Ojing-eo Geim - Seizoen 2 (2024)

Wederom een heerlijke reeks over de dodelijke Zuid-Koreaanse kinderspelletjes.

Seizoen 2 lijkt voor een aardig deel op het eerste seizoen, maar gelukkig trappen de makers niet in de val dat ze er niks aan willen aanpassen. De winnaar van de vorige editie is doodongelukkig met zijn geld en wil wraak op de mensen achter de spellen voor de vele doden die zijn gevallen. Hij zorgt ervoor zelf weer mee te doen aan de nieuwe editie en probeert van binnen en buitenaf de boel kapot te maken. Het levert een prima mix op van de klassieke spelletjes (met nieuwe spellen gelukkig) met dodelijke afloop en met meer verdieping van het hele concept, want we krijgen nu ook geregeld een kijkje vanuit het andere perspectief, die van de organisatie. Hoe leiden ze het, hoe houden ze controle. Heel boeiend.

En nog steeds zit de reeks vol met maatschappelijke thema's die in Zuid-Korea maar eigenlijk in de hele wereld van belang zijn. Schulden, hebzucht, wraak, vriendschappen, relaties. Doordat de spelers nu na elk spel kunnen kiezen of ze als gehele groep doorgaan of stoppen komt nog meer naar boven dat mensen heel ver durven en willen gaan voor geld, zeker omdat de deelnemers hier bijna allemaal mensen met grote schulden zijn. Ze dienen als wanhopige slachtoffers om de rijken te vermaken met hun strijd om leven en dood. Prima nieuwe cast ook, alleen die rapper met zijn gekleurde haar was mateloos irritant. De moeder en zoon vond ik weer wel interessant. Het open einde is jammer, maar ik wist het. Gelukkig hoeven we niet weer jaren te wachten, in 2025 komt het derde en laatste seizoen al. Nu al zin in.

4*

Ik deel de mening vd meesten hier , enigzins teleurstellend s2. Het voelde hier en daar een beetje 'rushed'.

Dat neemt niet weg dat ik alle afl op een paar dagen heb ge-binge-watched , de kern vd serie = memorabele karakters , games , creepy muziek keuzes en speciale designs is nog steeds aanwezig.

8,5 / 10

Zit zeker bij mijn mentale watchlist voor 2025 series - Squid game s3 , Severance s2 , Alice in borderland s3.

Zoals elders ook al gesteld, is dit een vrij belabberd seizoen. De eerste twee afleveringen zijn zelfs barslecht te noemen en dan zaten we al bijna halfweg de serie want dit seizoen telt 2 afleveringen minder dan het vorige. De hele insteek zit al meteen fout. In de toen al onnodig aanvoelende laatste aflevering van seizoen 1 spreekt Gi-hun langdurig met Oh Il-nam, de creator en host van Squid Game. Hij heeft er alle kans om zijn kritiek te spuien en vragen te stellen, maar dan begint seizoen 2 met de boodschap van Gi-hun dat hij wil weten waarom het spel gevoerd wordt enz. Je hebt de grote baas van het spel net gesproken, wat wil je in vredesnaam nog meer? Mensen met rood haar nemen wel vaker irrationele beslissingen, maar hier kon ik echt niks mee. Er wordt dan vanalles opgebouwd in die eerste twee afleveringen waar later eigenlijk weinig mee wordt gedaan. Ook de zgn. VIP's uit het eerste seizoen zijn helemaal uit de picture verdwenen.

Het seizoen barst van de ellenlang uitgesponnen en saaie scènes. Waarom moeten we tot drie keer toe een volledige stemronde zien? Zelfs de lokale verkiezingen in mijn gemeente duren niet zo lang. Tussendoor wordt er wat sympathie opgedrongen voor een transpersonage zodat de regisseur zijn sociaal bewogen reputatie eer aan kan doen. Gelukkig is er dan eindelijk wat actie in de laatste afleveringen. Die zijn wel heel goed waardoor een 2,5 op de valreep nog een nipte 3* werd.

Zeker geen slecht 2de seizoen, maar natuurlijk is de verassing weg, en het was ook gewoon iets minder. De slechtste aflevering van de twee seizoenen vond ik de laatste van dit seizoen.

Ik had liever gehad dat dit seizoen iets langer duurde, en dat het dan gedaan was, maar ja de kassa moet rinkelen zeker....

Het was lang wachten op het nieuwe seizoen van Squid Game. Maar hier is ie.

In principe ben ik geen binge watcher of actieve serievolger. Heel vaak zie ik door de bomen het bos niet meer als ik al die series voor mijn neus krijg. Zeker als ze zich maar blijven rekken of als je voor een desbetreffende serie weer een hele abonnement moet aansluiten met een streamingsdienst. Hoe deel je zoiets in?

Maar toch zijn er wel series die ik ben blijven volgen. Zo blijft Stranger Things een must bij mij, maar moet die ook absoluut geen zesde seizoen krijgen. Ook Squid Game was in mijn gedachten blijven hangen. In 2021 heb ik hier werkelijk van zitten smullen. Wat brengt het nu drie/vier jaar later?

Seong de winnaar uit deel 1, besluit om het maar af te zien om naar Amerika te vertrekken. Hij weet wat hij gezien en meegemaakt heeft en kan het toch niet verkroppen dat de games nog altijd bestaan. De grote prijs die hij ervoor gewonnen heeft kan hem ook niet veel schelen. Daarom lijkt het voor hem het moment te zijn om wraak te nemen en om de spelen te ontmaskeren. Maar hier moet hij zich toch nog wel één keer als deelnemer voor opgeven.

Ondertussen zijn de spelen niet echt meer een broodje aap verhaal bij de instanties en volgt er in Seoul een heuse klopjacht op die ene potentiële slick rick die in de metro de portemonnee smijt met zijn gekozen tegenstanders. Interessant in deze kwestie is dat de eerste drie afleveringen van Squid Game kijken als een soort politiethriller met lompe en memorabele momenten die we ook slechts in Aziatische misdaadfilms kennen.

De persoon in kwestie lijkt het nu ook met loterijkaartjes en sandwiches te proberen bij de zwervers in het park.

Dan komt het moment dat Seong terugkeert naar het eiland en opnieuw in de groene outfit kruipt en beginnen de spelen weer overnieuw. De nieuwe deelnemers hebben eerst niks in de gaten en zelfs als Seong tijdens het eerste welbekende spel de klokkenluider uithangt, wordt hij niet bepaald serieus genomen. Totdat er wel daadwerkelijk doden beginnen te vallen; zoals we het ons hebben herinnerd en Seong nu wel hard nodig is. Maar vanaf het tweede spel lijkt er toch een hoop te veranderen en moet Seong zich opnieuw improviseren voor de spelregels die hij nog niet heeft gekend.

De personages die er deelnemen, of het nou goedzakken of klootzakken zijn, hebben bij mij zo allemaal een charme gekregen. Haantje de voorste is in deze kwestie die geslepen paarsharige rapper Thanos. Wat een figuur was dat. Samen met zijn meelopende nummer 124 vormen zij zich tot de bullies van het geheel. En daar waar iedereen loop te zuchten en te steunen vond ik die transgender weer erg interessant. Ook die moeder en zoon hebben een leuke bijdrage. Dan ook Gi-Hun's vriend, speler 001, een zwangere vrouw, een gladde geldinfluencer, een onzekere jongeman en dan vooral ook de übercoole maar poeslieve Se-Mi.

Zoals in het eerste seizoen verlopen de spelen weer magistraal. Spannend, creepy, soms wel eens grappig. De hiërarchie en de gekte zorgt ervoor dat je er geen seconde van wilt missen. Ook de verkiezingen waren nagelbijtend. De spelen zijn zeker een uitstekende aanvulling. Logisch ook, anders klopte de titel van de serie niet. Maar nu lijken deze wat meer naar de achtergrond geschoven te worden om plaats te maken voor... een spionageverhaal vanuit de kant van de politie, en uiteindelijk ook een revolutie... en bedrog op het laatste nippertje.

Toch ben ik wel behoorlijk geraakt door het feit dat Se-Mi op gruwelijke en vrijwel zinloze wijze wordt neergestoken door 124. Waarom zij? Kom op! Dit soort personages konden we nou net gebruiken en ik denk dat vele andere fans daar ook zo over denken. Nu weten we dat in Squid Game geen genade of sprookjes bestaan, maar dit... Vul de rest maar in wat de beweegreden van de regisseur was. Bijna net zo zinloos als de daad in Irreversible... Al komt dit echt uit het niks en voelt het voor mij, los van het feit dat ik zo verknocht aan deze speelster was, een beetje aan als een vorm van afreageren... Naar mijn mening weet ik hierdoor ook niet hoe seizoen 3 voor mij zou gaan landen.

Ja het gebeurt niet vaak, maar dat laatste zit me wel een beetje dwars en op Google lijk ik ook vele lotgenoten onder de fans te hebben. Dat de dood iedereen kan treffen in het spel dat is vrij logisch, maar het is toch ook net een beetje de manier waarop, denk ik. Daarnaast... Had 124 nou al niet al een spoor van ellende achtergelaten en werd het niet gewoon tijd dat hij het loodje legde ipv dat we die rotkop in seizoen 3 nog moeten zien?

Hierdoor een punt aftrek ivm het magistrale eerste deel. Het gebeurt eigenlijk vrijwel nooit dat een verloop van een personage daarbij de reden is.

4,0*

Het lijkt wel alsof seizoen 2 een aflevering (of twee) mist, het eindigt heel abrupt en met losse eindjes waarvoor de kijker tot juni 2025 moet wachten op seizoen 3. Waarom niet dit verhaal mooi afronden in seizoen 2, en als je dan persé er nog een derde seizoen wilt uitpersen begin dan met een nieuwe invalshoek en eventueel met nieuwe spelers.

Iets minder dan het eerste seizoen. Het lijkt me een onmogelijke opgave om zo'n beperkt format te continueren. Maar 'Squid Game' (2024) lost het verrassend sterk op met een focus op de gemangelde Seong Gi-hun (Lee Jung-jae) die nieuwe betekenis heeft gevonden: het spel stoppen. Die existentiële drive om anderen te beschermen tegen het soort onrecht dat geprivilegieerden loslaten op de wereld. Met het aankomende derde seizoen laat het zich wel raden hoe Gihun's pogingen ongeveer gaan lopen. Toch weet 'Squid Game' (2024) opnieuw te vermaken met die hyperrealistische kinderspelletjes en de labyrintische sfeershots richting de executieruimten. De nieuwe deelnemers als spartelende vissen in een spel waarvan sommigen de regels kennen en anderen nog blijmoedig onwetend zijn. Zeker als zelfs verzet een ingecalculeerd onderdeel van het spel blijkt. Je ontsnapt niet makkelijk aan kapitalistische krachten.