• 11.270 nieuwsartikelen
  • 163.453 films
  • 10.400 series
  • 30.306 seizoenen
  • 617.957 acteurs
  • 193.899 gebruikers
  • 9.024.442 stemmen
Avatar
 
Doorbreken in Nederland: Dit is hoe acteur Aris Julian het aanpakt
Foto: © ANP

Doorbreken in Nederland: Dit is hoe acteur Aris Julian het aanpakt
Foto: © ANP

Het is een droom van veel mensen om ooit roem en bekendheid te vergaren op het witte doek, maar bekend worden als acteur is natuurlijk geen gemakkelijke opgave. De concurrentie is moordend, echt doorbreken is maar voor een paar individuen weggelegd en er je geld mee verdienen is, zeker in de beginfase van je carriere, niet eenvoudig. MovieMeter sprak met Aris Julian, een rijzende ster in de Nederlandse filmwereld, over hoe je nou precies acteur wordt in ons koude kikkerlandje. 

Wanneer en waarom besloot je dat je acteur wilde worden? 

Het begon allemaal met mijn groep 8 schoolmusical. Op mijn videogames na vond ik dat het leukste om te doen, want nu kon ik zelf karakters tot leven brengen! Ik kreeg zoveel leuke reacties van de ouders van klasgenoten. ‘Zit ie op een toneelschool?’, en: ‘hij moet echt acteur gaan worden’, en dat heeft altijd in mijn hoofd gespookt. Eerst ben ik voor de veilige optie gegaan en begon ik rechten te studeren in Amsterdam, maar al snel kwam ik erachter dat ik niet zo in elkaar zat. Dus toen ben ik gestopt met rechten en ben ik gaan zoeken naar wat ik echt wilde. Vier jaar later, na een reis naar Japan en een heel bijzonder gesprek met mijn lieve moeder zei ik het hardop: “Ik ben acteur”.

Aris Julian als Mark in de korte film Represailles

Welke reacties kreeg je? Dachten mensen dat het haalbaar en realistisch was?

Ik kan mij nog herinneren dat ik op Facebook had geplaatst dat ik was aangenomen op de vooropleiding van Faaam. Ik heb daar toen heel veel bijzonder positieve reacties op gekregen van mensen. Zelfs mensen die ik al jaren niet had gesproken. Dat was even een brok in m'n keel voor mij. En elke keer als ik iemand toevallig tegenkwam die vroeg hoe het met me ging en wat ik deed, en ik antwoordde met: “Ik ben acteur” kreeg ik vaak hetzelfde antwoord: “Dus toch!” of “Ik wist het!”. Dan weet je dat iets goed gaat.

Hoe heb je het vervolgens aangepakt?

Ik wilde me aanmelden voor het mediacollege in Amsterdam, maar daar was eigenlijk al iets te oud voor. Toen werd ik daar doorverwezen naar Faaam, een weekend-opleiding van Hugo Metsers. Daar heb ik toen de vooropleiding gedaan. Het voelde echt alsof een jongetje een man werd. Ondanks dat ik eigenlijk pas net begon aan de hele klim, want ik kwam net kijken, en ik kan me nog heel goed herinneren hoe ik daar binnenkwam. Blouseje aan, helemaal netjes, hou je groot, laat zien dat je al heel wat bent. Dat laat je dan al vrij snel vallen want iedereen prikt daar zo doorheen. Dan moet je weer van onderaan beginnen. En het ironische is met wat ik eerder zei: je leert opnieuw kind te worden. Je leert opnieuw eerlijk te zijn met jezelf. Dat als er iets vervelends gebeurt, dat je je dan kut mag voelen. Dan mag je verdrietig zijn. Dan mag je boos zijn. Eigenlijk al die emoties en gevoelens waar je een soort van op neer bent gaan kijken, zijn juist datgene wat je moet vasthouden, zodat je nog kind kan blijven.

Wat is dan de volgende stap? Ging je audities doen?

Sowieso kom je tijdens de opleiding in contact met mensen uit dat wereldje. Ook kregen we tips zoals: lees jezelf in over de nieuwe films die gaan komen en schrijf je in bij castingbureaus. Ik was daar echter nog een beetje terughoudend in. Ik wilde eerst, voordat ik me ging inschrijven bij allemaal castingbureaus, mijn product goed maken voordat ik het in de winkel ging leggen bij wijze van spreken. Want ik ben wel iemand die, als je mij vijf uur geeft om een boom om te hakken, dan vier uur bezig is met het slijpen van de bijl. Dus eigenlijk als ik op school zat was ik alleen maar aan het leren, maar soms hadden we een presentatie of voorstellingen en daar waren dan ook wel eens regisseurs bij aanwezig. Eigenlijk mijn eerste hoofdrol die ik heb gekregen, was in een film die toevallig twee weken geleden pas echt is uitgebracht. Dat was een project van de HKU, een korte horrorfilm genaamd Killer Carnival. De regisseur Benjamin van den Dool had mij zien spelen en wist eigenlijk meteen dat hij mij wilde hebben vertelde hij. Dat was een hele leuke ervaring.

Aris Julian speelde de hoofdrol in de horrorfilm Killer Carnival

Is het slim om je op een bepaald genre te focussen, bijvoorbeeld comedy of horror?

Die vraag stel ik mezelf elke dag nog. Is het slim? Ik heb echt geen idee. Wat ik nu aan het doen ben - ik heb net mijn showreel af. Die gaat binnenkort online op mijn site. Ik heb heel lang na zitten denken over wat ik nou eigenlijk wil. Als je kijkt naar de Nederlandse media, als een Jeroen van Koningsbrugge eenmaal presentator is, is ie ook zanger, cabaretier en acteur. Als je eenmaal bekend bent, ben je meteen een ‘jack of all trades’, maar of dat iets is wat ik wil? Dat weet ik nog niet. Mijn droom is was vroeger al om een schurk te mogen spelen in een James Bond-film. Dat was mijn ultieme droom. Ik word nu vaak gecast in een hoofdrol of als een bad guy, een of ander monster of iets kwaadaardigs. Dat zijn toch de rollen die ik het meest interessant vind.

Is dat iets waar je jezelf op kunt afstemmen? Kun je iets doen om te zorgen dat je dat soort rollen krijgt?

Ik denk het wel, ik weet natuurlijk niet of het ook echt zo werkt in de praktijk, maar ik heb nu steeds meer dingen gedaan waarin ik op een kwaadaardige manier getoond wordt. Als dat het beeldmateriaal is dat mensen van je te zien krijgen, word je ook meteen veel meer geassocieerd met dat soort rollen. Als jij een showreel hebt met alleen maar comedy, reclames en zwoele romantische films, dan zul je ook snel op die manier gecast worden. Ik denk dat het een vorm van typecasting is waar je zelf invloed op hebt, los van je uiterlijk en uitstraling. Als mensen je vaak in een bepaalde rol zien, gaan ze je daarmee associëren en zul je daar vaker voor gevraagd worden.

Een emotionele scene uit Represailles

Hoe is dat nu voor jou om acteur te zijn in de coronacrisis? Hoe kun je jezelf nog steeds verkopen?

In alle eerlijkheid vind ik dat nu best moeilijk. Ik merk dat mijn collega’s en de vrienden die ik heb in de acteerwereld, die al wat langer bezig zijn, nog rondkomen. Het is natuurlijk lastig te vergelijken, maar ik zie het aan een dingen zoals berichten op social media en de sommige collega's die tijdelijk een andere job aannemen. Want hoe je het ook wendt of keert, er is nou eenmaal minder geld om films te maken nu. Het is geen vetpot voor een acteur in deze tijd. Maar het is de tegenwind die de vlieger doet opwaaien dus ik wil er alleen maar sterker en scherper uitkomen!

Zijn er überhaupt nog audities waar je naartoe kunt? Of gaat alles nu online?

Er gaat veel via selftape, dat is soort gefilmde elevator pitch waarin je jezelf verkoopt. Maar de grote rollen worden voornamelijk door de agency’s en castingbureaus gedaan. De castingbureaus zijn altijd een beetje een ons-kent-ons verhaal gebleven. Het is nu extra moeilijk om daarbij te komen. Omdat je nu dus ook geen netwerkavonden meer hebt, of evenementen waarbij iedereen samenkomt om kaartjes uit te delen. Mensen blijven nu gewoon liever heel dicht bij wie ze kennen, zodat ze exact weten wat ze krijgen.

Hoe kwam je voor corona aan je rollen? En hoe ga je dit na de coronacrisis aanpakken?

Dat verschilt echt heel erg. Op Facebook zijn heel veel dingen die voorbijkomen. Je hebt websites als Filmvacatures.nl waar het een en ander op staat. Nou de echte grote klussen gaan ook dan nog steeds langs de castingbureaus. Ikzelf wilde deze coronatijd zo goed mogelijk benutten door mijn showreel af te maken en nieuwe vaardigheden te ontwikkelen. Ik ben nog steeds elke dag bezig met acteren, met nieuwe technieken leren en oude technieken scherp houden.

Aris Julian in Soren

Zijn er bepaalde acteurs die echt grote voorbeelden voor jou zijn geweest? Waar je echt naar opkijkt?

Ja! Zeker! Allereerst Tom Hanks. Nummer 1. Dat is een van de beste acteurs ooit. Verder moet ik ook bekennen dat Rutger Hauer altijd een groot voorbeeld voor mij is geweest, omdat ik nooit zal vergeten hoe hij als Floris van Rozemond op zijn paard eigenlijk mijn leven in kwam galopperen. Hij was de pionier die mij vertelde dat Nederlandse acteur ook de sterren konden bereiken. Zoals bijvoorbeeld Christian Bale als Patrick Bateman, of Anthony Hopkins als Hannibal. Maar ik moet bekennen dat de grootste invloed toch wel James Bond is geweest. Hij was vroeger altijd een rolmodel voor mij. Maar stiekem was ik het meest geïnteresseerd in de slechteriken. Als ik, net als Jeroen Krabbé, een schurk zou kunnen spelen in een James Bond-film, dan heb ik wel echt bereikt wat ik wilde bereiken.

Is er een bepaalde manier om je in de filmwereld omhoog te werken en dat doel te bereiken?

Het beste wat je kan doen volgens mij is om jezelf zo scherp mogelijk te houden. Volg de mensen waar je mee samen wilt werken op social media, en laat jezelf zien. Zorg dat mensen met jou willen praten in plaats van dat je elke regisseur of producent probeert te imponeren. Blijf dicht bij jezelf en wees niet bang om nee te zeggen. Laat je kunst en je talent voor je spreken. En vergeet niet: Have fun doing it!

Netwerken is natuurlijk heel belangrijk. Hoe kom je in contact met de juiste mensen die jou verder kunnen helpen?

Ik denk dat de juiste mensen kennen in deze tijd, belangrijker is dan wat dan ook. Ik hoor vaak mensen over de Nederlandse filmindustrie en dan is het geluid meestal dat het niveau tegenvalt en dat je bijna altijd dezelfde mensen ziet. Het woord ‘vriendjespolitiek’ hoor ik heel vaak voorbijkomen. Maar als ik persoonlijk kijk naar wat er vandaag de dag wordt gemaakt, denk aan titels als Mocro Maffia en Penoza, dan is de kwaliteit van Nederlands acteerwerk wel degelijk aanzienlijk gestegen en ook de diversiteit in de acteurs. Ik denk echter wel dat er nog een hoop te winnen valt, bijvoorbeeld het feit dat we in Nederland als enige op de hele wereld nog met castingbureaus werken. Het zit allemaal een beetje in besloten kringen in Amsterdam. Maar het is ook een kwestie van tijd voordat het ook hier veranderd, want uiteindelijk gaan mensen gewoon zelf dingen maken. Die verschuiving zie je al een beetje. Ik denk dan ook: laten we gewoon met zijn allen iets vets maken.

In Soren speelde Aris Julian een lugubere rol

Wat is de rol van YouTube daarin? Is dat een alternatieve weg om naar de top te komen?

Ik heb er zelf ook heel erg over na zitten denken om YouTube te gebruiken. Ik heb namelijk nogal specifieke humor en dat werkt op YouTube beter dan in de filmwereld kringen. Maar ik ken best wel wat mensen die op YouTube sketches en leuke dingen hebben gemaakt voor de fun. Wat dan vervolgens door iemand ergens is opgepikt is, omdat mensen inzagen dat ze eigenlijk best wel goed zijn en dan worden ze uitgenodigd. Wel denk ik dat als je een zogenaamde vlogger bent of influencer gaat zijn, dan ja. Laat ik het zo zeggen, er zijn een paar vloggers die films hebben gemaakt en dat zijn nou niet bepaald Gouden Kalf-winnaars. Ik denk dus dat YouTube absoluut een medium is dat je kunt gebruiken, maar doe het met mate. Verlies niet je doel daarin.

Als je het zou moeten samenvatten, hoe word je dan acteur in Nederland?

Gewoon zeggen dat je een acteur bent. Dat is het mooie aan het vak. Op het moment dat jij zegt dat je acteur bent, ben je technisch gezien al acteur. Want je doet alsof je acteur bent. Ik heb ooit Jorick van Wageningen gesproken, dat is een fantastische Nederlandse acteur, die heeft in The Girl with the Dragon Tattoo en andere grote producties gespeeld. Hij vertelde mij: Een acteeropleiding is een prachtige plek om je talent en je persoonlijkheid te ontwikkelen, maar je hebt het niet nodig. Je moet kunnen leven. Je moet gewoon eerlijk, oprecht en authentiek kunnen leven. Dat is uiteindelijk waar jouw spel vandaan komt. Wat is een acteur? Iemand die verhalen vertelt. Iemand die geloofwaardig een karakter kan zijn. Eigenlijk is acteur zijn niet heel anders dan spelende kinderen die ‘doen alsof’ spelen. Zolang zij dat zelf maar geloven en daar goed in zijn, en mensen kijken ernaar. Dan is dat toch alles wat je nodig hebt?

Wat zou je willen zeggen tegen al die kinderen die er net als jij van dromen om later acteur te worden?

Acteur word je niet, dat ben je. Dat voel je in je bloed. Als je rijk en beroemd wilt worden is dit niet de beste weg. Maar als je iemand bent die na elke film, game of serie die je ziet een karakter wil zijn. Iemand die elke dag iets anders wil en niet bang is om de wereld bij de hoorns te grijpen en zoveel mogelijk verschillende perspectieven op het leven wil ervaren. Dan is acteur het mooiste beroep dat er bestaat. 

Aris Julian is onder andere te zien in de korte films Killer Carnival en Represailles. Voor zijn volgende project, Amy & I, loopt momenteel een crowdfunding en er komen nog veel meer leuke dingen aan van de jonge acteur.

 

Reacties (0)

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.

Dit artikel bevat nog geen berichten. Wees de eerste.

Gerelateerde Clips