Meningen

"And the Razzie goes to....". Film had veel beter kunnen zijn zonder Sandler.

The Tournament

Films waarin mensen elkaar af moeten maken voor een tv-show, weddenschappen of andere zieke spelletjes zijn in de laatste jaren veel voorbij gekomen. Denk aan het Japanse Battle Royale, The Condemned of de recente film Gamer. Meestal (met uitzondering van Gamer) zijn dergelijke films vaak slecht uitgewerkt en geen echte hoogvliegers. Met het gevoel weer zo'n film aan te zetten ben ik begonnen aan The Tournament.

Integendeel tot mijn verwachtingen, sprak de film mij vanaf de eerste tot de laatste minuut aan. De acteerprestaties waren goed, aardig wat bekende gezichten, erg goede special effects, afwisselende en amusante actiescenes, spannend, en bovenal, wat bij andere dergelijke films vaak tekenend is, geen voorspelbaar einde. Vanaf het begin tot het einde is The Tournament boeiend.

Een visueel aantrekkelijke en spannende film.

4,0*

Toy Story 3

Heerlijk om een goede animatiefilm te zien die het niveau van Wall-e en Up haalt. Wat zeg ik? Overtreft! Dit deel van Toy Story is er een die van begin tot eind boeiend en spannend is. Bovenal een avonturenfilm gecombineerd met komedie, drama en actie.

Over elk stuk speelgoed in de film is goed nagedacht. Ieder stuk speelgoed voegt wat leuks toe aan de film. Hiermee laat Pixar de creativiteit zien waarmee Toy Story is gemaakt. Een ongelofelijk arsenaal aan speelgoed is uit de kast gehaald en toegepast op het plot en de verschillende scenes. Elk speelgoed wordt op basis van zijn functies en voorkomen verschillend gebruikt in scenes. Een leuk voorbeeld hierbij is de rijdende telefoon die communiceert door de telefoon over te laten gaan. Of de robot die zijn stemming kan veranderen door hard op zijn hoofd te slaan waardoor steeds een andere gezichtsuitdrukking verschijnt. Pixar maakt de vertaalslag van plastic speelgoed naar levende personages zo goed, dat je als kijker echt mee gaat leven met het verhaal en personages. Wellicht komt het woord personage daardoor ook beter tot zijn recht dan de benaming 'speelgoed'.

Een ander scene is de dinosaurus van het kleine meisje Bonnie die zijn chat gesprekken met een speelgoeddinosaurus een paar huizen verderop geheim wil houden. Helaas lukt dit niet doordat tijdens het opzoeken van een adres door Woody en de andere speelgoedpersonages van Bonnie, een pop-up chatscherm verschijnt van deze dinosaurus. Het klinkt waarschijnlijker minder leuk dan het is, maar deze scene laat zien dat Toy Story 3 goeie humor kent. Zo ook de twee nieuwe personages Barby en Ken, die voor erg leuke scenes zorgen. Het leukste moment van de film is by far het moment dat ze Buzz proberen te resetten en hij als een Spanjaard ontwaakt. Ik heb eventjes hard moeten lachen!

Heel positief bij animatiefilms van de afgelopen jaren is dat deze steeds 'volwassener' worden. Zo zagen we bij Up af en toe een sterke dramatische flow in de film, en ook bij Toy Story 3 is dit het geval (vooral het einde). Ik vind het erg mooi dat animatiefilms zo wat extra lading geven aan een film zodat je echt 'geraakt' wordt tijdens het kijken.

Herkenbaar, aangrijpend, spannend en vol met humor!

4,0*

Eddie Izzard als een Johnny Depp rip-off met zijn 'gay pirate' eyeliner. En hoe hebben ze in godsnaam de moeder van Jim Hawkins kunnen casten. Wat een verschrikkelijk irritant wijf met die hoge zeikstem.

De film keek wel lekker weg hoor.

Goede film, alleen de gelijkenis van de rol van Eastwoord met zijn rol in Gran Torino is te groot. Het lijkt hierdoor een beetje of Eastwoord op de automatische piloot speelt.

True Grit

Een meisje van 14 die een rol speelt alsof ze een vrouw van dertig is. Haar wijsheid, haar manier van praten en haar onbevreesde en onverschrokken dialogen met personen die velen beangstigend zouden vinden (vooral iemand van 14) is overdreven en onrealistisch. Daarnaast Jeff Bridges die met het opzetten van een accentje met af en toe een dronken scéne wederom een oscarnominatie binnen sleept (net zoals in Crazy Heart) is ook wat te misplaatst. Dit zal ten deels wel te maken hebben met het feit dat films van de Coen broers altijd te hoog gewaardeerd worden. Dit uit zich bij True Grit in een film die als er een andere naam bij 'regisseur' zou staan doorsnee zou zijn. Het verhaal boeit trouwens niet, en de 'verborgen' grapjes beschouw ik niet als grappig.

Laat ik gul zijn: 2,0*

New Moon

De film gaat verder waar het vorige deel stopte. Eigenlijk niet een heel ander soort film als deel 1. Verhaal is helaas wel wat standaard (GTST-gehalte) en er wordt wat meer de nadruk gelegd op de romance tussen Bella en Edward/Jakob en veel minder over het 'vampieraspect' van de film.

Mateloos irriterend vond ik het keer op keer bevestigen van Bella en Jakob aan elkaar hoe erg ze van elkaar houden. Het had een erg traag blabla gehalte en een stormvloed aan 'ik kan niet zonder je' en 'zonder jou heeft het leven geen zin' conversaties. Tweede kritiekpunt is het duffe personage Bella. De manier hoe zij de liefdesbreuk verwerkt en hoe ze omgaat met haar klasgenoten is behoorlijk vreemd. Constant in haar eigen wereld, niet reageren op vragen van andere mensen en eerst een half uur naar een lege hemel staan staren voordat ze een antwoord geeft op een vraag. Het lijkt wel of ik 2 uur naar een drugsverslaafde heb lopen kijken.

'Wat heb ik nou eigenlijk gezien?' vroeg ik mij na 2 uur film af. Eigenlijk vrij weinig. Het kijkt allemaal wel leuk weg, op een paar puntjes na, en het sfeertje in de film is ook goed, maar het is gewoon een iets mindere film als deel 1. Het lijkt meer een bruggetje naar deel 3 en een makkelijke manier om het succes van het eerste deel de kassa wat verder aan te vullen.

Eerste deel vond ik een ruime 3. Door wat kritiekpuntjes die meer aanwezig zijn in dit tweede deel geef ik deze film een magere 3.

3,0*