Een team van psychiaters die honderden films hebben bestudeerd, heeft bepaald dat een personage uit No Country For Old Men het meest realistische beeld van een psychopaat geeft. Het gaat om de moordenaar Anton Chigurh, die wordt gespeeld door Javier Bardem in de misdaadthriller uit 2007.

No Country For Old Men vertelt het verhaal van jager Llewelyn Moss, gespeeld door Josh Brolin, die tijdens het jagen vlakbij de Rio Grande stuit op enkele lijken, heroïne en een koffer met meer dan 2 miljoen dollar, de uitkomst van een mislukte drugsdeal. Moss besluit om de koffer met geld mee te nemen. Binnen no-time zit huurmoordenaar Anton Chigurh (Javier Bardem) hem op de hielen om de koffer te retourneren aan de rechtmatige eigenaar en laat daarbij een spoor van lijken na. Ze worden op de voet gevolgd door sheriff Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones) die het allemaal probeert te bevatten.

Psychopathische karakters

Chigurh was een van de vele psychopaten die werden bestudeerd door de Belgische professor psychiatrie Samuel Leistedt toen hij een team rekruteerde om hem te helpen bij het bekijken van 400 films uit de periode 1915 tot 2010 in de loop van drie jaar. Dit resulteerde in een lijst van 126 psychopathische karakters. De meerderheid van de psychopaten die in de films worden afgebeeld, waren mannen, hoewel de onderzoekers ook 21 vrouwelijke personages identificeerden op basis van het realisme en de klinische nauwkeurigheid van hun afbeeldingen.

Vergelijking oudere en nieuwere films

Bij het vergelijken van oudere en nieuwere films, ontdekten de onderzoekers dat een beter begrip van klinische psychopathie in de loop van de tijd de manier waarop fictieve psychopaten worden neergezet realistischer heeft gemaakt, waarbij Chigurh uit de bus kwam als de meest nauwkeurige weergave in de bestudeerde films. Het personage lijkt moord met een griezelig gevoel van normaliteit te benaderen. "Hij lijkt effectief onkwetsbaar en bestand tegen elke vorm van emotie of menselijkheid", zo legden de onderzoekers uit.

Ter vergelijking: personages als Tommy Udo in de film Kiss of Death uit 1947 en Cody Jarrett in de film White Heat uit 1949, waren volgens de onderzoekers veel minder accuraat. "Ze werden vaak gekarikaturiseerd als sadistisch, onvoorspelbaar, seksueel verdorven en emotioneel onstabiel met een dwang om willekeurig geweld, moorden en vernietiging te plegen, meestal met een reeks bizarre maniertjes, zoals giechelen, lachen of tics, waarmee vaak beroemde en onwerkelijke karakters gecreëerd worden."