Meningen

Deze film hadden twee collega's uitgekozen bij mij op school om te presenteren als filmkijk-workshop. Ik kon de film noch regisseur niet, dus moest deze dan ook nog vlug van te voren kijken.

Interessant stukje film. Maar heeft mij niet geheel kunnen bekoren. Vooral visueel wel heel tof met enkele geweldige scènes. Inderdaad lichtelijk mind-fucking, maar het voelde voor mij vaak een beetje nep en geforceerd. Kon de hoofdpersoon wel erg waarderen, zijn personage veranderd al vrij vlug van doodnormaal naar compleet fucked.

Locatie is ook knap gedaan. Speelt zich af op een verdieping van een flatgebouw - maar al gauw lijkt de omgeving van John zich aan te passen aan de mentale situatie waarin hij lijkt te verkeren.

Hoorde de vergelijking met Fight Club, al vind ik dat niet echt toepasbaar. Interessant gegeven is wel het onderwerp manipulatie van menselijke geest dat naar voren komt. Zorgt ook voor een vrij coole scène - waar John seks heeft met een van die vrouwtjes, en elkaar helemaal aftuigen. Zulke dingen vind ik dan wel weer tof.

Misschien eens herzien en beter de tijd voor nemen - zag er visueel netjes uit, - net wat te karig af en toe. Kon verder niet overal even sterk van genieten.

3.0/5.0

"Nagasaki Nuclear, Augustus (8), 9e dag, 11:02 uur". Aldus een iets meer gedetailleerde versie van de titel. Aparte titels grijpen mijn aandacht gemakkelijk, en met de eigenlijke betekenis erbij kon ik niet anders dan deze eens bekijken. Een zeer vreemde, experimentele, film over de obsessie die het geluid van een atoombom bij een jongetje van 5 jaar teweeg brengt. Klinkt lekker vreemd, laat maar komen.

Vooral zeer aparte introductie; Een jongetje is in het geheim aan het kloten met geluidsapparatuur van zijn vader. In een grot. Dat is op 9 augustus. De dag dat er een atoombom op Nagasaki zal vallen. Hij zal het niet zien, enkel horen. Hij raakt zo gefascineerd door de geluiden die deze bom op deze dag produceerde dat hij hoopt dit te hebben opgenomen op de banden van zijn vader. Helaas blijkt dat niet te zijn gelukt, en vanaf dat moment volgen wij hem tot zijn 31e in zijn zoektocht naar geluid.

Go Shibata maakt dit met een schaars budget. Dat is duidelijk te merken. Muziek is zeer interessant, maar geluidskwaliteit is op momenten zeer slecht. Sommige scènes zijn echt prachtig, velen zijn ook belachelijk lelijk. Maar het lijkt wel te passen in zijn film. Het is ook een makkelijk excuus natuurlijk - omdat het een debuutfilm is, mag het er af en toe wel lelijk uit zien. Dit keer geen excuus, het lijkt wel te passen. Mij stoorde het namelijk niet.

We volgen vooral een apart verhaal van een jongen die zijn hele leven wijdt aan het re-produceren van het geluid dat deze bom ooit produceerde. Zijn experimenten als klein jochie zijn opmerkelijk, zijn experimenten in zijn tienerjaren bizar. Zijn experimenten en onderzoeken in zijn volwassene jaren zijn puur obsessief. Als afstudeeropdracht doet hij zelfs onderzoek naar het geluid dat een feutus zou horen in de baarmoeder. Maar uiteindelijk lijkt het niet echt een film over de obsessie voor geluid, maar over het traumatiserende effect dat deze akelige gebeurtenis in Japan heeft gehad op een mens. De eindtitel luidt ook simpel - De bom vernietigde alles en iedereen, liet enkel schaduwen over van mensen - voor deze jongen was het alleen het geluid dat zijn sporen naliet.

Interessante film. Soms super cool en energiek, soms te saai. Duidelijk een eerste film. Wel een eerste film van een regisseur die toffe ideeën heeft.

3.5/5.0

Mijn eerste Fellini film. En best wel overtuigd van zijn kunnen. Dankje MM Pakketservice, dit is echt een fijne ervaring. Vond Giulietta Masina echt een pracht vrouwtje. Kon erg genieten van haar in haar rol.

Eigenlijk niet zoveel te zeggen... Moet dit soort dingen vaker zien - goed of slecht, je kan zoveel zien. Nu is het visueel allemaal niet zo uitdagend - maar ik werd af en toe wel aangenaam verrast. Scènes waarin ze onder een boom staat met haar paraplu in de regen, de scènes in het bos, boven op de rotsen bij zonsondergang; Heel mooi.

Sommige scènes zijn dan weer lelijk grijs - maar dat neem ik voor lief in een film als dit; Het groepje personages (van de jongens in de palen, tot de goochelaar en de rijke vent) vult het beeld met zoveel leuks.

Wil graag wat meer proberen van Fellini, tips zijn meer dan welkom!!

4.0/5.0