Hoe je het als mens denkt te kunnen verantwoorden om een schooltje plat te buldozeren waar de kinderen aan de andere kant van het gebouw door het raam naar buiten vluchten, of een waterput vol te gooien met cement, waterleidingen doorzagen, generatoren en vee meenemen, het is van een ongelofelijke wreedheid. Deze docu doet verslag van een Palestijnse activist, zijn Israëlische goede vriend die journalist is en vastlegt wat voor gruwelijkheden de kolonisten en het IDF aanrichten. De docu laat goed zien dat dit al ver voor de aanslag van Hamas in Israël op 7 oktober 2023 aan de gang was, (de docu eindigt kort na deze aanslag) en dat ze doorgaan tot er geen Palestijn in Palestina meer te vinden is. Dit is samen te vatten in twee woorden. Etnische zuivering. Het lijkt ze bijna 80 jaar na de Nakba te gaan lukken.
In dit genre zou ik graag Where Olive Trees Weep aan willen raden. Die film liet me nog meer dan deze compleet verslagen achter. Onvoorstelbaar waar mensen tot in staat zijn.
Alternatieve titel: La Habitación de al Lado, 2 april 2025, 12:23 uur
Ik krijg het bijna niet over mijn lippen, maar ik vond het acteren van één van mijn favoriete actrices, Tilda Swinton, hier niet zo heel erg goed. Soms leek het alsof ze het script gewoon voorlas. Julianne Moore vond ik hier toch overtuigender. Het verhaal is wat simpel. Om het allemaal wat spannender te maken zie je flashbacks naar allerlei ellende die Martha als oorlogsjournalist heeft meegemaakt, en persoonlijk leed vanwege de afstand tussen haar en haar dochter (tevens gespeeld door Swinton zelf). Ik vond het allemaal niet heel erg interessant. Almodóvar gooit er aan het eind nog even een zoetsappig Amerikaans sausje overheen en ik denk zelf dat hij veel betere films heeft gemaakt dan dit, en Swinton veel beter kan acteren dan ze hier liet zien.
Goede korte film van Charlotte Wells waar optimaal gebruik wordt gemaakt van close-ups. De film heeft dan ook prijzen gewonnen waaronder de prijs voor editing op het Sundance Filmfestival. Je ziet dingen gebeuren en voordat je beseft wat er aan de hand is, is het alweer voorbij. Erg knap gedaan. De film is te zien op de website van Charlotte Wells.
Theatraal, maar het is niet voor niets een verfilming van een toneelstuk. De keuken in het populaire restaurant "The Grill" wordt grotendeels gerund door immigranten zonder verblijfsstatus, en daarmee in een kwetsbare positie zitten. Goede obervaties over de donkere kant van het kapitalisme. De film duurt wel wat te lang en is bij vlagen doodvermoeiend.
