook-achtige zwijmelfilm maar gaat vooral over de gevoelens die komen kijken bij een ingrijpende levensgebeurtenis.