Meningen

Erg goede en leuke film. Hoewel de themathiek die wordt aangehaald zo voorgesneden is als iets, kan het mijn waardering voor deze film zeker niet omlaag brengen. Erg leuk gebruik van muziek ook, erg passende liedjes.

4,5 nu. misschien later hoger, 5 sterren liggen op de loer, maar daarvoor wil ik hem nog eens zien.

Een erg dubbel gevoel geeft deze film me. Waar er een prachtig thema is, veel hele! mooie wideshots van de grasvelden, en zeer aardig acteerwerk van Costner, is er ook veel in de film waar ik me aan ergerde, en vooral die negatieve punten brengen me tot een conclusie van een 2,0 ster.

Het begin is ronduit slecht, ik kan niet anders zeggen, overgedramatiseerde scene van een John Dunbar, volledig met zwaargewond been, die zonder dat we daar ook maar enkele reden toe krijgen glorie en zijn dood tegemoet rijdt, maar door het belabberde schietwerk van een man of 30 daar ongedeert uitkomt. Vervolgens krijgen we ook niet echt een sterke reden waarom hij vervolgens persé juist op die post gestationeerd wil worden. Waarom Costner vervolgens besluit daarbij een volledig gestoorde hogere officier voor te dragen, is me al helemaal een raadsel, want ik vond hem totaal tegen de toon van de film in, maar goed, tot zover kon ik dit nog allemaal zien als de vrijheid die een regisseur heeft.

Maar naarmate de film vordert zijn er nog genoeg elementen die op zijn minst storend waren, waarom moest er bijvoorbeeld in 's hemelsnaam de relatie met de wolf zo geromantiseerd worden, je kan een wolf die zich zo mak als een lammetje gedraagt inclusief uit de hand eten en 'zijn baasje' voeren niet echt waarheidsgetrouw noemen. Donder bij spanning, stereotypering van de Amerikaanse 'domme' soldaten, Indianen die zich als totale barbaren gedragen (wat, voor zover ik in mijn lessen amerikaanse historie heb begrepen, niet met doden en schieten gepaard ging), het was gewoon allemaal iets te veel van het goede. Costner wou hier gewoon veel meer van maken dan mogelijk was.

Maar er was technisch ook nog wel wat aan te merken, zo heb ik enkele onscherpe fragmenten opgemerkt en werd je zowat doodgegooid met de score, die ik dus na verloop van tijd wel gehoord had.

Nee, costner kan het beter bij acteren houden, wat ik, volgens mij in tegenstelling tot iedereen hier, wel zeer behoorlijk vind. Wat een grap dat deze film 7 oscars heeft gekregen, maar goed, het blijft Amerika.

Natuurlijk kan ik van een 'simpele teenage thriller' niet verwachten een diepgaand doordacht plot te hebben, maar als je besluit dat gegeven aan de kant schuiven heb je nog best een vermakelijke thriller die vooral uitblinkt in cinematografie en spanningsopbouw. Acteerwerk is simpel maar goed, ik blijf Trevor Morgan een meer dan behoorlijk bijrol acteur vinden, misschien zouden ze deze jongen eens een kans moeten geven in een A-film.

Niet goed genoeg om te blijven hangen, maar toch zeker niet zo slecht als overal wordt beweerd.

3,5*

Brrr, wat een slechte film. Duidelijk mikkend op het 'makkelijke' publiek roept deze film niet alleen foute associaties op naar Forrest Gump, Rain Man en andere toppers in het genre op, het is ook gewoon slecht jatwerk.

Hoe verder de film vorderde, hoe meer ik hoopte dat Lucy bij een gastgezin geplaatst zou worden, zo ongeloofwaardig waren alle pleidooien voor Sam's Cause. Pfeiffer en Penn zijn tenenkrommend slecht, het tekent de academy dat ze Penn met een 'nod' belonen, ze lijken gewoon te gaan voor de politiek correcte keus.

De cameraman van deze film had duidelijk iets te diep in het glaasje gekeken, ik werd bijna onpasselijk van alle close-ups, wentelingen en andere schokken. Daarnaast wordt bijna op Mystic-River-achtige (ja, die is jonger) manieren de blauwe filter toegepast, alsof geen ander trucje bedacht kon worden.

Kortom: Een film om snel te vergeten.

1,0 ster

De film gaat alle kanten uit: van tragikomedie tot volbloed dramafilm, van slapstick tot over the top romantiek, jammer genoeg slaagt geen van die onderdelen helemaal. Jim Carrey blijft echter een goed acteur en het WTF-gehalte draagt bij aan toch een prettige avond uit.

Kortom: verwacht geen goede film, wel een aparte.

Het grootste nadeel aan de hele film is eigenlijk wel dat Tarantino hem helemaal laat doodbloeden, na een uur is het zo ongeveer wel zeker hoe het gaat aflopen. Vooral omdat de plotomschrijving op de dvd (en hier) bijna drie kwart van de film omvat.

2,5 *

Raar eigenlijk. Deze film is denk ik al een keertje of vier mijn speler ingekropen, en telkens weer verbaas ik me erover dat ik hem zo goed vind.

Tuurlijk, dit is geen werkje van hoogstaande craftsmanship van Leder's zijde. Script ook is niet al te goed. Shifts tussen tijdslijnen die enerzijds niet duidelijk en anderzijds totaal onnodig zijn, Jay Moore's personage had eigenlijk net zo goed in zijn totaliteit geschrapt kunnen worden. Score is bijna een directe kopie van American Beauty. Er vallen genoeg argumenten te geven om te zeggen dat dit geen goede film is, en dat zal 'ie misschien filmtechnisch ook niet zijn, maar toch heeft ie iets wat me grijpt. Is het de invulling van de karakters? Is het de goedbedoelde boodschap die de film met zich meedraagt? Of toch gewoon het dramatische verhaal? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik films voornamelijk beoordeel op de mate van hoezeer ik met de film en zijn karakters meeleef, en daar is deze film zeer in geslaagd.

Het lijkt me dan ook niet meer dan terecht dat ik deze film een cijfer geef wat aansluit van wat ik van de film denk als ik hem kijk. 4,5 blijven nogmaals staan

Laat me voorop stellen dat ik een voorstander van de Bond-reboot ben, het voegt voor mij zeker iets toe om Bond een geschiedenis te geven en aan de rol acteertechnisch wat gewicht te hangen. Daarnaast bevalt het me ook zeer dat de makers zich ervan bewust zijn dat alle gimmicks, product-placement en andere ongein de reeks weinig goed doen. En, nou vooruit, ook Daniel Craig verdient een pluim voor zijn draai aan James Bond in deze Quantum of Solace.

Maar daarmee zijn voor mij ook direct de positieve aspecten van de film meteen naar voren gebracht. De film voelt op de een of andere manier veel langer aan dan de werkelijke speelduur, het camerawerk is, zoals sommige voor mij al schreven, veel te fragmentarisch en daardoor verwarrend en vooral het plot laat veel te wensen over. Hoewel Paul Haggis zijn uiterste best doet om het verhaal een episch karakter te geven mis ik vooral iets wat echt bindt met Casino Royale, Vesper alleen is niet genoeg. Er wordt een compleet nieuwe bad-guy naar voren geschoven die zich in heel andere atmosferen begeeft dan Le Chiffre, de bond-girl werkt niet alleen op de zenuwen (wat een verrassing, een sterke vrouw!), ze is vooral overbodig. Daarnaast lijkt inspiratie ver te zoeken als het om actiescènes gaat (ik denk met weemoed terug aan het shot van het auto-ongeluk in CR), de ene achtervolging na de andere, je begint je tijdens de film af te vragen wat het volgende transportmiddel gaat worden waar James zijn vijanden mee te lijf gaat. Verder vind ik de film ook qua toon niet gebalanceerd. De scène waar de operamuziek over een -jawel- achtervolging is geplaatst strookt totaal niet met de rest van de toon, het lijkt aan te geven dat de regisseur zelf door had dat het publiek genoeg zou krijgen van de volgende achtervolging dus daarom maar iets anders moest verzinnen. En hoewel ik mezelf hier misschien een beetje tegenspreek, miste ik ook wel een beetje de typische Bond-elementen (Ik vond het bijvoorbeeld erg jammer dat het gunbarrel-shot er op het eind nog een beetje in werd gepropt omdat 'dat zo hoort').

In zijn geheel herbergt de film natuurlijk nog wel wat mooie shots en locaties, maar dat lijkt me praktisch onvermijdelijk met een budget als de Bond-franchise en blijft Judi Dench een indrukwekkende M, maar all in all vind ik Quantum of Solace vooral een gemiste kans.