Meningen

Ik ben teleurgesteld. Zeker na de eerste helft van de film, die ik erg sterk vond. De film kakt daarna volledig in. Er wordt een enorme spanning opgebouwd in de eerste helft, maar daar blijft niks van over in de tweede helft van de film (ik voel me zelfs een beetje bedrogen). Je verwacht dat er iets gaat gebeuren, maar er gebeurt niks, alleen nog meer gestileerde beelden, die wel mooi zijn, maar steeds minder betekenis lijken te hebben. En dan de eindscene.

De mooie cinematografie maakt veel goed, maar inhoudelijk kon ik er uiteindelijk weinig mee.

Hoe beoordeel je een film als deze? Om meerdere redenen een lastige vraag. Hoe zwaar moeten de overduidelijk foute inhoud en de historische relevantie meewegen in je oordeel? De film is bijna 100 jaar oud en voor kijkers van nu dus heel moeilijk in het juiste perspectief te plaatsen (zowel qua inhoud als vorm).

Gelukkig wegen objectieve maatstaven in mijn stem nooit heel zwaar (het is immers een persoonlijk oordeel, ik wil niet eens objectief zijn) en dus kom ik tot een laag cijfer. De film is langdradig en de inhoud is verschrikkelijk. De invloed die de film gehad heeft op de Amerikaanse cinema is overduidelijk, maar is zeker niet per se een goede invloed. Ik heb het dan vooral over de manier van verhalen vertellen. Ik zie veel dingen terug die me nu nog irriteren in moderne Hollywood-films, zoals het overbodige 'romantische' subplot , de moralistische toon en het toewerken naar een spectaculair 'gesloten' einde.

Ik vraag me ook wel af of deze film ook zo invloedrijk is geweest op bijvoorbeeld de Europese cinema, ik heb daar mijn twijfels over, was de film uberhaupt wel te zien in Europa in die tijd?

Ook op technisch gebied was de film vooruitstrevend, maar dit is voor mij zelden een argument om een film goed te vinden. Moderne films met de allernieuwste special effects ga ik ook niet om die reden hoger beoordelen.

Een aantal scenes vond ik wel erg mooi gemaakt, met als hoogtepunt de moord op Lincoln. Al met al te weinig om tot een positief oordeel te komen.

Die kutpop is irritanter dan ooit en om het nog erger te maken zijn het er nu twee. Waarschijnlijk grappig bedoeld, maar dat was het niet.

Refn flikt het weer om met een goede film op de proppen te komen. Nog niks matigs van de man gezien. Het is moeilijk een film te maken over een man die eigenlijk alleen maar mensen in elkaar wil timmeren en verder niks met z'n leven doet. Als je zo'n film te serieus maakt dreigt het gevaar van totale leegte (er is immers niks méér in het karakter Charles Bronson). Aan de andere kant drijgt het gevaar dat het een ordinaire gewelddadige knokfilm wordt. Gelukkig weet Refn de juiste toon te vinden. De film balanceert wonderbaarlijk tussen serieus, komisch, nihlistisch, gewelddadig (maar nooit té),over-the-top en kunstzinnig. Hardy zet een geweldige rol neer en Refn weet de film z'n eigen stijl te geven.