Meningen

Het was niet veel. We kennen allemaal het verhaal en hoe spectaculair het in het echte leven ook geweest is. Het maakt niet direct voor een onderhoudende film. Mensen die opgesloten zitten in een mijn zijn een stuk interessanter wanneer er een moordlustige gek tussen zit, of er monsters achter ze aanzitten .
Omdat dit in dit geval natuurlijk niet ging moet het boeiende dan komen van de karakterontwikkelingen. Maar dit is direct het grootste makke van de film, alle karakters zijn flinterdun en een karikatuur qua opzet. Op typische hollywood wijze zitten alle cliche's erin. De man die bijna met pensioen mag, de man die op het punt staat vader te worden, de man die de demonen van zijn verleden moet verwerken. Maar dan wel allemaal op zo'n opzichte wijze in het verhaal gestopt dat het bij mij bij tijd en wijle op mijn lachspieren werkte.

Wat mij ook nodeloos stoort is dat er door de hoofdpersonen Engels wordt gesproken, zeker omdat het niet consequent is en we soms in de film wel mensen in het Spaans horen praten. Enige pluspuntjes zijn de soms mooie beelden van Atacama woestijn en de acteerprestaties die over het algemeen ruim voldoende zijn (alleen Banderas verslikt zich in een paar scenes)

2*

Erg sfeervolle film, waar de tand des tijds duidelijk geen grip op heeft gekregen! Genoten heb ik van de futuristische setting en prachtige decors, met als hoogtepunt het huis van JF. Eeuwig zonde alleen dat het verhaal dan redelijk dertien in een dozijn is, en nergens weet te imponeren. Dat de film je dan af en toe over kwesties als " wat maakt een mens" laat nadenken en zelfs Descartes quote is wel leuk, maar verder dan de vraag stellen gaat de film niet.

3.0* voor het visuele spektakel

Ik merk dat veel mensen deze film compleet anders benaderen dan ik. Dit is toch geen film om serieus te nemen? Het is een een dikke knipoog/ode aan alle bekende slashers, en dat in een een komedie over-the-top horror gegoten (Waarbij komedie de boventoon voert). Ik heb dan ook bijna de hele film met een flinke glimlach zitten kijken, alle bekende slasher-clichés werden lekker overdreven uit de kast gehaald, heerlijk!

4*

Grappig dat mensen de film traag en saai vinden. Ik vond het film ontzettend sfeervol, eigenlijk direct vanaf de eerste minuut. Die constante spanning dat er iets gaat gebeuren, zonder dat daar hele concrete aanwijzingen voor zijn. Zoals zo vaak is dit natuurlijk erg persoonlijk, maar het doet me wat dat betreft erg denken aan Eyes Wide Shut en The House of the Devil. Films die me van begin tot einde beklemmen.

Ik ontkom er niet aan om de film met het boek te vergelijken. Misschien had ik de film niet zo kort na het lezen van het boek moeten kijken, maar dit resulteerde in ieder geval in een flinke teleurstelling.

Datgene waar het boek zo in uitblonk is volkomen verloren gegaan in de omzetting naar het witte doek. De sterkste troef van het boek was de uitdieping en de ontwikkeling van alles karakters, helaas wil het hier niet echt uit de verf komen. Mikael blijft mij te oppervlakkig wat vooral komt door de bijna totale afwezigheid van de Wennerstrom affaire, in het boek leer je aan de hand van deze affaire Mikael beter kennen en ook zijn wat vreemde relatie met Erika geeft hem wat meer diepgang. Ook Salander krijgt naar mijn zin wat te weinig achtergrond mee, met slechts twee scenes bij Bjurman. Zowel de achtergrond van Salander en de Wennerstrom affaire zijn in het boek minsten zo belangrijk als het mysterie van Harriet, in de film lijkt het niet te passen omdat het maar zo vluchtig ter sprake komt.. Dat verder ook de hele zoektocht naar Harriet wel erg veranderd is kan ik dan nog wel mee leven.

2,5*

Redelijk. Op zich was het qua atmosfeer niet onverdienstelijk, maar echt overtuigen deed het nergens. Dieptepunt hier was toch het einde, waarbij alles tot in den treure wordt uitgelegd. Bijna een belediging van de de kijker. Want zo ingewikkeld was het niet. Had wat mij betreft 100x sterker geweest wanneer we de film was gestopt met het shot op de begrafenis.

Bijkans geniale film. Van het moment dat de agent zijn glas met water leeg gooide in het begin, wist ik dat dit iets ging worden wat ik wel zou kunnen appreciëren. Vanaf dat moment was het voor mij 80 minuten genieten, waarbij het absurdisme me bij tijd en wijle nog het meest deed denken aan Gummbah en zijn cartoons.

4.5* en voor nu even een plaatsje in mijn top 10

Onderhoudend. Meer kan ik er niet van maken, minder ook niet. Op de mooie plaatjes van London na zijn er weinig positieve uitschieters te noemen over de film, maar nergens zakt het ook echt door de mand.

2,5*

Prima film, die op zeer passende wijze de gruwelijkheden gepleegd in Snowtown Australië laat zien. Moet hierbij wel zeggen dat het hebben van de nodige achtergrond informatie wel essentieel is om de film goed te kunnen volgen.

3,5*

Tja... Wat moet je hier nu mee. Allereerst is het niet direct wat ik van een film verwacht. Echter degene die me tipte sprak echter over een evolutie van het medium en om me niet te laten kennen toch maar een poging gewaagd. Op drieëntwintig jarige leeftijd wilde ik nog niet als fossiel bekend staan. Dertig minuten later ben ik op die mening teruggekomen, laat mij maar een fossiel zijn want dit was een pure kwelling. De geluiden kwamen niet veel verder dan me irriteren en de beelden deden niets meer dan me hoofdpijn bezorgen. Ik durf oprecht te zeggen dat de dertig minuten die ik hier aan heb gewaagd de meest vervelende minuten zijn geweest die ik in een leven aan cinema heb meegemaakt.

0,5*

Soms komt Netflix wel eens met een aardige suggestie van wat ik leuk zou vinden. Meestal niet. Dit was een film uit de tweede categorie. (die bij Netflix overigens bekend is als Deadly Spa en niet als Zephyr Springs)

Het begon allemaal nog wel aardig, de setting werd goed geïntroduceerd en al snel krijg je een gevoel van onbehagen. Jammer alleen is dat de introductie veel te lang door gaat en al snel 75% van de film bedraagt zonder dat de spanning ook maar enigszins verder wordt opgebouwd. De uiteindelijke climax is dan ook nog eens matig en brengt je niet echt in vervoering.

Al met al een uiterst matige thriller.

1,5*