Meningen

Matig genrewerkje

Goeie setting, mooi kleurgebruik dat zeker bijdraagt aan de sfeer en een verhaal dat - voor een suspense flick - aardig te noemen is. De film lijkt alles weg te hebben van de bovengemiddelde horrorfilm.

En toch vond ik het allemaal nét niet. De film was slechts redelijk spannend, op veel momenten eigenlijk zelfs niet. Het begin vond ik eerder saai en de soundtrack was ook weinig opvallend.

Ik kom uit op 4 sterren voor de fraaie beelden en de sfeer en 2 sterren voor het overige van de film dat mij slechts redelijk wist te vermaken.

3.0/5.0

Wondermooie film.

Woorden schieten eigenlijk te kort om te beschrijven hoe prachtig het er allemaal uitziet. Het is alsof Boe perfect aanvoelt hoe een film er moet uitzien.

De met de hand getekende levensloop van Zetterstrom vond ik erg geslaagd en wakkerde mijn zin in de film geweldig aan. Een andere verbluffende scène was die in rood gehulde keizersnede-scène.

Zoals altijd is het Deens een pluspunt. Het taaltje past perfect bij zo'n kunstzinnige film als deze. Minpuntje aan de film was dan weer dat de soundtrack vrij mager was. Wat we te horen kregen was mooi, maar ik had Zetterstrom graag wat meer op zijn piano horen spelen.

Ietwat meer chemie tussen het koppel had de film ook goed gedaan. In een film als deze is romantiek immers erg belangrijk en hier waren de romantische scènes eerder schaars.

Verder wel een zeer goed acteur die Ulrich Thomson. Ik had hem eerder al zien spelen in Brothers, waar zijn rol zowaar nog sterker was.

Zoals de meesten vond ik Reconstruction nog dat tikkeltje beter. Op sommige vlakken was Allegro voor verbetering vatbaar. Maar verder wel weer een heerlijk kunstzinnige film.

4.0/5.0*

Wederom erg mooi.

Net zoals bij zijn vorige films weet Boe zijn publiek weer enorm te verwennen met een prachtig staaltje cinematografie. De kleuren zijn ontzettend mooi en ook het camerawerk is zoals we het van hem gewend zijn. Boe verliest zichzelf alleen in het overmatig gebruik van tegenlicht. Het zorgt voor mooie beelden, maar na een tijdje heb je het wel gezien.

Wat het verhaal betreft, dat zit inderdaad prima in elkaar en is zeer aangenaam om te volgen. Het concept is misschien niet bijster origineel meer, maar het is leuk om het eens als thriller uitgewerkt te zien. Het tragische einde (of moet ik zeggen begin) heb ik verder wel al veel te vaak gezien. Na Das Leben der Anderen, Los Amantes del Círculo Polar en nu deze, heb ik het wel gehad met geliefden die zich laten doodrijden.

Alting Bliver Godt Igen is weer top genieten, maar het haalt het niet van Boes eerder werk. Daar waar Reconstruction een verpletterende indruk nalaat, blijf je hier achter met een gevoel van het allemaal al eens gezien te hebben, zij het dan in een nieuw jasje.

4.0/5.0*

Speciaal.

Tijdje terug gezien in de Studioscoop in Gent. Omdat de thematiek in de film me wel aansprak, maar vooral omdat de uitwerking erg apart bleek te zijn.

Dat laatste was zeker het geval, maar de invulling van de thematiek moest je er wel grotendeels zelf bij verzinnen. De film kende weinig dialoog, maar ook de gebeurtenissen waren vaag. Ik heb er doorgaans weinig problemen mee, maar hier werd ik er niet bepaald wild van.

Voor de rest was dit een sterk vormgegeven kunstwerkje. Prachtig kleurgebruik, een aantal sterk surrealistishe scènes en degelijke muziek (al had ik het nog iets beter verwacht). Verder droegen de extreme close-ups aardig wat bij aan het benauwend sfeertje. Zoals Friac al beschreef, kon je de angst van het meisje echt voelen!

Mist misschien wat inhoud, maar Amer heeft zeker genoeg om mij het volle anderhalf uur te boeien.

3.5/5.0*

Dit blijft gewoon een erg leuke film. Ik heb hem inmiddels een keer of 5 gezien en hij gaat maar niet vervelen. De humor mag dan al van een laag allooi zijn, ik heb er (althans de 1e keer) hard om moeten lachen. Door de grappen heen slaagt de film er toch in mij mee te slepen in een vrolijk verhaal met personages waar je echt iets om geeft. 3,5*

Aardige film.

Het probleem van Patrick Bateman is dat hij zich alles kan permitteren maar toch iets mist in zijn leven. Als gevolg hiervan gaat hij kicks opzoeken en gaat daarin extreem gewelddadig en vooral erg onverschillig te werk. Hij vermoord mensen met een bijl of kettingzaag en dat met dezelfde emotie als wanneer hij 's morgens boterhammen aan het smeren is. Het probleem hiermee is dat wanneer je van dergelijk verhaal een film probeert te maken, deze ook een onverschillig karakter krijgt.

Er was dan ook weinig meeleven aan deze film. De verschillende scènes zijn een droge opsomming van, eerder dan een boeiend en meeslepend verhaal. Ik vroeg mij ook voortdurend af hoe dit nu op de kijker moest overkomen. Die scène bijvoorbeeld waarin een vrouw probeert weg te vluchten uit Bateman's appartement. Die moest spannend zijn? Was het eigenlijk helemaal niet...

Ik heb het boek niet gelezen - wel eens een paar fragmenten op de middelbare school - maar ik heb zo het vermoeden dat het daarin allemaal beter tot zijn recht zou komen. Dit omdat American Psycho typisch zo'n verhaal is waarin je je eigen fantasie moet kwijt kunnen.

Positieve aan de film is dat zijn onverschillig karakter ook voor een cynische inslag zorgt die de kritiek op de Amerikaanse maatschappij uit de jaren '80 nog eens extra in de verf zet. Daarnaast is er ook Christian Bale die ongelooflijk uitblinkt in zijn rol. Heerlijk hoe die man zo cynisch kan acteren.

Verder heb ik ook heel wat mooie scènes gezien, zoals het begin waarin Bateman zijn dagelijkse routine beschrijft. Erg leuk, zeker met het pianodeuntje op de achtergrond. Jammer alleen dat dit snel wordt verstoord door het vervelende Walking On Sunshine.

Al bij al vond ik dit best een genietbare film die het echter door gebrek aan diepgang soms wat liet afweten. Ergens heb ik het gevoel dat het beter kon...

3.5*/5.0*

Vond dit toch niet zo geweldig.

Het verhaaltje is eerder saai en de film ziet er alles behalve mooi uit. De 'leuke' vondsten waar sommigen over spreken, zijn ook al lang niet zo bijzonder meer.

Wat de film redt is het vlotte tempo en de komische noot die het nog wel net vermakelijk wisten te maken. Maar verder vrees ik dat ik dit filmpje morgen alweer vergeten ben.

Verrassend goeie film!

Grappig, herkenbaar en bovenal visueel erg sterk.

De scène waarin de bureaucratie van een Erasmus-dossier aan de kaak gesteld wordt, vond ik bijzonder geslaagd: split-screen, doorspoelen van het beeld, de opsomming van documenten die wordt gevisualiseerd,...

Verder ga ik wel akkoord met wat Knisper al zei over de ongeloofwaardigheid van de affaire met Anne-Sophie. Maar voor de rest heb ik weinig aan te merken op deze film. Het kijkt allemaal zeer gezellig weg.

Tijdje terug in de cinema gezien. Ik kan niet ontkennen dat het er allemaal erg fraai uitziet, maar verder vond ik de film toch niet zo geweldig. Het verhaal was eigenlijk echt zwak en van spanning was er ook totaal geen sprake: de afloop van zowat elke actiescène was makkelijk te voorspellen. Had er echt meer van verwacht.