Meningen

Best een goede film. De sfeer is er, Wasikowska doet het goed voor haar eerste grote rol en Bonham Carter steelt de show. Depp was wat matig in deze en deed me soms qua gedrag wat denken aan Jack Sparrow. Maar dat heb je wel vaker, ook bij andere acteurs.

Mooie CGI en ook al merk je wel dat de 3D meer een gimmick is, het helpt toch wat met in de wereld van Alice en co te komen. Alan Rickman en Stephen Fry weten met enkel hun stem je volledig in te pakken en dat is maar weer eens het bewijs van goede casting, samen met Carter en Glover.

Enige minpuntje was het laatste kwartiertje, vooral het eindgevecht. Wilde te groots zijn, het Futterwacken was belachelijk (al was het niet zo erg als ik had gedacht na al dat gedoe erover op internetfora) en de sprekende draak vond ik er ook wat over. Om al niet te zwijgen over de o zo realistische weergave van de 19de/20ste eeuw en de positie van de vrouw in de maatschappij in de laatste scènes.

Maar het blijft puur vermaak, een film waarbij je niet te veel moet nadenken. Zonder het einde zou het een 4 geweest zijn, nu een 3,5.

Maar ben het wel eens met de mensen die zeggen dat de Burton touch veel minder aanwezig was dan gewoonlijk.

En nog een kleine opmerking, al heeft het niets met de kwaliteit van de film te maken: ik ben naar de 3D versie geweest in Kinepolis (België) en de ondertitels waren toch wel belachelijk klein. Ik zat dan wel op de 9de rij (v/d 12), maar dit was toch wat overdreven. Dat er vaak een witte achtergrond was (beginscènes in de tuin, de White Queen en het eindgevecht) hielp ook niet bepaald.

Precies wat je ervan verwacht, maar bij momenten wat te rommelig. Daarbij worden bepaalde personages niet genoeg uitgediept of ze blijven te standaard (o.a. Simone haar man en Valentijn) om echt voeling te krijgen met het verhaal. Er wordt ook geprobeerd om alles op 't einde mooi samen te laten komen, maar dat lukt niet echt.

Leuke film voor een keertje, maar vanwege z'n lage herzieningswaarde niet het voordeel van de twijfel: 2,5*

Degelijke komedie/thriller, die tegen het einde je een Mulholland Drive gevoel geeft, maar te veel in het midden laat.

Terwijl de eerste 75 minuten redelijk normaal zijn qua verhaalstructuur, draait het laatste halfuur volledig door met tegenstrijdigheden die je doen twijfelen of Bateman nu echt heeft zitten moorden of dat het allemaal in zijn hoofd zat. Dit was beter door de hele film getrokken en geleidelijk aan gebeurd, in plaats van zo'n grote twist redelijk laat in het verhaal te brengen.

De sterrencast krijgt niet zoveel te doen, al heeft dat natuurlijk ook te maken met de leeftijd van de film. Witherspoon, Leto, Theroux,... werden pas echt relevant na hun succesfilms een aantal jaren later. Christian Bale doet het echter uitstekend en ook Chloe Sevigny is verrassend goed.

Lekker droge film die mooi twee tegengestelde genres combineert en totaal anders is dan je zou verwachten, maar een te bruuske breuk kent in het midden.

3*

Mooie film over een man die ten onder gaat aan zijn fobieën en het niet weten wanneer te stoppen.

Ik ga wel akkoord met het vaak vernoemde nadeel dat de prent wat te lang is om altijd boeiend te blijven. Daarbij zijn nog nadelen dat de CGI van de vliegtuigen bij momenten wel zwak is en de tegenvallende acteerprestaties van (de imo altijd zeikerige) Baldwin en een erg vlak spelende Beckinsale.

Dit staat in groot contrast met de twee sterren van de film: Di Caprio steelt natuurlijk de show (vooral in zijn privé cinemazaal gedurende zijn donkere periode), al hoeft Blanchett zeker niet onder te doen. Ze hebben hun respectievelijke Academy Award nominatie en effectieve winst meer dan verdiend. Ook een leuke cameo van de geweldige Frances Conroy als Mrs. Hepburn.

Verder alleen maar positieve elementen: goed script met af en toe een geslaagd tikje humor, goede regie, geweldige sfeer,... Waar het middenstuk van de film wat stilvalt, maakt het laatste halfuur veel goed.

Nu niet om te zeggen een meesterwerk, maar een verdiende 4,0*.