Meningen

Zo, lange tijd geleden dat een film (met zo'n interessant thema) me zo slecht heeft kunnen boeien! Mark acteert nog redelijk (met opzet een sulletje mag ik hopen) al is hij wel miscast. Nicolas Cage was een betere docent geweest, al is dat alleen maar in het begin zichtbaar en voegt het verder niks toe., maar Zooey Deschanel ... Vreeslijk, of was het de bedoeling dat ze autistisch/gedragsgestoord over komt? Zaken spreken elkaar tegen, zoals het virus dat alleen groepen dood, maar toch ook weer niet.. Verder worden alle clichés uit de kast getrokken en zijn ze ook nog eens ongeïnspireerd verwerkt. Jammer! Misschien had Lionel Richie een titlesong moeten maken: "Running with te wind".

Erg deprimerend, kan me er op veel vlakken mee identificeren. Niet begrepen/geaccepteerd worden, er buiten vallen etc. Zoiets bouwt zich op, en de tand des tijds zorgt er (moeten we er hier maar bij denken) dat het voor de hoofdpersoon ook allemaal niet meer uit maakt. Het leven werd even op zijn kop gezet door dat gigantische gebrek aan liefde en erkenning, dat er opeens leek te zijn, als een mirakel. Dan, wanneer de geest tot de conclussie komt dat iedereen tegen je is (wat erg zwart/wit is neergezet, want hufters waren het allemaal) is er niks meer te doen. Hulp kwam te laat. Dramatisch. Het geheel bleef interessant door de plottwists (Coleman, de liefde en de conclussie dat het allemaal toch niks was na zijn heldenstatus.)

Days are numbers, I'm out of time. It's still the same, nothing changed, . The shadow of a lonely man, is all that's left of me.

Mijn gevoel bij deze film. De voorbijflitsende auto's geven dat goed weer. Ijzersterke prent rond een depressieve man (en die vissen hinten naar een lichte psychose wellicht). Kan me ook wel vinden in de theorie dat alleen het einde 'echt' was, en de rest in zijn hoofd afgespeeld werd. Sommige taferelen (VIP Creative etc.) waren anders ook wat onrealistisch.