menu

Film / Festivals en evenementen / Filmfestivals (algemeen topic)

zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro
Tsja keuzes zal óók altijd met persoonlijke voorkeur te maken hebben. Ook niet zo gek. Kwaliteit is niet objectief meetbaar. Daarin is de filmsector natuurlijk niet anders dan willekeurig welke andere sector. Overal is er altijd wel kinnesinne, vriendjespolitiek etc.

Waarom draait Under the Skin niet op Imagine? Geen idee, ik ken in elk geval één iemand die het een barslechte film vond.Chris Oosterom misschien ook wel. Het is geen verplichting de film te laten zien. Upstream Color kost een vermogen om te vertonen. In het artikel wordt gesproken over films die fees moeten betalen voor een vertoning. Waar is het omslagpunt waarbij een festival juist moet betalen voor een vertoning. Upstream Color had ook prima op Imagine gepast, maar als Imagine onder dat omslagpunt zit en ook 1500$ of zo moet betalen kan ik me voorstellen dat ze dan maar bedanken.

Er zit naast de festivals en de regisseurs ook nog een producent of agent tussen. Het werkt bijna als economie met vraag en aanbod met talloze subjectieve onderstromen die gewoon met mensen te maken hebben.

En dit alles nog los van dat het ontdekken van nieuwe namen gewoon ook spannend kan zijn in plaats van de 10e en meer-van-het-zelfde filmpje van Tsai. En wie weet is Ounpuu wel een onuitstaanbare gast, die alleen blauwe en oranje M&M's op zijn hotelkamer wenst.

avatar van Mochizuki Rokuro
In het wielrennen is er altijd aandacht voor renners die in de drie grote rondes een etappe hebben gewonnen. Ik wist eigenlijk niet of er regisseurs zijn die op alle drie de grote festivals al eens de hoofdprijs hebben gewonnen. Tot mijn verbazing zijn dat er toch al drie.

HUISKAMERVRAAG 1: wie wonnen er én een Gouden Beer, én een Gouden Palm én een Gouden Leeuw???:
Robert Altman:
1970: MASH (Cannes)
1976: Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull's History Lesson (Berlijn)
1993: Short Cuts (Venetië)

Michelangelo Antonioni:
1961: La Notte (Berlijn)
1964: Il Deserto Rosso (Venetië)
1967: Blowup (Cannes)
Antonioni won in 1957 ook nog in Locarno (Il Grido)

Henri-Georges Clouzot:
1949: Manon (Venetië)
1953: Le Salaire de la Peur (Berlijn én Cannes !!)


André Cayatte en Zhang Yimou wonnen ook driemaal de hoofdprijs, maar dan niet op alle drie de festivals: beiden 2x Venetië en 1x Berlijn.

Als Locarno meetelt komt ook Mike Leigh in de buurt: Bleak Moments (1972/Locarno), Secrets & Lies (1996/Cannes), Vera Drake (2004/Venetië).

En dan is er nóg een regisseur die al viermaal de hoofdprijs won: twee in Berlijn, twee in Venetië. HUISKAMER VRAAG 2: wie ???: Ang Lee!
1993: Wedding Banquet (Berlijn)
1996: Sense & Sensibility (Berlijn)
2005: Brokeback Mountain (Venetië)
2007: Lust, Caution (Venetië)

Toch wel en een verrassende naam.

En dan zijn er nog 22 regisseurs met twee hoofdprijzen. Als Terrence Malick Knight of Cups in Venetië gaat presenteren én wint zou hij ook in het illustere rijtje van drie gewonnen festivals komen…

avatar van Malick
Best wel een cool initiatief. En behoorlijk wat IFFR-titels.

avatar van jffrfilms
Komen alle films uit?

Ik ben eigenlijk alleen nog maar bij de Iffr in Rotterdam geweest, maar door tijdsgebrek lukt dat niet altijd. Nou vind ik het wel leuk om het een beetje te volgen, maar naar mijn mening zijn die films (buiten die goed scoren) moeilijk te verkrijgen zowel downloaden als kopen?

avatar van Malick
Kent niemand dit Filmfestival? Gewoon in Gent.

Nog niet van gehoord, en ik ben in die periode thuis. Is weer aanlokkelijk.

Filmquiz Cacaofabriek 2e Pinksterdag Maandag 25 mei 2015

Het wordt een traditie, de Helmondse Filmquiz op 2e Pinksterdag, dit jaar dus 25 mei!

* Welke bijna vergeten acteur maakte in 1984 een come-back in de film Pulp Fiction?
* Uit welke film komt de zinsnede : 'I'll be back'?
* Wie is de regisseur van o.a. de klassiekers Psycho en The Birds?

Weet jij de antwoorden op deze vragen of wil je ze graag weten?
Schrijf je dan in voor de Helmondse filmquiz in de Cacaofabriek.
Kijk je elke week een film of zie je er maar een per jaar, iedereen kan mee doen.

De quiz bevat vragen uit alle genres film, dus zowel Arthouse als Blockbuster en is geschikt voor iedereen.
Moeilijke vragen, makkelijke vragen en een flinke dosis humor, of je wint of niet,
in ieder geval een gezellige middag in onze prachtige filmzaal!

Er zijn leuke prijzen te winnen, maar bovenal gaat het om de gezelligheid.

Onze vrijwilligers staan klaar om er, samen met de deelnemers, een gezellige middag van te maken.

Schrijf je dus in en test je filmkennis.

May the force be with you.

Locatie: Cacaofabriek te Helmond www.cacaofabriek.nl
Tijd: Maandag 25 mei 2015 om 14:00 uur
Entree: Gratis
Groepsgrootte: 1 tot 4 personen
Aanmelding: Geef je teamnaam en de namen van de teamleden door via [email protected] met als onderwerp

Filmquiz of kom op de dag zelf naar De Cacaofabriek en meld je dan aan.

Wees er op tijd bij, want vol is vol!


De Cacaofabriek
Cacaokade 1 (GPS Engelseweg)
5705 LA Helmond

avatar van Malick
Oef, wat zou ze dan van het IFFR vinden? Of Locarno?

avatar van McSavah
Malick schreef:
Oef, wat zou ze dan van het IFFR vinden? Of Locarno?

Krijg (ook hier) geen toegang tot het (volledige) artikel. Maar de eerste paar zinnen zeggen al wel genoeg...

avatar van Malick
En nu dan? Voor de zekerheid maar even gekopieerd:

Melbourne International Film Festival: Move on, nothing to see here

THE Melbourne International Film Festival was a roll call of some of the most depressing, obscure, God-awful movies ever made.

The festival, which has just ended, featured a huge range of movies about criminals, crazies, death and depression — just the sort of thing you’d choose for a fun Saturday night out with friends.

Not.

You, my friend, helped to pay for screening of movies such as The Assassin, which was set in ninth-century China and featured a 10-year-old trained killer stolen from her father.

And there was Body, which featured a widowed coroner and his bulimic daughter. One reviewer called it a “darkly comic rumination on what it means to be alive … an almost cubist fruitcake comedy”. Yes, really.

There was also Cartel Land; billed as a “chilling cross-border exploration of vigilantes trying to fight a drug war their governments can’t win on their own”.

And Only the Brave, which was a Russian post-apocalyptic epic that featured a post-war migrant and his terminally ill fiancee on a desperate search for meaningful truth. (OK. Actually, I made that last one up, just to show you how ridiculous these films were.)

There’s also other feel-good romps guaranteeing fun times such as Cemetery of Splendour, Chronic, The Coffin in the Mountain, 3½ minutes, Ten Bullets and Only the Dead.

Frankly, most of these movies would be considered unwatchable by anyone other than 25-year-old female ceramicists from Brunswick.

But it hasn’t stopped MIFF (as it’s known) billing itself as the most “significant screen event” in Australia. Indeed, it had over 370 films, 28 world premieres and 164 Australian premieres.

So what? I’ll bet the only reason for the high number of premieres is that no one else wanted to show the movies. And it doesn’t mean they will ever be shown anywhere else again.

Yes, it’s true that 200 of the 517 sessions were sold out. But did the cinema-goers enjoy them or just endure them? Was it pure art or just pure agony?

Even the official advertisers’ guide admits the main reason people come to the festival is to “socialise and ensure they remain ‘in the know’ amongst their peer group” (note that watching enjoyable, fun movies isn’t mentioned).

In the past five years around $10 million in public funds has been spent on this festival of joylessness, primarily through the Premiere Fund. Sometimes this fund gets it right, previously supporting films such as Paper Planes, which was a feel-good, popular movie.

Sadly, they don’t seem in any hurry to repeat this success.

This year the fund has put money into films such as Looking for Grace by Sue Brooks, which was a critical success with terrific actors that no one actually saw.

And there was Downriver, described as “a dour but intensely quiet rumination of redemption” about a man who served time for drowning someone as a child.

The fund also helped pay for Early Winter, which is about a janitor in a retirement home whose “job is a daily reminder of an existence that he’s slowly tumbling towards and the yet unburied ghosts of his own past”.

Seen any of them? Heard any of them? Nope. Didn’t think so.

Just reading the summaries makes me want to stab myself in the eye with the pointy end of a chocolate-top Cornetto, so I can’t imagine what the actual movies are like.

Roy Morgan Research, which incidentally is one of the sponsors, says that in 2014 the film festival delivered more than $9.8 million to the local economy. Well, it would say that, wouldn’t it?

Given that most of the festival attendees were privileged young people from the centre of Melbourne, I am pretty sure most of that money would be spent anyway.

Indeed, figures on the MIFF website give the best insight into just who this event is for.

Let me give you the big tip: it’s almost certainly not you.

Half of the audience is aged between 18 and 35 and lives within 5km of the CBD (that means they’re probably half your age but can afford to pay twice as much as you in rent). Sixty per cent are female, and three-quarters have an undergrad degree (arts, I’ll bet).

Now, I am not a total intellectual philistine. I do understand that some films about our culture and history need public funding in order to be told.

I am quite fascinated by some of the films involving Aboriginal actor David Gulpilil and I think they’re stories well worth telling. Sure, they’re depressing stories, but at least they’re our stories — unlike half these movies from Romania and Czechoslovakia.

The fact that most of these movies have absolutely zero popular appeal shouldn’t be a badge of honour, it should be cause for concern.

I want to know why we don’t have a film festival full of movies that are inspiring, uplifting and make people feel good about themselves. In other words, why not have a film festival full of movies that people actually want to go and see?

avatar van McSavah
Waarom laat je mij deze dommigheid lezen? Allemachtig. Herald Sun is dus 'zo'n' krant; conservatief en populistisch.

(nog steeds geen toegang via de link overigens)

avatar van Malick
Het is een soort van 'filmkritiek' dat zich al jarenlang verspreid. Zo had het NRC een paar jaar terug een lachwekkend stuk over het IFFR. Daar moeten we voor oppassen.

avatar van McSavah
Ik negeer het liever gewoon.

tovenaar
Pff oh my god.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Amsterdam krijgt nieuw horrorfilmfestival | AD.nl

Amsterdam krijgt een tweede festival voor horror, fantasy en sciencefiction. Het festival krijgt de naam Amsterdamned en vindt van woensdag 26 tot en met vrijdag 28 oktober plaats in theater Kriterion.
De organisator van het evenement is Jan Doense, vroeger de directeur van het Weekend of Terror en het Imagine-festival.


Nog een nieuw festival, van 5 tot en met 9 oktober in De Filmhallen in Amsterdam:
Het Parool organiseert filmfestival in Amsterdam | NU

Paff (Parool Film Fest) wil volgens de organisatie de komende jaren uitgroeien tot een breed podium voor kwaliteitsfilms.
Op het festival zijn buitenlandse en Nederlandse speelfilms te zien evenals animatiefilms en documentaires die tijdens Paff hun Nederlandse première beleven. Veel van de films zijn of worden geselecteerd op de filmfestivals van Berlijn, Cannes, Venetië en Toronto.

Meer info / kaartverkoop: Meer Parool: PAFF

avatar van Malick
Zijn er ook weekenden dat er geen Filmfestivals zijn in Amsterdam?

avatar van Lefgozer
Speciaal eentje voor jou in Alkmaar en Bergen, Verhoeven.

Europees Film Festival - Filmhuis Alkmaar - filmhuisalkmaar.nl

Europa is overal om ons heen. Je hoeft de krant maar open te slaan en je leest over moeilijke politieke en economische onderwerpen. Maar Europa is niet alleen zwaar en ingewikkeld. Door Europese samenwerking worden op cultureel vlak namelijk prachtige filmproducties waargemaakt. Om die juweeltjes over het voetlicht te krijgen, slaan Filmhuis Alkmaar, Cinebergen, Bibliotheek Kennemerwaard en Europe Direct Noord-Holland Noord de handen ineen. In het weekend van donderdag 6 tot en met zondag 9 oktober vindt het tweede Europese Filmfestival Noord-Holland Noord plaats. Met elf filmhuisfilms, waaronder maar liefst vijf voorpremières, uit diverse Europese landen krijgt het publiek een inkijk in de veelzijdige Europese filmwereld.


Festivalpremière
De première van het EUFF zal op 6 oktober simultaan in Bergen en Alkmaar plaatsvinden. In Alkmaar wordt om 19.00 de Roemeense zwarte komedie ‘The Treasure’ en om 19.15 uur de betoverende film La Danseuse vertoond en in Bergen staat de ‘La Fille Inconnue’ (voorpremière) op het programma.

Vijf voorpremières
De programmeurs hebben de hand weten te leggen op maar liefst vijf nationale voorpremières. In zowel Bergen als Alkmaar worden de eerste officiële vertoningen van diverse topfilms een feit. Zo zijn de beklemmende Belgische productie van de gebroeders Dardenne: ‘La Fille Inconnue’, de tragikomedie ‘Toni Erdmann’, het Kroatische drama ‘On The Other Side’, de Gouden Palmwinnaar ‘I, Daniel Blake’ en, van eigen bodem, de smakelijke verfilming over de meestervervalser Han van Meegeren in ‘Een Echte Vermeer’ te zien.


avatar van Mr Thee


Ik weet het nog zo net niet. Toch een wat mager onderbouwd stuk.
Wellicht dat het allemaal klopt maar:

...het zou ook kunnen dat een filmfestival juist aandacht geeft aan meer "andere" films.
...het zou ook kunnen dat dat nu juist voor een wake up call zorgt bij distributeurs.
...het zou ook kunnen dat de filmfestivalbezoeker gemotiveerd wordt om meer de bios te bezoeken door meer en gevarieerde festivals (in bioscopen!!! Bv Kino Home - Kino Rotterdam - kinorotterdam.nl
...het zou ook kunnen dat filmbezoekers meer aandacht hebben voor unieke q and a's en andere randverschijnselen die festivals bieden.
...het zou heel goed kunnen dat er synchroon al dan niet bij Netflix ea een gevarieerder aanbod komt, netals in de muziek-en bier(!)industrie.

Misschien zijn niet alle argumenten even sterk. Bij deze dan ook een uitnodiging ze te weerleggen of wellicht verder te ondersteunen.

avatar van Metalfist
Ik ga dit jaar voor het eerst de full experience van een filmfestival doen, namelijk dat van Zürich. Ik heb in het verleden Gent en Oostende al wel aangedaan, maar dat was telkens maar voor één film. Iemand tips & tricks om het tot een goed einde te brengen? Mij lijkt het voornamelijk belangrijk om een planning te maken die a) niet teveel uit elkaar ligt qua locaties en b) niet teveel films op één dag

avatar van Malick
Heb eens alle filmfestivals waar ik naar toe ben geweest op een rijtje gezet. Wel alleen degenen die internationaal een beetje er toe doen. Dus geen LAFF, WCA en MIE.

Komt volgend jaar Berlijn bij.


Iemand een link of site waar je terug kan vinden welke films de Belgische of Nederlandse distributeurs op de verschillende filmfestivals hebben aangekocht?

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Dat zou ik ook wel willen weten.

Gisteren kregen we nog dit persbericht binnen:

Cineart schreef:
Drie Cinéart films geselecteerd voor het Filmfestival van Venetië 2018

Op het 75e Filmfestival van Venetië zijn drie films van Cinéart te zien: Suspiria en Sunset zijn beiden geselecteerd voor de Officiële Competitie en maken daarmee kans op de Gouden Leeuw; Amanda draait in de sectie Orizzonti.
Cinéart verwacht de films in het voorjaar van 2019 uit te brengen.

Volledige persbericht met omschrijving titels

September film heeft ook bericht uitgegeven met een hele reeks aangekochte titels uit Cannes.


avatar van Malick
Cannes aan de Schelde:
De filmfestivals schieten als paddenstoelen uit de grond. Donderdag opent de nog maar tweede editie van het Brussels International Film Festival met It must be heaven van de Palestijnse filmmaker Elia Suleiman. Deze weirde, geestige film lijkt haast gemaakt om filmfestivals feestelijk te openen. Film als een amuse gueule: licht verteerbaar, en toch stof genoeg om over te causeren bij een te straf bier dat wordt aangeboden door een gulle sponsor.

En gulle sponsors, die zijn er overal. Nu Brussel, Oostende, Gent, Leuven en zelfs Turnhout een filmfestival hebben, kan Antwerpen niet achterblijven. Houd alvast 10 tot 15 maart 2020 vrij, dan vindt de eerste editie plaats van – houd u vast – International Film Festival Antwerpen.

Allemaal ‘Internationaal’: het lijkt wel alsof er een complot van de arbeidersbeweging achter zit. Als dat zo is, heeft ze wel een goede dekmantel gevonden. De eerste persconferentie wordt eind deze maand gehouden bij Voka, de Kamer van Koophandel Antwerpen-Waasland. Bij deze zijn de gulle sponsors gevonden.

Achter het festival gaat alvast één oude bekende schuil: Bart Vandesompele was twee jaar algemeen directeur van Film Fest Gent, waar hij in 2014 vertrok, ‘om zich meer op zijn activiteiten als consultant te richten’. De artistieke missie in het eerste persbericht klinkt waarlijk begeesterend: ‘Een filmfestival is een toegankelijk cultuurevenement dat de stad en de regio, de inwoners en de bezoekers verbindt en kansen biedt voor de lokale economie.’ Zoiets als de Sinksenfoor dus, maar dan zonder de overlast (of toch de huidige definitie daarvan).

Ooit zal iedere stad en elk dorp zijn eigen ‘international film festival’ hebben. Alle dagen films, feest en rode lopers. Na afloop van een film waar anders geen hond naartoe gaat, is er een netwerk event voor consultants aan de bar waarbij vooral niet over de film gepraat wordt. Iedereen draagt een gesponsord lint om zijn nek zonder goed te begrijpen waarom. Je kan er in beschonken toestand selfies nemen voor een achtergrond waarop de namen van de mecenassen staan geprint. Vervolgens raakt iedereen zijn jas kwijt in de vestiaire. It must be heaven?


avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Cinetree tovert Amsterdamse bos om tot bioscoop | RTL Boulevard

RTL Boulevard schreef:
Filmplatform Cinetree van Hanna Verboom en het Amsterdamse Bostheater toveren het Amsterdamse bos begin september om tot bioscoop. Tijdens het Forest Filmfestival, dat 6 en 7 september plaatsvindt, kan publiek in de openlucht tussen de bomen genieten van een aantal films.
Er staan twee films geprogrammeerd die te maken hebben met de natuur: Into the Wild en Captain Fantastic.
De toegang is gratis. Voor wie niet in het gras wil liggen, is er de mogelijkheid om tot 24 uur voorafgaand aan de filmavond online een strandstoel te reserveren.

Beide hele matige films, dus dit kan ik met een gerust hart overslaan.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:43 uur

geplaatst: vandaag om 17:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.