Ouija (2014)

Na het zien van het vervolg, Ouija: Origin of Evil (2016), nu ook uit nieuwsgierigheid "deel 1" gezien. Het tweede deel was best leuk (3*), maar hoe het eerste deel de bioscopen heeft bereikt is mij een raadsel, dit is een typische B-film vol clichés. Deel twee heeft nog een beetje verhaal en vooral ook humor, en dat ontbreekt hier volledig. Voorspelbaar en (binnen de context) ongeloofwaardig tegelijk (spoiler!): een meisje komt om het leven nadat ze met een Ouija is gaan spelen, dus wat doen haar vrienden... met de Ouja spelen... right! En uiteraard leggen ze vervolgens één voor één het loodje. 15 jaar geleden had deze film misschien nog net gekund, maar ondertussen is dit al tig keren (beter) gedaan. 1,5*

Ter voorbereiding op het tweede deel dus bekeken maar wat een slap gedoe. Flinterdun verhaaltje, welk naarmate het duurt ook steeds rommeliger word. En natuurlijk is er aan het slot weer een klein meisje wat ons weer kippenvel dient te bezorgen(niet dus). Zeer merkwaardig dat dit haastwerk ook nog een vervolg heeft gekregen.

Redelijke horror film met een redelijk verhaal. De cast is matig met als toppunt een zeer irritante Olivia Cooke. De enige die ik nog wel goed vond is Ana Coto. Het redelijke zit 'm de sfeer die ik best aangenaam vond.

Naar de prequel die dit jaar uitkomt kijk ik wel erg naar uit.

EDIT:

Ook ik heb de film herzien, vond hem beter dan eerst en niet eens slechter dan z'n vervolg, die ik bijzonder matig vond.

Een tweede maal bekeken en is me deze keer toch wat beter bevallen dan de eerste maal.

Hi Friend.

Het eerste wat opvalt is het wel zeer slecht geschreven script. Het zit vol met toevalligheden en personages die echt te dom zijn. Die personages zorgen toch wel voor de meeste irritatie. Domme acties, domme teksten die de acteurs mogen opzeggen. Daarnaast toont geen enkel personage angst of verdriet, wat best gek is na alles wat hen is gebeurd en na alles wat ze hebben gezien rondom de entiteit die ze hebben opgeroepen.

Regie is ook al niet te best. De regisseur lijkt te zijn vergeten aan de acteurs door te geven hoe hij het graag zou zien. De scares zijn echt te goed goedkoop. Men denkt dat een paar pieken in de sound design genoeg is om je aan het schrikken te maken. Maar het ergste wat je in een horrorfilm kan doen, is een sfeerloos geheel maken. Er is een totaal gebrek aan sfeer hier.

Good bye.

“I just want to stop whatever is happening. My friends are dying.”

Matige horrorfilm. Oujia begint best aardig en er hangt gelijk een onheilspellend sfeertje, waardoor je niet precies weet wat je kan verwachten. Maar na de zelfmoord van één van de personages wordt het een langdradige bende met oninteressante personages en weinig spanning. De acteurs zijn degelijk (Olivia Cooke in één van haar eerste rollen), maar ze kunnen weinig uitrichten met hun matig uitgewerkte rollen. Er zijn veel betere horrorfilms gemaakt met Oujia borden.

Heel slecht. De film vond ik nergens spannend, visueel lelijk, heel matig geacteerd, was sfeerloos, en verder totaal niet boeiend wat er gebeurde. Uiteraard gaat men spelen met zo'n bord als iemand daardoor al is omgekomen en zit de film vol andere dommigheden. Echt filmmakers, ik ben als kijker niet helemaal achterlijk dat dit nog enigszins vernieuwend kan aanvoelen. 0,5*.

Waardeloze film die je eigenlijk helemaal geen horror kan noemen. om bij in slaap te vallen zo slecht en vooral saai. kunnen ze nu echt alleen maar slechte films maken tegenwoordig of hoe zit dat!

Matig.

Het vervolgdeel van Flanagan krijgt dan mijn voorkeur. Dit deel was inderdaad erg matig, vooral omdat we alles hier al zo'n beetje hebben gezien. Daarnaast krijgen we weer van die standaard karakters voorgeschoteld die de domste dingen doen.

Best een fijne cast, Cooke en Smith doen het prima maar hebben beide een matig script, evenals de andere. De film is erg voorspelbaar en erg onlogisch. Iemand krijgt zijn hoofd tegen een spiegel geslagen, ja boeiend, we gaan verder. En zo zit de film vol met andere dingen.

De acteurs doen het niet perse slecht, maar krijgen een script dat zo standaard is dat je jezelf er niet mee kan bewijzen. De film leek maar niet over te gaan voor die 89 minuten. Er zitten wel een paar momenten in waar de film even opleeft en het weleens waar nog spannend is ook. Hiervoor een 2,0*. Voor de rest kan je dit met een gerust hard overslaan.

Ook fijn dat "Debbie" snel zelfmoord pleegde, die kon er al helemaal niks van in haar korte stukje.

Qua productie is Ouija gewoon degelijk. De film ziet er visueel mooi uit (het doet er verder weinig bijzonders mee) en het heeft goed meegelift op de successen van Insidious, wat natuurlijk ook in (een vele beter) deel 2 heeft geresulteerd. Echter is het verhaal gewoon bijzonder slap en doet de film gewoon te weinig met het ouijabord zelf. Het is eigenlijk niet meer dan een standaard spookhuisfilm, zonder enige verrassingen en volgezaaid met jump scares. Daarnaast zijn de personages zo ontzettend standaard en is het verhaal een dusdanig formulewerk dat ik me ook amper op de film kon focussen, Kan me nog heugen dat ik deel 2 leuker vond. Die gaat binnenkort ook nog even herzien worden.

De twee sterretjes blijven staan.

2,0*

Karig horrorwerkje, niet slecht maar wel erg middelmatig. De film profiteert van de leuke Olivia Cooke in de hoofdrol, maar wordt ontsierd door anonieme personages en een wel heel erg voorspelbaar script. Hier en daar een paar enge momenten en aardige special effects, maar dit is absoluut dertien-in-een-dozijn. Gevolgd door Ouija: Origin Of Evil van regisseur Mike Flanagan, dat op ieder vlak superieur is.

Aardig filmpje.Kijkt lekker weg.Hou ervan.

Nadat Debbie [Shelley Hennig] onverwacht een einde aan haar leven heeft gemaakt, komt haar beste vriendin [Olivia Cooke] op het idee om met vier andere vrienden en kennissen contact te leggen met Debbie via een ouijabord. Volstrekt belachelijke horrorfilm gebaseerd op een idee dat simpelweg niet werkt op film. Een hoop willekeurige jumpscares en een sneu bijrolletje voor Lin Shaye later heeft iedereen de horrorcliché-bingokaart wel vol. Maar aan deze bingo zou ik niet beginnen. Het vervolg Ouija: Origin Of Evil is een stuk beter

Na de plotselinge zelfmoord van haar beste vriendin Debbie zoekt Laine antwoorden met een oude Ouija-board die Debbie achterliet. Samen met vrienden en haar zus roept ze ongewild een kwaadaardige geest op die hen begint te terroriseren met nachtmerries en dodelijke trucs. Terwijl de situatie escaleert, moet Laine uitzoeken wie de geest werkelijk is en hoe ze het portaal naar de andere kant weer kunnen sluiten voordat het te laat is.

"Ouija" (2014) van Stiles White is een strak gepolijste maar voorspelbare tienerhorror die net genoeg sfeer en tempo haalt om niet volledig te verzanden in clichés. De film profiteert van een paar effectieve schrikmomenten en een beklemmende setting (het huis van Debbie), maar wordt ondermijnd door stereotiepe personages en een script dat meer leunt op jump scares dan op echte spanning of originaliteit.

Wat de film redt, is een degelijke technische afwerking en een paar akelige beelden. Toch voelt het verhaal als een optelsom van bekende horrorconventies zonder veel eigen identiteit, en de dialogen wisselen tussen houterig en functioneel. Nipt voldoende maar weinig memorabel. 2,5/5