Meest overschatte regisseurs

Bij Miike zie ik ook wel "geleende" dingen hoor. Maar waar Tarantino vaak voor z'n inspiratiebronnen onderdoet maakt Miike er meestal een leuk geheel van. Zou er verder ook geen probleem mee hebben als Tarantino eens wat echt leuke dingen er mee zou doen. Beter goed gejat dan slecht verzonnen, enige probleem: Zo goed jat Tarantino het niet.

Totaal overtrokken beeld. Maar O wee als men aan Miike komt. Ik vind Miike leuk, ik vind Godard leuk, ik vind Tarantino leuk en die verschillen qua radicalisme zijn allemaal niet zo groot.

Ja ik zie een Tarantino echt een eind maken ala Dead or Alive, not.

Tarantino heeft dan ook niet de bedoeling om te shockeren.

Dat zal best, maar daar gaat het toch niet om ?

Daarbij is dat ook geen vereiste bij Miike. Big Bang Juvenile Love is al even experimenteel en allesbehalve shockerend. Een films als Happiness of the Katakuris is ook moeilijk shockerend te noemen.

Je kan ze ook niet echt met elkaar vergelijken. Bij Miike weet je nooit wat je kan verwachten. Bovendien maakt Tarantino maar eens in de 4 jaar een film.

Persoonlijk vind ik Tarantino ook enorm overschat als regisseur, maar nog het meest als schrijver. Zijn zo geprezen dialogen zijn voor mij niets meer dan een pretentieuze poging tot humor, behalve dan in Pulp Fiction. Dat is z’n enige film die ik ten volle kan waarderen; aparte cinematografie, interessante personages en sterke dialogen.

Langs de andere kant vind ik die Miike ook maar een rommelaar. Heb enkele leuke experimentjes van hem gezien met knotsgekke ideeën, maar zijn films zijn over het algemeen niet om aan te zien. Hysterisch geacteerd en visueel gezien foeilelijk. (uitzonderingen daargelaten natuurlijk)

Je doelt op Taking Pelham One Two Three (wie kent hier zijn klassiekers nu eigenlijk niet?). Ja, daar komt het mr. white t/m mr. pink vandaan. Verder hebben deze films nagenoeg niets met elkaar te maken. En dat geldt evenzo voor de aziatische voorbeelden waarmee jij komt. Helemaal niet dezelfde sfeer, dialoog of hilarische verklutsing van genres. Bevatten ook slechts elementen waarmee Tarantino aan de haal is gegaan. De man was gewoon erg vernieuwend in het verhaspelen van allerlei genres en verwachtingspatronen bij de kijkers. Heeft niets met fanboys te maken. Die film zorgde voor een ware revelatie destijds! Dat jij daar ongevoelig voor bent, maakt de film niet minder vernieuwend of Tarantino minder een inspirator voor hordes regisseurs na hem, waaronder de door jou bewonderde Ritchie.

Miike is inderdaad een voorbeeld van iemand die her en der wat kunstgrepen toepast in de hoop te shockeren, terwijl hij meestal voornamelijk op de lachspieren werkt. Begrijp volstrekt niet wat die man probeert over te brengen met zijn films, maar enige vaste lijn valt er niet in te bespeuren. Ik heb dan ook het gevoel dat ze steeds slechter worden. Net zoals Tarantino overigens.. maar die heeft dan tenminste nog wat op zijn naam staan.

Zelfde met Ritchie hoor. Ik doelde trouwens op City of Fire (van Lam), verder mag het duidelijk zijn dat ik van klassiekers erg weinig ken.

En nogmaals, ik misken de invloed van Tarantino ook niet. Maar 't is een beetje de Madonna van de filmwereld. Vernieuwend in de zin dat ze obscuurdere dingen bij de massa brengt, maar daar houdt het ook ongeveer op.

Ik denk dat Miike onterecht overhyped is. De beste man is tenslotte bekend als regisseur van films die direct op video verschijnen. Dat anderen hem in een hokje proberen te duwen kan hij ook niks aan doen. Miike gaat dus ook gewoon lekker verder op zijn manier, of anderen dat nou leuk vinden of niet. Zou hem een worst wezen. Dat kan van Tarantino niet gezegd worden. Tarantino wil juist te veel.

Ritchie heeft ook geprobeerd hilarische dialogen op dezelfde manier als Tarantino te gebruiken (als je tot 50 keer toe "zze germans" een leuke woordgrap vindt zal dat wel zo zijn ja.. beetje het allo allo effect waar jij altijd zo dol op bent onderhond ). Daarnaast ook een mixup van gangster en wannabe gangsters in allerlei situaties, evenzeer van Tarantino als van de broers Coen geleend. En die manier van editing, tsja, een aardig truukje, maar behalve een leuke shot van een vent die een borrel pakt en een overvliegende concorde levert het eigenlijk niet op. Het is verder vooral holle drukdoenerij.

Sorry hoor, Maar Reservoir dogs is weldegelijk een remake van City on fire. de eind scene is zelfs shot voor shot identiek.... sfeer is anders, maar wel recycle cinema. (waar QT erg goed in is en ik best van hou)

Weet ik ondertussen wel. Dat springen tussen verhaaltjes, beetje onzinnig geneuzel om een zwak plot te verbergen. En zo heb ik er nog wel een paar.

Hilarische dialogen kan je bij Wilder gaan rapen, die gaan ook nergens over. Onnozele gangster vind je in overvloed bij Kitano. Een van de grootste grappen uit Pulp Fiction (de plotse actie op de achterbank) is los uit een Kitano gelift als je wil. Nou, blijft er zo van Tarantino dus ook niks meer over.

Als je overal wat losjes overheen gaat is iedereen elkaars rip-off natuurlijk. Vind Ritchie films is stijl genoeg verschillen van Tarantino's films dus beetje nodeloos om het een rip-off van Tarantino te noemen. Meer niet.

Ik heb ook nergens ontkent dat Tarantino recycle films maakt, ik dacht dat hijzelf daar ook behoorlijk prat op gaat

Vreemd dat die mr. brown, white e.d. dan ook in The Taking of Pelham 1 2 3 zit? In City On Fire (die ik niet kan terugvinden hier op MoMe) ook? Vraag ik me af welke eerder was..

http://www.moviemeter.nl/film/2176

Pelham dus...

In City on Fire zitten zelfs helemaal geen Mr White ... Mr Brown.

Ik zeg ook niet dat die namen uit CoF komen, maar wel het hele verhaal, de set up en vooral de eindscene zijn daarop gebaseerd. (Was zo'n 7 jaar eerder...)

De typische pakken heeft hij dan weer uit een Woo film. Als je alle bronnen erbij haalt is Tarantino uiteindelijk wel steeds zo eerlijk om hints genoeg te geven naar de "hommages".

Hij zal ook nooit ontkennen dat het hommages zijn overigens..

Maar dat maakt het niet minder gepikt natuurlijk.

Nee, ik ontken ook nergens dat Tarantino niet pikt, dat is zijn trademark zo'n beetje. Ik vind alleen dat hij het verfrissender heeft gedaan dan Ritchie op zijn beurt.

En de vertelstructuur komt natuurlijk uit The Killing

Daar heeft het beslist veel mee gemeen ja

en jou moeten we nog serieus nemen?

Ach het is maar een mening....

Hij probeert het dan tenminste nog onder woorden te brengen

En dat OH weinig kan met de oudere cinema is nu wel bekend, dus het verbaasd me ook niet.

Hah! Blijkbaar vond ik toen Tarantino ook al de Madonna van de filmwereld. Ben ik nu een rip-off van mezelf ? Heb ondertussen al wat meer films gezien van de regisseurs hierboven, veel is er aan mijn mening nog niet veranderd. Al ben ik misschien iets milder geworden voor de Coens, vooral door hun latere films.

Kijk, daar kan ik dan best mee leven