Meningen

Wanneer de revolutionair Georges Danton in 1793 terugkeert naar Parijs, komt hij er al gauw achter dat zijn vroegere medestander Robespierre een waar schrikbewind voert. De democratische hervormingen blijken niet te verwezenlijken, en het nieuwe bestuur stort zich op een nieuwe groep vijanden. Omdat vrijwel alle edelen gevlucht zijn of onder de guillotine zijn beland, worden ook de gewone burgers slachtoffer van de waanzinnige slachtpartijen.

Danton (1983) is de eerste Franse film van de Poolse regisseur Adrzej Wajda (1926-2016), die in totaal 36 films heeft geregisseerd. De film is een realistische weergave van de chaotische situatie tijdens de nasleep van de Franse Revolutie van 1789. De titelrol wordt gespeeld door Gerard Depardieu, en zoals altijd zet hij een prima prestatie neer. De show wordt echter gestolen door Wojciech Pszoniak (probeer dat maar eens uit te spreken), die een meesterlijk Robespierre neerzet. Hij lijkt bovendien als twee druppels water op de echt Robespierre, zoals we die kennen van schilderijen uit die tijd.

Al met al een aardige historische film, al had ik persoonlijk liever de verwikkelingen vanaf de Franse Revolutie gezien in plaats van de nasleep enige jaren later. Je moet voor deze film wel een bepaalde historische kennis hebben om alles goed te kunnen begrijpen. Voor mij niet zo'n probleem, maar ik kan me voorstellen dat het voor de gemiddelde filmkijker niet allemaal even duidelijk is. Daarnaast stoorde ik me regelmatig aan de belabberde Franse nasynchronisatie. 3,5*

Film noir is een van mijn favoriete filmgenres. Dead Men Don't Wear Plaid is een komische film noir, maar voldoet aan alle eigenschappen van de klassieke film noir: een cynische detective, een voice-over, flashbacks, een regenachtige stad, veel sigarettenrook en natuurlijk een femme fatale. En uiteraard is alles in prachtig zwart-wit geschoten.

Het verhaal is absoluut niet te volgen: iets met een verdwenen professor, een dodenlijst en een Duitse samenzwering, maar dat doet er helemaal niet toe. Het is een genot om te kijken. Heel inventief is het gebruik van archiefmateriaal uit oude films, waardoor we veel Hollywoodsterren van weleer kunnen spotten. Een genot voor een filmfreak als ik. Zo ontwaarde ik onder anderen Humphrey Bogart, Alan Ladd, Veronica Lake, Barbara Stanwyck, Ava Gardner, Burt Lancaster, Bette Davis, Joan Crawford, Ingrid Bergman, James Cagney, Cary Grant, Burt Lancaster en nog een handvol andere sterren die me inmiddels weer zijn ontschoten. 4*

Vreemd dat deze film hier zo hoog gewaardeerd wordt. Het verhaal is nauwelijks te volgen; iets met een generaal die zijn verstand heeft verloren, maar het is allemaal totaal niet boeiend. Peter Sellers is alleen maar irritant; hij improviseert er op los, vliegt regelmatig uit de bocht en wordt nergens grappig.

Vermoeiende film, Stanley Kubrick onwaardig. 1,5*