Meningen

<-- zo keek ik na het zien van deze film gisteravond.

Nadat ik zo warm was gemaakt door bovenstaande gebruikers en hun vertellingen, kon het voor mij al niet meer stuk. Dit zou een geweldig filmavondje worden, maar helaas.

Záhrada is een zeer luchtige, edoch moralistische film die nergens goed op gang komt. Uiteraard heeft dat zijn charmes, zeker in combinatie met het nazomerse sfeertje, maar het 'pakte' me uiteindelijk nergens.

De filosofische, subtiele, ondertoon (à la 2001, Clockwork Orange of zelfs Eternal Sunshine) ontbrak, daar deze er vrij dik bovenop lag. In ieder hoofdstuk treedt de hoofdrolspeler weer dichter bij de natuur, wat een heerlijke, wellicht zelfs terechte gedachte is, maar ik als kijker hoef dit niet zo expliciet te horen te krijgen.

Mooi dat Rousseau en Wittgenstein voorbijkwamen, maar ach, als dat alles was.

De muziek en de strak gefilmde beelden waren zeker pluspunten, maar al met al staat de film niet al te stevig in mijn ogen. De vertelstructuur met de hoofdstukken was wel aardig, maar voegde verder ook weinig toe.

Verder was de filosofische kant van de film in mijn ogen wel erg matig en had ik wellicht nog van de komische kant kunnen genieten. Ook dit viel echter tegen; aantal keer mogen glimlachen (kale hoofden en geschreeuw en gedans in restaurant) en daar stopte het dan ook.

Wellicht dat ik té hoge verwachtingen had van te voren. Voor nu een voldoende, maar niet meer dan dat; iets dat ik erg jammer vind, want van te voren zag ik de film al een toppositie benaderen. 3 sterren.