MM Filosofie

De terugkeer van de heer is naderbij volgens de profetische heren Koot&Bie in hun Bescheurkalender van 1982...

In zoverre zij dat geloven zullen zij daar als wetenschapper nooit over spreken omdat God in de wetenschap niet thuis hoort. Het bestaan van God, dat niet meer dan een naam is voor het onbekende of het onverklaarbare kan noch bewezen noch weerlegd worden. De wetenschap dient zich daarom ook niet met God bezig te houden. Laat dat maar over aan de filosofie en de theologie. Versta mij goed, met het geloven in God is niets mis mee, maar ik word er wel moe van dat er door dogmatische christenen altijd maar verwezen wordt naar die God van de Bijbel, naar die Jahweh van dat zogenaamde uitverkoren volk. Het is ook die God waar Nietzsche - en terecht - zo tegen schopte. Nietzsche tirade tegen God is vooral een tirade tegen de God van het instituut kerk die zijn wortels had in het Oude Testament, maar in absolute tegenstelling stond met de "God" van de gnostici en eigenlijk ook regelrecht in ging tegen de verzoeningsleer van Jezus van Nazareth.

Hoogopgeleid zijn is geen garantie voor waarachtig denkwerk....integendeel wie hoogopgeleid is heeft sterk de neiging loyaal te zijn aan een organisatie net als een (brave) gelovige. Waarachtige denkers zijn onafhankelijk en kritisch en durven tegen hun eigen loyaliteitsgevoel integaan.

Dicht bij huis: als je dogmatisch gelovig bent opgevoed en je komt tot de conclusie dat een morele god niet kan bestaan dan word je geconfronteerd met loyaliteitsgevoelens...je wilt immers je ouders niet kwetsen omdat je weet dat ze het goed bedoelen...

Daarom wil ik hoogopgeleid ook (liever) niet als argument gebruiken en beweerde ik al meteen dat intelligentie er sowieso weinig mee te maken heeft. Ok, een beetje intelligentie en kennis is wel welkom natuurlijk, want er valt veel, heel veel te onderzoeken. Er zijn verschillende redenen om te (kunnen) geloven. Diverse ervaringen, traditie, gevoel, onderzoek etc. Dit soort factoren kunnen je overtuigen. Mijn exvriendin heeft geprobeerd in God te geloven omdat het steeds mis ging in haar leven. Het lukte haar niet, dus zei ze fuck you God. Voor andere biedt God/het geloof juist troost en geeft het hoop wanneer het steeds mis gaat in hun leven. Maar zoals ik al zei, voor sommige werkt dit dus averechts. En inmiddels zijn er gewoon te veel verschillende takken voor het geloof in iets. Maar de kern is wel God.

Even maar hier weer iets spuien
Het volgende is niet zo nieuw allemaal, maar laat mij niet los. I can't help myself

Uiteraard hebben mensen volop gedacht over de mogelijkheid van parallelle universa, de mogelijkheid van meerdere levenslijnen naast elkaar. Het gegeven wordt ook in films verwerkt, zoals in Donnie Darko, Source Code, The Butterfly Effect en andere films, hoewel sommige films ook over slechts één levenslijn gaan die veranderbaar zou zijn. In ieder geval spelen zij met het idee van veranderende tijdlijnen en mogelijkheid van overrulen van het verschijnsel tijd.
Waar ik er eerder alleen over kon denken, kon ik het laatst ook 'begrijpen'. Zo'n moment van begrip is niet vast te houden, slechts in half-slaaptoestand te vatten (bv bij het wakker worden bij mij) en zodra weer gelopen wordt of dagelijkse dingen gedaan worden is het begrip weg. En dat is maar goed ook. Vergetelheid is m.i. noodzakelijk om het leven te leiden zoals wij dat kennen.
Maar goed, hoe is het bestaan van meerdere levenslijnen of zelfs oneindig veel levens te begrijpen? Ik had het idee en het gevoel dat ik al vele malen was doodgegaan en vele mogelijkheden had geleefd van het leven dat ik leid en in de half-slaaptoestand (zoals ik het maar even noem) was het mij niet duidelijk of de zg realiteit realiteit is.
Dit klinkt zwaarder dan het is, want zoals gezegd duurt zo'n beeld maar heel kort.
Maar wat het mooist was, was dat ik tot de conclusie kwam dat alles en iedereen één is. Want als één persoon zoveel levens heeft en de factor tijd anders is dan wij denken en zelfs weg kan vallen omdat het een illusie in stand houdt (noodzakelijk voor ons dagelijks leven), tezamen met het verschijnsel van vergetelheid, kan het ook zo zijn dat de persoon tegenover je jezelf kan zijn.
Tenminste dat leek mij op dat moment heel duidelijk. Omdat het aantal levens oneindig is en lijnen niet volgens de tijdlijn hoeven te lopen,kan het m.i. zo zijn dat ikzelf in vele tijden en op vele plaatsen aanwezig was en op ieder moment in een ander universum (wat volgens mij in totaal één universum is) kan stappen. Het afgescheiden zijn, ieder in zijn eigen leven zittend... dit idee kan noodzaak zijn omdat vele levens tegelijkertijd ineen niet als werkelijkheid te bevatten is met onze hersenen en ook niet in onze werkelijkheid werkelijk te beleven is, te (be)grijpen is. Het ieder in zijn eigen leven zijn en dit afzonderlijk van elkaar beleven kan dus noodzaak zijn om uberhaupt te kunnen leven en te kunnen beleven. Vooral beleven vanuit enorm veel oogpunten lijkt dan een doel te zijn van deze verschijningswereld.
En het idee van 'ik' of een ego lijkt op deze manier een (noodzakelijke) illusie te zijn.
Men zou het in principe moeten kunnen waarnemen, het constante wisselen van universa en tijdlijnen, maar ik denk dat onze hersenen daar niet op geprogrammeerd zijn. Wij vullen tijdlijnen en verschijningen zelf verder in zoals wij denken dat het verloop is, maar dat hoeft niet de exacte waarheid of realiteit te zijn. Wat we niet geloven of verwachten of niet begrijpen zien we gewoon niet. In geval van vertraging van de tijd of het er buiten kunnen staan zouden wij dit wel kunnen waarnemen. Ben benieuwd of anderen dit ook hebben kunnen waarnemen.
Het is verder best opvallend dat mystici van over de wereld vaker spraken over de eenheid van het al. Waar halen zij dit toch vandaan? Helaas spreken veel van die mensen in raadselen of symbolen of anderszins verhulde taal, zodat eventuele her-kenbaarheid daardoor bemoeilijkt wordt. Of ze zeggen te spreken met engelen, spoken of geesten en dat is voor mij persoonlijk wel het laatste wat ik als invulling zou willen geven van het onbekende.

Denk maar eens na wat deze gedachten voor begrippen als liefde betekent: "Love yourself if you want to love the world"? of "Love the world like you would love yourself"?
Of: "Zie de spiegel zoals deze werkelijk is en stap er doorheen" en ontmoet je Zelf?

Doet me toch weer een beetje hieraan denken.

Solipsisme (van solus, alleen, en ipse, zelf) is het geloof of de filosofie dat er maar een enkel bewustzijn bestaat: dat van de waarnemer. Het hele universum en alle andere personen waarmee gecommuniceerd wordt bestaan slechts in de geest van de waarnemer.

Solipsisme is een extreem filosofisch-idealistisch begrip, dat het 'ik' of het individuele ego en zijn bewustzijn als de enige realiteit ziet .

In veel Oosterse religies komt het solipsisme ook voor in de stelling dat het universum een illusie is, maya in het Sanskriet.

Veel Oosterse religies zijn niet theïstisch maar gaan uit van de idee dat alle verschijnselen een uitvloeisel (emanatie) van een universeel beginsel (Atman of Brahman) zijn. Met deze invalshoek bestaat er geen enkel onafhankelijk wezen en is het/ons bewustzijn niet persoonlijk. Het gevoel "een afgescheiden individualiteit" of "entiteit" te zijn is dan dus ook een illusie.

Mystici beweren dan ook dat het 'zelf' verwerkelijken of ‘verlicht zijn’ eigenlijk het, meestal maar kortstondig, doordringen is van het universele (het enige reële) bewustzijn in het (ten diepste niet reële) beperkte menselijke bewustzijn. Dat bewustzijn wordt vaak beschreven als goddelijk. Strikt genomen spreekt deze uitleg zichzelf tegen, er wordt namelijk uitgegaan van de illusie van een bestaan van een menselijk bewustzijn.

Het universele beginsel dringt niet door in het bewustzijn van de mens, het is te allen tijde aanwezig, alleen de mens beseft het meestal niet. In (momenten van) verlichting wordt de schaduw van de individuele beperking (tijdelijk) opgeheven. Er bestaat slechts één waarnemer.

Solipsisme is innerlijk wel consistent en logisch, maar niet falsifieerbaar, niet te weerleggen of te bewijzen.

Solipsisme - Wikipedia - nl.wikipedia.org

En waar zit ons zelfbewustzijn? Of is zelfbewustzijn een illusie? En het idee van het volgen van je hart is ook wel ergens op gebaseerd. In Japan beschouwde men namelijk het hart als een intelligent orgaan. Neurologen hebben de verbazingwekkende ontdekking gedaan dat het hart meer een orgaan is voor intelligentie dan een holle spier die bloed door het lichaam pompt. Meer dan de helft van het hart bestaat uit dezelfde zenuwcellen die worden gevonden in de hersenen. Ik denk dat dit soort kennis een beetje verloren is gegaan. Misschien komt dat omdat we de laatste tijd te veel met onze linker hersenhelft moeten bezig zijn. Dat begint al op school.

Hieruit blijkt dat ons zelfbewustzijn niet wordt aangestuurd door de hersenen, maar waarschijnlijk door alle cellen in ons gehele lichaam.

Wat is je 'zelfbewustzijn' eigenlijk? Weten wat er in je eigen lichaam en gedachten gebeurt: weten dat je bestaat. Dat is zelfbewustzijn. Je zou het ook je geest kunnen noemen. Maar waar zit dat dan, dat zelfbewustzijn? Wetenschappers en filosofen hebben lang nagedacht waar het kan zitten in je lijf (je hersenen of je hart) of buiten je lichaam (in de ruimte of een andere dimensie).

Sommige dachten dat je lichaam en je geest aparte dingen zijn. Een beetje zoals een televisie en het programma dat je erop kijkt. Je lichaam is dan de televisie en het programma je geest. Dat komt ergens vandaan, maar het begint niet in de televisie. Sommige andere dachten dat je geest gemaakt wordt in je hersenen. Zij dachten dat alle indrukken van buitenaf samenkomen in een klier in je hersenen en daar gemengd worden met gedachten, zodat je weet wat je hoort, ziet en voelt.

Wetenschappers zijn het er al een tijdje over eens dat je geest in je hersenen zit. Ze dachten dat er verschillende gebieden in je hersenen samenwerken om je te laten weten dat je bestaat in de wereld die je meemaakt. Nu hebben wetenschappers een man onderzocht van wie de hersenen zijn kapotgemaakt door een virus. Bij hem is er niks meer over van de hersen-delen waarvan wetenschappers dachten dat je zelfbewustzijn daar zit. Toch herkent hij zichzelf in de spiegel en kan hij zichzelf niet kietelen. Dat zijn twee testen om je zelfbewustzijn te controleren.

Nu denken wetenschappers dat je zelfbewustzijn niet alleen maar in je hersenen zit, maar misschien zelfs in je hele lichaam! Het spreekwoord: 'Ik denk, dus ik besta' zou dan misschien veranderd moeten worden in 'Ik besta, dus ik denk'!

Nieuws uit het Laboratorium: Waar zit je zelfbewustzijn? - gekkeprofessor.blogspot.nl

Goh wat interessant allemaal en iedereen lijkt een behoorlijke kennis te hebben, knap hoor. Persoonlijk ben ik het tot nu het meest eens met Jacobaco.

Dankje BB_Shileds... Je bent één van de weinige

Hier nog een leuke! Geplaatst door The Daily Mail en vertaald door Xandernieuws.

Veel mensen die een bijna-doodervaring hebben gehad spreken over een tunnel met aan het einde een fel licht.

Volgens twee wetenschappelijke experts op het gebied van de kwantummechanica -de leer van de (sub)atomaire deeltjes- worden bijna-doodervaringen veroorzaakt als de menselijke ziel het zenuwstelsel van het gestorven lichaam verlaat en vervolgens 'het universum' betreedt. Sinds enige jaren komt het steeds vaker voor dat wetenschappers serieus het bestaan van een (eeuwige) menselijke ziel (of geest) gaan overwegen en hier wetenschappelijk bewijs voor proberen te vinden.

Dr. Stuart Hameroff, emeritus professor aan de afdeling Anesthesiologie en Psychologie en tevens directeur van het Centrum van Bewustzijnsstudies aan de Universiteit van Arizona, ontwikkelde zijn quasi religieuze theorie in samenwerking met de Britse natuurkundige sir Roger Penrose. Beide wetenschappers denken dat de essentie van onze ziel in zogenaamde microbuisjes in onze hersencellen huist. Ons bewustzijn zou het gevolg zijn van kwantum-zwaartekrachteffecten in deze microbuisjes, een theorie die ze Orchestrated Objective Reduction (Orch-OR, Georganiseerde Objectieve Reductie) noemen.

Ziel onderdeel van universum of God

Onze ziel is volgens Hameroff en Penrose meer dan de interactie van neuronen in onze hersenen en bestaat feitelijk uit hetzelfde 'weefsel' als het complete universum. Daarom zouden onze zielen wel eens sinds het begin van de tijd kunnen bestaan. Dit concept is terug te vinden in het hindoeïsme en het boeddhisme, religies die eveneens leren dat ons bewustzijn een integraal onderdeel vormt van het universum. Ook in de Bijbel vinden we een min of meer overeenkomstig concept: in Prediker 12:7 staat dat de geest na het overlijden 'wederkeert tot God, die hem geschonken heeft'.

'Kwantuminformatie ziel gaat niet verloren'

Bijna-doodervaringen zouden worden veroorzaakt als de microbuisjes in onze hersencellen hun kwantumstatus verliezen. De informatie in deze buisjes gaat echter niet verloren maar verlaat het lichaam en keert terug tot 'de kosmos'.

'Stel dat het hart stopt met kloppen, het bloed niet meer stroomt en de microbuisjes hun kwantumstatus verliezen,' redeneerde dr. Hameroff in de op het Science Channel uitgezonden documentaire Through the Wormhole. 'De kwantuminformatie in deze buisjes wordt niet vernietigd omdat het niet vernietigd kan worden. Het verspreidt zich enkel en verdwijnt in het universum als geheel. Als de patiënt toch weer tot leven wordt gewekt keert deze kwantuminformatie terug in de microbuisjes. De patiënt zegt dan een 'bijna-doodervaring' te hebben gehad.'

'Echter, als de patiënt niet meer kan worden bijgebracht en sterft, is het mogelijk dat deze kwantuminformatie buiten het lichaam kan bestaan, misschien zelfs wel voor onbeperkte tijd, als een ziel.'

Kritiek en bevestigingen

Het zal geen verbazing wekken dat de Orch-OR theorie op veel kritiek stuit in de gevestigde wetenschappelijke wereld. Desondanks gelooft dr. Hameroff dat het voortdurende onderzoek op het terrein van de kwantummechanica de Orch-OR theorie begint te bevestigen. Zo werd onlangs aangetoond dat kwantumeffecten een groot aantal biologische processen aansturen, zoals reuk, de navigatie van vogels en fotosynthese.

Can quantum physics explain the bizarre experiences of patients brought back from the brink of death? | Mail Online - dailymail.co.uk

geloven jullie in het lot of is alles toeval?

ongetwijfeld kan iedereen wel een situatie bedenken waarvan je denkt "alsof het zo moest

zijn" is dit toeval? het lot?

hier een paar voorbeelden,iemand zit altijd op dezelfde plek in de auto wisselt om wat

voor reden dan ook van plek en er volgt een auto ongeluk en diegene overlijd of andersom

diegene blijft juist leven.

nog een voorbeeld iemand loopt altijd een vaste route naar huis wijkt daar vanaf en ontmoet

zijn/haar ware liefde.

zo kan ik nog tal van situaties bedenken maar is dat toeval of het lot?

persoonlijk geloof ik dat sommige dingen al zijn bepaald.

ik vind het leuk om hier wat meningen over te krijgen.

ben benieuwd.

@mar007

Een voorbeeld;

Een voetganger staat voor een stoplicht en steekt over als het groen wordt. Een auto komende van de linkerkant rijdt met hoge snelheid door rood, raakt de voetganger waardoor die komt te overlijden.

Had dit moeten gebeuren?;

In zo'n denkbeeldige situatie (Het ideële Zijn) wel, want het is volkomen volgens de wetten van de logica dat als je dit overkomt je het er niet levend afbrengt. In werkelijkheid (Het factische Zijn) had dit natuurlijk niet hoeven te gebeuren, want de voetganger had er voor kunnen kiezen voor de zekerheid toch nog maar even naar links of naar rechts te kijken ondanks dat het licht op groen stond. Dan had hij de auto hoogwaarschijnlijk aan hebben zien komen en had hij niet overgestoken.

Dus; In het ideële Zijn is alles noodzakelijk, maar in het factische Zijn - en hier gaat het in het dagelijks leven om - is niets noodzakelijk, want de mens heeft nu eenmaal de vrijheid om te kiezen. In dit voorbeeld de keuze om gelijk door te lopen of toch nog maar even naar links of naar rechts te kijken als het stoplicht op groen staat.

Nu kan het zijn dat iets wat je overkomt voor jouw gevoel niet toevallig is, zoals bv het ontmoeten van de ware liefde, maar dit is puur subjectief. Je begeeft je dan op het terrein van het geloof. In werkelijkheid blijft het toeval.

Je hoort mensen weleens zeggen: ''Zo die heeft geluk gehad'' wanneer iemand iets op wonderbaarlijke wijze overleeft en dan wordt er ook nog vaak gezegd. ''Het was zijn of haar tijd nog niet.''

Als het lot bestaat, wie of wat bepaald dit? Veel mensen checken graag hun sterrenbeeld. De meeste astrologen zeggen dat niet alles is voorbestemd. Eén astroloog zegt: „We bepalen ons eigen lot.” Maar hij of zij voegt eraan toe: „Toch is het zo dat het moment van onze geboorte invloed heeft op onze persoonlijkheid.” Veel mensen redeneren het volgende: als de sterren en planeten een natuurlijke invloed op de aarde hebben, zullen ze ook een bovennatuurlijke invloed hebben.

Ja de sterren zijn van invloed. Onze ster (de zon) is zeer belangrijk, want zonder zon, geen leven. Verder wat praktische dingen als navigeren via de sterren. Maar of ze daadwerkelijk van invloed zijn op ons persoonlijke leven? Dat mag iedereen voor zichzelf bepalen. De één zegt overtuigend ja en een ander verklaard je vervolgens zwaar voor gek en is dit de grootste onzin ever.

Veel mensen zeggen toeval bestaat niet, maar waarom niet? Iemand zit altijd op dezelfde plek in de auto, wisselt om wat voor reden dan ook van plek en er volgt een autoongeluk en diegene overlijd of andersom. Als dit geen toeval is, wat is het dan wel? Het Lot, en wat is het lot en hoe wordt dit bepaald? Het klopt dat er duizenden van dit soort gevallen zijn dat je zou zweren dit kan geen toeval zijn. Maar om niet te geloven in toeval, moet er dus iets zijn en veel mensen hebben daar problemen of moeite mee. Zoals: de sterren bepalen ons lot voor een groot deel, of God is van invloed. Zo ja... dan worden mensen boos op het lot. Een jongetje van 3 sterft, dus zijn lot was sterven op zijn derde levensjaar en een moordenaar komt er iedere keer mee weg en sterft uiteindelijk op 85 jarige leeftijd.

Ik denk dat alles misschien wel 100% gevoelsmatig is. Je voelt iets voor God of je voelt niets voor God. Je voelt iets voor de wetenschap die zegt alles is ontstaan uit puur toeval of je voelt hier juist niets voor. Zelf neig ik dat niet alles altijd toeval is en was, maar dan wordt het ingewikkeld en daar heeft niet iedereen zin in. We handelen allemaal uit gevoel. Mensen die in complotten geloven, hebben het gevoel dat het niet altijd eerlijk gaat en vervolgens vinden ze iets. Een Amerikaanse wapenfabriek verkoopt wapens aan Afghaanse soldaten die ze vervolgens inzetten om ermee op Amerikaanse soldaten te schieten. Of de farmaceutische industrie bijvoorbeeld. Er zijn al bewijzen dat de farmaceutische industrie ook een schaduwkant heeft. Alles draait om winst en ze gaan over lijken. Veel medicijnen zijn onbewezen effectief en veilig op lange termijn. Toch slikken miljoenen mensen ze. Als jouw gevoel zegt daar is helemaal geen bewijs voor, dan doet de farmaceutische industrie dus alleen maar goed.

Bestaat het lot.... Ik kan geen ja en geen nee zeggen. We zijn allemaal het resultaat van het gevolg van. Mijn ouders hebben ervoor gezorgd dat ik geboren werd en zonder er zelf voor te kiezen, krijg ik te maken met bijvoorbeeld een ziekte omdat die van generatie op generatie kan worden doorgegeven door een afwijking in de genen. Maar als je ouders beschikken over bepaalde talenten, kunnen ze dit ook doorgeven aan hun kinderen en zo wordt een kind een geboren tekentalent wat zich dan alleen nog maar perfectioneert. Verder is je omgeving, je opvoeding, naar schoolgaan ook erg van invloed. Wat ik al eens aangaf... Als jij als kind in een gezin leeft waar je vader iedere dag dronken is, je moeder een pak slaag geeft, jou een pak slaag geeft, door je opa wordt je seksueel misbruikt en op school word je gepest. Nou reken maar dat dit van invloed is en vaak heeft een moordenaar, verkrachter, pedofiel of wat dan ook dit als achtergrond. Een baby is puur en onschuldig. In een baby zit geen haat en agressie. De grootste seriemoordenaar aller tijden zou volgens het Guinness Book of Records de Indiër Thug Buhram (of Behram) zijn. Hij behoorde tot het genootschap der thugs, die ritueel mensen wurgden als eerbetoon aan de doodsgodin Kali. De bronnen zijn vaag, maar hij vermoordde naar het schijnt 931 mensen tussen 1790 en 1830, allemaal door wurging met zijn wurgdoek. Toch was ook hij ooit een onschuldige lieve schattige baby en peuter. Ik ben van mening dat we worden gecreeërd door datgeen waar we vatbaar voor zijn. Zijn we zelf verantwoordelijk voor wat we wel en niet doen? Ik zeg ja en nee. Je wordt gecreeërd naar omstandigheden waar jij geen invloed op had, het overkomt je en je bent er vatbaar voor. En als je ergens vatbaar voor bent, is dit niet iets wat je zomaar even vanaf komt. Dat maakt ons alle ontoerekeningsvatbaar, maar dat gaat ook weer wat ver?

Even relativeren... Wij hier op MM hebben het zo slecht nog niet.

En toch zijn er wereldwijd verhalen. Iemand gaat 30 jaar lang iedere dag wat kopen bij de slager om 10:00, maar op een morgen krijgt hij of zij heel sterk het gevoel om niet te gaan. Hij of zij gaat niet en later komt er in het nieuws dat er een zelfmoordterrorist om 10:00 de slagerij heeft opgeblazen omdat de koeien niet ritueel geslacht worden ofzo. En hierbij komen totaal 6 mensen om het leven.. Ja, er zijn wereldwijd duizenden van dit soort ervaringen. Maar waarom wordt het leven van die persoon gespaard en niet het leven van die 6 andere? Omdat hij of zij een belangrijke taak te vervullen heeft in het leven die nog niet volbracht is, word je nog even gespaard? Maar hadden die 6 mensen in de slagerij dan geen belangrijke taak of hadden zij die al vervuld? Ja, die zelfmoordterrorist heeft zijn taak vervuld. Maar een kind van 3 wat sterft. Hoe kan een kind van 3 nu al een belangrijke taak vervuld hebben. Of erger nog, een doodgeboren kind?

Ik ken ook een verhaal van iemand die in een net iets te diepe kuil was gevallen en er echt niet uit kon komen. Vervolgens werd er een touw naar beneden gegooid en hij zag ook iemand. Via het touw klimpt hij de kuil uit. Dat duurt 30 sec en eenmaal boven, ziet hij helemaal niemand meer. Die persoon die het touw had, is dus keihard weggerend en nergens meer te bekennen. Dat is raar!

dat is zeker raar...haha

En dit is voor mensen die geinteresseerd zijn in bijna dood ervaringen, het lot en/of beschermengelen.

Hier even een voorbeeld van dit soort ervaringen waar mar007 het over heeft. En lees de reacties.

Twee bijna dood ervaringen in een etmaal, engelen bestaan! - Plazilla.com

Hoe filosofeer je hierover? Of moeten we maar gewoon zeggen, dat zuigen die mensen uit hun duim.

jouw voorbeeld van iemand die uit een bepaald gevoel niet naar

de slager ging...is denk ik een belangrijk punt.

zou het niet zo kunnen zijn dat we lang niet allemaal meer ons gevoel volgen?

of het negeren?

ik moest ineens aan het volgende denken..

ik had vroeger een beker die ik ooit van iemand voor mijn verjaardag had gekregen

als je de beker optilde ging er een muziekje spelen,happy birth day

nou heeft die beker jaren op de kast gestaan,op een dag ik was jarig gaat ineens die beker

spelen echt waar en het staat net als altijd op de kast.

ik denk dat het mijn vader is geweest( overleden)en mij op die manier heeft gefeliciteerd..

vind ik een fijne gedachten.

een ander denkt waarschijnlijk ach toeval....

Maar in dit geval voorspelt het gevoel de toekomst en dat is gek. Ik denk dat we juist heel erg naar ons gevoel leven. Niet geloven in God is een gevoel, twijfelen aan God is een gevoel of overtuigd zijn dat God bestaat is een gevoel. Sommige zeggen God te hebben ervaren, maar dan zeggen andere, wat jij ervaren hebt, was een delirium. Mijn verstand is wel is in conflict met mijn gevoel en kies ik soms voor mijn verstand. Mijn gevoel zegt, rook een lekker sigaretje en mijn verstand zegt nee dat is niet goed voor je en dan rook ik geen sigaret.

Honden en zelfs mijn 2 katten lijken overuidelijk van te voren aan te voelen dat ik eraan kom. Mijn moeder was in mijn huis en ik was al de hele dag weg en ineens gingen ze op de vensterbank voor het raam zitten en 20 sec later kwam ik de straat in fietsen. En zo hoor ik vaker zulke verhalen. Misschien zijn onze zintuigen niet meer wat het geweest is door de manier waarop wij leven.

Ja, er zullen altijd mensen zijn die jouw ervaring naar het boek der fabelen verwijzen en er werkelijk alles aan doen om een verklaring te vinden waarom die beker uit zichzelf begint te spelen. Alles behalve jou overleden vader of een andere entiteit. Zij voelen niets voor deze dingen. Mensen die hier wel voor openstaan en ook soortgelijke ervaringen hebben, nemen jou zeer serieus. Geesten oproepen, glaasje draaien. Mensen die niet in geesten geloven, hebben weleens glaasje gedraaid en toegegeven dat er rare dingen gebeurde zoals onverklaarbare geluiden. Verklaring: Het zit allemaal in je hoofd. Maar er zijn ook verhalen van mensen waarbij er schilderijen van de muur vielen, lichten die aan en uitgaan. Verklaring... Ze liegen...

Een vriend van mij was helemaal alleen thuis. Het was 's morgens 4:30 en hij stond zijn tanden te poetsen, want hij moest naar zijn werk. Toen hij de badkamer uitliep, hoorde hij overduidelijk iemand keihard de trap afrennen. (Ze hebben geen hond of kat) Van schrik rende hij zelf ook naar beneden om te kijken wat het was. Niks maar dan ook helemaal niks te zien. Alle deuren waren nog op slot en geen sporen van braak. Freaky shit! Liegt hij? Ik denk het niet.. Verklaring... ehhh..

inderdaad, freaky shit!

Zo een 9 jaar geleden had ik een vriend die elke dag ging fitnessen met nog 2 vrienden. Na de training altijd meteen met de fiets naar huis. Die ene dag wilde hij ook naar huis, maar bleef wat langer omdat die andere jongens vroegen om nog even iets te drinken. Kwartiertje later vertrekt hij met de fiets naar huis en wordt ondersteboven gereden door één of andere zatlap. Is daar ter plekke gestorven.

Toeval of lot? Want als hij zoals steeds meteen naar huis was gegaan had hij dat ongeluk niet gehad.

Ik weet het niet.....

Staat uw beschermengel aan uw zijde ? - e-quies.com

Zo ken ik iemand die altijd na zijn werk rechtstreeks naar huis ging. Collega's vroegen hem op een dag na zijn diensttijd of hij nog iets wilde drinken. Hij zei neen en werd ondanks dat hij zoals gewoonlijk na zijn werk altijd braaf naar huis ging na een kwartier door iemand die door het rode licht reed toch doodgereden. Gewoon toeval dus, niks lot. Verkeerde tijd op de verkeerde plek. Gewoon de verkeerde keuze gemaakt.

Zie verder mijn artikel van vandaag van 9:07.

Nee, het is niet altijd toeval denk ik. Een Brandweerman die in een brandend huis een kind krijgt aangereikt door een persoon die vervolgens in rook opgaat. Dat soort ervaringen zijn er wereldwijd.

Het makkelijkst voor mensen is om dit niet te geloven, omdat dit hun zo het beste uitkomt.

Je gevoel spreekt volgens je gevoel de waarheid en zo zijn er miljoenen verschillende waarheden verdeeld over miljoenen individuen, maar dat kan niet, er is uiteindelijk maar één waarheid en wie heeft DE waarheid? Het is fijn om te denken dat je het weet, want zo ontstaat er gevoel van controle, maar eigenlijk weten we helemaal niks als je begrijpt wat ik bedoel.

Allereerst, dit alles is mijn eigen filosofie en geen wetenschap
Het waarom van dit alles Is dan ook nog een vraag.

@ wibro
Als je wilt oversteken en je besluit om niet links en rechts te kijken i.v.m. de conditionering van het groene licht, maar je doet dit dan toch wel omdat je voelt dat je het moet doen nog voordat je bewust gaat kijken? En dit alles in een fractie van een seconde? Ik zie dat als intuïtie, een waarschuwingssysteem buiten de wil om. Toch ook weer een nuance. Als je iemand ontmoet die de ware lijkt te zijn, kan diezelfde intuïtie m.i. een rol spelen, net als in iedere andere levenssituatie. Je kunt verstandelijk een keuze maken om er wel of niet aan toe te geven, maar intuïtief 'weet' je er vaak meer over dan het verstand verwerkt. Dit heeft m.i. met gevoeligheid (zoals bv HSP) te maken en met de staat van ontwikkeling van de intuïtie.
Volgens mij is hier al eerder de vraag gesteld of intuïtie bestaat en zo ja, wat het dan precies is. Dit begeeft zich ook op het terrein van voorvoelen en aanvoelen, tot nu toe wordt dit volgens mij paranormaal genoemd.
Een betere intuïtie kan voor mij een meer opmerkzaam zijn ten opzichte van signalen qua zien, voelen, ruiken, tasten en horen en met die meer verfijnde gegevens sneller kunnen denken, associëren, plaatsen en handelen dan gemiddeld. Wellicht gaat het wel gewoon simpel om het aanvoelen van de energie en dichtheid van het materiaal waar men mee te maken heeft, het op één lijn zitten met de gebeurtenis, ook weer synchroniciteit, de factor tijd opheffen, één zijn.

@ mar007
Lot en voorbestemming. Ikzelf zie het zoals een scene in Donnie Darko uibeeldt, lijnen vanuit het centrum of wezen van de mens die hij onbewust volgt. Ik denk dat dit waargenomen kan worden in een toestand van vertraagde tijdbeleving. Normaal is het onzichtbaar en tijdloos, synchroon. Dit proces is m.i. wel meer bewust te maken, door alles te bevragen, niet alles als vanzelfsprekend te beschouwen en daarmee het (zelf)bewustzijn en de intuitie te ontwikkelen.
Vaker zal de van de mensen uitgaande lijn (prismawerking van het elektromagnetische licht?) de juiste zijn en de afwijkende keuzes die men maakt tegen de natuur ingaan, als men niet volgens de eigen intuïtie leeft. Dit veroorzaakt m.i. pijn (onwetendheid en lijden). Alleen degenen die overzicht hebben over wat het gevolg van elke keuze is, zullen zonder schade (pijn voor jezelf of voor anderen) van de lijnen kunnen afwijken.
Er zijn dus m.i. lotslijnen of lijnen van aantrekkingskracht (magnetisme) die men onbewust en willoos volgt, tenzij men zich dat bewust wordt en werkelijk bewuste en verantwoordelijke keuzes leert maken. De lijnen zijn m.i. veranderbaar, door de keuze en de wil van de mens. Ook als de lijnen je ergens heen trekken kun je zelf meestal nog ja of nee zeggen, is mijn opvatting. Dit zou een bepaalde macht over het licht kunnen inhouden en daarmee over alle aardse verschijnselen, die allen m.i. een mogelijkheid en/of fase van de lichtenergie zijn. Kan ook uitstel van executie inhouden
De vraag of er dan parallelle universa bestaan op grond van de keuzemogelijkheid staat bij mij ook nog open.

@ JacoBaco
Qua astrologie geloof ik niet in invloed van het een op het ander, maar in synchroniciteit. Dit is m.i. wel heel krachtig en overrulend. Ik denk dat de elektromagnetische straling (licht) van de zon door prisma's (planeten of sferen bv) gebroken en verbogen wordt, met de snelheid van het licht en dat daarom de uitwerking synchroon te noemen is, op het punt waar tijd niet bestaat. Misschien is op dat punt bijvoorbeeld de baan/buiging van het licht niet meer waarneembaar en overal tegelijk, synchroon.
Dus aan de stand van planeten zou je de synchrone ontwikkeling in de mens kunnen aflezen. We weten al dat dit niet 100% sluitend/kloppend is, dus ook daarin zou je een stukje vrije keuze van de mens kunnen zien.

Licht is nog niet doorgrond, het spectrum is m.i. nog niet compleet, evenmin kennen wij m.i. de snelheid van het licht op het punt van tijdloosheid, net zo min wij weten of het duister werkelijk lichtloos is.

@ wibro

ik had jouw verhaal gelezen en ik begrijp dat jij liever de dingen als toeval ziet.

ik kan me daar niet helemaal in vinden er zijn zoveel voorbeelden op te noemen waarvan

ik het dan weer te simpel vind om het als toeval te zien.

maar net als wat jacobaco al aangaf...wie heeft de waarheid.

Het gaat er niet om of ik de dingen liever als toeval zie maar vanuit wetenschappelijk oogpunt kan ik niet anders. Dat neemt niet weg dat ik soms het gevoel heb dat alles zo had moeten zijn, mijn intuïtie zegt dat nu eenmaal, maar ik begeef mij dan wel buiten wetenschappelijk terrein, want een verklaring daarvoor geven kan ik niet. Ik overschrijd dan een grens en kom dan in het gebied waar de wetten van de logica niet tellen maar het geloof. Dat laatste is echter puur subjectief. Ik kan daar eindeloos over discussiëren maar het is slechts mijn waarheid. Daarom zijn discussies over geloof, religie etc vaak zo zinloos. "De waarheid kan nu eenmaal niet onderwezen worden", zo luidt een Boedhistisch gezegde.

Wibro, even een simpel voorbeeldje wat wetenschap betreft. Ik heb een haat- en liefde verhouding met de wetenschap. Wetenschap heeft niet altijd gelijk. Als iets op dit moment volgens wetenschap nog niet mogelijk is, geloof je het pas wanneer het volgens wetenschap wel mogelijk is? Zelfs wanneer wetenschap iets bewijst, kan later blijken dat ze het mis hadden. Dus zo betrouwbaar is het niet altijd en zitten ze er wel is volledig naast. En daar is ie weer! De big bang staat op springen - DeOndernemer.nl Is toch wel mijn lievelings voorbeeld tot grote ergenis van andere.

Nog een voorbeeldje:

Mysterieuze ster ontdekt die 'niet kan bestaan'

Europese wetenschappers hebben een opmerkelijke ster ontdekt, die volgens de gangbare theorie niet eens kan bestaan. De ster bestaat bijna geheel uit waterstof en helium.

Volgens wetenschappers kan de ster in theorie niet bestaan.

Helium

Bron van de twijfel is de samenstelling van de ster, SDSS J102915+172927 genaamd. Die bestaat bijna geheel uit waterstof en helium.

Zware materialen ontbreken, terwijl juist die volgens de theorie nodig zijn om een gaswolk in te dikken tot een ster.

Verboden gebied

'Het was verrassend om een ster te vinden in wat we het 'verboden gebied' noemen. Het betekent dat we onze modellen over het ontstaan van sterren misschien moeten herzien,' zei de Duitse onderzoeker Elisabetta Caffau.

De astronomen zijn al enkele sterren op het spoor die mogelijk lijken op SDSS J102915+172927. Door die te onderzoeken willen ze achterhalen waar de fout in de theorie over stervorming zit.

En zo zijn er tientallen voorbeelden

Mysterieuze ster ontdekt die niet kan bestaan - WaarMaarRaar.nl

Blind vetrouwen op het geloof, is soms net als blind vertrouwen op de wetenschap.

heftig nomak...

inderdaad vraag je je dan toch af als hij direct naar huis was gegaan.....

trieste verhalen vind ik dit altijd.

@ JacoBaco

Ik heb nergens gezegd dat ik blind vertrouw op de wetenschap maar heb duidelijk gezegd dat de wetenschap begrensd is. We kunnen nu eenmaal niet alles weten. Een wetenschapper die zegt de absolute waarheid in pacht te hebben is voor mij hetzelfde als een gelovige die zegt over de absolute waarheid te beschikken. Beiden zijn het voor mij fundamentalisten en van fundamentalisme moet ik niets hebben. Zij doden elke discussie.

Het gaat mij echter te ver om al het bovennatuurlijke, voor mij vaak niet-wetenschappelijke onzin te geloven. Ik beschouw me zelf als een filosoof en van een filosoof mag verwacht worden dat hij datgene wat hem ter ore komt niet allemaal zo maar gelooft maar kritisch beoordeelt. Zou ik dat niet doen, dan kan ik "De drie Kritieken van Kant" ook wel uit de boekenkast gooien. "Heb de moed je verstand te gebruiken", zegt deze grote Duitse filosoof. maw Geloof niet alles blindelings wat je leest of wat anderen je zeggen.