Nou goed, na de zoveelste flash back was de zaak wel duidelijk genoeg voor me, volstrekt ongeloofwaardig telekinese-gedoe. Ondanks drie grote namen een saaie film met weer die suffe 'Verenigd Koninkrijk touch' die me maar zelden bevalt. Heb het spectaculaire einde niet meer gehaald.
Het uitgangspunt van de film is interessant. Maar als duidelijk wordt wat er er aan de hand is kabbelt het voor mij té gezapig voort naar een voorspelbaar einde. Ik bedoel, het moet toch een enorme schok zijn om te ontdekken dat je heel je leven 'belazerd' bent geworden door nota bene ook nog eens je eigen vrouw? Misschien had ik daarom ook liever iemand anders in de hoofdrol gezien, iemand die hier en daar ook een wat minder luchtige ondertoon had kunnen toevoegen. Vraag me even niet wie... ehm, Steve Buscemi?