House of 1000 Corpses (2003)

Armoedig gedoe met veel te neppe toestanden en een gebrek aan zowel spanning als humor. Het leek soms wel een toneelstuk. Daarbij kwamen er talloze vunzige beelden van matige beeldkwaliteit tussendoor die werkelijk alleen maar op mijn zenuwen werkten en geen enkele vorm van akeligheid toevoegde. Dan nog twee onuitstaanbare giechelende blondines die overal vrolijk tussendoor huppelen. De gelaatsexpressies van de slachtoffers wanneer ze in het nauw waren gedreven lieten ook te wensen over. Knap trouwens dat ze met een stok zomaar een stalen ketting kunnen openbreken en het klopte niet eens. Voor wie deze dvd of pindakaas tot zijn beschikking heeft: je moet die scène eens terugzoeken; eerst hebben ze een houten stok vast en in het volgende shot een soort pook voor de open haard. Dat is gewoon slecht. In de slotfase met de laatste overlevende werd het wat beter maar het is dan weer idioot dat ze werkelijk iedere skelet aan de zijkant aan gaat staren. Kom op, loop door mens. Op zich wel leuk dat ze na dit te hebben overwonnen nog in een onveilige woning beland, maar als er dan drie van die malloten bij de televisie zitten wordt meteen weer de sfeer verbroken. Ondermaats, meer kan ik er niet van maken. Walter Goggins als politieagent was nog het beste.

Prachtig uitgewerkte film met mooie tussen stukken tussen door en op het eind een leuk kat en muis spel vormt. Maar ondanks dat de film alles had wat ik verwacht had, wist de film op één of andere manier mij niet te boeien. Toch vond ik het wel weer heel erg leuk om te zien hoe de film is uitgewerkt. Het heeft alles wat je kan verwachten van een creepy horror film.

De casting en het acteer werk is trouwens ook niet slecht, zeker niet slecht van Sid Haig.

Hopelijk dat ik bij de tweede kijkbeurt misschien wat boeiender ben en het overkomt zoals het is.

De vier sterren zijn het in ieder geval zeker waard, al zeg ik het zelf!

4,0*

Voor de zoveelste keer gezien en toch maar met een halfje opgehoogd. Geniaal sfeervol debuut van Zombie die niet onder doet voor zijn eveneens geniale sequel, The Devil's Rejects. Stiekem doet deze ook niks onder voor een Texas Chainsaw Massacre, waar o.a. Zombie's inspiratie vandaan komt. Zoals Sid Haig in een interview zei; een love it or hate it film. Cult classic!

De intoductie van de familie Firefly, een doorsnee redneckgezin . De één nog gekker dan de ander en met elkaar een levensgevaarlijke combinatie.

Zomie laat hier duidelijk zien waar zijn passie ligt, klassieke horror met een stevige soundtrack. Iets waar hij behoorlijk bekend om staat in filmland en op die manier een paar heerlijke werken heeft afgeleverd. Daarnaast heeft hij een geweldige cast uitgekozen die je ook terug ziet The Devil's Rejects. Die film vind ik persoonlijk een stuk beter, alsof Zomie verbeterpunten in deze film zag en daarin toepaste. Maar de echte klapper is de keuze in muziek en de timing ervan, geweldig hoe de man dit toepast.

Als debuut is dit een prima film te noemen, horror in de vorm van afschuw voor de levenswijze van de familie. Geweldige karakters heeft Zombie gecreëerd waarvan Captain Spaulding, geweldig gespeeld door Sid, wel de meest fantatische is. Daarnaast is het script op momenten weer zo lekker zwart dat je zowaar ook nog respect voor de familie krijgt.

Alles is lekker goor en macaber en een aantal tieners komt in aanraking met de familie. Natuurlijk brengt die ontmoeting niets goed en wordt het handelsmerk van de familie uit de doeken gedaan.

Maar zo goed als eerder genoemde The Devils Rejects wordt het niet, soms slaat de regisseur door met zijn filters en eindmontage.

Toch kom ik weer niet hoger uit dan 3** en dat heeft te maken met het vervolg op deze film. Die heb ik 3.5** gegeven en deze vind ik een tikkeltje minder. Je ziet al wel dat Zombie capaciteit heeft en heeft dit later ook zeker tentoon gesteld (al moet ik weing van zijn twee laatste producties hebben).

Al met al aardig te noemen maar een echte klapper vond ik het nog niet. Zombie heeft duidelijk geleerd van deze film en dat zie je terug in zijn latere producties. Fantasie heeft de man vollop en prijs hem daarvoor.

Heerlijk gestoorde en chaotische film. Wat een absurde rit blijkt deze film te zijn, maar wel een zeer vermakelijke rit. Duidelijk een van de betere werken van regisseur Rob Zombie. House of 1000 Corpses is vrij lastig om te typeren omdat het uniek is in de uitvoering. De film is prettig geschift en dat is goed te zien aan de hand van een aantal grafische scènes. Een paar snufjes komedie door de horror zorgt ervoor dat het geheel wat luchtiger wordt. Wees gerust: smerigheid en ranzigheid wordt hier niet minder door.

Regisseur Zombie zorgt ervoor dat het heel moeilijk is om sympathie te krijgen met de stelletjes die meer willen weten over de legende van Dr. Satan. Ze zijn namelijk stereotiep, dom en compleet vervangbaar. Sid Haig is de ster van deze film, dat mag wel duidelijk zijn. Het grappige is dat hij eigenlijk maar weinig in beeld komt vergeleken met sequel The Devil's Rejects. Dit maakt niet uit want Haig bewijst dat hij een gestoord personage kan spelen. Verder leuke en geschifte rollen van de familie Firefly.

House of 1000 Corpses zal een film zijn die je niet heel snel zal vergeten, ongeacht wat je er van vindt. De film is goed gemonteerd en dat zorgt voor interessante beelden. Het is een zeer leuke afwisseling voor de horror fan die even wat anders wilt in het genre. Ondanks dat het soms een beetje goedkoop oogt, weet House of 1000 Corpses zeer zeker te vermaken. Interessant weetje: er wordt niet zozeer geslacht in de film, maar eerder gefileerd.

3,5*

In een woord: vage film. Het acteerwerk is niet bepaald overtuigend neergezet op enkele na, de sfeer is oke en misschien een beetje spannend. Volgens mij had er veel meer in gezeten. En Jan Peter Balkenende speelt ook mee in de film wat nooit positief kan zijn. Hier tegenover staat een hoop blote tieten beelden om het te compenseren, maar de pret was al bedorven.

Net voldoende.

Na 12 jaar werd het voor mij weer eens tijd voor een herziening....dat was ook wel nodig want voor mij was de film weer alsof ik hem voor het eerst zag.

Na al die jaren staat deze film nog steeds als een huis.....HEERLIJK!!!

Vooral de sfeer in deze film is geweldig...de film begint verder rustig maar slaat het laatste half uur om in totale chaos .

Voor sommige mensen misschien iets te"hak op de tak"maar ik hou er van.

Spaulding vind ik nog steeds een baas en ook de andere typetjes zijn lekker koekoek.

Ja deze film staat nog als een huis.......halfje erbij

Naar het schijn't ééntje om te zien op Halloween, waarom?

Ik zet hem alvast op mijn lijstje voor de griezelavond van't jaar

Zeker doen....prima sfeerfilmpje hoor

Awel, hij is goed meegevallen!

In het begin was het nogal rommelig, en moest ik erin komen...maar daarna werd het alleen maar zieker en zieker Heavy shit dus! De spanning zit hem onderhuids, en werd er soms ongemakkelijk bij (zo hoort het bij horror)

ja, deze film kan men best als cult beschouwen, refererend naar andere horrorfilms uit de jaren 80....

Verhoging naar 5,0* en een verdiende plek in mijn top 10. Dit is absoluut Zombie's meesterwerk.

Alles in deze film is gewoon spot on. De briljante cast met een geniale Sid Haig en verdere ijzersterke rollen van Karen Black, Dennis Fimple, Bill Moseley en Irwin Keyes. Wat dacht je van de setdressing, de uitstekende soundtrack, de doorgedraaide humor en Zombie's macabere creaties. Net wanneer je denkt dé freak van het jaar te hebben gezien, komt er alweer een andere kanshebber te voorschijn. Geweldig ook hoe Zombie er in slaagt tussen al die waanzin door een scene erin te plakken die qua uitvoering veel rustiger is, maar toch inslaat als een bom (de scene waar de politiemannen geëxecuteerd worden). Het laatste gedeelte in de mijn vind ik iets minder, maar zelfs dat komt qua niveau gemakkelijk boven 95% van de andere horrorfilms.

Een ondergewaardeerd meesterwerk van Zombie. Een film waarvan duidelijk is waar de inspiratie vandaan wordt gehaald, maar die toch een keiharde eigen smoel heeft.

Jordandejong heeft hier eigenlijk alles neergezet, wat ikzelf had willen typen, hier sluit ik mij dan ook bij aan.

Wil er wel nog aan toevoegen dat ik deze film altijd samen kijk met het vervolg (the devil's rejects), alsof het 1 lange film is. Dit maakt de ervaring helemaal leuk. Vind zelf dan wel de tweede helft beter, wat dan ook de enige reden is dat deze 4,5 krijgt.

De debuutfilm van Rob Zombie. En wat een film is dat! Het verhaal verschilt eigenlijk niet veel van andere horrorfilms. Stel vrienden zijn op reis en komen in de problemen. Maar de uitvoering wel! Het is net een prettige maar geschifte rit in de achtbaan. De ene freak is nog gekker dan de andere en familie Firefly spant natuurlijk de kroon. Dit alles wordt afgewisseld met nieuwsflitsen fragmenten of andere beelden. De gehele film is een ode aan de jaren 60 en 70 horrorfilms.

Grappig en onsmakelijk, maar ook wel een beetje véél van het goede, er komt zó'n lawine aan gore en trash op me af dat ik op een gegeven moment wel een beetje murw ben. Maat houden, doseren, dat zijn dingen waar Zombie niet aan doet, en gelijk heeft-ie als het zo'n lekkere film oplevert, maar persoonlijk was ik al na drie kwartier afgehaakt, ook al omdat de slachtoffers me Siberisch lieten. Desalniettemin bewondering voor de inventiviteit en de bereidheid om nog éven een stapje verder te gaan.

Ik kan meestal Rob Zombie wel waarderen, maar het is ook zo een up and down regisseur. Dan zijn er een paar echt heel goede (Halloween, The Devil's Rejects) en dan weer heel wat slechte (The Lords Of Salem, Halloween 2)

House Of 1000 Corpses is een intressant horror werk, en als Zombie's eerste film smaakte dit voor mij meteen al naar meer toen hij vers in de rek lag in 2003.

Rob Zombie heeft zo wat zijn eigen stijl die hij graag keer op keer hergebruikt, en die speciale eigen stijl van hem zien we vaker terug in andere films viel mij op bij deze nog maar eens te bekijken.

Wat ik juist wel één van de beste punten vind aan deze is die typische jaren 70 sfeer, precies een foute horror van in die tijd, wat dan terwijl mooi wordt gecombineerd met die heerlijke muziek.

De acteur's/actrice's die hier de slachtoffers in spelen vond ik vrij belabberd acteren. Misschien was dat nou juist de bedoeling ik weet het niet, maar als je dan de cast ziet die de famillie Firefly spelen (en ik bedoel letterlijk iedereen) waren toch o zo geweldig op dreef, en kwamen lekker prettig gestoord over met die prachtige make up (een applausje voor de make up artiesten)

Die pik zwarte humor dat er ook nog eens werdt ingesmeten nou ja daar moet je natuurlijk gewoon voor zijn.

Ook aantal prachtige shots (als die flik uiteindelijk werdt neergeknald met een seconden van wel 10 seconden misschien, en ook in de mijn als we het meisje haar gezicht half zien van dichtbij en daar achter doctor Satan)

De film is een aparte horror die je niet meteen zo inschat vind ik, maar meer naar het laatste halfuur toe wordt het toch nog even zo veel beter. Zeker van het moment we zien dat Doctor Satan en co eigenlijk toch echt zijn.

House Of 1000 Corpses is ook zeker heel fijn te zien zo deze tijd van het jaar.

3,5 (bijna een 4,0 heel nipt)

Regisseur Rob Zombie betreedt met ‘House of the 1000 corpses’ een aantal platgetreden paden om ze alleen maar nog platter te trappen. Continu vraag je je af war je dit meert gezien hebt: een vier- of vijftal vrienden die stranden in neen afgelegen huis dat bewoont wordt door een krankzinnige, psychopathische kannibalen familie. Ook die familie bestaat uit de cliché samenstelling: Een opa, een zoon met lange haren en een kleinzoon met een leren masker voor. De originaliteitprijs zal Zombie met dit hak en snij werkje nooit winnen. Vooruit niet krenterig: Nul sterren.

Een zieke film lees ik hier wel vrij vaak, nou ja ondertussen ben ik al wel meer gewoon. IK vond de manier van filmen erg storend met die flashbacks en muziek. Bij momenten leek het een langgerekte clip van MTV. Op het einde toen de final girl ondergronds was leek het bijna op een videogame versie van Alice in Monsterland . Geschifte karakters die geforceerd over de top doen en daardoor totaal niet grappig zijn of enige angst inboezemen. Verhaal was sowieso al flut, is totaal niet te volgen. Eerste 20 minuten vallen nog mee dankzij het karakter van Captain Spalding, het enige lichtpunt in deze piece of trash. Als dit schitterend is, dan vind ik HG Lewis een waar genie.

Nuja op visueel vlak zag ik wel dat de regisseur over een mooi budget moest beschikken om dit af te leveren. Maar het is altijd een opbouw die dan sfeervol is die daarna meteen de kop wordt ingedrukt door een of andere flashback scène, abrupte overschakelen naar wat anders dat er al of niet met het vorige had te maken. Voor de ene sfeervol, bij mij werkte het duidelijk averechts. Je herkent er wel Texas Chainsaw Massacre in, maar het is erg 21ste-eeuws, flitsend en nogal slechte keuze van soundtrack. Ik let niet zo erg op soundtrack maar hier vond ik het storend. Evil Dead vond ik eigenlijk vermakelijk in verhouding met deze, zelfs Bad Taste had nog meer inhoud en beide films vind ik behoorlijk zwak. Als dit ziek is, dan zouden de gore films van HG Lewis je de boel moeten doen onderkotsen. Zelfs de originele Saw is veel zieker. Is over de top en flauwe comedy de nieuwe standaard in horror of is men werkelijk al snel onder de indruk van flitsende beelden. Kijk TCM of beter nog Spider Baby. Spider Baby is de film waarin de man die Spalding speelt (Sid Haig) bekend geraakte als een lid van een familie inbreds. Er is nauwelijks gore maar de film heeft een heel degelijk verhaal en schitterende sfeer in zwart/wit. Eigenlijk zijn al de films met gekke families met kannibalistische neigingen afgeleiden van Spider Baby naar mijn mening. House of 1000 is weer een zoveelste film die me nog meer doet teruggrijpen naar horror van de vorige eeuw.

baspls tophorror....zeker kijken deze film

Met recht één van de beste (zo niet dè beste) horrorfilm van de jaren 00. Meesterwerk. En tevens het debuut van Zombie, een moderne meester van 't genre. Essentieel werk.

1 van de grootste kutfilms ooit gemaakt van 1 van de meest slechte, irritante regisseurs ooit

Niettus!!!

Denk dat je hem het beste gewoon kan kijken, tegenstrijdige meningen van 2 new-wave horror liefhebbers en eentje die van de oudere generatie houd. Ik zet hem zelf binnenkort ook nog wel even op.

Juist de tone of voice van gritty, ruwe, ongeremde exploitation vol met geweldsuitspattingen tekende het vroege werk van Zombie. Dat is iets wat rond 2003 volledig uit het genre verdwenen was. Dat teruggrijpen naar de beginselen van het genre, gepaard met wat ''new-wave'' invloeden (flashy editing, experimentele filters), heeft wel wat in gang gezet. Liefhebbers van oudere horror zouden hier dus prima aan hun trekken moeten/kunnen komen, maar daar is wel een stukje open-mindedness voor nodig (niet alleen de kijkers; maar vooral de makers). Het gebrek daaraan zorgt er al te lang voor dat het genre zich te weinig ontwikkelt. Al lijkt het de laatste jaren regelmatig de goede kant op te gaan.

En Captain Spaulding is één van de weinige horror iconen die pas na de eeuwwiselling voor het eerst het daglicht zag. There's no denying

?Het begint ging het nog niet goed maar ja .

Maar vanaf de laatste 20 / 25 minuten gaat het Van Texas chainsaw naar een soort hellraiser

Dat laatste stuk vond ik ook het slechte stuk?

Maar dat vind ik en smaken verschillen

?Het begint ging het nog niet goed maar ja .

Maar vanaf de laatste 20 / 25 minuten gaat het Van Texas chainsaw naar een soort hellraiser

Dat laatste stuk vond ik ook het slechte stuk?

Maar dat vind ik en smaken verschillen

Kon hier niets mee.

Zombie is dan ook niet helemaal mijn regisseur. Tot nu toe alleen deze en 31 van hem gezien, en 31 vond ik ook niet goed. Volgens mij is de regisseur ook een heavy metal zanger, en dat straalt hij ook overduidelijk uit in deze film.

Laten we goed beginnen, hij kijkt wel goed weg. Otis en Captain Spaulding spelen goed, en Spaulding was ook een genot om naar te kijken. Iemand die duidelijk plezier in zijn rol heeft, en de acteur is er ook geknipt voor. Het decor zag er niet uit maar duidelijk is er veel aandacht aan besteed.

Sheri Moon is super irritant, werd dat domme lachje van haar na 45 minuten helemaal zat. Ook de rest valt tegen, ziek ja, maar goed nee. Er is veel geweld, maar geen effectief geweld. Sfeertje voelde ik ook niet. Moet vast van een andere planeet komen, want ik zie een heleboel goede recensies. Nou ja.

xaid schreef:

(quote)

A&L is meer van de mainstream publieksliefhebbers...