• 15.977 nieuwsartikelen
  • 179.040 films
  • 12.273 series
  • 34.079 seizoenen
  • 649.209 acteurs
  • 199.273 gebruikers
  • 9.390.026 stemmen
Avatar
 
Smurl-familie
Foto: © Warner Bros.

Is de laatste 'Conjuring' máár een horrorfilm? Nee: dit is de échte 'knettergekke' Smurl-familie

Smurl-familie
Foto: © Warner Bros.

Sinds afgelopen donderdag draait in de bioscoop The Conjuring: Last Rites, de langverwachte en vooralsnog zeer succesvolle afsluiter van de horrorreeks rond Ed en Lorraine Warren. Ditmaal is de basis van het verhaal geen bezeten huis, maar het beangstigende, waargebeurde Smurl-dossier, een langdurige en gewelddadige confrontatie met het paranormale.

In The Conjuring: Last Rites worden we meegenomen in het verhaal van De Smurl-familie, bestaande uit Jack en Janet met hun vier dochters en Jack’s ouders. Deze familie verhuisde in de jaren ’70 naar een duplex op Chase Street in West Pittston, Pennsylvania, na de overstroming veroorzaakt door orkaan Agnes. Aanvankelijk leek alles op orde, maar al snel sloeg de veranderde dynamiek toe. Het begon met kleine, ongrijpbare incidenten: geuren die ineens opkwamen, deuren die vanzelf dichtvielen, gereedschap dat zoek was. Maar dat was slechts het begin.

Lees ook: Top 250 beste films aller tijden

In de loop van de jaren escaleerde het geweld. Volgens ooggetuigen werd hun hond tegen de muur gegooid, viel er een lamp op hun jongste dochter, hoorden ze bloedstollende kreten, werden zware geuren van zwavel en ontbinding steeds indringender en beweerde Jack zelfs seksueel te zijn aangevallen door een entiteit. Na diverse mislukte exorcismes door een priester besloot de familie in 1986 naar buiten te treden met hun verhaal, waarna het landelijke aandacht kreeg.

Een deel van de Smurl-familie op haar veranda.

De Warrens en de sceptici 

Het echtpaar Warren werd in datzelfde jaar ingeschakeld. Ed sprak van een plotselinge temperatuurdaling, het verschijnen van een donkere massa en objecten die door de kamer vlogen. Volgens hun bevindingen werd de woning bewoond door vier entiteiten: drie geesten - een oude vrouw, een jong meisje en een overleden man - en één machtige demon die de anderen manipuleerde. De interventie van de Warrens bestond uit gebeden, Gregoriaanse muziek en rituele handelingen, maar doorslaggevend bewijs bleef uit. Desondanks wist de familie na meerdere zegeningen en kerkelijke rituelen hun leven enigszins te hervatten.

Toch was er ook scepsis. Omwonenden verklaarden hun buren voor 'knettergek' en ook critici stelden dat de gebeurtenissen overdreven of zelfs verzonnen waren. Sommigen wezen op medische problemen bij Jack, zoals een hersenoperatie in 1983, die hallucinaties kon verklaren. Voorstanders hielden echter vol dat de aanhoudende en collectief ervaren verschijnselen niet zomaar als psychologisch konden worden weggewuifd.

Boek en film

Het verhaal kreeg brede verspreiding door het boek The Haunted: One Family’s Nightmare uit 1986, geschreven met hulp van de Warrens, en werd in 1991 verfilmd als televisiefilm The Haunted. Nu, in 2025, komt de zaak opnieuw tot leven op het witte doek met The Conjuring: Last Rites, waarin Patrick Wilson en Vera Farmiga wederom gestalte geven aan Ed en Lorraine Warren. 

Door de jaren heen verschenen er maar liefst zes films over de paranormale 'avonturen' van de Warrens. De vorige film, genaamd The Devil on Made Me Do Itverscheen in 2023 op het witte doek en behandelde het waargebeurde verhaal van Arne Cheyenne Johnson, een man die zijn huurbaas doodstak en de schuld schoof op de entiteit waardoor hij naar eigen zeggen was bezeten. Het hele verhaal van Johnson, nog uitgebreider dan dit, valt te lezen in dit artikel. 

The Conjuring: Last Rites is sinds vorige week donderdag te zien in de bioscoop. 

Reacties (4)


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Mr-Mcmovie

Mr-Mcmovie

  • 518 berichten
  • 2400 stemmen

Dit verhaal was toch opgezet (een hoax) allemaal niet echt las ik op google.

Net zoals de 2de film hebben ze inderdaad de poltergeist entity onderzocht maar Ed en Lorraine was het niet echt die deze zaak hebben gedaan. Ze waren er wel een dagje heel even aanwezig geweest in het echt, maar zij waren niet de echte onderzoekers aan de zaak.

Wat niet betekend dat je met die onechte verhalen geen goede horrorfilm kunt maken

Wat ze dus duidelijk zo hebben gedaan.


avatar van mcdaktari

mcdaktari

  • 7356 berichten
  • 0 stemmen

Mr-Mcmovie schreef:

Dit verhaal was toch opgezet (een hoax) allemaal niet echt las ik op google.

Net zoals de 2de film hebben ze inderdaad de poltergeist entity onderzocht maar Ed en Lorraine was het niet echt die deze zaak hebben gedaan. Ze waren er wel een dagje heel even aanwezig geweest in het echt, maar zij waren niet de echte onderzoekers aan de zaak.

Wat niet betekend dat je met die onechte verhalen geen goede horrorfilm kunt maken

Wat ze dus duidelijk zo hebben gedaan.

Nee natuurlijk is dat niet echt.


avatar van Mr-Mcmovie

Mr-Mcmovie

  • 518 berichten
  • 2400 stemmen

mcdaktari schreef:

(quote)

Nee natuurlijk is dat niet echt.

Thats what i said.


avatar van Antonev

Antonev

  • 1808 berichten
  • 1187 stemmen

Ik zie mezelf als behoorlijk nuchter persoon en neem ' waargebeurde' verhalen altijd met een flinke korrel zout.

Ik werkte ooit als vakkenvuller bij de Jumbo en er zat daar een dame aan de kassa die een aantal jaren eerder haar zoon had verloren. Het was een hele timide vrouw en zeker niet iemand die sterke verhalen vertelde over de rug van haar overleden jongen. Ze vertelde dat haar zoon zijn autosleutel altijd op het kastje in de gang gooide wanneer hij thuis kwam. Zij kon zich daar ontzettend aan storen want een meter verder hing er een sleutelrekje aan de muur.

Na zijn overlijden liet ze zijn sleutel aan het rekje hangen als een soort aandenken. In de periodes rondom zijn overlijden gebeurde het wel eens dat de sleutel van het rekje verdween en op het kastje opdook. Je zou denken dat het een grappenmaker was die dat deed, maar zij leefde alleen met haar man in het huis. Ook dat was iemand die absoluut geen streken uithaalde.

Ze hadden tevens zijn slaapkamer intact gehouden zoals de jongen het achter had gelaten. Een keer in de zoveel maanden waste ze de lakens en maakte ze het bed strak op. Meer dan eens gebeurde het dat het dat ze het hoofdkussen ingedeukt aantrof en dat de lakens niet meer ingestopt zaten.

Nogmaals, ik ben een nuchter persoon. Maar deze vrouw was altijd zo oprecht, dat een klein vezeltje in mij toch denkt dat er onverklaarbare dingen kunnen gebeuren.