MM Filosofie

Ik vind het moeilijker om in te zien waar altruïsme niet voordeliger zou zijn voor het individu.

Om een simpel voorbeeld te nemen wat eerder aangehaald werd, maar een oud vrouwtje helpen geeft gewoon een zelfvoldaan gevoel. Da's een kleine moeite voor zo'n positief effect.

Echt altruisme zou zijn wanneer een persoon iets zou doen wat hem enkel slechter zou maken. Die voorbeelden zijn al veel schaarser, wat wel opvalt is dat er in dat geval vaak sprake is van een vorm van "romantiek".

Nee hoor. Ik vroeg me eerst af of het bestond, nu vraag ik me af hoe het is ontstaan. Als het alleen voortkomt uit eigenbelang (of zelfs groepsbelang) is het volgens mij namelijk geen altruïsme, en dan zijn we weer wel bij de vraag of het bestaat.

Als echt altruisme inhoud opoffering van het individu ten voordeel van een ander individu, bestaat dat volgens mij alleen in het geval van een duidelijke directe familieband. Het is evolutionair ook wel logisch het enige wat meer waard is in die zin dan je eigen leven is dat van je nakomelingen.

Typische redenering om altruisme al op definitie niveau "kapot" of zelfs onmogelijk te maken. Punt is echter dat je dat kunt doen bij egoisme (eigen opbrengst maximaliseren), sadisme (opbrengst van een ander minimaliseren), masochisme (eigen opbrengst minimaliseren) en altruïsme (opbrengst van een ander maximaliseren). Al die houdingen kun je herleiden tot: dat doet diegene om dat die zich er goed bij voelt. Je er goed bij voelen is dus geen onderscheidend kenmerk, want dan kan een sadist beweren: "ik kwetste diegene alleen maar omdat ik me er goed bij voel, niets aan de hand dus".

Ik volg deze redenering absoluut niet.

Niets aan de hand want ik voel me er goed bij

"niets aan de hand" slaat op: ontkenning van de gevolgen van de handelingen die die handelingen tot sadisme maken, parallel aan jou vb. van het oude vrouwtje helpen: de helper voelt zich er goed bij dus is het geen altruisme.

Tja, het "onbaatzuchtige" is nu eenmaal onderdeel van de definitie van altruisme. Dat ligt toch iets anders bij egoisme, sadisme ...

Het punt is dat je de altruïst het recht ontzegt zich goed te voelen bij zijn handelingen en hem dus veroordeeld tot onverschilligheid of zich er slecht bij voelen. Als je "je goed voelen bij je eigen handelingen" al voldoende opbrengst vindt om het onbaatzuchtige van een handeling te ontkennen, kun je het hele begrip in de prullenbak doen.

Als dat de enige reden is om die handeling te verrichten, is het volgens mij inderdaad geen altruisme. Net zoals iets geen altruistische daad is als je het alleen doet om je niet rot te voelen als je het niet gedaan zou hebben. Oude vrouwtjes help je omdat dat 'goed' is volgens mij, omdat dat zo hoort. Niet omdat je daardoor zo'n lekker gevoel krijgt.

Wat ik vooral zeg is dat het nettoresultaat steeds positiever uitvalt dan de alternatieven.

Oké, dat was het altruïsme, na de moraal, de zin van het leven en de zin van nadenken over de zin van het leven

Ander onderwerp anybody

Op het ogenblik ligt voor mij de zin van het leven in het genieten van het mooie weer

Ik ben jaloers. Ik zit te blokken op M&O, economie en wat dies meer zij

Er zit al minstens een nieuw thema in je laatste reactie op altruisme.

Hoe stel je vast wat iemands redenen zijn? In jou voorbeeld met het oude vrouwtje zal zowel de ijdele als niet ijdele altruist als reden opgeven: het is een goede daad.

De daad wordt er niet minder goed door, natuurlijk niet. Die blijft goed. En natuurlijk is het heel moeilijk om vast te stellen wat iemands redenen zijn. Maar, zoals Onderhond zei: 'het "onbaatzuchtige" is nu eenmaal onderdeel van de definitie van altruisme.' Niet alle goede daden zijn altruïstisch. Als je een goede daad verricht om er beter van te worden, of je er goed door te voelen, is dat geen altruïsme.

Grappig dat mensen er uberhaupt vanuit gaan dat ze zelf doorhebben wat de reden is van een bepaalde daad, onbaatzuchtig of egoistisch.

Nu wordt het herhalen van zetten: altruisme in die strenge definitie kan niet bestaan, want je kunt er altijd een "ja maar hij voelt zich er goed door" aan vast plakken. Makkelijke manier om van een begrip af te komen en is de vraag naar het bestaan van altruïsme een zinloze exercitie.

Maar ik dacht dat je om een nieuw thema vroeg.

Welke andere keuze heb je?

Geen keuze? Dacht je dat mensen alles bewust deden of zo?

ik zit wel bewust op movie meter.

Dat denk je maar. . Onbewust vluchtgedrag. .

Uhm, nee, maar dat was je vraag niet.

Ik vroeg toch niets?

dit wordt wel erg filosofisch. .

Volgens mij bedoelt hij dat.

Toch nog een keer, wellicht praten we langs elkaar heen.

De vraag is of het simpele feit *dat* je je goed voelt bij een daad grond genoeg is om het altruistisch karakter van een daad te ontkennen. Op die implicatie van Onderhond reageerde ik oorspronkelijk. De bewering dat iemand die goed doet uitsluitend en alleen om zich goed te voelen geen altruisme is, is een open deur. Alhoewel...

Ik doe iets voor de ander WANT ik voel me daar goed door

Ik doe iets voor de ander EN ik voel me daar goed door.

De vraag is of er verschil is tussen beide beweringen. Iemand die goed doet binnen een religieus systeem doet dat veelal met een heilsbelofte in het achterhoofd. Is het daardoor niet meer "goed"?

Zo kun je iedere begrip deconstrueren. Mijn visie is dat ik er van uit ga dat ieder mens er naar streeft zich goed te voelen. Het wat diegene vervolgens goed laat voelen bepaalt het karakter van de daad: kwetsen, eigen gewin, iets voor een ander doen. Het begrip liefde levert dezelfde problemen op: ik wil jou je goed laten voelen omdat jij me goed laat voelen.

Neu, meer in het algemeen, los van altruisme, maar ik denk dat Kos wat anders bedoelde dan ik er uit oppikte

Ik denk niet echt dat we langs elkaar heenpraten; ik bedoelde inderdaad dit:

Als je het alleen voor je eigen gewin doet, blijft het goed, maar is het geen altruïsme. Maar ik denk dat ik het ook vooral met Kos eens ben, vaak doen we gewoon dingen zonder dat we erover nadenken.

En nou wel een ander onderwerp

Nu knip/plak je raar en gaat nog niet in op mijn centrale punt. Maar goed, soit

Voor wie het onderwerp interessant vind, hier link naar een betoog waarin egotisme en altruïsme met elkaar vergeleken worden en de auteur een beslissend onderscheid maakt tussen baat en beloning

Jammer dat dit zo'n beetje helemaal doodgebloed is. Nieuw leven inblazen!

Wat me brengt bij reïncarnatie, iets wat het geval zou kunnen zijn bij het dualisme van Descartes, namelijk dat er een geest is en dat die te onderscheiden is van deze materiële, zielloze wereld.

Nu, zijn er voorstanders van deze theorie?

Sinds wanneer is deze wereld materieel en zielloos?