Meningen

leuk tussendoortje dat nog hoger had kunnen scoren indien die vervelende (bombastische holywood) muziek niet aanwezig was. Ook werd er soms wat teveel uitleg gegeven over hetgeen juist gebeurde, alsof de regiseur ons bij het handje nam en zei: "zo zit dat in mekaar". Buiten deze minpuntjes is dit een leuke film met lekker veel geschreew op zijn Japans, heerlijk

Buiten enkelle leuke grapjes en wat verwijzingen naar film bleef het voor mij toch een vrij lege film met karakters die me niets deden en op den duur zelfs begonnen te vervelen.

De onmogenlijkheid om te ontsnappen aan de (vooral in Japan) prestatiecultuur is wel al beter uitgebeeld.

Daar komt ook nog eens bij dat ik het niet zo heb op "high school" films, al hoewel ik er toch betere heb gezien, zoals reeds enkele malen vermeld Elephant of Aoi Haru die ik recent zag en me een stuk meer aansprak.

Het plan van de avond was eigenlijk een herziening van Tetsuo maar de keuze viel op deze

Zag deze toendertijd (1984) en dat sloeg wel even in. Er volgden nog meerdere kijkbeurten in de 80tiger jaren. Als ik hem nu voor het eerst zou zien weet ik echt niet wat het zou opleveren want tegenwoordig worden we bedolven door mega-lawines aan beelden. Dat was even anders toen, we moesten het doen met enkelle tv-kanalen die op 19 uur begonnen en die omstreeks middernacht reeds afgelopen waren.

Zag de filmprint van de "George Eastman House Collection" die ze enkele jaren geleden op TCM vertoonden.Goede restoratie met passende muziek.

Dacht eerst dat dit wel een leuk tussendoortje zou worden, maar dat pakte toch even anders

uit. Stukken beter dan verwacht.

Val misschien in herhaling maar "indrukwekkend" is zeker het juiste woord om mijn ervaring te beschrijven.

Al vanaf de eerste scenes heeft de film me beet en word ik meegezogen. De camerahoeken, de belichting, de expressies van de acteurs, etc... etc... Maar vooral de bij momenten flitsende montage heeft mij aangenaam verrast, uiterst hypnotiserend. Tja, en dat allemaal in 1926 met de middelen van toen. Hier zouden nog meerdere hedendaagse regisseurs veel van kunnen leren.

De fantastische vechtscene deed bij momenten aan Gakuryu "Sogo" Ishii's Burst City denken.

De muziek van de Eastman print heeft een verstekend effect en geeft een extra touch.

Hoop deze film ooit op een af ander (underground/experimenteel) festival met live muziek te ervaren.

Het verhaal en deel van het script, dat me ditmaal (eindelijk) eens niet veel uitmaakte, komt dan wel weer van een favoriet schrijver Yasunari Kawabata.

Een prachtige/krachtige film waarvoor men woorden als "expressionistisch/impressionistisch" "surrealistisch" en "avant-garde" zonder blozen kan aanhalen.

goede review: ferdyonfilms