Evolutie vs. creationisme

Laat ik gewoon zeggen dat ik niet zo super sterk geloof in het evolutie gebeuren.

@ Hando:

Tuurlijk is niemand gelijk, gelukkig maar! Maar ik bedoelde ermee dat je niet een 'halfgevolueerd' mens/dier rond ziet lopen.

Misschien zijn jij en ik ook nog maar halfgeevolueerd. Of bestaat er een bepaalde definitie van een halfgeevolueerd dier/mens?

De film "Elementaire Deeltjes" waarvan ik gisteren een gedeelte van gezien heb begon met een zeer interessante uitspraak van Albert Einstein, een van de grootste, misschien wel dé grootste wetenschapper aller tijden;

"Mann muss die Welt nicht verstehen,

man muss sich in ihr nur zurechtfinden."

vertaald in het Nederlands

"Je hoeft de wereld niet te begrijpen

je moet er je weg in vinden."

Toen Einstein deze uitspraak deed moet hij toch al de zinloosheid ingezien hebben van al de discussies hoe de wereld onstaan is, of het nu de evolutietheorie is of het creationisme. Zij lopen uiteindelijk uit op discussies zonder eind.

Nou ja, Michael Reiziger (uiterlijk), Ron Perlman (uiterlijk), Geert Wilders (geestelijk) zijn toch maar halfgeevolueerd?

( Okay. Wel heel goedkoop! Mijn ecxcuses aan Michael en Ron.)

Halfgeëvolueerd zoals jij het noemt bestaat gewoonweg niet, omdat de evolutie nooit stopt.

Dat was ook wat ik bedoelde speedy. De term halfevoluut is een onmogelijke term.

Evolutie. Iedereen die in creationisme gelooft moeten ze opsluiten in het gekkenhuis. Eva die uit een rib van Adam werd geboetseerd waarna ze werden verleid door een pratende slang in een appelboom... Dit is zelfs te gek voor Scientology. Die monniken die dat sprookjesboek in elkaar hebben geflanst hadden zeker een avondje paddo's gedaan toen ze deze onzin bedachten. Het ergste is nog wel dat er miljoenen idioten zijn die er heilig in geloven.

Nou nou, das me even een statement.

Een erg dom statement vooral. Net alsof iedereen die in creationisme gelooft werkelijk letterlijk in het hele 'rib uit Adam 'etc. verhaal gelooft.

Toen ik vroeger computerspellen speelde als: Civilization, Settlers of Warcraft (de niet-online-versie) speelde, dan dacht ik wel eens:

'Als er dan een god bestaat, is die dan ook zo achter zijn computertje bezig met ons als pionnen???'

Met andere woorden: creationisme is een gewoon een versimplisme van iets wat toch boven onze pet gaat! Irritant is alleen wel dat veel vervelende mensen menen te weten hoe alles in elkaar zit en hun mening aan anderen opdringen.

Persoonlijk denk ik: 'waarom heb je in godsnaam een god nodig?'

Ik las ooit een quote met daarin de definitie van een succesvol leven:

'Als er één ander wezen een beter leven heeft kunnen leven dankzij jou, dan heb je een succesvol leven gehad!'

Ook een behoorlijke simplificatie, maar voor iedereen haalbaar. Eeuwig leven betekent dan gewoon dat je in het collectieve geheugen van alles dat leeft onthouden wordt.

En of je daar nu een god bij haalt (geen enkele aanwijzing voor het bestaan van goden) of de evolutietheorie (die aantoonbaar nog voor geen meter klopt!) doet er niet toe. Wat je ook gelooft, het zal me een biet wezen, maar ga niet doen alsof je de wijsheid in pacht hebt en ga vooral geen anderen de wet voorschrijven!

Je kunt pas zinvol ergens aan twijfelen nadat je een hele hoop overtuigingen voor waar hebt aangenomen. Zonder gedeelde overtuigingen kom je nergens in een discussie. Je speelt dan een ander spel. Dat lijkt me nogal triviaal en daar heb je zeker geen Einstein of Baggerman voor nodig

Ik denk echter dat die gedeelde overtuigingen wel degelijk aanwezig zijn en dat een discussie dus wel zin heeft en dat je binnen een bepaald kader wel degelijk kunt zeggen dat je de wijsheid in pacht hebt.

'We zijn een computerspel' is een positie die door niemand wordt ingenomen en is dus geen reden om de discussie maar te staken. Het frustreert alleen maar de discussie.

Maar waarom verlopen discussies dan altijd zo moeizaam? Dat kan natuurlijk liggen dommigheid, koppigheid of luiheid of een combinatie van beide. Dat hoeft helemaal niet altijd aan andere uitgangspunten te liggen.

Wie weet is het hele heelal slechts een miniem stukje van een voor ons enorm groot wezen en zijn de planeten slechts cellen.

Ik broebel maar wat.

Om discussies goed te laten verlopen dient men de eigen morele uitgangspunten en overtuigingen, de werkelijkheidsopvattingen en mensbeelden kritisch onder de loep nemen. Doet men dat niet, dan mondt een discussie meestal in niets anders uit dan een poging om een ander van jouw opvattingen te overtuigen. Dit laatste gebeurt helaas te vaak en het maakt een discussie bij voorbaat al volkomen nutteloos. Je krijgt dan het bekende welles-nietes spelletje. Dit soort discussies beëindig ik meestal door de ander gewoon gelijk te geven, gewoon om er van af te zijn.

Zo'n 50.000 jaar geleden waren de primitiever menssoort Homo Erectus Neanderthalensis en de moderne mens (Homo Sapiens Sapiens) gewoon tijdgenoten van elkaar. Inmiddels zijn wij zo succesvol dat we alle andere menssoorten hebben verdrongen.

Evolutie loopt helemaal niet altijd gelijk. Vergelijk maar eens het bestaan van de Nautilus (een zeer primitieve inktvissoort, die al miljoenen jaren zo goed als ongewijzigd ronddobbert in de zee) met de veel verder doorgeevolueerde Octopussoorten. Wat overigens niet wil zeggen dat de Nautilus maar half-geëvolueerd zou zijn, want zoiets bestaat natuurlijk niet.

Nee, ik geloof alleen niet in de methodes die ervoor worden gebruikt om de leeftijd ervan in te schatten.

Ja, eigenlijk woon ik in een matrix-achtige wereld en besta ik geeneens. Alles is in scène gezet

Altijd leuk, discussies over discussie voeren.

Wat is er mis mee als je in een discussie een ander probeert te overtuigen? Waarom maakt dat een discussie nutteloos? Is overtuigen niet een van de belangrijkste doelen van een discussie?

Ik ben het er verder niet mee eens dat je al je overtuigingen kritisch onder de loep moet nemen. Ik heb al proberen uit te leggen waarom maar daar ben je aan voorbij gegaan. Om ook maar eens een groot denker te citeren "De twijfel komt na het geloven".

Als we dan toch aan het quoten zijn;

"Objectivity cannot be equated with mental blankness; rather, objectivity resides in recognizing your preferences and then subjecting them to especially harsh scrutiny—and also in a willingness to revise or abandon your theories when the tests fail (as they usually do)."

— "Capturing the Center," Natural History 107 (December 1998): 18.

Stephan J Gould

Geen onbekende voor ieder die zich een beetje serieus in de evolutietheorie heeft verdiept.

Daar is niks mis mee. Als het maar geen drammen wordt. Het beste is de Socratische methode door jouw opponent zoveel kritische vragen te stellen dat hij aan zijn eigen mening twijfelen gaat.

Waarom niet? Alles is relatief. Als de wetenschap hetgeen wat hij meent te hebben bewezen als absolute waarheid ziet, dan kan hij zichzelf als instituut net zo goed opheffen. Dan hoeft er namelijk niets meer te worden bewezen. Alle wetenschappelijke problemen zijn dan namelijk opgelost. De praktijk is echter anders. Met Newton dacht men alle natuurkundige problemen te hebben opgelost tot Einstein roet in het eten gooide met de relativiteitstheorie. Na de relativiteitstheorie kwam de kwantumtheorie. Na de kwantumtheorie komt er wel weer een andere theorie. enz. enz. enz. En zo kunnen we nog wel eindeloos doorgaan.

En kijk eens naar de krokodil. Die is blijkbaar nooit meegegaan met de evolutie.

Nee. De Socratische methode is een zoektoch naar wat niet ... bestaat. Eigenlijk zou iedereen om moviemeter dit moeten beluisteren voordat hij een discussie begint over de essentie van horror. Het lijkt triviaal maar weinig mensen handelen ernaar

Ik zeg niet dat twijfel niet goed is, maar dat twijfel onmogelijk is zonder bepaalde zekerheden. Twijfelen kan alleen zinvol zijn binnen een bepaald kader (relatief).

De vraag 'door wie is x vermoord' is bijvoorbeeld alleen zinvol als je ervan uitgaat dat x is vermoord. De vraag of x is vermoord is alleen zinvol als je ervan uitgaat dat wij hem kunnnen herinneren. Die dode man is x en niet y. Verder moet je aannemen dat er niet opeens mysterieuze dubbelgangers uit niets verschijnen.

Als je dat allemaal niet aanneemt wordt het antwoord op de eerste vraag zinloos. Het zou kunnen, misschien ook niet. Ik hoop dat het duidelijk is.

De krokodil gaat wèl mee in de evolutie! Hij is echter tot nu toe zo succesvol dat hij niet verder hoefde te evolueren.

Nu sterft de krokodil uit dankzij ons toedoen, maar eigenlijk is óók dit een gevolg van evolutie!

Overigens is het ook helemaal niet zeker dat de mens afstamt van apen; er zijn mensen die beweren dat we afstammen van zee- of waterzoogdieren (dolfijnen of robben) die weer aan land zijn gegaan. Helemaal niet zo gek bedacht, zo zijn ook zeezoogdieren vrijwel kaal, relatief zeer intelligent en kunnen ze huilen (tranen laten lopen), iets wat apen niet kunnen.

Diegene die deze theorie ontwierp wordt echter volledig belachelijk gemaakt en dit (het belachelijk maken van alternatieven!) is iets wat discussies over evolutie frustreert doordat wetenschappers er belang bij hebben dat hùn theorie klopt.

Dit geharrewar is dan weer koren op de molen van de godsdienstfreaks die dan meteen maar alle theorieën als onzin bestempelen of gewoon beweren dat God dinosauriërbotten in de aarde heeft gestopt om ons geloof te testen. Tja, in dat laatste ben je natuurlijk klaar en is verdere discussie zinloos!

Verder is het helemaal niet zeker dat alle andere mensachtigen zijn uitgestorven. Homo Sapiens en de Neanderthaler hebben duizenden jaren naast elkaar geleefd. Misschien zijn de Neanderthalers (of andere mensachtigen) helemaal nog niet uitgestorven (maar wel erg zeldzaam en schuw) en vormen ze een verklaring voor de Yeti-waarnemingen die in Azië nog vaak voorkomen.

Bigfoots

In Noord-Amerika zijn honderden mensen die zeggen dat ze een grote behaarde mensachtige wezen hebben gezien. Deze wezens worden bigfoot, ook wel sasquatch genoemd. In het Himalaya-gebergte in Centraal-Azië komt de bekendste soort voor, dit wild hominoïde wezen draagt de naam yeti. Veel vooraanstaande antropologen geloven dat een aantal "wildemannen" afstammelingen zijn van een reusachtig Aziatisch zoogdier genaamd Gigantophitecus, die ongeveer 300.000 jaar geleden uitstierf. Er zijn resten van gevonden in Zuidelijk China, India en Noord-Vietnam. Uit onderzoek blijkt dat de Gigantophitecus wel zo'n drie en halve meter lang kon worden en dat hij zo'n 300 kg zou hebben gewogen.

De mens is dan ook het meest egoistische ras dat er op aarde rondloopt.

Je hebt vast geen katten ...

En die titel heeft hij te danken aan zijn brein dat enorm geêvolueerd is.

Heeft er iemand gehoord van Ida. Het is een voorhistorisch aapje dat dit jaar ontdekt werdt. Waatschijnlijk de mising link; En gisterern las ik op nujij dat apen het systeem van markteconomie doorhebben. Mijn stem gaat naar evolutie.