Het grote voetbaltopic

En Mido...die wist waar hij voor tekende.

Ik vind hem ook een zak hooi, maar je kan niet uitsluiten dat iemand met dit weer eens goed ziek is geworden.

Oogt heel raar zo'n beslissing, maar zo had Coen het wel gewild. Daar ben ik zeker van.

Dan nog dien je dit uit respect naar de familie Moulijn niet te doen. En naar je supporters al helemaal niet.

Ik heb het over de keelontsteking he.

Alsof je hierdoor gelijk respectloos bent, en dat begrijpt zijn familie ook wel. De spelers + technische staf zijn weg, voor de rest is heel de Feyenoord familie gewoon in Nederland hoor.

Oogt heel raar zo'n beslissing, maar zo had Coen het wel gewild. Daar ben ik zeker van.

He, hoor ik daar de echo van Ajax-supporters van 1999 tot 2010? .

De spelers en de staf zijn samen met de directe het visitekaartje van de club. Uit respect voor de grootste of 1 na grootste clubheld ooit (samen met v Hanegem dus) had ik dat kamp gewoon verzet. En als dat niet kan, dan maar geen kamp en gewoon in eigen land trainen.

Onbegrijpelijke beslissing. Als zo'n grootheid overlijdt hoor je daar met je team bij te zijn. Als Johan Cruijff overlijdt hoort de Ajax selectie daar te zijn en als Willy van der Kuijlen doodgaat verwacht ik dat de PSV-selectie present is.

Of er moet natuurlijk een goede reden zijn zoals een CL of EL duel waar je niet omheen kan. Maar dat is hier dus niet aan de orde.

Of er moet natuurlijk een goede reden zijn zoals een CL of EL duel waar je niet omheen kan. Maar dat is hier dus niet aan de orde.

Vreemd. Lijkt me een principiële kwestie, maar als het om geld gaat is het opeens wel geoorloofd? . Ja, ter voorbereiding op Ajax stelt niet zoveel voor. We moeten die neuzen gewoon verslaan voor Coen, een grotere eer zal je hem niet kunnen doen.

We moeten die neuzen gewoon verslaan voor Coen, een grotere eer zal je hem niet kunnen doen.

De spelers en de staf zijn samen met de directe het visitekaartje van de club. Uit respect voor de grootste of 1 na grootste clubheld ooit (samen met v Hanegem dus) had ik dat kamp gewoon verzet. En als dat niet kan, dan maar geen kamp en gewoon in eigen land trainen.

Zitten een paar goede tussen

Robin Huber

• Mido heeft de buik vol van Ajax. Dikke kans dat hij vertrekt.

Robert Wensink

• Ajax wil de breedte van de selectie uitdunnen middels contractontbinding voor Mido.

Pascal Hermans

• Mido wil weg: de fitnessruimte van Ajax is te licht bevonden

Ralf van de Laar

Je vind die grapjes echt leuk? Jee, die zijn wel heel voorspelbaar en suf.

Een principe is een principe. Dan kom je toch gewoon niet bij dat EC duel als je het zo belangrijk vindt om 'respectvol' te zijn.

Ik kan er soms ook wel om lachen

Mounir El Hamdaoui is geestelijk niet fit. Dat is geen nieuws. Hij is al wat langer een beetje ziek in zijn bolletje.

Aan het begin van dit seizoen schreef ik over de armzalige onderhandelingen met Ajax. De transfer leek af te ketsen op een sportwinkel in Rotterdam. Ajax moest een vergoeding betalen, omdat Rotterdammers niet graag kopen in een winkel van een Ajacied. Waanzin, vond ik toen en vind ik nu.

Het leken eisen die alleen werden gesteld om af te tasten wie er de macht had, El Hamdaoui of Ajax. Rare eisen stellen, kijken hoe ver je kunt gaan en als de tegenpartij schoorvoetend akkoord gaat, meteen met een nóg belachelijkere eis komen. Je manager laten bellen en zeggen: 'El Hamdaoui wil dit jaar zijn voorhoofd sparen. Hij zal maar twee keer per wedstrijd koppen.'

Nog nooit heb ik, als betrekkelijke voetballeek, zo gelijk gekregen. Je hoefde geen zak verstand te hebben van voetbal om te zien dat Ajax met de aankoop van El Hamdaoui de hebzucht zelf binnenhaalde.

De kern van mijn betoog toen was: niemand stelt Ajax eisen. Je mag God op je blote knietjes danken als je voor Ajax mag spelen. Messi, hij is trots op Barcelona. Als het publiek dat voelt, dan is het omgekeerde ook al heel snel het geval.

Als ik El Hamdaoui zie, zijn verveelde kop, die afgunstige blik als een medespeler scoort, dat opzichtig bedanken van een hogere macht nadat hij heeft gescoord, altijd maar weer zijn persoonlijke profeet zien als degene die de assist gaf, dan moet ik aan de band Van Halen denken.

Mannen in glimmende maillots en het haar getoupeerd als twintig aan elkaar gelijmde circuspoedels. Als deze band ergens kwam spelen, stuurden ze – uit verveling – de belachelijkste eisen naar de organisator.

Contractueel liet de band vastleggen dat er in iedere kleedkamer een glazen schaal moest staan met precies tweeduizend M&M's. Voor de ouderen onder u: Smarties. Extra eis was dat geeneen van die M&M's blauw mocht zijn. Dat vonden de jongens van Van Halen een grappig idee, dat twaalf medewerkers van Ahoy' een dag lang alle blauwe chocolaatjes eruit zaten te vissen.

El Hamdaoui deed hetzelfde. Tergen, zuigen, kloten, sloffen, net op tijd komen, et cetera. En Ajax vond het prima. Behalve Frank de Boer. Die heeft van begin af aan gezien wat er aan de hand was. Frank heeft, ook toen Martin Jol er nog was, de intens verveelde houding van El Hamdaoui herkend.

Zo heeft hij er namelijk zelf ook bijgelopen, in dienst van Ajax. Frank en Ronald de Boer waren, nog niet eens zo heel lang geleden, als je in voetbaljaren rekent, ook opeens een tijdje geestelijk niet fit. En precies om dezelfde reden als El Hamdaoui. Ze wilden weg naar Barcelona. Ze konden het niet meer opbrengen om voor Ajax te spelen.

Frank de Boer herkent als geen ander een speler die alleen maar uit is op persoonlijk gewin. Samen met zijn broer heeft hij het in 1999 zelfs tot een rechtszaak laten komen om zich los te weken van Ajax.

Iedereen is het blijkbaar alweer vergeten, maar juist de twee mannen die alles aan Ajax hadden te danken, speelde een opzichtig spelletje met hun club, toen Louis van Gaal ze naar Barcelona wilde halen.

Pikant trouwens, dat ook juist Van Gaal, de man die het hardst zeurt als het om clubliefde en toewijding gaat, dat juist de man die zegt een Ajax-hart te hebben, de club ontdeed van zijn twee belangrijkste spelers.

Frank de Boer doet er nu zijn voordeel mee, met dat gerommel en dat geschuif in het verleden. Als er één oud-speler in Nederland in de rondte loopt die weet hoe het werkt in het hoofd van een voetballer die er geen zin meer in heeft, dan is het Frank wel.

Toen Barcelona in beeld kwam, was het snel afgelopen met de clubliefde van Frank de Boer. Ik denk dat Frank geen moment heeft getwijfeld. Hij liep geen risico op imagoschade.

Frank wist toen al hoe het werkte. Er bestaat geen sentimenteler publiek dan het Ajax-publiek. Al ben je met slaande deuren vertrokken, al heb je schreeuwend je auto ingeleverd, je hoeft na een jaar of zes alleen maar te zeggen dat je nog vaak aan Ajax denkt, dat je terugverlangt naar Amsterdam en zijn haringkraampjes, en alles is meteen weer vergeven.

Amsterdammers willen, net als Rotterdammers, dat je van ze houdt. Dat je ze omarmt. Dat je een warme golf door je lichaam voelt trekken als je aan Ajax/Amsterdam denkt. Dan staan ze je alweer huilend aan de poort op te wachten.

Ajax is dol op verloren zonen en de verloren zonen zelf weten dat heel goed. Iedere speler in het buitenland die ooit bij Ajax heeft gespeeld, weet dat hij altijd terug kan komen. Clarence Seedorf, hij zal ooit stokoud nog een paar jaar een monstersalaris komen ophalen, omdat hij zichzelf nog een laatste keer aan Ajax gunt. En we zullen met een dikke keel staan applaudisseren.

Ajax lijdt aan het syndroom van Internazionale. Ajax wil een club zijn met gevoel. Amsterdam wil een stad zijn waar men huilt als er op de televisie een foto van een oud-Ajacied verschijnt. Het doet allemaal een beetje geforceerd peetvaderachtig aan, die mannenvriendschappen, dat gejank om het Ajax-gevoel.

Daarom komt de liefdeloosheid van El Hamdaoui nu ook zo hard binnen. Ajacieden willen maar niet begrijpen dat voetbal een beroep is. Dat voetballers willen voetballen waar ze het meeste geld kunnen verdienen.

El Hamdaoui en zijn zaakwaarnemers doen precies hetzelfde wat Frank en Ronald de Boer ook ooit deden. Snel wegwezen naar een mooie club als je marktwaarde daalt.

Dat juist Frank de Boer en El Hamdaoui nu lijnrecht tegenover elkaar staan, maakt de hele situatie tot een koddig toneelstuk. Frank speelt het hard, maar diep van binnen weet hij: ik deed hetzelfde.

Ik had schijt aan mijn medespelers en ging ook gewoon voor het zonnetje en het geld. Van Frank wordt eeuwig gehouden, maar met El Hamdaoui komt het nooit meer goed. Mag u raden waarom. Geert Wilders, kom er maar in.

Ik ook, niks mis met zelfspot. Maar woordgrapjes met dik en licht zijn wel erg voorspelbaar.