Bottom - Seizoen 1 (1991)

Iconisch. Later meer, maar nu staat er tenminste iets.

Vreemd ... de aflevering 'Contest' ontbreekt op mijn NL-dvd (EAN 8717344721677).

Raar. Ik heb deze. Daar staat ie wel op en zo uit mijn hoofd is dat de meest complete. D'r is ook nog een live collection. Die moet ik ook nog es aanschaffen.

beek0369, die live collectie is helemaal geweldig. Hoe te hilarisch de serie ook is, live is het nog meer lachen. Rik Mayall, comedy genius

Nagekomen bericht: Ik zit nog even te kijken naar die box en kom dit commentaar tegen:

Nagekomen bericht 2:

Aflevering 'Contest'.

Opgelost ...

quitchatting: Ik ga eens nakijken welke ik nu heb en kom er op terug. Ik dacht dat 'contest' die met de "see how much custard you can hold in your underpants competition!" was, maar dat is 'culture'...

Heb er nog steeds niet naar gekeken (ben nu niet in de gelegenheid), maar ik neem aan dat Contest dan toch ontbreekt.

Raar, ik hou wel van Britse humor normaal maar dit vond ik toch vaak te flauw. Te druk ook vaak. Nee op een enkele moment na kon ik hier niet zo gek veel mee.

Richie and Eddie!

Vandaag de dag nog steeds hilarisch. Wat heb ik seizoen 1, 2 en 3 vaak herzien, zeg. Hopelijk komt het in mijn leven nog tientallen keren voor. Bottom is episch, uitmuntend, fantastisch en uitstekend. Ja, ik ben helemaal gek op deze serie. Verschrikkelijk dat Rik Mayall niet meer onder ons is. Zware teleurstelling (nog steeds) dat er maar 3 seizoenen zijn. Hetzelfde geldt voor The Young Ones. Daar zijn maar twee seizoenen van. Richard Richard en Eddie Hitler: twee maffe gasten die tijdloos zijn en blijven.

Wat denk je? Vijf sterren natuurlijk!

Alles is voorbestemd, dus ook de keuzes die je maakt. In plaats van een geheel nieuw vierde seizoen waarvan het script al klaar lag, wilde ze liever een speelfilm maken. En wat voor een, daar zullen we het maar niet over hebben ꈍ .̮ ꈍ.. daarom ben ik ook zo benieuwd hoe zes extra afleveringen geweest zouden zijn als ze nooit met dat onzinnige idee waren gekomen om een lange speelfilm te maken. Het voelt minder erg als je bedenkt dat de serie dan op zijn hoogtepunt is gestopt. In seizoen 3 bliezen ze de slapstick ook iets te hard op. Zo werden er benen afgezaagd, reusachtige onderbroeken ver over de middel heen getrokken, van een reuzenrad gevallen en met automatische geweren neergeknald, dat gaat wel ietsje te koste van de beleving nu de serie op een soort Tom en Jerry gaat lijken waarin elke afgehakte vinger er in het volgend shot weer aanzit. Ik ben eigenlijk nooit meer zoiets leuks tegengekomen als Bottom, hoe laag ik de lat ook probeer te leggen bij andere comedy's, niks komt erbij in de buurt. Het is ook een beetje Brits cultureel erfgoed geworden, de uitspraken, de tijdsgeest, alle verwijzingen.. zoals bijvoorbeeld het uit de muur trekken van een wasbak en het noemen van Egon Ronay. Enkel Britten weten natuurlijk dat het een vermaarde voedselcriticus was.

Een paar afleveringen vond ik zeer sterk geschreven. Toch twijfel ik af en toe wel eens of Eddie echt dom is of altijd dronken, en maar alsof doet om Richie te zieken. Zoals bv in Apocalypse waarin hij achter Richie's geld aanzit of in Break waarin hij binnen vijf minuten zogenaamd weer nuchter is. Het zal wel niet, omdat hij in Dough echt geen flauw benul van geld vervalsen heeft. Je kunt er dus twee verschillende kanten mee op.

Echter blijven er nog bepaalde punten in de series die ik maar vreemd vind. In aflevering Culture beweert Richie niet te weten of hij zwart of wit was, wat vermoedelijk de grootste grap van het verhaal was. Echter gaf hij eerder bij het openen van de doos al aan te beseffen dat er alleen witte schaakstukken over waren. En de sleutelafdruk in de zeep, als Eddie de schaakstukken wilde jatten hoefde hij toch niet zo nodig een nagemaakte sleutel te hebben als hij weet waar de sleutel ligt? ಠ_ಠ Maar onder Bottom-humor blijft het allemaal vermakelijk. De decors zijn verdomd grappig, vooral om te zien wat er aan troep in hun flat ligt.

Nog eentje die me sinds de eerste keer dat ik hem zag al dwars zit: In aflevering Terror gaan Richie & Eddie de deuren langs met Halloween. Richie zegt dan dat in chief mangosuthu buthelezi cul de sac (doodlopende steeg) dat iedereen hier vermogend is en vervolgens treffen ze Spudgun daar aan in een van de woningen. Ik kon me nooit voorstellen dat hij daar woont, want hij zei in 1 van de afleveringen dat hij om de hoek van een uitkeringsinstantie woont en hij is altijd te berooid om ook maar voor een glas bier te betalen. Hoe kan dat nou? Maar misschien is dat juist de grap. Dat Spudgun net doet alsof hij arm is, net als Eddie net doet alsof hij dom en dronken is. Ik had ook verwacht dat Nigel Planer het typetje Spudun zou moeten spelen en volgens bepaalde bronnen waaronder IMDB klopt het inderdaad dat hij niet wilde meedoen, omdat hij dacht dat Bottom geen succes zou worden.

Bottom is een Britse komedieserie geschreven door Rik Mayall en Adrian Edmondson, die samen tevens de hoofdrollen spelen. De serie werd mede-geproduceerd door de Britse tv-zender BBC.

Rik Mayall en Adrian Edmondson ontmoetten elkaar eind jaren ’70 en hieruit ontstond een hechte vriendschap. In de jaren ’80 verschenen de twee voor het eerst samen op tv als de Dangerous Brothers in de komische sketches van Comic Strip Presents. Begin jaren ’80 braken de twee definitief door met de populaire tv-serie The Young Ones. In 1987 speelde ze nog samen in de tv-serie Filthy, Rich & Catflap. Deze serie leek echter teveel op The Young Ones en werd na één seizoen alweer stopgezet. In 1991 verscheen de tv-serie Bottom en ook deze serie lijkt in het verlengde te liggen van The Young Ones. Wederom wordt er excessief geweld gebruikt en spelen ze beide een personage die moeite hebben met het verdienen van geld en het krijgen van een vrouw. Toch werd deze serie een daverend succes, zowel in Engeland als daarbuiten. De humor is weinig intelligent, maar de manier waarop Ritchie en Eddie elkaar de hersens inslaan met diverse voorwerpen is hilarisch.

Dit eerste seizoen moet er nog even inkomen en de briljante humor is hier alleen nog merkbaar in de afleveringen Gas (waarin ze een gascontroleur in elkaar slaan) en Apocalypse (waarin Ritchie te horen krijgt dat hij nog 3 dagen te leven heeft). De overige afleveringen zijn eveneens sterk, maar missen nog die typische Bottom-humor. De serie kreeg nog twee vervolgseizoenen alsmede diverse live-show optredens en een onofficiële verfilming in 1999 met Guest House Paradiso.

Voor de liefhebber, deze uitgave schijnt wél 'Contest' te bevatten.

Zelf heb ik die afl. zojuist even van het net geplukt.

De beste serie(hele reeks) ooit gezien .

Ik weet dat men over elke/alle films/series wel iets negatief kan geschreven worden,

maar mieren n**ken weegt soms niet op tegen de kwaliteit in het algemeen bekeken.

Waarschijnlijk wist je dit al , maar zo niet kan ik je missiven blij maken vandaag .

Er staan meerdere theater shows geheel online . Duren allemaal ruim 1,5 uur

Link🫡

BOTTOM EXPOSED!