Meningen

Nicholas Cage is een van de weinige stereotiepe Hollywood-actiehelden die het gebaande padje weet te verlaten om zichzelf nu en dan zelfs kwetsbaar neer te zetten. Bruce Willis deed dat ook en liet zich door menig kindsterretje van het doek spelen.
Cage is een rechercheur die de verdwijning van een jong meisje wil oplossen en daarbij op een eiland belandt waarbij de bewoonsters (het zijn hooguit vrouwen) binnen een kleine kolonie zich mystiek gedragen.
Het is allemaal niet veel soeps tot aan de finale. Cage rent de hele tijd rond met een gezichtsuitdrukking waar hij in godsnaam mee bezig is, of de hele tijd hulpeloos is.De kolonie is vrij sektarisch waar blonde meisjes in school gebrainwashed worden en mannen niets anders doen dan assisterend landbouwwerk. Een absurde film waarbij de eilandbewoonsters overduidelijk al lang geen contact meer hebben met de normale beschaving, Cage infiltreert met een berenpak, te grazen wordt genomen en de meest bizarre apotheose aller Hollywood-producties met een rituele verbranding van inspecteur Malus in een tientallen meters hoge houten
pop-constructie met schapen en kippen, terwijl de sekte dierenmaskers dragen (kinderen als bijen, een blauwe pels voor een andere vrouw). Wicked vreemd.

Apocalyptische, saaie, achtervolgingsfilm. Zoals War Of The Worlds van Spielberg dat ook was, met protagonisten die constant op de vlucht zijn. Een vast, statisch stramien. Bovendien is Pitt hierin een kip zonder kop en is uitgerekend hij slechts de enige (slaapverwekkende thematiek) die de wereld kan redden. Een pandemie van zombinisering waarbij we via tv-schermpjes moeten vernemen dat het over andere continenten is geslagen.