Het grote voetbaltopic #6

Voor mij was Nederland - Brazilië op het WK 2010 denk ik de mooiste. Nog nooit zo hard gejuicht als toen. Kwam mede door de tegenstander. Als ik qua voetballand één land niks gun dan is het Brazilië. Vreselijk ook die Braziliaanse fans. Voelen zich superieur. Ik weet nog goed hoe ze neerkeken op Oranje in 1998. Toen hadden ze het geluk aan hun zijde. Twaalf jaar later was het onze beurt. Heerlijk.

Grootste deceptie was voor mij toch echt de WK finale 2010. Ik was er doodziek van. Zo dichtbij.. Was Oranje wereldkampioen geworden dan had ik daar mijn hele leven op kunnen teren. Al hadden ze zich bij wijze van spreken daarna nooit meer voor een eindronde geplaatst. Ik denk er nog steeds liever niet aan terug.

Als ik zo vrij mag zijn ook nog even Italië:

De mooiste: Italië - Duitsland op het WK 2006. Ik sprong bijna tegen het plafond bij de 1-0 van Grosso. En daarna de 2-0 van mijn grote held Del Piero. Ik zat helemaal stuk na die wedstrijd. Waanzinnig. Ik heb verder weinig tegen Duitsers maar die avond toch wel erg genoten van hun huilende gezichten. Maar meer nog uiteraard van de feestvierende Italianen. Prachtig. De finale deed er niet eens meer toe. De finale was dinsdag.

Grootste deceptie: Italië - Zuid -Korea op het WK 2002. Schandalig. Natuurlijk moet je als Italië gewoon winnen van Zuid-Korea maar de arbitrage heb ik vrijwel nooit bedroevender gezien als die bewuste avond. Om het daarna nog eens dunnetjes over te doen bij Spanje. Bleh.

Kan zomaar een top 100 worden dan

Ik vond Portugal uit van die vier het ergste, dat was lamlendig Nederland op z'n allerslechtst. Tachtig minuten de Portugezen van het matje spelen en dan mentaal compleet door het ijs zakken aan het eind, inclusief het onvermijdelijke Frank de Boertje. Frans Hoek mocht de wissels doen, ik kan het me nog zo voor de geest halen. En alvast feest vieren op de bank na de 0-2. Een verschrikking.

Die wissel-wedstrijd van Dickie 'terug' Advocaat tegen Tsjechie hoort er ondanks de uiteindelijke afloop ook tussen. Heel het land in rep en roer, de oproep tot steniging, Willempie met z'n 'ik sla hem neer', prachtige volkswoede. Een wedstrijd uit duizenden.

Overigens zou ik in hetzelfde straatje Wit-Rusland - Nederland 1-0 uit '95 er nog tussen zetten. Nederland bestond voor het gros uit spelers die net een maand eerder de CL hadden gewonnen en speelden een kansloze pot bij de semiprofs. Normaal gesproken einde oefening, totdat Tsjechie diezelfde avond verloor van Luxemburg (!) en Nederland via de barrages nog naar het EK kon.

edit: oh en ik mis die vreselijke pot tegen Brazilië in '94 nog, de Nederlandse verdediging snapte de nieuwe buitenspelregels nog niet (Romario en Bebeto wel) en dan Branco met de nekslag

1. Ondanks mijn jonge leeftijd en de enkele vlagen die ik qua herinnering heb kan hier niet anders dan PSV-Benfica '88 staan. De wedstrijd was zaad maar de apotheose geweldig.

2. PSV - Milan, 4 mei 2005. Grootste deceptie en mooiste wedstrijd ineen. Geweldige sfeer in het stadion en zo dichtbij de finale. Ambrosini...

3. PSV - Vitesse, 29.4.07. Door omstandigheden geen stadionbezoek maar de middag 'langs de lijn' gevolgd. De spanning en ontlading van die dag zal ik nooit vergeten.

4. PSV - Steaua, 5-1, 1989. Absoluut wereldse Romario en Superjuul die een toentertijd ontzettend sterk Steaua in de pan hakten.

5. Op 5 twee wedstrijden in de Arena. De 1-3 in '99 met de hattrick van Van Nistelrooy en die van 2005 met een hattrick van Van Bommel. Misschien niet de beste of meest memorabele maar met hattricks van 2 van mijn favorieten heel erg mooi.

Eervolle vermeldingen voor de 7-2 en de 10-0 tegen Feyenoord, de 6-2 tegen Ajax. Lyon 2005 en Madrid '88 met de fabelachtige goal van Linskens, Buyo kansloos! De 2-1 tegen Bayern, de 3-1 tegen Man Utd (met de geweldige goal van Kezman). De 5-0 tegen Porto in '88. Teveel wedstrijden om op te noemen eigenlijk

1-0

Ondanks de toen vele gelijke spelen wel de verdiende winnaar van de EC1.

Ik was dan ook ietwat ironisch.

Mijn decepties:

1. 29/04/07: En dan iemand na de wedstrijd: kom jongens, lekker terrasje pakken? Nooit voetbal kijken met niet-voetballiefhebbers dus. Achteraf gezien is het vreemd dat dit zo diep zit. Ajax was pas 2 jaar geen kampioen geweest, PSV al tweemaal op rij. Hadden zij echt iets om zo blij om te zijn en Ajax zo verdrietig om te zijn? Neen, maar het voelde wel zo.

2. Nederland-Rusland 2008: Tja, de manier waarop vooral en dan met zo een geweldige poulefase. Het geluk was gewoon op. Ben wel goed ziek geweest daarvan.

3. Portugal-Nederland 2006: ook al zo een lekkere. Wel de meest legendarische pot die ik ooit zag, op een examenfeestje in Loenen. Daarna met z'n allen tijdenlang wezenloos het weiland in gestaard en slechte witte wijn uit pakken gedronken. Het hielp niks.

4. Milan-Ajax 2003: 3-2 in de laatste minuut. Bijzonder dicht bij een kwartfinale en bovenal met een leuk elftal dat groeide in het seizoen en voor mij het eerste bewuste succes van Ajax (in '95 was ik nog te jong).

5. Nederland-Spanje 2010: Hoewel de goede herinneringen aan dit toernooi overheersen staat deze natuurlijk in de top 5. Die kans van Robben doet nog steeds pijn en het negatieve gevoel blijft stijgen. Op dat moment viel het wel mee, nu pas het besef wat voor een kans op dat ene ultieme (in de letterlijke zin van het woord) dit was.

stfuympos schreef:

(quote)

1-0

(quote)

Mooie beschrijving van alle maar kan wel een top 25 worden geloof ik.

Freudiaanse verspreking (A)

En dank. En ja, dit kan met gemak een top 25 worden. Om te janken eigenlijk

De allergrootste deceptie voor mij was trouwens AZ - Sporting, meteen de mooiste wedstrijd aller tijden, dat dan weer wel. De dag dat het Nederlandse voetbal definitief stierf, maar wel in schoonheid.

Dat was die goal in de slotseconde van de verlenging hè, de 2-3?

Wat te denken van dat duel in de CL waar 't 0-1 stond voor AZ tegen Standard Luik maar in de laatste minuut die keeper die bal binnen kopt waardoor AZ vierde eindigde.

Het feit dat de Brazilianen Van Hooijdonk mochten uitkleden vlak voor het einde (of was het al in de verlenging?) zit mij van het WK '98 nog het meest dwars. Overduidelijke strafschop was dat.

De inkopper 'maar die strafschop hadden we toch gemist!' mag achterwege gelaten worden.

Voor de rest wel oké.

JDT

Mooiste wedstrijd die ik ooit live heb gezien was Ajax - Athletic de Bilbao 3-0 met de opmerking dat we daar met twee nul hadden verloren zonder dat Athletic de Bilbao scoorde... Dat kwam door een eigen doelpunt van Van Dord en een schot van Vidal dat naast het doel ging en via de reclame borden terug stuiterde door de achter kant van het net en de scheids het doelpunt goed keurde. In Amsterdam werd het drie nul door doelpunten van 38. Clarke (strafschop)

54. Clarke

87. Lerby de laatste 30 min heeft iedereen contant gesprongen , het leek wel of iedereen in extase was , mooiste wedstrijd ooit.

Opstelling

OPSTELLING

Ajax

Piet Schrijvers (Beste keeper die we hebben gehad)

Meutstege

Krol (Beste laatste man ooit bij Ajax)

Van Dord

Lerby ( wat een drive en power)

Schoenaker ( meeste inzet en kilometers en daarbij veel scoren)

Arnesen _ Stylist)

Tahamata ( een van de betere linksbuitens van Ajax )

Ling ( Daarvoor had ik een seizoen kaart)

Clarke ( Engelse super spits kon niet goed voetballen maar scoorde als een tierelier en miste nooit pingels.

Meijer

Sinan Bolat: zoals die man juichte

De mooiste wedstrijd voor mij is natuurlijk als PEC Zwolle supporter de wedstrijd in Eindhoven tegen PSV. Een verhaal dat ik over 60 jaar aan mijn kleinkinderen kan vertellen wanneer wij weer in de 6e klasse amateurs zullen voetballen.

Maar Europees gezien kon ik echt genieten van de overwinning van NEC tegen Udinese in 2008. Ik gunde het die ploeg ook toen ze het jaar ervoor op hun tenen Europees voetbal wisten te halen. Niemand gaf ze een kans en het dan toch waarmaken.

Deceptie is natuurlijk de 7-1 vorig jaar van Lyon tegen Zagreb. Ik heb toen een nacht niet kunnen slapen. Eindelijk zouden wij weer een Nederlandse ploeg in de 1/8e finale van de CL hebben. Ajax speelde ook fris en aanvallend voetbal en had de sympathie gekregen van heel voetbal kijkend Nederland. Veel te weinig gekregen.

Ehm....

Het was tevens een kopbal waar Zlatan jaloers op zou zijn geweest.

De blessuretijd van de verlenging zelfs... Alles viel toen samen, de hyperaanvallende spelopvatting van Koning Co Adriaanse, de stromende regen, de onooglijke Alkmaarderhout dat uit z'n voegen barstte, Ronnie Vlaar die in 1 dag van puisterige puber de nieuwe Jaap Stam werd, het melodramatische commentaar van Evert Goeie Genade, de kansen die aan beide kanten aaneen werden geregen, Timmertje Timmertje die 6 ballen uit de kruising plukte, en dan die ene dodelijke corner die er zomaar via een hoofd en een paar benen op de lijn invloog... plus dan nog het feit dat PSV er de vorige dag ook in blessuretijd uit was gegaan tegen Milan... het was episch. Een verzopen Adriaanse langs de lijn, de ontroostbare routinier Barry van Galen, een team vol nobodies als (kent u ze nog?) Nelisse en Sektioui dat zomaar 1 seconde van een Europacupfinale af was en dan toch nog in extremis onderuit gaat. 'Verschrikkelijk', huilde Evert. 'Verschrikkelijk'.

Hier kan niks tegenop.

Mijn top 10 momenten dan maar:

1. Nederland-Brazilië: De wedstrijd van onze generatie. Heerlijk kunnen meeleven, Brazilië voor het eerst in 60 jaar buiten Europa verloren op een WK en op dat moment de wereld nummer één op de ranglijst. Alles wat voetbal mooi maakt zat hier in. En dan die temperatuur, in een veel te warme kroeg met alle vrienden samen dit vieren.

2. Nederland-Italië 2008: De wereldkampioen met 3-0 naar huis sturen? Ik weet nog dat ik halfdronken met iemand van blijdschap door het gras rolde. Die vlekken zijn nooit meer uit mijn polo verdwenen.

3. Ajax-Twente 2011: Eindelijk de derde ster, wat een ontlading en wat een competitieslot. Zelfs Charlie Kaufmann had dit niet kunnen bedenken.

4. Ajax-Kiev 2010: toen alles nog pais en vrai leek bij Ajax. Voor het eerst sinds jaren weer in de CL. Eerst Amsterdam in, vervolgens de wedstrijd in de Arena gezien.

5. Ajax-AZ 2007: de bekerfinale na die éne dag waarop beide de landstitel verspeelden. Het beeld van de wedstrijd is een vliegende Stam die nog net een goal voorkomt. Wat een passie, strijd en spanning. Zoals het hoorde: een einde met strafschoppen.

6. De 4 dagen voor de finale 2010: wat een heerlijke week. Lekker weer, met enkel nog Spanje in het toernooi. Eerst lekker Duitsland-Uruguay kijken en af en toe zwoegen om mijn scriptie af te ronden.

7. Roma-Ajax 2003: Met die heerlijke goal van Andy na 43 seconden. Eerst al de normale poule overleven (na jaren geen CL te hebben gespeeld) en dan ook die loodzware poule daarna ongeslagen doorkomen. Geen geweldige pot, wel een geweldig gevoel.

8. Inter-Bayern 2-1: 's Ochtends in een kroeg in Sydney gezien. Die wedstrijd begon kwart voor zeven lokale tijd. Koffie en tosti als ontbijt, om half acht de halve liter Heineken erbij. Met een stel knotsgekke Italianen (die beleving en mimiek!) en wat Duisters gezien. Benden was United-Marseille op tv, dus een lekkere sfeer daar met allerlei nationaliteiten.

9. Feyenoord-Ajax 0-4: met een Drenthe die driemaal de buitenspelval niet liet dichtklappen. Heel vreemde pot, wel van genoten.

10. Barcelona-Real Madrid: nooit een beter spelend team gezien dan die wedstrijd. Op voorhand was ik voor RM, maar als je het dan zo speelt... Daar kon ik enkel maar van genieten.

Je zou bijna geloven dat je van voetbalt houdt

En als ik dit allemaal zo zie: wij Nederlanders lijken echt elke epische wedstrijd te verliezen. Of juist daardoor worden ze zo legendarisch.

AZ-Sporting vond ik echt vreselijk. Dat deed mij als niet-AZ supporter gewoon pijn, ging door merg en been om zoveel onrecht te zien. Was ook een dag na PSV-Milan, met die 89e minuut goal van Ambrosini. Maar die wedstrijd van AZ was nog veel erger. Die waren zonder die goal van Sporting gewoon finalist geweest. Enige gerechtigheid was dat Sporting de UC finale nota bene in eigen stadion mocht spelen en hem nog verloor. Dat was wel prettig.

Inderdaad een leuk idee.

Mijn top 5 decepties (ik volg het voetbal vanaf 1989, in 1988 vond ik het saai en ben ik nog buiten gaan spelen tijdens de finale )

Decepties:

1. Nederland - Italië 2000.

In het toernooi ijzersterk gespeeld, zelfs met Frankrijk hadden we niet veel moeite. Maar toen het erop aankwam ging geen bal erin. Tevens had ik die dag flinke ruzie met mijn toenmalige vriendin, dat hielp ook niet mee.

2. Nederland - Rusland 2008

Weer een ijzersterk toernooi, de wereld- en vicewereldkampioen geveegd. Normaal gesproken zou Nederland ook over Rusland heen denderen, maar ineens zat er zand in de machine.

3. Nederland - Spanje 2010

Natuurlijk was Spanje beter, maar ik denk nog regelmatig terug aan Robben die alleen voor Casillas opduikt. Dichterbij zo'n groot volksfeest waren we sinds 1988 nooit meer geweest, en dit zou nog veel mooier zijn geweest. Als Robben die bal 10 cm hoger had gespeeld...

4. Nederland - Tsjechie 2004

Nederland speelt zijn beste wedstrijd van het EK dankzij Arjen Robben. En toen leek het Advocaat wel een aardig idee die naar de kant te halen voor Bosvelt. On-be-grij-pe-lijk. Daarna verliezen we alsnog de wedstrijd...

5. Nederland - Denemarken 1992

Nederland speelt een fenomenaal toernooi, wereldkampioen Duitsland wordt in de poulefase weer eens overklast. Maar dan wil de bal er maar niet in. Van Basten speelt weergaloos, maar zit dan net in een fase waarin hij nauwelijks scoort. Wel sloopt hij de knie van een arme Deen, wiens verwrongen knie ik nog zo voor me zie.

Qua clubvoetbal was ik het meest chagrijnig toen PSV er in 2005 (?) uitvloog tegen AC Milan in de halve finale CL en AZ tegen die irritante Portugezen in de halve finale van de Europaleague.

Otherfool verwoordt het inmiddels mooi die halve finale. Wat waren we stikchagrijnig daarna.

Hadden ze bij Sporting toen niet protest aangetekend tegen de Alkmaarderhout? Er staat me iets van bij dat de Portugezen dachten alleen te trainen in De Hout en dat de wedstrijd elders gespeeld werd.

Zitten lekker veel mensen in de stadions bij die WK onder de 20 wedstrijden zeg..... 3 mensen in een stadion voor +- 80000

AZ heeft zichzelf een beetje in de vingers gesneden met die clausule heb ik het idee. Toch ook wel erg dat zo'n klein ventje naast een hoger salaris (naar verluidt drie keer zo hoog als daarvoor) ook nog zo'n clausule kan afdwingen (hiermee doel ik op zijn opgewaardeerde contract bij AZ).

Maar maak je geen zorgen. Alles wat PSV betaald zal zich over een aantal seizoenen dubbel en dwars uitbetalen. Jullie hier op het forum kunnen lullen wat je willen, maar ik heb hem (samen met %% waarschijnlijk) elke minuut die hij in AZ-shirt heeft gespeeld zien spelen. De klasse druipt er vanaf bij die jongen. En ja, deze mag het archief in.

Kan je nagaan hoe ik me voelde.

Mooie vergelijking wel ja. Sindsdien hebben we met de Nederlandse clubs eigenlijk niks meer gepresteerd. Elke wedstrijd die AZ speelde in de UEFA Cup dat seizoen was genieten. Zo onbevangen als we speelden met zowat alleen maar Nederlandse jongens en Co aan het roer die elke Europese ploeg wist te verrassen met zijn speelstijl. Was echt een schitterend seizoen. Ik (en vele AZ'ers met mij) kijk daar met meer plezier op terug dan bijvoorbeeld het kampioensjaar. We speelden echt schitterend voetbal en de Europese campagne was één grote roes.

Ik zal eens een top 5 maken met mooie en vreselijke uitslagen van club en land. Ik baseer het maar wel even op de laatste 10, 12 jaar.

Top Ajax:

1. Ajax-Twente 3-1: Na 7 jaar frustraties op zo'n wijze de titel in 10-11 pakken in de laatste ronde tegen nota bene de huidige kampioen. Onvergetelijk. Nog steeds een laag kippenvel op mijn armen, elke keer weer als ik er beelden van zie of er zelfs over spreek. De ontlading die ik in Amsterdam op de pleinen meemaakte na de 3e Ajax goal was onbeschrijfelijk.

2. Ajax-Kiev 2-1: Seizoen 10-11 begon nog onder Jol, die in december door de Boer vervangen werd. Maar Ajax bereikte onder Jol voor het eerst in ik meen 5 jaar weer de CL door in de laatste voorronde Kiev te verslaan met 2-1 na een 1-1 in de Oekraïne. Maar voordat Ajax vlak voor rust de 1-0 scoorde had Kiev minimaal 3 bijna 100% kansen laten liggen. Na de 2-0 kreeg Kiev nog een penalty en het was nog 10 minuten bidden dat de 2-2 niet viel, want die was dan fataal. Ik was er die avond zelf bij, het stadion was echt elektrisch geladen. De ontlading was krankzinnig.

3. Roma-Ajax 1-1: In 2002-2003 moest Ajax minimaal een punt in Roma pakken om de kwartfinale CL te bereiken. Binnen de minuut schoot vd Meyde de 0-1 er al in via een wereldgoal, maar na de 1-1 was het echt nog ontzettend lang, zeker een helft, bibberen. Roma werd sterker en Ajax kon alleen nog verdedigen. En toen kopte Roma in de extra tijd nog een bal net naast de paal. Ik ging helemaal dood van de spanning, maar de kwartfinale werd bereikt.

4. Valencia-Ajax 1-1: In datzelfde seizoen, in diezelfde groep moest Ajax uit naar Valencia dat destijds wereldtop was en er net 2 CL finales op had zitten. Ik heb Ajax zelf zo scheelt getikt zien worden als die avond. Had zomaar 8-0 kunnen worden voor Valencia, maar Didulica hield er alles uit en 2 minuten voor tijd maakte Ibrahimovic zelfs uit het niets 0-1. Dat het alsnog 1-1 diep in blessuretijd werd was zuur, maar wel geheel gerechtigheid.

5. Ajax-AZ 1-1: Bekerfinale 06-07 waar ik zelf bij was, die wedstrijd had echt alles. Gigantisch mooie sfeer, een achterstand, een gelijkmaker, een verlenging met een man minder (Gabri), een uitzinnig Ajax publiek die de ploeg er echt doorheen sleepte en daarna Donk die de penalty miste, waarna Davids de cup pakte. Kleine pleister op de wonde omdat een week eerder de landstitel op 1 goal werd verspeeld.

Deze wedstrijd komt op plek 6, ik noem hem toch.

6.. Ajax-Fiorentina 1-1: In 2008-2009 was ik bij deze wedstrijd. Ajax won met 0-1 in Italie en thuis kwam Fiorentina nog op 0-1, met kansen op meer. Maar toen ging Leonardo in de 89e minuut dribbelen en schoot de bal raak. Hele stadion werd gek en het was echt heerlijk om Italianen eens in de laatste minuut uit te schakelen. Zeker omdat Fiorentina destijds een erg goede ploeg had, met Prandelli als coach.

Zie: YouTube - Leonardo Ajax Fiorentina (1 - 1)

En mijn top 5 Oranje momenten, ook over die periode:

1. Nederland-Brazilië 2-1: Op een WK Brazilië verslaan, dat geeft natuurlijk wel een kick. Zeker omdat dit er in de rust niet naar uit zag met 1-0 achter en de veel betere kansen voor Brazilië. Maar toen scoorde Sneijder 2 goals....ik heb zelden zo hard geschreeuwd van vreugde.

2. Nederland-Italië 3-0: De wereldkampioen kreeg een lesje in effectiviteit van een Oranje waar niemand hele grote dingen van verwachtte. Iedereen in het buitenland dacht eigenlijk dat WK finalisten Italië en Frankrijk ons wel de baas zouden zijn. Hoogtepunt was de 2-0, gruwelijke counter via van Bronckhorst, uiteindelijk door Sneijder benut.

3. Nederland-Zweden 0-0: In 2004 won Oranje eindelijk eens een penaltyserie. Zenuwslopend spannend, maar de ontlading was heerlijk. Makaay die ijskoud de 5e penalty MOEST raken om in het toernooi met Oranje te blijven. Robben die uiteindelijk de winnende penalty scoorde.

4. Nederland-Uruguay 3-2: In 2010 was dit de halve finale. De wedstrijd was niet eens zo goed, maar wel enorm spannend. Ik zag Oranje voor het eerst sinds ik was geboren een WK finale bereiken. Na de 1-1 werd het nog een hele moeilijke wedstrijd, maar zo na een uur scoorden Sneijder en Robben. En toen toch nog 3-2 en bibberende minuutjes...

5. Nederland-Schotland 6-0: Het land was in 2003 in paniek na de 1-0 nederlaag in Schotland in de play offs voor het EK. Maar Sneijder werd opgesteld en nam Oranje met een openingstreffer en 3 assists bij de hand. Een nationaal voetbaltrauma werd voorkomen.

De top 5 decepties post ik vanavond...