Filmkenner gevraagd (voor lezen filmscript)

Een goede regel is 1 pagina script = 1 minuut film vind ik, stukje uit een script van mij als voorbeeld;

Lijkt me niet zo'n fijne regel anders.

Vind ik wel, een prima schatting om enigsinds de lengte van je film te schatten.

Een veel gebruikte regel, die 1 min. per pagina.

Heb het nu ook (met dank aan Gotti) en het is boek is bijzonder informatief. Een aanrader voor iedere beginnend filmmaker. Hoop zelf deze zomer mijn eerste filmpje van boven de 10 min. te draaien .

Klopt, ik interpreteerde je verkeerd. Ik dacht dat je bedoelde dat je elke pagina van je script per se binnen een minuut wil houden.

In Film > Algemeen > Script Schrijven [Read First]:

Ok ik weet in principe genoeg van scriptschrijven af, maar waar ik eigenlijk weinig vanaf weet is hoe je een script schrijft voor een film met weinig dialogen. Ik heb een idee, alleen ik weet niet hoe ik het moet uitwerken.

Schrijf je gewoon de dialogen die in het verhaal voorkomen en laat je de rest openstaan?

Iemand een idee?

Ik snap je vraag niet.

Als je een script schrijft met weinig dialogen, dan schrijf je gewoon weinig dialogen. Wat is je probleem?

Over welke rest heb je het?

Ik bedoel de pagina's.

De tijdsduur en het aantal pagina's.

Elke pagina representeert +- een minuut, maar in het geval van weinig tot geen dialoog etc., hoe moet dit uitgewerkt worden op papier?

Dat kan je niet bepalen lijkt me, ik heb een week terug een filmpje gemaakt van 7 minuten en het scenario was maar anderhalve bladzijde. Het bevatte trouwens geen dialoog.

Bij een officieel script is het volgens mij de regel dat ieder pagina +- 1 minuut representeert.

Hier staat het redlijk duidelijk aangegeven allemaal.

Ik dacht dat er nog wel een verschil tussen script en scenario was.

Maar geeft voor zover ik kan zien geen antwoord op mij vraag.

Je beschrijft de:

omgeving

bewegingen van de personen

non verbale gebaren

gelaatsuitdrukkingen

dat soort dingen

Klein voorbeeldje uit het script van Into The Wild:

117 INT. FREIGHT CAR - NIGHT 117

As Chris rolls forward into the car -- he made it!

CHRIS

As Alexander Supertramp returns to

civilization...a hobo.

(quietly)

I'm a for real hobo.

He's very happy about this (despite the near surrender of

it.) Chris uses his pack as a pillow, lays back on it and

begins to sing Roger Miller's King of the Road.

CUT TO:

118 EXT. FREIGHT TRAIN - NIGHT 118

We TRACK with train by HELICOPTER as we SEGUE from Chris'

rendition of King of the Road to Roger Miller's. We let

the train get away from us and disappear.

CUT TO:

119 EXT. TRAIN YARD, LOS ANGELES - DAY (FEBRUARY 3, 1991) 119

Chris' train pulls into the yard. Bulls and loaders

greet the train. Chris jumps off and breaks for the

fence unseen.

Je omschrijft de scene dus gewoon.

Zelfde. En als je perse op een minuut per pagina wil uitkomen, neem je een groter lettertype...

Nee hoor

Gebruik courier (non-proportioneel lettertype)

Lettergroote: 12

Dialoog kolom op 4,5 cm inspring tot 14,5 cm

Alles gewoon links uitlijnen

Scene omschrijving in capitalen

INT. / EXT. - PLAATS HANDELING - TIJDSAANDUIDING (dag/nacht)

Dus:

EXT. STRAND - DAG

Niets VET drukken of italic.

Overigens is het nummeren van scène's in een scripts pas aan de orde als de produktie ermee aan de slag gaat... Officieel dan. Hier in Nederland staat het er al meteen bij, maar als een script nog in ontwikkeling is, is het verwarrend om met scène nummers te gooien omdat die nog wel eens kunnen veranderen.

En de CUT TO: gebruik je eigenlijk ook alleen maar als de CUT ook werkelijk een effect heeft. Anders staat het aan elke einde van elke scène en da's ook vermoeiend.

Voorkom parenticals (het tussen haakjes schrijven hoe iets gezegd wordt.

JAN

(kijkt boos)

Ga weg!

moet je eigenlijk schrijven als:

Jan kijkt boos.

JAN

Ga weg!

En beschrijf in ieder geval geen 'gedachtes'.

INT. KAMER - DAG.

Annemarie loopt de kamer in en Klaas wist het meteen... zij is de ware.

Een script is een blauwdruk. Zakelijk en to the point. De kunst is om de handeling/dialoog in het script spannend te maken zodat het een pageturner wordt. Het script zelf is geen proza.

Zo maar even tussen door.

Klinkt goed Stephan. Is dit iets waar je mee bezig bent? Zou graag je eerste versie lezen...

Glacius, zonder je de les te willen lezen vraag ik me af wat je doet denken dat je al voldoende kennis hebt om scenario's te schrijven. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat wanneer je je er serieus in hebt verdiept, het bovenstaande nieuw voor je is.

Met andere woorden, voordat je aan een script begint zou je deze basiskennis en vaardigheden echt al moeten kennen. Indien dat niet het geval is durf ik te stellen dat je het moeilijk gaat krijgen om een uitgebalanceerd, goed gestructureerd script te schrijven.

Het vaker genoemde boek van Lievaart is een absolute aanrader. Voor verdere verdieping in het scenarioschrijven is Syd Fields 'Screenplay' (Engelstalig) of de Handleiding voor scenaristen ook interessant (al zijn beide boeken wel redelijk dogmatisch).

Ben nu bezig in Story, van McKey; iets minder dogmatisch...

Ervaar je dat boek als een aanvulling op de drie door mij genoemde boeken Gotti?

McKee is een grote naam en ik heb al meerdere malen overwogen om 'Story' te kopen maar ik twijfel dus of het écht de moeite loont.

Het viel me wel op dat de 'regels' die FIeld je opstelt je zo nu en dan wel beperken. De wat vrije methodiek van McKey werkt op dit moment fijner voor mij...

Daar kan ik me iets bij voorstellen. Voordat ik aan Screenplay begon was ik me echter al bewust van wat ik kon verwachten (Lievaart stelt dat op zijn site ook). Toch beschouw ik het nuttig om al die regels (of in ieder geval de kern ervan) in je achterhoofd te hebben. Wat je er dan verder mee doet is een tweede.

Eerst maar eens Beukenkamps 'De Verborgen Schrijver' die over een paar weken eindelijk weer beschikbaar is.

Dat lijkt me sowieso moeilijk. Maar Tarantino heeft het zichzelf ook geleerd, dus al die boeken lijken me ook weer niet zó belangrijk. Visie, talent en wil moet genoeg zijn.

Je geeft het zelf aan; scenarioschrijven is een vak apart. Juist daarom moet het belang van gedegen vakkennis niet onderschat worden.

Daarnaast is Tarantino niet direct de meest getalenteerde scenarist. Hij heeft een aantal maal een heel knap kunstje geflikt (dat ik enorm bewonder) maar ik zie hem bijvoorbeeld geen fatsoenlijk drama schrijven.

Absoluut onwaar. Leuk als je visie en talent bezit, maar juist die vakkennis zorgt ervoor dat je je kan ontplooien en dat talent eruit komt.

Bedoel je met vakkennis de manier waarop je het op papier zet of hoe je een filmverhaal op 'moet' bouwen? Slechts in het eerste geval ben ik het met je eens. In het laatste geval compleet oneens, het lijkt me goed mogelijk dat die regels een script meer cliché's aanpraten dan wat anders. Een uitzondering op een dogma werkt vaak genoeg.

Als jij het zegt. Maar jij had het over een gestructureerd, uitgebalanceerd script, en ik zou niet weten wat Tarantino dan fout doet. Hij won wel mooi een oscar . Tenzij je het alleen maar over scripts met veel drama en onderliggende emoties hebt allicht.

Maar zonder visie en talent ben je helemaal nergens! Als je maar graag genoeg wil en er het talent voor hebt hoef je mijns inziens geen boeken door te bladeren.

Ander voorbeeld: P.T. Anderson. Heeft zichzelf het filmvak geleerd, heb ik gelezen. Het kán dus zeker wel.

Je leert jezelf iets door te kijken (en te lezen) van anderen...

Mijn punt is dat niet alle wegen om een script te schrijven al geplaveid zijn. Je kunt afwijken van de 'regels', en toch iets moois maken. Ik geloof gewoon niet zo in de uitgebreide stappenplannen. Alles moet ook anders kunnen. Met de juiste visie en het juiste talent.

Ik kan me niet voorstellen dat alle manieren om een goed script te schrijven op schrift vastgelegd zijn.