menu

Mijn Updates +
Film / Toplijsten en favorieten / MovieMeter Top 100 2017 (+ persoonlijke top 10 2017 en floplijst)

zoeken in:
avatar van chevy93
Was dit nou zo'n matig jaar of ligt dat vooral aan deze lijst? Er staat bijzonder weinig spannends tussen waarvan ik het idee heb dat ik ze direct moet gaan kijken.

avatar van Zwolle84
Oef, wat een buitengewoon slappe nummer 1. Gelukkig wel een prachtige zesde plek voor Wind River.

avatar van Pieter Montana
Dunkirk laat Blade Runner 2049 toch minder ver achter zich dan ik verwacht had. Veel te weinig recente films gezien dit jaar, dus ik laat de analyses gul aan anderen hier.

avatar van mjk87
chevy93 schreef:
Was dit nou zo'n matig jaar of ligt dat vooral aan deze lijst? Er staat bijzonder weinig spannends tussen waarvan ik het idee heb dat ik ze direct moet gaan kijken.


Matig jaar ja. Weinig bijzondere blockbusters en weinig bijzonder arthouse.

avatar van Wazowski
Zwolle84 schreef:
Oef, wat een buitengewoon slappe nummer 1. Gelukkig wel een prachtige zesde plek voor Wind River.


Laat deze lijst niet meer zien welke films er vooral populair waren bij de stemmers (dus dat het aantal keren dat een film genoemd werd nagenoeg belangrijker is dan de waardering er voor)? Eigenlijk zou dan het aantal punten voor een film moeten worden gedeeld door het aantal keer dat een film is genoemd om er meer een "beste" waarde aan te kunnen geven.

Verder, dank voor de lijst

avatar van Zwolle84
mjk87 schreef:
(quote)


Matig jaar ja. Weinig bijzondere blockbusters en weinig bijzonder arthouse.


Precies andersom zou ik zeggen: de lijst reflecteert niet het fantastische jaar dat 2017 was. Maar zo zal ieder er z’n eigen mening over hebben en zal de waarheid ergens in het midden liggen.

avatar van IH88
American Honey was alleen op dit forum de favoriet zo te zien . Zes films uit de top 10 staan ook in mijn eigen top 10, en zeker met de plaats van Wind River ben ik zeer tevreden. Op het laatste moment heb ik (na herziening) Blade Runner 2049 toch nog op twee gezet en Dunkirk op vier, maar het zijn alle twee geweldige films en de twee beste bioscoopervaringen die ik heb gehad dit jaar.

Matige blockbusters inderdaad (Blade Runner zie ik niet als blockbuster), maar films als Your Name, Paterson, Wind River, Coco, Get Out, A Ghost Story etc. laten zien dat er nog genoeg creativiteit is.

avatar van xgogax
Dunkirk (2017) is een technisch meesterwerk en vooral visueel heel erg sterk . De rest van de top 10 is echt waardeloos . Net als 2016 ook 2017 is een verschrikkelijk filmjaar geweest . Er zullen naar alle waarschijnlijkheid maar een paar serieuze projecten ( meesterwerkjes ) van dit jaar bijblijven ( o.a. Wiseman ) en de rest zal gewoon in de vergetelheid raken .

avatar van eRCee
Vind het nog wel een redelijke top-10 moet ik zeggen, met een beetje MM-smoel.

Mijn eigen lijstje was als volgt:

1. Jackie.

...een hele tijd niks...

2. Grave.
3. Manchester by the sea.
4. The other side of hope.
5. Sieranevada.
6. Blade runner 2049
7. Ristuutles.
8. Ava
9. L'amant double.
10. nog eentje (weet niet meer)

avatar van IH88
Wel grappig, Filmtotaal heeft dezelfde nr. 1 en 2. The Last Jedi staat daar ook verrassend hoog. Stiekem wel blij mee . De Beste Film van het Jaar 2017 | Filmtotaal filmnieuws

avatar van Ferdydurke
Ik zie 9 van mijn 10 ingezonden titels terug in de top 100, dus mij hoor je niet zeuren. Prima filmjaartje,
lijkt me. Manchester by the Sea op de valreep ingeruild voor A Ghost Story, omdat ik eerstgenoemde (abusievelijk) als meer behorend bij 2016 inschatte. Maar gelukkig had die mijn stem niet nodig om de top 10 te halen.

Blade Runner lijkt me wel wat; ga ik komende week misschien nog even bezichtigen.

avatar van mjk87
Get Out is echt een film die ik gemist heb. Zelfs kandidaat voor een Oscar-nominatie lees ik overal. Kwam me toen niet uit maar had die gewoon even in de bios moeten meepakken en wat meer moeite moeten doen ervoor.

Mijn nummer 1 staat in ieder geval niet in de lijst, dat lijkt me ook voor het eerst.

avatar van The One Ring
Hier mijn top 10 met comments (omdat ik doorgaans niet meer aan recensies toe kom). Nog wel op tijd ingeleverd voor de eindresultaten overigens. Goed jaar!

1. Blade Runner 2049 (Denis Villeneuve)
Hier zat ik eigenlijk niet op te wachten. Een vervolg op een film van 35 jaar geleden? Nee, dank je. Zelfs de mooie beelden in de trailer wisten me niet echt warm te maken. Dat het uiteindelijk voor mij de filmervaring van het jaar werd zag ik niet aankomen. Veel mensen vinden deze film te lang, maar ik zat zelf 2 en een half uur plus te genieten. Het is een film die ik voelde door mijn hele lichaam. Visueel is er niets mooiers uitgebracht dit jaar, maar dat is niet het enige wat Blade Runner 2049 bijzonder maakt. Er zit ook een sterk verhaal in, dat niet gewoon de thema’s van het origineel herhaalt, maar ze update naar huidige vraagstukken en er de diepte mee in gaat. Op het gebied van script is dit vervolg eigenlijk nog beter dan het origineel, maar de manier waarop elementen uit het eerdere deel hierin verwerkt zijn zorgt voor veel van emotionele diepgang. Uiteindelijk vind ik dit vervolg zelfs beter dan zijn voorganger en aangezien ik Blade Runner uit 1982 als een grote, persoonlijke favoriet zie is dat een enorm compliment. Grootste wonder? Harrison Ford, die al jaren als een zombie op de automatische piloot voortbeweegt, zijn beste acteerwerk ooit laten leveren.

2. Manchester by the Sea (Kenneth Lonergan)
Deze zag ik al in januari en toen nam ik aan mijn nummer 1 van het jaar al gevonden te hebben. Dit is immers beter dan de gemiddelde beste film van het jaar. Het is een film die onder de huid kruipt, met subtiel maar krachtig spel van Casey Affleck en prachtige bijrollen van de hele cast. Een van de mooiste elementen aan Manchester by the Sea is dat Lonergan graag zoveel mogelijk personen in beeld brengt en de kleinste rollen details geeft. Hierdoor creëert hij een gemeenschap die de film ongewoon levendig en echt maakt. Twee scènes hebben zich in mijn ziel gekerfd: de ongeplande, lang uitgestelde ontmoeting tussen Casey Affleck en Michelle Williams op straat en de scène waarin Affleck zijn neefje Lukas Hedges aan tafel uitlegt waarom hij niet voor hem kan zorgen.

3. American Honey (Andrea Arnold)
Andrea Arnold had al eens mijn film van het jaar met Fish Tank en kwam weer in de buurt met American Honey. Ze is ontzettend goed in het inzetten van filmische middelen om de belevingswereld van hoofdpersonen tot leven te brengen. Het verhaal gaat over een groep jonge Amerikanen die zo goed als doelloos rondtoeren en in motels leven. In plaats van dat het een tragisch drama wordt, maakt Arnold er een hoopvol maar niet naïef drama van. Schitterend gefilmd en geacteerd, maar de hoofdattractie is de soundtrack, met een originele liedjesselectie van verschillende genres die perfect deze wereld vangen.

4. On Body and Soul (Ildikó Enyedi)
De beste romantische film van het jaar komt uit Hongarije, over twee personen die beiden dezelfde droom blijken te hebben, waarin ze allebei een hert zijn. Buiten dit aparte concept om is het een verrassend conventioneel verhaal, waarbij de twee personages eerst hun persoonlijke problemen onder ogen moeten komen voor ze bij elkaar kunnen komen. Zij heeft autisme en een afkeer voor fysiek contact, hij is al ouder en heeft al veel teleurstellingen moeten verwerken. Beiden hebben aanvankelijk geen verwachtingen, maar verrassen zichzelf door er vol voor te gaan. Wat deze film bijzonder maakt, buiten het gebruik van de dromen, is hoe realistisch de hoofdpersonen zijn en hoe gedetailleerd hun problemen worden uitgebeeld. Als er een film was dit jaar waarbij ik hoopte dat de twee geliefden elkaar aan het einde kregen is het deze. Zeker omdat dit geen uitgemaakte zaak is.

5. The Killing of a Sacred Deer (Yorgos Lanthimos)
Ondanks de verwijzing naar een hert in de titel staat dit ver af van On Body and Soul. Dit is namelijk een heel nare en kille film, een echte psychologische horrorfilm. Het begint als een opvallend emotieloze en absurde film. Dat blijft het ook, maar heel langzaam worden de duimschroeven aangedraaid tot de spanning onhoudbaar wordt. Dit is zonder meer de meest intense film die ik in jaren zag, een waarvan ik serieus op adem moest komen. Verwacht geen conventionele griezelfilm, dit is echt een vreemd, surrealistisch verhaal en het wordt afstandelijk gebracht. Als je daar echter van houdt dan zal je deze niet snel vergeten.

6. A Ghost Story (David Lowery)
Nog een film die voor mij uit het niets kwam en me totaal verraste. Ik verwachte een schattig, onafhankelijk filmpje, zoals The Big Sick en Patti Cake$ (die beiden niet in de buurt van mijn top 10 kwamen). Hoe serieus kan het worden, met een hoofdpersoon die een geest is die letterlijk met een laken over zijn hoofd rondloopt als een spook? Heel serieus en gevoelig zo blijkt. Het is enorm ambitieus en in de tweede helft maakt het verhaal enkele bizarre sprongen die mij kippenvel bezorgde. Ook heel uniek qua beeld en muziek.

7. Moonlight (Barry Jenkins)
De meest recente Oscarwinnaar, blijkt ook tot de betere winnaars van die prijs te behoren. Het was een goed jaar voor poëtische drama’s (zie ook American Honey en A Ghost Story) en deze valt in dat rijtje. Het is een gevoelige blik op homoseksualiteit in een omgeving die daar niet voor open staat. Klinkt als een standaard Hollywooddrama, maar in feite is het een klein, ingetogen drama vol sympathieke voor alle personages. Veel van het gevoel komt voort uit de manier waarop het gefilmd is, maar het acteerwerk is even krachtig. De slotscènes in de diner waren bijzonder mooi.

8. Wind River (Tyler Sheridan)
De beste acteerprestatie van het jaar kwam van Jeremy Renner in Wind River. De manier waarop hij op een kalme manier een rouwproces vertoond geeft deze thriller zo veel meer kracht dan hij anders zou hebben. In feite zitten de meeste spannende en actievolle scènes pas in de tweede helft. De eerste helft wordt bijna geheel gewijd aan het verdriet dat komt kijken bij verlies. Daarnaast wordt er een goed beeld geschetst van een locatie die bijna letterlijk wordt behandelt als het verdomhoekje van de Verenigde Staten. Dat zorgt er allemaal voor dat het een bijzonder levendige film wordt waardoor ik enorm gaf om alles toen de hel eenmaal los brak.

9. Coco (Lee Unkrich)
Pixar is al jaren niet meer echt goed, maar heel af en toe komen ze ineens met een film die nog weet te verrassen. Ze blijven een conventionele manier van vertellen hebben, die voortkomt uit het oude Hollywood, maar als het zo goed gedaan wordt maakt dat niet uit. Dit verhaal gaat over een levend jongetje dat in het land van de doden terecht komt en een connectie moet leggen met zijn overleden voorvaderen om eruit te komen. De thema’s, over familiebanden en herinnering, liggen voor de hand, maar het wordt zo goed uitgewerkt dat het moeilijk is om er niet door geraakt te worden. Daarnaast sprankelt deze film gewoon, met dank aan het kleurgebruik, de prachtige locaties, leuke details en natuurlijk Mexicaans getinte liedjes.
10. Thelma (Joachim Trier) & Raw (Julia Ducournau)
Gewoonlijk vind ik het enorm slappe hap als iemand een gedeelde plaats geeft aan twee films geeft, maar ditmaal doe ik mee. Dit is namelijk een bijzonder geval. Niet alleen zouden deze twee oprecht nummer 10 en 11 zijn, maar dit is ook nog eens twee keer min of meer hetzelfde verhaal. Het is grappig hoe twee totaal verschillende regisseurs ongeveer tegelijkertijd in grote lijnen met dezelfde film aan kwamen zetten. Twee maal krijgen we een horrorachtig drama waarin een meisje die beschermd opgevoed is moet gaan studeren. Daar komt ze in aanraking met het echte leven en ontdekt ze haar seksualiteit. Dit legt ook verborgen, ongewone kanten in haar bloot (psychische krachten in Thelma, kannibalisme in Raw), iets wat teruggeleid wordt naar haar familie. Uiteindelijk moet ze haar op haar eigen manier mee om leren gaan. Beide films vallen ook op door hun enorme empathie voor hun “monster”. De aanpak in stijl verschilt enorm: Thelma is strak gefilmd, Raw is toepasselijk ruw en los). Thelma wint waarschijnlijk met een haar vanwege de heel bijzondere slotscène, maar ik had deze allebei niet willen missen.

Eervolle vermeldingen op alfabetische volgorde: Baby Driver (Edgar Wright), Certain Women (Kelly Reichardt), Demonios tus Ojos (Pedro Aguilera), Dunkirk (Christopher Nolan), The Farthest (Emer Reynolds), Get Out (Jordan Peele), I Am Not Your Negro (Raoul Peck), Jackie (Pablo Larraín), Loveless (Andrey Zvyagintsev), The Other Side of Hope (Aki Kaurismäki), Paterson (Jim Jarmush), Poesiá Sin Fin (Alejandro Jodorowsky), Song to Song (Terrance Malick).

Slechtste film van het jaar: Children Are Not Afraid of Death, Children Are Afraid of Ghosts. Maar aangezien die alleen in een klein zaaltje op het IFFR gedraaid heeft gooi ik er ook nog de slechtste reguliere release van het jaar tegenaan: The Circle.

avatar van Alathir
Ik vind het echt een zwakke top 10. Star Wars en It nog niet gezien maar verwacht ik ook helemaal niets van, bovendien hoor ik van veel SW fans in mijn vriendenkring dat ze het slecht vonden of toch dat het verhaal niet was wat ze hadden verwacht. Nu die zouden bij mij zeker niet in de top 10 komen, ik ben geen fan van Star Wars en ook niet van de originele It en de vorige film van die regisseur.

Enkel Get Out en Wind River staan er bij mij in. De volgende hoogste (Beauty en The Beast en Thelma) van mijn top 10 staan pas op 40 en 41e plek. Ik moet helemaal niets hebben van die mooifilmerij zonder inhoud en eendimensionale personages. Dan zie je ook dat sequels zoals Alien: Covenant en John Wick en Guardians het een pak beter doen dan een Kingsman 2. Ik vind dat raar want die heb ik allemaal 2*, terwijl een Kingsman 2 tegen de 4* plakt.

avatar van Noodless
Als ik de top 20 bekijk, dan staat er toch de helft in de lijst die ik ook in mijn top 20 staan...dus best wel redelijk ok voor mij althans. Natuurlijk heeft het ook te maken wat je nog moet zien. Zo heb ik Blade Runner helaas nog niet gezien, die ik misschien wel hoog in mijn top 10 zou verwachten. Zeker nu ik zie dat het genre sciencefiction bij mij dit jaar het echt goed heeft gedaan. Film heeft niet altijd met inhoud te maken, natuurlijk mooi meegenomen indien het een goed verhaal is, maar film heeft zoveel meer te bieden. Zo heb ik ook films gezien waarvan de inhoud heel interessant is, maar de uitwerking gewoon zwak is. Of het acteerwerk sterk is, maar de film me niks wist te boeien. Dus film zou een compleet plaatje van alles en nog wat moeten zijn en dan kun je gaan spreken van een echte topper. En dat lijkt natuurlijk niet zo vanzelfsprekend. Ik merk dat ook bij mijn stemmen waarvan ik soms nog 4,5 sterren kan geven, maar een 5 zit er niet meer in.

avatar van Film Pegasus
Film Pegasus (moderator)
Toch een goeie top 10. 2 echte blockbusters met Star Wars en Baby Driver. Visueel plezier met Dunkirk en Blade Runner en horror doet het ook goed. Vooral Mother! ontbreekt in vele andere filmlijstjes.

En veel mensen gaan de kleine pareltjes later nog wel zien.

avatar van Jordy
Jordy (admin)
Zijn er mensen die het niet eens zijn met de lijst?

Misschien moeten we het dan toch maar anders doen volgend jaar

avatar van arno74
8 van de 10 gezien, alleen SW en Baby Driver niet (geen interesse), met Logan en Mother die met 4* of hoger uitschieten. Alleen de top 2 Dunkirk en BR2049 is bij mij eerder de flop 2 .

De eerstevolgende 4* komen bij mij op plaatsen 36 en 40 (Kimi no na wa en Beauty and the Beast). Van de top 100 zag ik er 37, er staan nog genoeg in de watschlist.

avatar van gauke
Jordy schreef:
Zijn er mensen die het niet eens zijn met de lijst?

Misschien moeten we het dan toch maar anders doen volgend jaar


'Meeste stemmen gelden' blijft voor mij het best denkbare systeem. Dus prima zo!

avatar van horizons
Systeem zo laten!

avatar van Verhoeven
Brawl in Cell Block 99 in de Top 100. Dat had ik nooit verwacht.

avatar van Zwolle84
Ik denk dat het lichtelijk cynisch was.

avatar van Alathir
Ik vind het systeem wel ok maar het houdt geen rekening met het totaal aantal mensen die de film gezien heeft (aantal stemmen op MM). Dat is toch wel degelijk een parameter die veel invloed heeft op de uiteindelijke top 10 in mijn ogen. Als je iets niet gezien hebt, ga je die film natuurlijk ook niet in je top 10 zetten. Heb even een verhouding berekend als je het aantal punten deelt door het aantal stemmen van die film en dan gefilterd van groot naar klein.

http://i68.tinypic.com/350m8i9.jpg

avatar van horizons
Maar de 578 mensen die een lijstje hebben ingestuurd hoeven niet gestemd te hebben op moviemeter. Ook dat nog.

Daarnaast: als een film niet vaker is gezien zal de doelgroep kleiner zijn. En als het mensen buiten die doelgroep niet aanspreekt zal de film in geen 'extra' top 10 belanden.

avatar van Macmanus
Jupiters moon helaas niet, maar dan ben ik gelukkig nog hipster genoeg om te zeggen mijn keus staat er niet in!

Verder wel ok lijstje. Blij dat the square niet zo hoog staat. Kong staat wel opvallend hoog.

avatar van Onderhond
Veelal overgewaardeerde en vooral doorsnee films (in een verder érg goed filmjaar trouwens). In een jaar waar beschikbaarheid van wereldcinema waarschijnlijk nooit groter geweest is, blijft iedereen toch steeds weer rond dezelfde 20 films zwermen.

Dunkirk echt ondermaats trouwens, dan had ik liever BR2049 zien winnen. Die film voelt ten minste nog alsof hij uit 2017 komt.

avatar van John Milton
Macmanus schreef:
Kong staat wel opvallend hoog.
Inderdaad zeg.

Wij hadden hem opgezet, maar heel snel weer uitgezet. Had niet verwacht dat die zo hoog zou eindigen. Life trouwens ook niet. 21e plek. Hem hem 2 keer gezien en vond hem best vermakelijk, maar dat is wel hoog.

avatar van Ajax&Litmanen1
Macmanus schreef:
Kong staat wel opvallend hoog.


Was echt fijn bioscoopmateriaal. Vrees dat Kong op het kleine scherm minder impact heeft. Idem overigens met de nr 1 Dunkirk, wat overigens ook mijn nr 1 van het jaar is, komt goed uit. En ook Star Wars en It staan in mijn top 10, dus toch al 3 die overeen komen.

Ik vind het geklaag over filmjaar 2017 ook onterecht. Het was een geweldig jaar, maar vooral de blockbusters zijn enorm positief opgevallen. Heb vaak zat nog wel dat de minder bekende titels mijn top 10 haalden, maar dit jaar niet. Het was vooral een sterk superheldenjaar, op de Justice League drol na dan.

Overigens verrassend, Get Out op plek 3. Toffe film, maar ook weer niet zo goed. Komt bij mij niet in mijn lijstje voor, maar heb er wel van genoten.

avatar van John Milton
Voor de liefhebbers ben ik zo vrij geweest om de top 100 op Icheckmovies toe te voegen:

MovieMeter Film of the Year 2017

Ik kom zelf tot 75/100.

Niet ontevreden, al zat ik vorig jaar op 84/100 zie ik. I'm slipping!

Van mijn eigen lijst zijn 17/20 in de top 100 beland. Cameraperson, Columbus en Una Mujer Fantástica haalden het niet. Met name die middelste betreur ik, al snap ik van alle drie dat het geen publiekstrekkers zijn.

avatar van danuz
(O.a.) Arrival, Nocturnal Animals, I Daniel Blake heb ik gewoon in 2016 in de bios gezien. Wat doen die in de lijst, of mis ik iets?

Gast
geplaatst: vandaag om 13:07 uur

geplaatst: vandaag om 13:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.