MM Filosofie

Macht. Dat is hetgeen waar m.i. veel tot alles om draait inderdaad. Waarom wil een leider in zijn machtpositie de vrije wil van een ander inperken? Vaak ter persoonlijke eer en glorie, ook voor 'het algemeen belang', de sociale functie van macht. Dan krijgen we nog de vraag wat precies voor iedereen van algemeen nut is. Een bron van oeverloze discussie. Het heeft dus ook met sociaal zijn te maken, als men vrijwillig een stukje vrijheid opgeeft ten behoeve van een ander bv.

Op kleinere schaal is dit nog te overzien. Je levert iets in voor je partner of kind bv, een keuze wordt gemaakt en het gevolg is (meteen) te zien. Op grotere schaal is vaak het overzicht weg en kan onvrede groeien. Men weet niet meer waarvoor men iets inleverde voor het 'algemeen', voor de medemens of naaste (die dan zo ver weg lijkt).

En toch hebben ook die keuzes invloed op het leven van een ander of op de natuur of maatschappij als geheel. Je ziet enkel de gevolgen van je keuze niet (meteen) en wordt je er niet bewust van.

Als een dief in de nacht?

Dat kan ook betekenen dat we het misschien niet eens merken.

Zou het kunnen dat Christus allang terug is?

Er is in ieder geval iemand die beweert Jezus te zijn:

Ow, hij kan zich in ieder geval goed verkleden als Jezus (of hoe men steeds maar schijnt te denken hoe ie er uitzag/ziet/zal zien), maar weer terug naar de Middeleeuwen pfff (of nóg vroeger) met dergelijke onwenselijke verhoudingen tussen man en vrouw... Wie wil dat in vredesnaam?

PS: Ik zie Jezus (Christus) eerder als begrip dan als persoon. Zo kom je ook van het idee af van het mannelijk of vrouwelijk zijn van het Christusprincipe. Misschien werd Jezus als personificatie van het Christusprincipe in de boeken verwerkt. Misschien begrijpen wij nu niet meer wat toen in symboliek en mystiek werd neergeschreven.

Als er al een persoon leefde in die tijd (man of vrouw?) neem ik aan dat er in 2000 jaar van alles veranderd is aan het verhaal, parallel lopend met de macht die de kerk de afgelopen 2000 jaar lang uitoefende. Alle instituten die macht over mensen willen in die mate (voorschrijven van het hele leven van geboorte tot dood + zo min mogelijk individuele vrijheid gunnen) zijn m.i. niet te vertrouwen. Dus: Zijn de geschiedenisboekjes waarheidsgetrouw en In hoeverre is de geschiedenis te verifiëren?

Dat soort gasten blijf je altijd houden.

David Icke dacht het namelijk ook al te zijn.

Er zijn sowieso een aantal niet bijbelse bronnen die refereren aan Jezus (als persoon). En zo nu en dan worden er Christelijke vondsten gedaan.

Boeken van eerste Christenen gevonden

Jordanië heeft naast politiek tumult, ook goed nieuws. In het noorden van het land zijn ‘boeken’ opgedoken die mogelijk uit de vroeg-Christelijke periode komen, tweeduizend jaar geleden. Deze vondst zou een nieuw licht kunnen werpen op het leven en lijden van Jezus en het ontstaan van het Christendom.

De zeventig ‘boeken’ geschreven in codetaal, bestaan uit miniature loden bladzijden bijeengehouden door loden ringen. Vijf jaar geleden vond een bedoeïen de geschriften in een grot. Volgens de Jordaanse regering verkocht hij de boeken vervolgens aan een bedoeïen in Israël. Die beweert echter dat de boeken al honderd jaar in zijn familie circuleren. De Jordanese regering zegt er alles aan te doen om de bijzondere relikwieën terug te krijgen.

Volgens het hoofd van het Departement van Oudheden in Jordanië, Ziad al-Saad, zijn de boeken mogelijk geschreven door Jezus’ volgelingen na zijn kruisiging. Meerdere experts delen die mening. David Elkington, religieus archeoloog, vindt het onderwerp van de boeken en de bijbehorende afbeeldingen typisch Christelijk. Ze gaan namelijk over de komst van de Messias. Elkington is de leider van het Britse team die de boeken veilig terug probeert te krijgen naar een Jordanees museum.

Op het werk staat een kruis afgebeeld, de stadsmuren van Jeruzalem en naar alle waarschijnlijkheid de graftombe van Jezus. Het kruis is getekend als een hoofdletter T, zoals de kruizen die de Romeinen gebruikten voor het kruisigen. Volgens Philip Davies, Emeritus Professor van Oude Testament Studies aan de Universiteit van Sheffield, wordt de kruisiging van een Christen afgebeeld buiten de stad Jeruzalem. Een krachtig bewijs voor de Christelijke aard van de vondst.

Ook de plek waar de boeken zijn gevonden wijzen op Christelijke auteurs. Volgens Margaret Barker, een Britse autoriteit op het gebied van het Nieuwe Testament, vluchtten Christenen namelijk oostwaarts richting Jordanië vanuit Jeruzalem. Daarnaast vindt zij het opmerkelijk dat de teksten in boekvorm zijn gegoten. Christenen schreven in die tijd vooral in boeken, omdat die in tegenstelling tot rollen, op slot konden. De inhoud van de boeken hielden de Christenen uit veiligheid liever geheim.

Archeologische vondsten uit de vroeg-Christelijke periode zijn schaars. Een eerdere grote vondst uit die tijd zijn de Dode Zee Rollen. Een collectie handschriften van meer dan 900 documenten, inclusief het Oude Testament. Ze werden ontdekt tussen 1947 en 1956 in elf grotten in de buurt van de Dode Zee. Ze dateren uit ca. 250 vóór Christus tot ca. 50 na Christus. De rollen vormen één van de weinige geschreven bronnen over de Joodse cultuur van ruim 2000 jaar geleden. Volgens Ziad al –Saad zou de vondst in Jordanië weleens de Christelijke equivalent daarvan kunnen zijn.

Boeken van eerste Christenen gevonden | Archeologie Online - archeologieonline.nl

En over de terugkeer van Jezus wordt dit gezegd:

Er zijn zes (voor)tekenen

1. Valse profeten en messiassen. Er zullen velen komen die mijn naam gebruiken en zeggen: “Ik ben de messias,” en ze zullen veel mensen misleiden. (Matteüs 24:5)

Er zullen talrijke valse profeten komen die velen zullen misleiden. (Matteüs 24:11)

Want er zullen valse messiassen en valse profeten komen, die indrukwekkende tekenen en wonderen zullen verrichten om ook Gods uitverkorenen zo mogelijk te misleiden. Let op, ik heb jullie dit van tevoren gezegd. (Matteüs 24:24-25)

2. Oorlogen en oorlogsdreiging. Jullie zullen berichten horen over oorlogen en oorlogsdreiging. Laat dat je dan niet verontrusten, die dingen moeten namelijk gebeuren, al is daarmee het einde nog niet gekomen. (Matteüs 24:6)

3. Hongersnoden. En overal zullen er hongersnoden uitbreken... (Matteüs 24:7)

4. Aardbevingen. En overal ... zal de aarde beven. (Matteüs 24:7)

5. Beproevingen. Dat alles is het begin van de weeën. Dan zal men jullie onderdrukken en doden, en jullie zullen door alle volken worden gehaat omwille van mijn naam. Velen zullen dan ten val komen, ze zullen elkaar verraden en elkaar haten. (Matteüs 24:8-10)

6. Het evangelie zal over de hele wereld worden gepredikt. Pas als het goede nieuws over het koninkrijk in de hele wereld wordt verkondigd als getuigenis voor alle volken, zal het einde komen. (Mattheüs 24:14)

Tekenen van de eindtijd in de Bijbel: Jezus, Matteüs 24:3-14 | Mens en Samenleving: Religie - mens-en-samenleving.infonu.nl

P.S. Er staat: Jezus komt terug als een dief in de nacht. Dat is een zinnetje die we allemaal wel kennen. Maar daar hoort nog iets achteraan. Jezus komt terug als een dief in de nacht, voor wie Hem niet verwachten.

Er zijn nog wel meer voortekenen in het schrift te vinden. De aangehaalde van JacoBaco zijn zo goed als correct.

o.a. Er zullen 2 grote wereldmachten oorlog gaan voeren.

Religie zal verbannen worden door de wereldleiders.

Er zal een periode van vrede aanbreken. (Is nog niet helemaal duidelijk of deze periode al geweest is, waarschijnlijk niet)

Ondanks het religie verbod, blijft een religie (organisatie) die de bijbel wel serieus neemt toch doorgaan met prediken (zij bezitten nl. ook nauwkeurige kennis van de Bijbel). Deze religie weet ook dat zij door de wereld aangevallen zal worden omdat het verboden is te prediken.

Dan is voor God de maat vol en beschermt hij dus zijn volk.

God zal dan zijn naam bekendmaken, mits men het nog steeds niet weet. . (Dit staat zovaak in de bijbel, toch gebruikt bijna niemand zijn naam ) God kent iedere ster bij naam. Maw. vindt hij het ongelovelijk belangrijk om een naam te gebruiken. Geef ieder levend schepsel een naam (Genesis).

Standaard gebed in Matth.: Uw naam worde geheiligd...

God gebruiken als naam kan niet, is namelijk een titel. Er zijn toch honderden goden? Hallo, ik heet koning!

Hierna volgt de opstanding van de doden en zal J.C. het oordeel vellen over ieder mens.

Dan is er een paradijs met alleen maar godvruchtige personen. Al zit daar nog wel ontzettend veel nuance in, maar dan ben ik 50 pagina's verder.

Klinkt allemaal behoorlijk sektarisch en eng. Brrrr!

Ik wil er ook niet bijhoren Geef mij maar een pardijs op aarde. Maar geven is wel erg makkelijk of kort door de bocht.

Kijk, dat is nog eens interessant! Ik vond de vondsten van het Maria evangelie, het Thomas evangelie en het Judas evangelie ook al een hoop mooi materiaal opleveren, heel erg benieuwd wat er in deze teksten zal staan.

Overigens, als ik iets wil quoten staat er heel duidelijk dat dit niet mag op moviemeter, wat is de reden hier precies van?

@lennert

volgens mij mag het wel moet je hier alleen zorgvuldig mee omgaan,

geen lange stukken tekst quoten ,zal misschien met overbelasting van de site

te maken kunnen hebben...in ieder geval doe ikzelf geen lange stukken tekst quoten.

zal vast wel te vinden zijn bij help wiki.

De rest gaat dan weer over oude koeien en hun nieuwe kleren... Jesu als dief in de nacht bijvoorbeeld, klinkt best negatief, maar het wil gewoon aangeven (m.i.) dat een mens altijd (semantics) moet proberen het goede te her- dan wel onderkennen, en daarnaar te handelen. En dat is iets wat bij de mens hoort, niet per se bij de religieuze mens (m.i. again). Makkelijker gezegd dan gedaan, is dan een cliché dat niet onvermeld mag blijven, alweer M.I....

Ondertussen zijn we al een tijdje niet meer met filosofie bezig, dunkt me...

Er wordt van je verwacht dat je gaat werken, een huis koopt, kinderen maakt,... Braaf in de rij lopen en doen wat 'normale mensen' doen, en als je dat niet doet ben je één of andere weirdo. Brrrr!

Alhoewel...?

Ik heb in dit hele topic meer religie, spiritualiteit en pseudo-wetenschap dan ware wijsbegeerte voorbij zien komen.

Maar eens on-topic gaan dan, ik mag mezelf vanaf nu bachelor of arts in de wijsbegeerte noemen

Er kan sowieso nooit sprake zijn van een empirisch bewijs voor een bepaalde filosofische visie of theorie. Sommige (empirische) wetenschappers zijn geneigd te concluderen dat filosofie geen wetenschap is, waarbij zij zich niet realiseren dat iedere wetenschap enkele a-priorische principes vooronderstelt..

Ideeën opdoen?

Filosofie - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Nieuwe theorie spreekt oerknal tegen

Hoe kwam het universum tot stand? De oerknal is de populaire benaming van de kosmologische theorie die veronderstelt dat het heelal ontstond uit een enorm heet punt met een oneindig grote dichtheid.

James Quach en zijn team van de Universiteit van Melbourne betwisten de algemene theorie dat het heelal is ontstaan door de Big Bang.

De natuurkundigen stellen dat de oerknal eigenlijk een moment was waarop een fase veranderde. Het amorfe, vormloze universum koelde plotseling af en kristalliseerde om een vierdimensionale tijd-ruimte te worden, aldus het team.

Defecten

De theorie kan volgens de onderzoekers worden getest door te zoeken naar defecten die in de structuur van tijd-ruimte zijn ontstaan op het moment waarop het universum kristalliseerde. Algemeen wordt aangenomen dat het heelal zo’n 13,7 miljard jaar oud is.

“Stel je het vroege universum voor als een soort vloeistof,” zei Quach in een verklaring. “Wanneer het universum afkoelt kristalliseert het in de vierdimensionale ruimte-tijd. Net zoals zich scheuren vormen bij het bevriezen van water zouden ook scheuren in het heelal moeten zijn gevormd.”

Rooster

Het Perimeter Institute in Canada stelde in 2006 dat de vierdimensionale geometrie van tijd-ruimte zoals ontdekt door Albert Einstein niet fundamenteel is. Tijd-ruimte is daarentegen meer een soort rooster met bouwstenen, aldus het instituut. Deze bouwstenen van de ruimte zijn extreem klein en kunnen niet direct worden waargenomen.

Bij extreme temperaturen hadden de bouwstenen net als vloeibaar water geen specifieke structuur. Vanuit menselijk oogpunt gezien lijkt materie ononderbroken en glad te zijn, maar het bestaat toch uit afzonderlijke bouwstenen. Het onderzoek is verschenen in het tijdschrift Physical Review D.

Nieuwe theorie spreekt oerknal tegen - niburu.nl

Gefeliciteerd Wijsbegeerte leek mij ook een interessante en leuke studie, je moet er alleen wel allemachtig veel boeken voor lezen hoorde ik bij de infobalie.

(de rest van de posts hier moet ik nog ff doorlezen:))

Proficiat!

gefeliciteerd

zou je als je wilt natuurlijk in het kort kunnen vertellen wat ik me precies moet

voorstellen bij arts in de wijsbegeerte.

ben hier serieus benieuwt naar.

'Arts' staat voor 'kunsten', niet voor 'dokter'

@lennert

haha

het is me inmiddels duidelijk hoor,ga je nog een vervolg studie doen?

master of arts volgt daarna toch?

maar goed hoor tjonge pittig...

We zijn maar 10% mens..

Vanuit wetenschappelijk oogpunt is dit natuurlijk grote onzin en kan dit zonder meer weerlegd worden, maar ook vanuit filosofisch oogpunt kan dit zonder meer naar de prullemand. De filosofie houdt zich niet met dogma's beter en wat in bovenstaand bericht staat is voor mij puur dogma. Dogma's horen thuis in de godsdienst, in kerkelijke instituten etc. Wetenschap en filosofie staan ver boven godsdienst. Tot de ultieme waarheid zal men nooit komen. Dat laatste hoeft ook niet. Socrates deed hier een mooie uitspraak over; "Het enige dat ik zeker weet is dat ik niets zeker kán weten".

Alle boeken zijn door mensen geschreven en daar hoort de Bijbel uiteraard ook bij. Alle goden zijn door mensen geschapen en daar hoort ook de bijbelse wraakgod Jahweh bij. Mocht God wel bestaan dan kan hij slechts door intuïtieve kennis ervaren worden en dat is dan 100% subjectief en kan die kennis dan ook niet overgedragen worden. Interessant is de spirituele stroming die gericht is op gnosis, die zich richt op intuïtieve kennis. Iets waar de dogmatische kerkelijke instellingen bang voor zijn omdat de gnosis elk kerkelijk gezag verwerpt. Jezus van Nazareth zie ik daarom ook als een gnosticus.

Over de terugkeer van Jezus zullen we het verder maar niet hebben maar mocht hij inderdaad terugkeren (grapje) dan is de kans groot dat hij net als de Jezus uit de "Grootinquisiteur" van Dostojevski wegens ondermijning van het gezag in de gevangenis zal worden geworpen.

Grote onzin nog wel. Wat ik denk is dat geen enkele mythe uit het niets is ontstaan. Wat de oude kroniekschrijvers bericht hebben, kwam niet (voor 100%) voort uit een macabere fantasie zoals velen dus geloven. Nee bewijzen kan ik het niet. Godsdienst en wetenschap zijn sowieso altijd al onverzoenlijke vijanden van elkaar zijn geweest. Dat merk ik hier ook. Maar nog steeds zijn er duizenden hoog hoogopgeleiden westerse mensen die geloven in wat jij grote onzin vindt. Ook wordt er door diezelfde westerse mensen nog steeds veel onderzoek gedaan. Daarom ben ik ook van mening dat geloven in God weinig met intelligentie te maken heeft, maar het eerder gevoelsmatig is en miljoenen mensen hebben dit gevoel gewoon niet. En waar dit gevoel vandaan komt. Deels aangeboren en deels ervaring gebonden, dus een ervaring waardoor dit gevoel wordt aangewakkerd. Veel mensen zijn ambitieus en willen alles weten en het enige wat (wetenschap denk ik) wil laten zien, is dat we geen God nodig hebben om dit alles te verklaren. Ik vind het prima. De Big Bang is voorlopig nog een hypothese en het zomaar ontstaan van leven blijft ook nog een raadsel. Veel mensen vertouwen erop dat we er ooit nog wel achter komen en sluiten God dus ook maar alvast uit. Ook God is een hypothese. Een wetenschappelijke theorie kan niet worden bewezen; haar belangrijkste kenmerk is haar falsifieerbaarheid, dat wil zeggen dat een wetenschappelijk theorie voorspellingen doet over de natuurlijke wereld die toetsbaar zijn door experimenten. Elk verschil tussen voorspelling en experiment toont de onjuistheid van de wetenschappelijke theorie aan, of beperkt tenminste haar nauwkeurigheid of domein van geldigheid. Ik geloof dat God (even los van de Bijbel) bestaat. Dat wij nu veel kunnen toetsen, sluit niet uit dat er iets als een zelfbewuste kosmische intelligentie met een allesomvattende kracht aanwezig is. Ik noem het God. Ons gevoel maakt vaak de keuze. Toch zijn er vele aanwijzingen die aangeven dat er een God is, maar het is makkelijker om te zeggen, wat een onzin en bewijs het maar!

Verder is dit geen aanval. Het is niet mijn bedoeling mensen iets op te dringen en het heeft ook niet zo heel veel zin om hier nog uitgebreid over door te gaan, denk ik. Godsdienst vs. Wetenschap.

Leuk artikeltje

Schepping, tijd, geschiedenis en scheppingsgeschiedenis

Schepping volgens de bijbel is niet het werk van een wereldbouwer of van een kosmische intelligentie die de oorspronkelijke chaos zou hebben omgevormd tot kosmos. De opvatting van een demiurg in de zin van Plato is aan de bijbel vreemd. Schepping in de bijbel is de vrije, contingente daad van JHVH, de bijzondere God van Israël. Zijn wezen is uit geen kenbare grond af te leiden. In de wereld van de menselijke religies is hij een eenling. Het optreden van JHVH is extravagant en zijn daden zijn ronduit verbazingwekkend. Zij tarten alle fantasie! In de volkerenwereld wordt hij gevreesd en veracht. Van hem kan worden gezegd: hij is het grote‘enfant terrible’ onder de godsmachten. Zijn uit vier letters bestaande naam: JHVH is aan al het bestaande ontheven en kan daarom niet worden uitgesproken. In de bijbel wordt zijn naam weergegeven met Adonai = HEER. Zijn plannen en overleggingen zijn onbegrijpelijk en wonderbaarlijk, zijn daden gedurfd, extravagant en trefzeker. Zij getuigen van een duizelingwekkend creatief vermogen. Maar niettegenstaande de fantastische signatuur van de bijbel ademen deze verhalen toch een ernst en werkelijkheidszin die verbaast. JHVH, de nameloze hoofdpersoon uit dit drama opereert in de tijd, maar is daar toch in het geheel niet aan gebonden. De actieradius van zijn werkzaamheid is het volk Israël en vandaar uit bestrijkt hij de hele kosmos. Hij vormt het tegendeel van de mythische goden van de omringende volken, die dit vrije, ontheven karakter ten enenmale missen. Door zijn spreken en handelen in de geschiedenis boezemt JHVH gezag in. Hij wordt in het bijbels getuigenis met recht HEER genoemd. Tegenover goden en mensen voert hij de pretentie enig en uniek te zijn. Dat wekt grote consternatie bij vriend en vijand. Zijn daden hebben een weergaloos vrij en gedurfd karakter. JHVH doet denken aan een man uit één stuk, maar hij is het tegendeel van de antieke heros, veeleer is hij begiftigd met een hart van goud. God is een eerlijk man, schreef, Kohlbrugge. Israël belijdt zijn enigheid en dat doet in navolging daarvan zijn kerk.

De eerste daad waar de bijbel gewag van maakt is de schepping. Schepping volgens de bijbel is het eerste -men mag wel zeggen- eigenzinnige initiatief van JHVH. Zijn eerste ‘coming out’ kan men zeggen en het begin van zijn optreden. Evenals zijn daarop volgende daden is het werk van de schepping vrij, gedurfd en grondeloos. Het geeft aan het bijbelse scheppingsgeloof iets gratuits, iets speels zo men wil, in elk geval iets niet noodzakelijks. Hier ontbreekt alle wereldbeschouwelijke ernst en men krijgt de indruk dat we het met de schepping in de bijbel eerder van doen hebben met het werk van een tovenaar dan met een serieuze theorie over het ontstaan van de wereld. Het scheppingsverhaal is gemeten aan de ons bekende kosmologische theorieën even bizar en ‘not done’ als de andere verhalen uit de verbondsgeschiedenis van de HEER. Het getuigt daarom van onbegrip en zeker van een ernstig gebrek aan humor, het scheppingsverhaal te willen lezen als de verklaring van het ontstaan van de wereld of als de opstart van een kosmisch evolutieproces.

Schepping in de bijbel wil nu eenmaal worden verstaan als het eerste werk in de bonte rij van wonderdaden die de geschiedenis van het verbond stofferen. Schepping, volgens de KD, (1) is het eerste werk van de ‘drie-enige God’, met welke naam de geloofsleer van de kerk de acties van JHVH in de geschiedenis typeert en waarmee deze zich afzet tegen de antieke gnosis. Nog afgezien van de theologische complicaties die dit leerstuk oplevert, wordt geheel analoog aan de onuitsprekelijke godsnaam JHVH met de ‘drie-enige’ een volslagen vreemde god bedoeld die een verbondsgeschiedenis aangaat met mensenkinderen en wiens enige doel daaruit schijnt te bestaan, dit project koste wat het kost en in weerwil van alle sabotage en verzet te verwerkelijken. In de leer van de kerk wordt hij gezien als degene die handelt in de hoedanigheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Volgens de geloofsleer opereert hij als schepper, als verzoener en verlosser.

De schepping is het eerste werk in de rij van zijn verbondsdaden. Het is zijn eerste daad waar alles mee begint. Zijn bizarre vreemdheid moet letterlijk genomen worden! Tussen JHVH en de ons bekende werkelijkheid gaapt een onoverbrugbare kloof. De gedachte van een fusie of vermenging tussen JHVH en de goden is uitgesloten. Het is een goed bijbels axioma te zeggen: God moet God blijven en de mens mens. Zo heeft Israël zijn positie verstaan temidden van de syncretistische religies van het Midden Oosten, en zo hoort in navolging daarvan de kerk dat ook te doen. Op geen enkele wijze is het ‘fenomeen’ JHVH terug te voeren op de ons bekende werkelijkheidsgebieden, laat staan dat hij daarmee zou kunnen worden vereenzelvigd. God valt onder geen enkel soortbegrip, zei Thomas van Aquino reeds. (2) Van de israëlitische godsnaam geldt principieel: De HEER is enig!

Mythe, sage, prehistorie en onhistorische geschiedenis.

Schepping is een wonderwerk van JHVH, zeiden we. Daarmee wordt uitgesloten dat het scheppingsverhaal gelezen zou kunnen worden als een historisch verslag. Daarvoor zijn ooggetuigen nodig. Maar die ontbreken in het scheppingsbericht en moeten dat ook. Historisch onderzoek met betrekking tot de schepping is daarom een absurditeit en een tegenspraak in zichzelf. Het scheppingsverhaal in de bijbel vertelt per definitie geen historie, maar het vertelt een fantastische geschiedenis van onhistorische aard. Het vertelt van de prehistorische wonderdaden die aan alle geschiedenis vooraf gaan. Constitutief voor historische beschouwing is immers de notie: ‘tijd’. Maar schepping in bijbelse zin gaat aan alle historische tijd vooraf. Schepping moet daarom niet historisch worden begrepen, zij is wezenlijk prehistorisch (3). Zij is prehistorische geschiedschrijving.

Karl Barth noemt het scheppingsverhaal in de bijbel de neerslag van een profetisch, visionair en pinatorisch schouwen van de bijbelse getuigen. Het gaat daarin om een radende fantasie in dichterlijke vorm, door de bijbelgetuigen gebruikt om zich een beeld te vormen van de oorsprong en afloop der dingen. (4) Profetische fantasie is voor de bijbelse getuigen een legitiem stijlmiddel. Zij is aan de bijbelverhalen in het geheel niet vreemd. Zo zijn aldus Barth met name de scheppingsverhalen in de bijbel het resultaat geweest van profetische fantasie en van dichterlijk pinatorisch schouwen. Trouwens het merendeel van de bijbelse verhalen vertelt in hoofdzaak geen historische geschiedenis, maar veeleer ‘onhistorische’ geschiedenis, d.i. geschiedenis die ontoegankelijk is voor historische vergelijking, ook al zal de historische component in deze geschiedenissen lang niet altijd ontbreken. Voorzichtig gezegd bevatten zij weinig zuivere geschiedenis evenals weinig zuivere sage, meestal een mengsel van deze beide. (5) Maar historisch of niet, het verandert niets aan het feit dat de bijbel over de hele linie werkelijke geschiedenis wil vertellen, geschiedenis die zich afspeelt in de menselijke ruimte en in de menselijke tijd, werkelijke geschiedenis dus, zij het historisch ontoegankelijk ! De opvatting dat er alleen maar historische geschiedenisbeschrijving zou bestaan, noemt Barth een ziekelijke burgerlijke dwangvoorstelling. Zij is het product van de belachelijke gewoonte van de moderne westerse geest, die zich van haar complexen tracht te ontdoen door zich te fixeren op een hoogst fantasieloos en prozaïsch geschiedenisbeeld. ‘Ga maar voort, en doe maar alsof de onhistorische geschiedenis de onwerkelijke geschiedenis zou zijn. Ga maar voort met het uitbannen van alle onmiddellijkheid tot God uit het geschiedenisbeeld of het vervluchtigen daarvan tot een bloot idee. De geschiedenis wordt dan noodzakelijk zo zoals men haar hebben wil: een hoogst onwerkelijke geschiedenis, een minder of meer expliciete mythe in welks kommerlijk licht de zogenaamde werkelijke geschiedenis verschijnt als een zee van banale onzin of een duivelse chaos. Nee, men ga niet zo voort! Het is nergens voor nodig in deze kramp tegenover de onhistorische geschiedenisbeschrijving te volharden. Het is veelmeer nodig zich ervan te vergewissen, dat en hoe het historische en het onhistorische in de werkelijke geschiedenis bijeen zijn en bijeen horen.’ (6)

Is waar dat de bijbel over de hele linie geschiedenis vertelt, het is ook waar dat zij zich daarmee tegelijk nadrukkelijk distantieert van de ‘mythe’ of van de speculatieve metafysica. (7) Heel het bijbelverhaal vertoont een notoir antimythische structuur. Het gaat in de bijbelse verhalen over concrete gebeurtenissen die plaats vinden in een bepaalde tijd en het gaat over met name genoemde personen die leven op een bepaalde plaats. Kortom de bijbel vertelt geschiedenis ! Dit in tegenstelling met de mythe. In de mythe en in de filosofie wordt de concreetheid van de geschiedenis losgelaten en bevinden wij ons in het schimmenrijk van de filosofische bespiegeling of in de bovenbouw van de godsdienstige projecties. Evenwel, het kenmerk van het bijbelverhaal is nu juist dat het werkelijke, concrete geschiedenis wil vertellen die plaats vindt in ruimte en tijd. Deze verhalen kunnen historisch (dus: verifieerbaar) zijn of onhistorisch (dus niet verifieerbaar), maar altijd vertellen zij concrete geschiedenis. Het literaire genre waarin dat gebeurt, is voor wat de scheppingsverhalen betreft, de zuivere sage. (8) De sage, in tegenstelling tot de mythe, beeldt concrete geschiedenis uit. Haar karakter is niet historisch, maar prehistorisch. Zij vertelt gebeurtenissen die aan de geschiedenis voorafgaan. De scheppingsgeschiedenis zoals de bijbel die tekent vertelt op prehistorische wijze van de oermatrijzen die aan het verbond ten grondslag liggen.

In de mythe daarentegen wordt de concrete geschiedenis afgestroopt of mythisch vervluchtigd of omgeduid. Het voorwerp van de mythe is fictief of speculatief. De mythe negeert de concrete geschiedenis. Zij laat de concrete werkelijkheid los. De mythe is daarom volgens de KD de voorvorm van de filosofie. De mythe laat namelijk het concrete werkelijkheidsgehalte van de bijbelse verhalen los. Maar in de dichterlijke fantasie van profeten en apostelen gaat het nu juist om die concrete werkelijkheid. Schepping is daarom het tegendeel van de mythe. De scheppingsgeschiedenis moet daarom volgens de KD niet worden gezien als mythe, maar als zuivere sage. Immers ook de scheppingsberichten bedoelen werkelijke geschiedenis te vertellen. De beide scheppingsberichten in Genesis 1 en 2 zijn de neerslag van de dichterlijke fantasie van de bijbelschrijvers. Zij beogen prehistorische schilderingen te bieden van concrete gebeurtenissen in ruimte en tijd. Het woord ‘scheppingsmythe’ is daarom terminologisch en zakelijk gezien een tegenstrijdigheid. De mythe heeft namelijk nog nooit werkelijke schepping tot thema gehad. Het gaat in de mythe, evenals in de filosofie om beelden of inkledingen van gebeurtenissen die zich overal en altijd hebben voorgedaan of zich nog zullen voordoen. De mythe, hoe duaal of triadisch haar vertelling ook wezen mag, blijft in de grond van de zaak monistisch. Het gaat in de mythe uiteindelijk om de laatste en diepste schouw van het ene in alles.

Schepping, in onderscheid tot de mythe wil worden verstaan als het begin van het verhaal over een onbekende God en zijn ten dode toe bedreigd schepsel. Of anders gezegd: schepping is de eerste daad in de rij van verbondsdaden van de drie-enige God. Schepping is de inauguratie van het verbond door JHVH. Het opschrift boven § 41 luidt dan ook: schepping en verbond. Schepping in de bijbel is, zoals gezegd, de contingente daad van de vrije, onnoembare God die wordt aangeduid met de vierletterige naam: JHVH. Aan het geschapene gaat alleen JHVH zelf vooraf. Schepping is dan ook letterlijk: creatio ex nihilo, schepping uit niets! Elke nieuwe wonderdaad zal de bevestiging zijn van zijn eerste vrije scheppingsdaad. Maar hoe dan ook: met de daad van de schepping begint de serie wonderdaden waar de bijbel melding van maakt. Het verbond is het authentieke initiatief van God de HEER. De notie ‘verbond’ sluit uit dat hier het algemene begrip: ‘eerste grond’ of ‘laatste afhankelijkheid’ van alle dingen bedoeld zou kunnen zijn. Schepping in de bijbel is geen algemeen religieus of wereldbeschouwelijk begrip. Schepping volgens de bijbel is het hoogst authentieke initiatief van een vreemde, onbekende God, die de mens in zijn schepping een dominante plaats toekent en die zijn bestaan betrekt in een duizelingwekkend verband. Dat verband heet in de bijbel: het genadeverbond. In feite kent de bijbel maar één geschiedenis: de geschiedenis van het genadeverbond! Alles wat wij geschiedenis noemen is daarin opgenomen en maakt daar deel van uit. Van de drie-enige God geldt: zijn dierbaarste en origineelste vinding is de mens als zijn bondgenoot. Op hem zijn de woorden en daden van JHVH gericht. Om te beginnen natuurlijk: zijn scheppingsdaad. De schepping wordt daarom beschreven als zijn daad, als het begin van zijn geschiedenis. Schepping in de bijbel is geen tijdloze waarheid. Tijdloze waarheden bestaan volgens de bijbel niet!

De tijd die blijft - karlbarth.nl

Prima tip overigens voor wie wat meer basis in de filosofie wil leren. Elke zaterdag bij Trouw.

Begrijp de wereld van nú, lees de filosofen - Filosofie - TROUW

Goed dat jij mij hieraan herinnert Kos, ik ga voorlopig de zaterdag-editie van Trouw maar eens aanschaffen.

Ik kan trouwens vooralsnog niet vinden of het elke zaterdag is of dat je de andere delen los moet kopen..