Als we aan klassieke horrorfilms denken, dan schieten al gauw titels als Alien, The Shining en The Exorcist door je hoofd. Films die iedere zelfbenoemde horrorfanaat wel een keer gezien heeft. In de jaren zestig, zeventig en tachtig werden uiteraard wel meer sterke horrorfilms gemaakt. Eerder behandelden we vijf titels die stuk voor stuk tot de lijst van 50 best beoordeelde behoren, maar vandaag pakken we vijf andere uit de top 100.
The Innocents (1961)
In de 19e eeuw arriveert de Britse gouvernante Miss Giddens bij een familie waar ze zorg zal dragen voor de twee kinderen Flora en Myles. De kinderen lijken erg lief, maar Miss Giddens begint te vermoeden dat er achter die schattige gezichtjes iets beangstigends schuilgaat. Na enkele voorvallen, waaruit blijkt dat de kinderen inderdaad iets boosaardigs in zich hebben, informeert de huishoudster Miss Giddens dat er kwade geesten in het spel zijn.
Geregisseerd door: Jack Clayton
Met onder meer:
Deborah Kerr, Martin Stephens en Pamela Franklin
In de 19e eeuw arriveert de Britse gouvernante Miss Giddens bij een familie waar ze zorg zal dragen voor de twee kinderen Flora en Myles. De kinderen lijken erg lief, maar Miss Giddens begint te vermoeden dat er achter die schattige gezichtjes iets beangstigends schuilgaat. Na enkele voorvallen, waaruit blijkt dat de kinderen inderdaad iets boosaardigs in zich hebben, informeert de huishoudster Miss Giddens dat er kwade geesten in het spel zijn.
Uiterst sfeervolle film met schitterende zwart-wit beelden en inderdaad één van de betere 'haunted house' films. Erg goed sfeertje (hier en daar ook behoorlijk angstaanjagend), effectieve schrikmomenten en ook uitstekend acteerwerk. Met name hoofdrolspeelster Kerr en de twee kinderen Stephens en Franklin deden het erg goed. Eén van de mooiste momenten was naar mijn mening het begin van de film (nog voor de credits), waarin Flora te horen is met het schitterende en erg sfeervolle liedje O Willow Waly (welke overigens een aantal keer in de film is verwerkt). Prachtig nummer, past erg goed bij de sfeer van de film. - Chainsaw
Les Yeux sans Visage (1960)
Een briljant plastisch chirurg tracht het gezicht van zijn dochter te herstellen, na een auto-ongeluk. Samen met zijn assistente ontvoert hij jonge vrouwen en haalt stukken uit hun gezicht om hun schoonheid op zijn verminkte dochter over te brengen. De 'donors' raken uiteraard in paniek en sommigen plegen liever zelfmoord dan 'gezichtsloos' door het leven te gaan.
Geregisseerd door: Georges Franju
Met onder meer:
Pierre Brasseur, Edith Scob en Alida Valli
Een briljant plastisch chirurg tracht het gezicht van zijn dochter te herstellen, na een auto-ongeluk. Samen met zijn assistente ontvoert hij jonge vrouwen en haalt stukken uit hun gezicht om hun schoonheid op zijn verminkte dochter over te brengen. De 'donors' raken uiteraard in paniek en sommigen plegen liever zelfmoord dan 'gezichtsloos' door het leven te gaan.
Sobere maar effciënte horrorfilm, die zijn doel niet mist. Het bezorgde mij de gewenste huiver en wekt - zoals Halycon en Mug terecht aanhalen - tegenstrijdige gevoelens op. Dat merk je ook heel duidelijk in de knappe verolkingen, vooral van Edith Scob en Alida Valli. "Les Yeux Sans Visage" was zonder twijfel een inspiratiebron voor twee andere hoogvliegers een jaar later: Ferroni (Mill of the Stone Women) en Franco (Awful Dr. Orloff) die er ook best mogen wezen. - Mac Hammer Fan
Possession (1981)
Na een werkreis keert een bedrijfsspion terug naar zijn huis in Berlijn en merkt vervolgens dat zijn vrouw een minnaar heeft. Hij schakelt een detective in en ontdekt dat ze nóg een geheim leven heeft. In een verlaten appartement geeft zij haar lichaam aan een verschijning die de vormgeving is van haar onderbewuste verlangens en frustraties.
Geregisseerd door: Andrzej Zulawski
Met onder meer:
Isabelle Adjani, Sam Neill en Margit Carstensen
Na een werkreis keert een bedrijfsspion terug naar zijn huis in Berlijn en merkt vervolgens dat zijn vrouw een minnaar heeft. Hij schakelt een detective in en ontdekt dat ze nóg een geheim leven heeft. In een verlaten appartement geeft zij haar lichaam aan een verschijning die de vormgeving is van haar onderbewuste verlangens en frustraties.
Hysterisch drama uitmondend in de meest krankzinnige horror. Possessions reputatie hint vooral naar het tweede. Bij mij althans. Dan wil het wel eens doorbijten zijn in het eerste uur. Het is in ieder geval even wennen aan het van de pot gerukte melodrama waarmee Zulawski zijn nogal brede fundament bouwt. Vitaal is het absoluut, mede dankzij het energieke camerawerk, maar het is uiteindelijk Heinrich die bij mij het ijs doet breken.
Ik heb me kapot gelachen om die glibberige Duitser. Helemaal hoe het met hem uitpakt. Het tweede uur is niks minder dan uitzinnig. Heerlijke bende met allerlei bizarre momenten en ontwikkelingen. En een wervelende Adjani. Haar scène in de tunnel zal iedereen er wel uitpikken. Een andere waar je moeilijk omheen kunt, is het jochie met zijn repeterende tip en zwierige duik. Ook die blijft hangen. En zo zijn er nog wel een paar. Leuke film. - Insignificance
Gerelateerde films
Innocents, The
Horror / Thriller
1961 • 100 minuten
Yeux sans Visage, Les
Horror / Drama
1960 • 95 minuten
Possession
Drama / Horror
1981 • 124 minuten
Net Binnen
Eindelijk vanaf de bank? De op één na beste film van 2025: 'Ongelofelijk aangrijpend'
Ga jij kijken? Deze vurige actiefilm met Nicolas Cage is vanavond te zien op tv
Netflix scoort een hit met de beste Viaplay Original-serie ooit: 'Hele hoge kwaliteit'
Reacties (0)