Troy (2004)

Makkers, het gaat hier om de film.

En het is boven enige twijfel verheven dat de film behalve de titel en de naam van de karakters eigenlijk niets te maken heeft met het beroemde verhaal van Homerus.

En ja, ook van dat boek is wel wat twijfel of dat op werkelijkheid berust, net zoals alle boeken van meer dan een jaar of vijfitg, honderd geleden. En al zeker als er iets over god(en) in staat.

Het verhaal van de Trojaanse oorlog in een notendop. Het leek iets uit een hele oude doos met een zeer groot Hollywoodgehalte en helaas kan je moeilijk door die suikeren laag zien. De focus ligt op het spektakel met de slagvelden en de enorme decors. Maar de meeste acteurs zijn wat miscast en acteren ook niet zo goed. Alleen Brad Pitt past wel als de golden boy Achilles en Eric Bana doet het vrij goed als Hektor. Jammer dat net Helen, qua legende de mooiste vrouw op aarde, zo weinig aandacht krijgt en zo goed als een bijrol is.

De film op zich valt nog mee, we krijgen het verhaal van Troje te zien. Maar de kwaliteit is minder door de slechte regie en de teveel aan (Hollywood)karakters op een paar na, niet in hun rol lijken te zitten. Zelfs het Trojaanse paard kan je missen als je even met de ogen knippert. Troy is gemaakt in nasleep van het succes rond Gladiator een paar jaar eerder, maar slaagt er nooit in om dat niveau te halen.

Ik vind dat je Troy tekortdoet als je het alleen maar langs de meetlat van Gladiator legt. Voor mij is Gladiator inderdaad sterker in opbouw, drama en karakterontwikkeling – maar dat is ook precies de insteek: een historisch drama met emotionele diepgang. Troy pretendeert dat helemaal niet te zijn. Voor mij is het grootschalig popcornvermaak, vol epische veldslagen, heroïsche oneliners en indrukwekkende choreografie. Ik zie het meer als een moderne mythologische spektakelstuk dan als een psychologisch drama.

Dat ik Gladiator maar één keer heb gezien, zegt eigenlijk al genoeg: prachtige film, maar zwaar en afgerond. Troy daarentegen kijk ik keer op keer terug, juist omdat het energie, adrenaline en heroïek biedt zonder dat ik er met een vergrootglas naar hoef te kijken. Voor mij hoeft niet alles altijd doorwrocht drama te zijn om waarde te hebben – soms wil ik gewoon pure, bombastische cinema, en daarin levert Troy topkwaliteit.

Afgelopen avond voor het eerst in de cinema eens kunnen zien. Director's Cut. Was de moeite, blijft een zalige film.