Meningen

Toen ik nog wat jonger was heb ik De Tasjesdief vaak gezien. Destijds maakte de film indruk op me, en ook nu was het allesbehalve saai. Het verhaal zit goed in elkaar en het wordt redelijk spannend. Het acteerwerk is niet erg bijzonder, al vond ik Aus Greidanus Jr. er in positieve zin uitspringen. Voor een kinderfilm vrij goed.

Toen ik nog wat jonger was heb ik deze film ontzettend vaak gezien. Ik weet nog goed dat we meteen na afloop van deze film altijd zelf naar buiten gingen om te voetballen.

Ook nu kan ik er nog van genieten. Het verhaal is simpel en bij vlagen ongeloofwaardig, maar het boeit zeker. Hoofdrolspeler Lewis McKenzie doet het heel aardig, maar vooral de bijrollen van Ray Winstone, Ben Miller en Robert Carlyle zijn heerlijk. Vooral voor de wat jongere kijker een leuke film.

Een unieke film die verschillende genres als oorlog, komedie, actie en drama mixt. De film kent een aantal zeer grappige momenten, wat actiescènes en heeft ook drama-elementen, al komen die niet echt uit de verf omdat de film zichzelf niet helemaal serieus neemt. Dat is overigens ook een sterk punt van Three Kings

Mark Wahlberg zet een goede rol neer en ook George Clooney en Ice Cube doen het goed genoeg. Verder is er nog een grappige bijrol van Spike Jonze. Opvallend zijn vooral het aparte camerawerk en de kritiek die op de Amerikaanse rol in de oorlog wordt gegeven. Het verhaal is onderhoudend, al heeft het subplot met de journaliste geen toegevoegde waarde. Een zeer vermakelijke film, maar naar mijn mening wordt het nergens echt heel goed.

Op visueel gebied een spectaculaire film, maar op elk ander gebied wordt het nergens bijzonder. Het verhaal is flinterdun en qua acteerwerk halen Jeff Bridges en Olivia Wilde weliswaar een voldoende, maar meer ook zeker niet. De bijpassende soundtrack van Daft Punk is wel een pluspunt. De beste momenten zijn de schijfgevechten en de motorgevechten op het begin. Ik ben wel blij dat ik deze in de bioscoop gezien heb, daar komt een film als deze toch het best tot zijn recht.

Hoewel Troy niet het grootse uitademt van bijvoorbeeld een film als Braveheart, is het een redelijk geslaagde eposverfilming.

Wat betreft de hoofdrollen, Brad Pitt vind ik perfect gecast als Achilles, hij zet overtuigend een arrogante godenzoon neer. Zijn rivaal Hektor wordt eveneens goed gespeeld door Eric Bana. Orlando Bloom doet het vrij aardig als Paris, waarschijnlijk omdat een dergelijke rol hem goed past.
Leuke bijrollen zijn er verder van Brian Cox, Brendan Gleeson, Peter O’Toole en Garrett Hedlund. Diane Kruger, Rose Byrne en Saffron Burrows doen de vrouwelijke rollen redelijk. Het beste vind ik echter nog Sean Bean, die als Odysseus helaas maar weinig speeltijd heeft.

Het probleem is dat regisseur Wolfgang Petersen het allemaal iets te groot heeft aangepakt. Hij heeft té veel dingen willen verwerken in slechts één film, waardoor de karakters allemaal minder sterk zijn en de film diepgang mist. Echt geraakt werd ik dan ook niet. De beste delen van de film zijn zonder twijfel de gevechten, zoals de scène waarop de Myrmidonen op het strand aankomen en de verschillende persoonlijke duels tussen bijvoorbeeld Hektor en Achilles. Verder vind het allemaal plaats op mooie sets en ook de kostuums mogen er zijn.

De film mist diepgang om een absolute topper te zijn, maar Troy is zeker de moeite waard.

Een goede film, maar niet het meesterwerk wat ik verwacht had. Wellicht heb ik me laten misleiden door enkele lovende recensies en hoge beoordelingen. Ook moet ik toegeven dat de western niet mijn favoriete genre is, iets wat kan meespelen bij de beoordeling van een film.

Het verhaal op zich stelt niet zo veel voor, het zit ‘m meer in de uitvoering. De cast is uitstekende. Jeff Bridges lijkt met de jaren beter te worden en zet een geweldig Rooster Cogburn neer. Hailee Steinfeld overtuigt als jong meisje, ze was nota bene dertien jaar oud toen de opnames plaatsvonden. Aan de ene kant is ze erg volwassen voor haar leeftijd, aan de andere kant is ook goed te merken dat ze nog een kinderlijke kant heeft. Opvallend trouwens dat ze genomineerd werd voor de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol. Naar mijn mening heeft ze toch echt wel een hoofdrol in deze film. Matt Damon speelt een rol die ik van tevoren niet met hem geassocieerd zou hebben, maar doet het prima. Josh Brolin krijgt als Tom Chaney niet veel speeltijd en zijn prestaties zijn verder niet opvallend te noemen. Wel opvallend is het optreden van Barry Pepper als Lucky Ned Pepper, toevalligerwijs dragen ze dezelfde achternaam. Hem had ik graag meer in beeld gezien.

Het prima acteerwerk vindt plaats in een realistische westernwereld, waar Roger Deakins weer voor mooie plaatjes zorgt. Een prima soundtrack is er ook weer van Carter Burwell.

De film kent ook een paar hilarische scènes, waarin toch wel weer de hand van de Coen’s te herkennen is in deze verder redelijke standaardfilm. Scènes als die met de opgehangen man (I do not know this man), de Indiaan die als enige niets mag zeggen voor hij opgehangen wordt, de Indiaantjes die van de veranda afgeschopt worden door Cogburn en het bendelid met die gekke dierengeluidjes zijn toch op z’n minst apart te noemen. Een mooie anticlimax ook als Cogburn en Mattie wachten op LaBoeuf en er vervolgens een of andere medicijnman ten tonele verschijnt, schitterend!

Al met al is True Grit een film die bij mij niet echt blijft hangen, maar wel een goede film met enkele hilarische scènes. De moeite waard, dat zeker.