Meningen

Kubrick gaat inderdaad gigantisch diep. Het verhaal an sich is slechts een noodzaak voor de diepere lagen die hij ons eigenlijk mee wil geven (Er valt zo veel uit te halen, kan er koppijn van krijgen). Klassieke muziek wordt in meerdere films gebruikt, en nu ben ik niet zo weg van Strauss (en Rieu's vwals-verkrachtingen), maar hier wordt het in combinatie met de trage opbouw en sfeervolle beelden ontroerend goed toegepast.

De film opzich, zonder dieper denkwerk, is onbegrijpelijk (waar HAL natuurlijk interessant eng is), daarom is het fijn om na afloop wat rond te neuzen op het net.

Op zichzelfstaand is dit een prima film, met een mooie boodschap. Niemand kan Kubrick's unieke aanpak, zijn unieke sets en shots, niemand kan hem op zijn manier nadoen (laat staan overtreffen). Om deze reden is het prettig dat Hyams voor zijn eigen aanpak heeft gekozen. De films zijn uiteraard beiden op de boeken van Clarke gebaseerd maar hoogstens iemand van 14 kan de snelheid van dit deel boven het sublieme eerste deel verkiezen. Het is net wat te Hollywood qua dialogen, ik ben niet vies van een jaren 80 sfeertje, maar bij een film als deze hoefde dat niet. De scene tussen de wetenschapper en de Dave Bowman incarnatie was door Kubrick waarschijnlijk beter (en langer) uitgevoerd, en dat geeft net dat indrukwekkende effect. Voor de gesrpekken tussen Chandra en HAL geldt hetzelfde.

Als boekverfilming is deze film helemaal niet slecht, pas als je het als opvolger van 2001 gaat zien en er van uit gaat dat Kubrick het script van die film heeft verzonnen zou dat kloppend zijn. Maar omdat Kubrick's 2001 zoveel indruk op ons heeft gemaakt willen we het gewoonweg niet los zien, en omdat het een sequel is kan het deels ook weer niet (lekker gecompliceerd).Nogmaals: zie het er los van, want als dit de evolutie van filmtechniek en script zou zijn (nog maar de jaren 80) zouden we nu nog veel verder van huis zijn. Ook omdat Hyams duidelijk aangaf geen Kubrick sequel uit te willen spuwen is dit op zich-zelfstaand een heel aardige boek-verfilming (en duidelijk in een andere tijdsgeest geproduceerde). Toch blijft 2001 dé perfecte boekverfilming. Zo wordt een film nooit meer gemaakt, tijden veranderen. Kijk maar naar The Lord of the Rings. Naar mijn mening ook een nagenoeg perfecte verfilming, maar de tijden veranderen. CGI heeft al een behoorlijke tijd geleden zijn intrede gedaan. Nu nog wachten op HAL... Leuk dat mensen HAL ook als personage zien, terwijl 'hij' in werkelijkheid een (hoogstens synthetische) artificiële intelligentie is. Stop zoiets in een siliconen omhulsel en het toekomstbeeld van 2050 is werkelijkheid.

Geen bijster origineel verhaal, doch de mooie cgi-plaatjes en de wetenschap dat je grote beelden staan te wachten (ik vermoedde al "The Day After Tommorrow/Poseidon"-achtige Emmerich plaatjes) zorgt voor 1 grote rollercoaster!

Een moeilijk onderwerp, niet bepaald toegankelijk te noemen, de snuff-wereld. Nicolas Cage vertolkt met momenten een overdreven, doch over het algemeen de erg meeslepende rol van privé-detective Tom Welles. Een enkele plot-twist zorgt ervoor dat het verhaal blijft boeien tot het einde toe. Tom graaft zich te diep in zijn zaak, en handelt vanuit zijn emoties om een aantal mensen, of beter gezegd: beesten, te vinden welke het daglicht niet kunnen verdragen.

Schokkend, meeslepend en een zeer degelijke acteerprestatie van Nicolas Cage.

*3.5