Meningen

Heel lang geleden, toen ik nog op het VWO zat, gingen we met de geschiedenisklas naar de film Gandhi. Het was de eerste 'serieuze' film die ik ooit in de bioscoop zag. En ondanks dat ik indertijd een spanningsboog moet hebben gehad van ongeveer twintig minuten, vond ik het een geweldige ervaring. De film duurde ruim drie uur, maar die vlogen om. Ik was vooral erg onder de indruk van de historische setting waarin de film geplaatst was, en de imponerende massascènes. Waarschijnlijk is door deze film mijn voorliefde voor historische en biografische epossen ontstaan.

Gisteren bekeek ik de film voor de zoveelste keer, en wederom was ik erg onder de indruk. Met name door het fantastische spel van hoofdrolspeler Ben Kingsley. Hij lijkt in de film niet alleen enorm op Gandhi, hij ís gewoon Gandhi. Ik vind het dan ook meer dan terecht dat hij in 1982 de Oscar voor beste mannelijke hoofdrol in de wacht sleepte. De film is een onovertroffen meesterwerk en staat nog steeds hoog in mijn lijstje van beste films aller tijden. 5*

Gremlins is een Amerikaanse horrorkomedie uit 1984. De film werd geregisseerd door Joe Dante en het scenario werd geschreven door Chris Columbus.

Het verhaal begint met een man die een schattig harig wezentje koopt, om dit aan zijn zoontje te geven als kerstcadeau. Het is een mogwai, wat uit het Chinees komt en zoiets betekent als ‘kwaadaardige geest’. Hij heeft echter drie waarschuwingen meegekregen: de mogwai kan niet tegen fel licht, mag niet nat worden, en het belangrijkste: hij mag nooit eten krijgen na middernacht. Uiteraard gaat dit geweldig mis, met alle gevolgen van dien.

Gremlins is een vermakelijke film, waarbij duidelijk gebruik wordt gemaakt van poppen. Het ziet er echter redelijk overtuigend uit, al vond ik de wezentjes eerder irritant dan eng. Er zit ook voldoende humor in de film; ik heb regelmatig met een enorme glimlach op mijn gezicht gezeten. Conclusie: aardig concept, prima verhaal. Ik heb me uitstekend vermaakt, al had de film misschien een kwartiertje korter gekund. Het einde is redelijk voorspelbaar en wordt eigenlijk iets te lang uitgesponnen. 3,5*