Meningen

Naarmate ik deze film vaker zie, begin ik ‘m steeds beter te vinden. Intelligente film, goede dialogen, zet aan tot nadenken.
Mooi om te zien hoe het slachtoffer slim weet te integreren in de commune in de bergen, en zijn ontvoerders uit elkaar weet te spelen. Interessant, voor meer dan een uitleg vatbaar, einde. It’s in the eye of the beholder vermoed ik, het einde van de film geeft geen echt uitsluitsel.
Erg goed, 4*.

Ik ben deze film ooit met weinig positieve verwachtingen gaan kijken, mezelf schrap zettend voor wat Hollywood-teenybopper-horrortrash en ervan uitgaand de film na maximaal een halfuur weg te zappen. Niet dat het belangrijk is maar de enige reden voor mij om uberhaupt aan deze film te beginnen was de hoge waardering van de Veronica-gids met, uit mijn hoofd, vier sterren. Tot zover de voorgeschiedenis.

Tijdens het kijken kwam ik er echter al gauw achter dat ik er volledig naast zat want ik vind FD een goede, verrassende film met een origineel uitgangspunt. Film kijkt lekker weg en de manier waarop de dood bij de verschillende personen z’n werk afmaakt is over het algemeen vermakelijk weergegeven. Ik heb me geen moment verveeld. 3.5*

P.S. Ik geef trouwens weinig om de vervolgen, ergens tijdens of na deel drie ben ik afgehaakt. Niet omdat ik deel twee en drie als film op zich zo slecht vond, maar omdat ik het originele gegeven in de latere delen gauw sleets vind worden. Op een gegeven moment weet je het allemaal wel.

Losjes gebaseerd op Ian Fleming’s leven voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Aardige miniserie maar een beetje gladjes gemaakt. Bij vlagen een wat goedkoop aandoende produktie. Niet slecht maar kon me ook niet helemaal overtuigen, 3*.

Lang heb ik Footloose genegeerd omdat hij stelselmatig werd uitgezonden door de EO in de late jaren ’80, my bad, totdat ik hem een keer toevallig zag op vakantie in het buitenland. Sindsdien ben ik behoorlijk opgewarmd ten opzichte van deze film.

Eenvoudig verhaal maar goede soundtrack, met name de nummers van Kenny Loggins en Bonnie Tyler, en leuke vertolkingen van Bacon en Singer maken dat ik in de loop der jaren een soort van zwak heb ontwikkeld voor deze film. 3*

Klunzige Harrison Ford wordt in Parijs na de verdwijning van zijn vrouw op sleeptouw genomen door een jonge, streetwise Seigner. Op zoek naar zijn vrouw biedt Parijs een sfeervol decor voor allerhande klop- en schietpartijen met criminelen en geheime diensten van buiten- en binnenlands allooi gelardeerd met een enkel nachtclub-bezoek voor wat couleur locale.
Aangenaam wegkijkende film met diverse humoristische scenes van een Ford die, niet in zijn natuurlijke habitat, naar hartelust aanblundert en letterlijk en figuurlijk menigmaal zijn hoofd stoot. Niet Polanski’s beste werk (van wat ik gezien heb vind ik alleen al Bitter Moon meer kwaliteit hebben), maar heb wel een zwak voor deze film. Heimelijk genoegen. 3*